N1ntendo Archief!

[Special] Geschreven door Michiel op 2005-06-26 15:07:47

Nintendo's E3 After Party

Eens in het jaar krijgt de Nederlandse pers de kans om alle Nintendo games van de E3 te checken. Natuurlijk mag M-Gaming op zo'n evenement niet ontbreken, en samen met Paul en Johan van GameQube gingen ik, Lennart en Arnold richting Rotterdam om deze games aan een grondige test te onderwerpen. Lees onze bevindingen inside! Filerijden Het is inmiddels alweer de 3e keer dat ik naar een Nintendo event afreis; in 2002 naar het hoofdkantoor van Nintendo in Nieuwegein, 2003 heb ik helaas moeten missen vanwege een misverstand met Nintendo's PR, in 2004 naar een luxe hotel in hartje Amsterdam en dan natuurlijk dit jaar, waarvoor M-Gaming met 3 man naar Rotterdam ging. Nintendo had dit jaar gekozen voor de hippe tent Now & Wow, gelegen aan de Nieuwe Maas te Rotterdam.

Het is toch grappig om te zien hoe een bedrijf als Nintendo in de loop der jaren een andere kijk op zulk soort evenemten krijgt. Stond ik in 2002 nog hier in Nieuwegein op het hoofdkantoor van Nintendo de nieuwste Zelda te spelen onder het genot van een blikje Fanta en een Chupa Chup, afgelopen dinsdag stond ik achter Twilight Princess met een biertje en een peuk in m'n hand, chillend op de Lounge muziek van een van de mooiste tenten van Rotterdam, wachtend op het buffet wat weldra aan zou treden. Positieve ontwikkeling Niets dan hulde aan Nintendo!.. alhoewel, het beviel me toch niet helemaal. Was het vorig jaar nog enorm rustig in Amsterdam waardoor ik kon gamen en zitten waar ik wou, dit jaar was dat wel anders. Ik schat dat er een kleine 100 á 150 mensen waren wat resulteerde in wachtrijen voor Zelda en een ellelange rij voor het buffet, om nog maar niet te spreken van de onpersoonlijke sfeer die er hing. Ondanks dit was het allemaal erg goed geregeld door Nintendo. Er waren een hoop nieuwe games speelbaar en dat is natuurlijk waar het allemaal om draait op zo'n evenement. Helaas kwam M-Gaming niet aan alle games toe, maar toch zijn we in staat geweest om een kleine 10 games te spelen. Lees op de volgende pagina onze bevindingen!

De games

[B]Trauma Centre: Under the Knife[/B] Genre: Simulatie - Ontwikkelaar: Atlus - Publisher: Atlus Zuster: Dokter, dokter, we hebben hier een patiënt die met spoed geopereerd moet worden! Dokter (koel): Wat is de situatie? Zuster: Er is vanmiddag een bus over een vliegtuig gereden waarbij 27 mensen zijn omgekomen, we hebben hier te maken met een overlevende die door het raampje is gevallen en godzijdank zijn val heeft kunnen breken door op een konijntje te vallen. Dokter: Geen tijd om te rouwen, zuster, leg de patiënt op de operatietafel en geef mij m’n stylus! Zuster: Ohhh dokter, wat bent U toch géweldig. [I]Je t’aime[/I]… Oké oké, het is wat overdreven, maar Trauma Centre is wel echt romantiek boven de operatietafel. Misschien wordt het niet zo letterlijk benadrukt, maar bij het spelen van deze game is het wel direct duidelijk dat de characters niet gezichtloze chirurgen zijn. De demo trapte dan ook af met een klein verhaaltje die me niet echt kon boeien, tot er opeens een patiënt werd binnengebracht. Motorongeluk, bezaaid met glasscherven. Bewapend met m’n stylus ging ik, onder begeleiding van een kinky zuster, te werk zoals ik niet zelf behandeld zou willen worden. Hechten aanklikken, hechten, zalfje aanklikken, desinfecteren, glasscherven verwijderen, snijden, vervolgens binnehuidse glasscherven verwijderen (wist jij dat het bestond) wat gepaard gaat met snijden en uiteindelijk ook het verband toebrengen. Het werkte allemaal vrij goed, maar vooral bij het glasscherven pikken ging ik flink de mist in. Toen ik eenmaal doorhad hoe de scherf in het lichaam zat was de operatie zo makkelijk als het verwijderen van een hardnekkige wrat, maar hiervoor was de patiënt wel al een keer naar het hiernamaals gegaan. Dat was eigenlijk het vreemdst: wie gaat er nou dood door enkele kleine scherven? Zelfs het verkeerd verbinden van de kleine wondjes kon fataal zijn en dat was in mijn ogen een beetje scheef. Toch werkte het allemaal prima en snap ik ook waarom die freaky Japanners geilen op deze shit. De demo sloot af met ‘Rank C, Rookie Doctor’. Hmmm, dan toch maar putjesschepper?

Door: Lennart

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/Trauma01.jpg] Genre: Racing - Ontwikkelaar: Nintendo - Publisher: Nintendo Er waren twee games die ik echt dolgraag wou spelen op de After Party, te weten Twilight Princess en Mario Kart DS. Ik richtte me dan ook gelijk tot Mekka toen bleek dat ze er allebei stonden. Ik liep op m'n gemak naar de Mario Kart DS pods, er waren er namelijk 8, en toen ik eenmaal plaatsnam achter de pod stond er "please wait". Ik wist niet precies waar het op sloeg, wachten is wat ik dus maar deed, en toen alle pods bezet waren wist ik het; je kon slechts de multiplayer mode spelen. Geen man overboord, en na het bekende overzicht van de baan bewoog de camera achter mijn character, in dit geval Bowser. Wat je gelijk opvalt zijn de graphics. Wordt de Nintendo DS vandaag de dag vaak vergeleken met de N64, bij deze zeg ik je, vergeet Mario Kart 64. Mario Kart DS is vele malen scherper, en vooral de characters en karts, die ditmaal wél in 3D zijn, zien er goed uit. Ook de banen zijn érg mooi vormgegeven. Maar goed, terug naar de race. Na het bekende aftellen gingen alle 8 deelnemers van start. Ik pakte gelijk een blokje en kwam uit op 3 groene schilden die ik genadeloos op de nummer 1 afvuurde. Het bleek Lennart te zijn, webmaster > crew, maar na een aantal minuten op de koppositie te hebben gereden kwam diens wraak. Ik werd uiteindelijk 3de, maar met een goed gevoel van snelheid en gameplay liep ik weer verder. Mario Kart DS is op geen manier revolutionair te noemen ten opzichte van haar voorgangers, maar lekker spelen doet 'ie wél.

Door: Michiel

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/1805MarioKartDSScreen09.jpg] Genre: Platform - Ontwikkelaar: Nintendo - Publisher: Nintendo Wat eigenlijk vrij vreemd was tijdens de Nintendo After E3 Party, was het feit dat er vrij weinig aandacht werd geschonken aan de nieuwe Mario Bros. Welgeteld kon ik maar één pod vinden waar de game op werd afgespeeld en het moet gezegd worden: hij viel zeker niet tegen! Alles voelt nog heel Mario Bros aan en dat terwijl er allemaal nieuwe soorten elementen in de game zaten verwerkt. Wat is er gebeurd met deze Mario Bros? Het is alsof de makers daar zelf hun wiet kweken en tegen de makers tegen elkaar constant zeggen: ‘och, doe maar wat leuks’. Alle oude Mario-platformers worden spontaan zo stijf als een hark in vergelijking met deze nieuwe. De hele omgeving beweegt, alles gaat lekker losjes en is nog vrolijker dan voorheen. Mij had het ook echt niet verbaasd als het scherm opeens zou worden gevuld met de tekst ‘Wat is hier gebeurd?’, waarna je Mario aan het begin van het level zich ziet verheerlijken aan een nieuw product van Mora. Ook zou ik niet raar opkijken als er opeens een blik musical-artiesten wordt opengetrokken en ze Mario komen vergezellen en allemaal spontaan ‘Do the Mario’ beginnen te zingen. Alles is echt gewoon lekker losjes, maar niet onverzorgd. Als je in een warppipe springt, is de kans aanwezig dat deze buis met een graat of 45 draait en je als een kanon naar de overkant van een groot gat lanceert. Terwijl je in de lucht zweeft pak je veel muntjes, maar verschijnen er ook weer direct een hoop nieuwe. Kom je daar aan, merk je al gauw dat je tegen een muur aanloopt. Klim je echter weer in een buis, dan schiet die je terug naar de andere kant van het gat en grijp je onderweg weer de achtergelaten muntjes op. Ook nieuw was de mushroom die ik door een paar keer te springen vergrootte. Grote paddestoelen betekenen ook echt méér, niet alleen voor junks. Mario kreeg opeens last van een tijdelijke groeispurt, die hem voor korte tijd in staat stelde alles met de grond gelijk te maken. Tijdens zo’n moment bén en voel je je ook echt oppermachtig! Met het touch-screen wordt vrij weinig gedaan. Je kunt items opslaan en ze met een druk op het scherm laten verschijnen in het bovenste scherm (waar het zich allemaal afspeelt). Zal dit iemand het wat boeien? Vast niet, de schreeuw naar een nieuwe platformer met Mario in de hoofdrol was enorm en dit is er ook echt één, zonder nutteloze tierelantijntjes. Geweldige nieuwe platformer, die ondanks enkele (zeer leuke) verfrissingen nog steeds helemaal vertrouwd aanvoelt. Zeker een must-have voor iedereen die de DS heeft gekocht voor het Nintendo-gevoel, maar stiekem ook voor diegene die hem aanschafte voor welke andere reden dan ook…

Door: Lennart

Relevante artikelen [*]Preview Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/NewSuperMarioBrosScreen01.jpg] Genre: Simulatie - Ontwikkelaar: Nintendo - Publisher: Nintendo Gezien de hoeveelheid schijt die ik vroeger dagelijks onder mijn schoenen vandaan schrapen kon, kan ik wel constateren dat half Nederland wel in het bezit is van een hond. Als je eenmaal zelf een hond hebt, kan je via een handige techniek deze drollen makkelijker ontwijken, maar voor sommige blijft het in het bezit hebben van deze trouwe viervoeters maar een eeuwige droom. Heeft Nintendo voor deze groep de game Nintendogs ontwikkeld? Als we naar de populariteit en score die de game behaald kijken in de land van de rijzende zon, Japan, dan kan het bijna niet anders dat ook baasjes van een real-life hond de game in hun bezit zullen hebben. Vreemd? Als je naar de mogelijkheden van Nintendogs kijkt, waarschijnlijk niet. In een kleine omgeving liepen in de demo drie honden rond, één labrador en twee honden die ik niet hip genoeg vond om daar aandacht aan te schenken. Nou, je hebt dus een hond. Vervolgens gooi je een frisbee, geef je hem eten, fop je hem even door een ballon los te laten (die knapt zodra de hond hem denkt in zijn mond te hebben), laat je hem uit, borstel je deze en geef je hem zo nu en dan een aai over zijn bol; niet veel nieuws voor mij in ieder geval. Wel erg leuk was de mogelijkheid een springtouw erbij te pakken en hem rond te draaien, waarna de honden omstebeurt gaan proberen te springen. Nog iets nieuws wat de honden in deze game schijnen te kunnen doen: luisteren! Hey, dat heb ik mijn hond nog nooit zien doen hoor! Jammer genoeg was deze mogelijkheid die gebruik maakt van de microfoon, nog niet echt te testen op de luidruchtige Afterparty, maar dat schijnt wel goed te zitten. De populariteit achter Nintendogs is ook misschien niet zo raar, aangezien iedereen er gewoon mee aan de slag kan en het niet uiterste inspanning vereist. Toch voed ik liever eerst mijn eigen hond eens goed op voordat ik hiermee aan de slag ga. Leuk, zo’n opgevoerde Tamagotchi-like Martin Gaus-simulatie, al zullen de echte hardcore gamers zich waarschijnlijk gauw gaan vervelen.

Door: Lennart

Relevante artikelen [*]Preview Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/PuppyTimesDS006.jpg] Genre: Actie - Ontwikkelaar: Ubisoft - Publisher: Ubisoft Ook al schijnt de nieuwe Splinter Cell al snel in de winkels te liggen, voelde ‘ie nog verre van af. Deze had niet zoals alle andere speelbare games een pick up & play-gevoel en veel werkte nog niet logisch. Daarnaast werkte het richten via het touch-screen naar mijn mening echt nog voor geen meter en verliep het alles behalve soepel. Het was volgens mij ook geen echt level, maar gewoon een kamer waar ik alles even uit kon testen, aangezien ik met geen mogelijkheid eruit kon. Dit wordt nog wel even flink sleutelen voor Ubisoft.

Door: Lennart

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/SplinterChaos01.jpg][img]http://www.m-gaming.nl/files/SplinterChaos01.jpg width=100 height=150[/img][/url] [url=http://www.m-gaming.nl/files/SplinterChaos02.jpg][img]http://www.m-gaming.nl/files/SplinterChaos02.jpg width=100 height=150[/img][/url]

De games deel 2

[B]Mario & Luigi 2[/B] Genre: RPG - Ontwikkelaar: Alphadream - Publisher: Nintendo Moeder Mia had destijds al grote moeite met de pubertijd van Mario en Luigi. De schrik was dan ook groot toen ze beide met een kleine zichzelf achterop de rug thuiskwamen. Mario & Luigi 2 is twee keer zoveel en daarom is het zelfs voor ervaren Mario & Luigi-ers even wennen aan de besturing. Met een druk op de R-knop springen de Baby’s van de ruggen en gaan ze zelf op pad, waarna ze weer terug achterop gaan als je tegen de volwassen loodgieters aanloopt. Het lijkt allemaal ook echt een stuk ingewikkelder, maar als je erover na gaat denken zit dit eigenlijk allemaal tussen de oren: je raakt lichtelijk in paniek doordat je vier mannetjes tegelijk bestuurd, maar eigenlijk ben je steeds maar met twee van de vier bezig. Voor de gevechten is dit een ander verhaal. Ook hier zitten de mannetjes weer achterop de rug, maar de aanvallen voer je wel met vier personen uit. Ditmaal doe je speciale aanvallen via items. In de demo had ik de mogelijkheid om uit twee voorwerpen te kiezen: een trampoline en een rood schild (van de schildpad, natuurlijk). Met de trampoline sprongen ze allemaal de lucht in en landen ze omstebeurt op de vijand. Je ziet in het bovenste scherm wie er valt zodat je even kunt nadenken welke knop die persoon ook alweer is. Zie je Mario, dan is het de bedoeling de B-knop vlak voor de landing in te drukken. Doe je dit goed, dan doet Mario extra veel schade en springt hij via de trampoline de lucht in. Bij de eerste fout die gemaakt wordt verdwijnt de trampoline en maak je met de personen die nog in de lucht zitten de aanval af. Ook bij de red shell-aanval was timing in combinatie met de goede knop een vereiste, maar dit was meer over en weer trappen van de schelp die maar door twee personen werd uitgevoerd en dus een stuk simpeler was. Maak je alle vijanden af in die item-aanval, dan verlies je het item niet. Handig is vooral dat je voor de aanval ook in een soort simpel voorbeeld ziet wat de bedoeling is van de aanval. Toch voelde het allemaal wel wat aan als het GBA-origineel en ook al ben ikzelf fan van het eerste uur van deze game, toch was ik niet hélemaal tevreden. Misschien komt het doordat de graphics precies hetzelfde zijn als die van de GBA-versie, maar hopelijk is de oorzaak dat je de sfeer niet echt proeft van zo’n game op een evenement als deze. Geen leuke hoorbare deuntjes en niet veel tijd om je erin te verdiepen maakt een RPG wel vaker minder dan die in werkelijkheid is. Daarom kan ik niet wachten om deze game thuis, lekker rustig op de bank, te kunnen uitchecken!

Door: Lennart

Relevante artikelen [*]Preview Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/MaL2screen01.jpg] Genre: Muziek - Ontwikkelaar: Nintendo - Publisher: Nintendo Electroplankton is op een evenement als deze echt een titel waarvan je achteraf zegt: ‘Oh ja, die was er ook nog!’. Mede omdat het geluid een te grote rol speelt voor een evenement als deze, heb ik me er amper mee kunnen vermaken. Wat was het allemaal? Tja, er zwommen wat visjes en dingen, maar voor de rest had ik geen idee wat er zich allemaal afspeelde…

Door: Lennart

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/ElectroPlankScreen01.jpg] Genre: Platform - Ontwikkelaar: Namco - Publisher: Namco Daar stond ‘ie dan. Helemaal koud en dat op een warme zomerdag als deze. De krassen op het scherm verraadde echter twee mogelijkheden: óf iemand heeft er enorm veel lol mee gehad en fanatiek zitten spelen óf iemand heeft in alle frustratie zijn aanwezigheid bij deze game voor verder publiek laten blijken. Om als een heuse detective de waarheid te achterhalen zat er voor mij maar één ding op: spelen die hap! En dus greep ik de stylus en zette ik deze aan het scherm… Pac & Roll heeft een beetje het Super Monkey Ball-idee. Ook hier moet je een rond voorwerp (the Man himself) door een level vol obstakels loodsen. De besturing is echter wel heel anders: waar je in Super Monkey Ball met de control stick het level bestuurde, is het bij Pac & Roll de bedoeling om met je stylus over de Pac Man op het onderste scherm te wrijven. Hierdoor beweegt dit gele happertje in de richting waarin jij wrijft en heb je eigenlijk een stukje meer controle over hem dan over de kleine aapjes in die balletjes. De levels zelf lijken wel een beetje op die van Monkey Ball, maar hier stopt de hele vergelijking ook. Zoals te verwachten was vinden we namelijk ook de spookjes terug in deze game, zijn de pilletjes weer van de partij en ook die soort van Power Balls, die Pac Man in staat stelt zijn vijanden op te eten, zien we ook in deze game terug. De pilletjes zitten er ook niet zomaar in, want je zult veel deuren terugvinden die gesloten zullen blijven tót je het aangegeven aantal pilletjes inlevert. Soms zijn ze vrij makkelijk te krijgen, maar je zult ook in de overbekende doolhoven komen, waarin je als een echte Solid Snake de nachtmerrie’s van iedere peuter ontwijkt. Raken ze je toch aan, dan is het de bedoeling om in je onderste scherm ze snel weg te tikken bij Pac Man, anders begeeft dit arme hoofdpersonage het. Wat echt erg tof is aan Pac & Roll, is dat het allemaal écht goed werkt. Alles werkt logisch, het is echt pick up and play, er zaten geen rare foutjes in deze demo en de game reageert echt perfect op jouw handelingen. Daarnaast is het ook nog eens verschrikkelijk leuk en ook al is het nogal een oud spelprincipe, voelt het nog verfrissend en zeker innovatief aan. Het enige wat een succes nu nog in de weg kan zitten is misschien de korte speelduur (want dat lijkt er bij games als deze nogal regelmatig in te sluipen), maar dan is de kans groot dat veel gamers deze alsnog zullen diggen. Zeker een vette game, eentje om naar uit te kijken!

Door: Lennart

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/PacNRoll01.jpg] Genre: Actie - Ontwikkelaar: Treasure - Publisher: Sega Wat Gunstar Heroes zo tof maakte, is dat het echt dezelfde 2D shoot ‘em up-actie bevat als Metal Slug en dat echt heel leuk is op de GBA. Aan het begin koos ik een moeilijkheidsgraad en ging ik aan de slag met een of ander roodgetint mannetje. Pakte mijn wapen er direct bij en knallen maar, alles wat bewoog was opeens niet meer veilig voor mijn pistooltje die in eerste instantie de kracht heeft van een briesje wind. Later pakte ik enkele brute upgrades op en vlogen er binnen de korste keren de meest vreemde projectielen de loop uit. Jammer dat de game, nu het aandachtspunt grotendeels al is verschoven naar de DS, pas uitkomt, want omdat dit type old-skool gameplay al zo’n lange tijd niet gezien is komt het juist weer vrij lekker over.

Door: Lennart

Media [url=http://www.m-gaming.nl/files/Gunstar01.jpg] Genre: Strategie - Ontwikkelaar: Nintendo - Publisher: Nintendo Een van de meest geanticipeerde games voor de Nintendo DS moet wel Advance Wars: Dual Strike zijn. Ik heb werkelijk dagenlang achter de GBA versies gezeten, zowel deel 1 als 2, en ik was dan ook verheugd toen ik las dat de serie ook naar de Nintendo DS zou komen. Toen ik vrolijk tussen de tientallen DS pods door liep viel mijn oog op een afgelegen podje. Hij stond midden tussen Pac & Roll en Trauma Center en was nog niet bezet. Even kijken wat het was, en tot mijn grote verbazing trof ik Advance Wars aan. Ik startte een VS game tegen de computer op, de missie-based single player zou te lang duren, en daar ging ik. Het vertrouwde scherm kwam binnen luttele seconden tevoorschijn, ditmaal vergezeld door een scherm met allemaal statistieken, en na enkele minuten gespeeld te hebben wist ik alweer hoe het allemaal ging. Het meest opvallende was nog dat er gewoon níks veranderd is. Afgezien van het feit dat je met je stylus speelt merkte ik niks anders op. Nog steeds speelt het gewoon érg lekker weg, en tja, why change a winning concept. Advance Wars: Dual Strike wordt, afgezien van een wat uitgebreidere verhaallijn en meer units, gewoon meer van hetzelfde. Of ik er mee zit? Nee, totaal níet!

Door: Michiel

[url=http://www.m-gaming.nl/files/1805AWDSScreen07.jpg][img]http://www.m-gaming.nl/files/1805AWDSScreen07.jpg width=100 height=150[/img][/url] [url=http://www.m-gaming.nl/files/1805AWDSScreen06.jpg][img]http://www.m-gaming.nl/files/1805AWDSScreen06.jpg width=100 height=150[/img][/url]