[Special] Geschreven door Michiel op 2005-11-16 20:53:44
Power Unlimited Gameplay 2005
Zoals elk jaar gebruikelijk is kwam Power Unlimited, een gamesmagazine door sommigen zo gehaat en door anderen zo geliefd, ook dit jaar weer met een gamesevenement op de proppen. Sinds vorig jaar gaat dit evenement schuil onder de naam "Power Unlimited Gameplay", en wie zouden GameQube en M-Gaming nou zijn als we daar niet met een filmcamera en een flinke dosis goede hoop op af gingen?
Zoals ook elk jaar gebruikelijk beloofde de heren en dame van Power Unlimited ook dit jaar weer meer games, meer goodies, meer boothbabes, wat dus moest resulteren in een betere beurs. Zoals gezegd gingen M-Gaming en GameQube met een redelijk grote delegatie, te weten ikzelf, Joost, Lennart, Hans, Arnold, Gary en Jan richting de RAI in Amsterdam. Ja, je hoort het goed, geen Jaarbeurs te Utrecht dit jaar maar een gloednieuwe locatie in de vorm van de RAI. Alleen dit zorgde al voor de nodige problemen bij onze reis, herhaaldelijk belde Lennart met de vraag "of we er bijna zijn?" waarna hij antwoorden kreeg als "nog 10 minuten" en "we zoeken een parkeerplek" terwijl we eigenlijk rustig zaten te chillen in de file vlak boven Ring Utrecht West onder het genot van de Mannen van de Radio.
Na een tergend lange file te hebben doorgeworsteld, en dat ook nog eens op zondagmiddag, en een hoop gescheld en flauwe grappen van Arnold later, kwamen we dan eindelijk bij de RAI aan. Een parkeerplek was zo gevonden, in tegenstelling tot eerder gemaakte uitspraken (sorry Lennart), en toen begon de zoektocht naar deze beste man die in het bezit was van onze kaarten. Het duurde dan ook niet al te lang voordat hij ons had gevonden, wij liepen straal langs hem, en na het laten zien van onze toegangsbewijzen begon het "grote avontuur". Hoe de beurs ons beviel? Neem hieronder een kijkje door de ogen van elke aanwezige redacteur en je zal vast wel een idee krijgen of je wat gemist hebt.
Joost - Een blad wat jaren terug door mij werd aanbeden, gelauwerd, bewierookt, bewonderd, als gamebijbel werd gezien, maar nu door mij met argusogen wordt bekeken, wordt veracht, en bij vlagen zelfs wordt geminacht en gezien als vies, vuil en vuig, zo nu en dan me keihard laat lachen door het gebrek aan professionaliteit, kwaliteit en een overschot aan arrogantie, organiseerde dit jaar voor de zoveelste keer de grootste spellenbeurs van Nederland. Aangezien MG en GQ toch niet de minsten zijn wat betreft grootte, voorzag de PU ons van een flinke stoot ‘kaarten voor de massa’ – VIP kaarten waren klaarblijkelijk bestemd voor onze collega-websites – en konden we er met maarliefst zeven man (Hans, Arnold, Michiel, Jan, Lennart, Gary en ikzelf) keihard tegenaan.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay1.jpg border=1 width=400 height=300[/img]
De Power Unlimited en hun GameKings aftakking beloofde veel gaafs: véél games, X360 speelbaar, sappige boothbabes, een professionele en een overzichtelijk geregelde beurs – het leek allemaal te mooi om waar te zijn. En dit was het dan ook. Allereerst was het simpelweg veel te druk. Zover het oog reikte krioelden en waggelden duizenden gamers. Hun natte, warme adem voelde je onaangenaam in je nek, hun geurslierten vonden een weg naar je neusholte, hun kleffe lijven drukten zich tegen je aan. Deze drukte leidde ertoe dat je ontiegelijk lang moest wachten alvorens je een spelcontroller ter hand kon nemen. Nu gold dit niet voor vage shitgames als Spongebob nog iets of een onboeiende GBA-titel, maar als je een X360 spel wilde spelen, tsja, dan wist je wel hoe laat het was.
Wat betreft mijn game-impressies kan ik niet veel zinnigs melden. Eigenlijk elk spel wat ik speelde, is al uitgebreid behandeld in ofwel onze EA World feature ofwel onze Nintendo E3 after-party feature. Onder de door mij gespeelde spellen bevonden zich The Legend of Zelda: Twilight Princess, een leuk spel waarbij de voor mij te sterke eindbaas me deed besluiten de handdoek vroegtijdig in de ring te gooien. New Super Mario Bros. bleek leuk en fris te zijn, terwijl Project Gotham Racing 3 voor de X360 me vies tegenviel; de lelijke graphics in combinatie met onboeiende gameplay liet mij niet warm lopen voor dit spel. Voor de rest heb me vermaakt met een Pokémon XD battle, drie tellen Spongebob en een nano-seconde een of andere Game Boy game waarvan ik geen idee had wat het was. Overall gezien niet al te spectaculair dus.
Concluderend kan ik stellen dat de PUGP me niet tegenviel, ik had er namelijk niets van verwacht. Ik wist dat het druk zou zijn, ik wist dat er veel herrie zou zijn, en bovenal wist ik dat eten te ranzig zou zijn om door je strot te krijgen. Toch moet ik zeggen dat ik een leuke dag heb gehad, maar dit kwam puur en alleen door het gezelschap waar ik me tussen schaarde.
Joost
Lennart - Vreemd genoeg kan ik me nog precies herinneren hoe de opstelling van de Power Unlimited Gameplay vorig jaar was. Fotografisch geheugen? Neuh, het was vorig jaar gewoon vrij leeg en dus automatisch teleurstellend. Aangekomen in de eerste zaal kreeg ik plotseling last van een déjà vu, want wederom stonden de stands langs de rand en zat er voor het podium een groot gapend gat lucht. Er was maar één woord nodig om deze leegte op te vullen met hordes zweterige, gillende, flauw-vallende nerds, al duikend en kruipend om de ‘GOODIES’! Maar goed, zijn de andere aanwezige nou geen nerds dan? Voordat ik hier een beetje filosofisch ga lopen doen, spring ik maar gauw over na het onderwerp waar het dat event om draaide: de boothba… ehh, games. Je kunt je afvragen wat er speelbaar was, maar het was gewoon onmogelijk om alles te checken. Naast dat er gewoon véél titels waren, was het zo ongelofelijk druk dat je al gauw een kwartier moest wachten voor een B-titel. Dan blijven er over zo’n hele dag maar bar weinig games over die je hebt gespeeld.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay56.jpg width=400 height=300 border=1[/img]
Ten eerste mag ik trots melden dat ik de slechtste game óóit heb gespeeld. Op het moment dat we er langs liepen, was de demo-pod onbemand. Ik kneep mijn ogen samen tot spleetjes en gilde met een hoog stemmetje ‘SpongeBob!’. Toen ik me realiseerde dat ik een 17-jarige ben, keek ik zo stoer mogelijk en verbeterde ik mezelf: “hey jongens, daar staat er eentje leeg, laten we eens kijken wat het is’. Wat we aantroffen was een GameCube die een spel afspeelde waardoor het leek alsof we achter een oude, roestige Atari stonden: het liep voor geen meter. Het leek allemaal op een soort 3D party-game a la Smash Brothers, waarin ik met Jimmy Neutron met een soort sperma-blaster de Karaté SpongeBob en andere Nickelodeon-helden aan gort probeerde te knallen. Maar niemand raakte niemand, ook niet als je raak schoot. Decoratie dan maar slopen? Onmogelijk. Bovendien was het spel helemaal Duits-talig, wat voelde als een rotte kers op een hele hoop stront.
Op diezelfde Nintendo-stand zette ik nogmaals mijn feestmuts op voor Viewtiful Joe: Red Hot Rumble, de beat ‘em up van de ineens o zo populaire Joe. Gezien het feit dat de naam best wel aan kwaliteit verbonden staat, waren de verwachtingen hoog gespannen. Zuur is het dan als blijkt dat het zo ongelofelijk chaotisch is, dat je het van mij mag bestempelen als ‘onspeelbaar’. Nee, ook niet als je de al eerder naar voren gehaalde Super Smash Brothers gewend bent, dan kan je het nog niet volgen. Zonde, want het idee erachter is zeker leuk.
Eind deze week in de winkel ligt Super Mario Strikers in de winkel, dus is het misschien wat te laat om er nu nog kritiek op de gaan geven, maar toch nog even een mening over de party-voetbal game. Hij zag er redelijk uit, loopt lekker maar het lijkt alsof de makers van Sega Soccer Slam met deze game helemaal geen vooruitgang hebben geboekt. Gelukkig is het allemaal wel prima te spelen voor iedereen die niet bekend is met die laatste game.
Voor de rest swingde ik de sterren van de hemel met Dancing Stage: Mario Mix, die we met deze feature uit de highlight van GameQube stoten en je voor Jan’s mening hierover nog even rustig na kunt lezen. Ook Project Gotham Racing 3 kreeg ik nog even onder de knoppen, maar die stelde grafisch zó teleur dat ik er voor de rest geen woorden vuil aan wil maken. Of wacht, toch wel. Mij maakte ze namelijk wijs dat dit kwam omdat het op een zogenaamde HD TV werd getoond. Ik zie het al voor me, Hans in de auto bij Arnold: “Hey, jullie weten toch dat grapje met Project Gotham Racing 3 en die HD TV? Lennart trapte erin!” Mij kunnen ze alles wijsmaken.
Lennart
Power Unlimited Gameplay 2005 deel ||
Hans - Twee jaar geleden waagde ik me ook al aan dit evenement en toen vond ik het niet echt geweldig. De belangrijkste reden hiervoor was de immense drukte en dus meteen de gigantische rijen die voor een demopod stonden. Dit jaar was het niet anders, ondanks de nieuwe locatie. Ik heb ruim een kwartier voor de nieuwe Zelda staan wachten, ook omdat een kereltje het nodig vond om de demo een aantal keer opnieuw te spelen. Zelda was het wachten wel waard, maar niet per se de game zelf. Na mijn speelsessie, waarin ik de eindbaas van de demo vrij snel wist te verslaan, kroop een hopeloos falende Joost achter de controller. Geweldig om te zien dat niet alleen ik gigantisch slecht ben in gamen.
Dat ik er soms ook niet veel van bak werd bewezen toen ik naar voren werd geschoven om Project Gotham Racing 3 te testen. Dat spel ligt me totaal niet en volgens mij heb ik het na een aantal uren oefenen nóg niet onder de knie. Overigens vond ik PGR3 er wel goed uit zien, maar misschien had ik gewoon niet zulke hoge verwachtingen. Jammergenoeg heeft het spel een te hoog plastic gehalte voor mij, maar toch liet het behalve dat grafisch gezien een redelijke indruk op me achter.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay147.jpg border=1 height=300 width=400[/img]
Nadat Michiel, Arnold en Joost onaangekondigd een bakje friet gingen nuttigen waren Lennart en ik alleen, om vervolgens een aantal multiplayer spellen te testen. De eerste game die we tegen elkaar speelden was Viewtiful Joe: Red Hot Rumble. Een Super Smash Bros. like vechtspel met Joe & Co in de hoofdrol, maar dan nog een stuk chaotischer. In SSB kan ook een hoop chaos voorkomen, maar dan is het tenminste nog te volgen. Dit was gewoon niet leuk meer. In het begin kwam ik nog met een tactisch strijdplan, maar ik schakelde al snel over op puur button bashen. De PlayStation Portable versie stond op mijn verlanglijstje, maar dit spel met veel potentie beviel me zo slecht dat ik het weg kan strepen. Wat dat betreft is het evenement erg handig.
Na onze moves getoond te hebben bij Dancing Stage: Mario Mix waagden we ons aan Super Mario Strikers. Op de laatste crew-meeting was Lennart heer en meester bij Pro Evolution Soccer 4, maar toen kon ik het excuus gebruiken dat Joost bij mij in het team zat. Nu was het one on one en moest ik dus mijn revanche halen. En dit was bijna gelukt, ware het niet dat Lucky Lennart via een hoop gestuntel een doelpunt meer scoorde. Om maar te zwijgen over de tricky voorbijrollende schilden die mijn spelers veldden. Mijn tijd komt nog, ik weet het zeker. Het was overigens overduidelijk dat het spel gemaakt wordt door het team achter Sega Soccer Slam, want de gameplay is vrijwel onveranderd. Maar dit maakt het spel niet minder leuk, de aanwezigheid van de Nintendo characters voegen toch weer wat toe.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay157.jpg border=1[/img]
De handhelds waren goed vertegenwoordigd in het aantal spellen, maar een groot deel van deze titels liggen al een tijdje in de winkels. Leuk hoor, maar ik kom er toch vooral om nieuwe games te spelen. Naast bekende spellen als het extreem slechte World Tour Soccer heb ik ook nog wat games gespeeld die nog moeten verschijnen of nog maar net verkrijgbaar zijn. Pursuit Force speelde redelijk, al lijkt het vaak in herhaling te vallen. Animal Crossing is enkele seconden aangeraakt door mij, niet mijn type spel. New Super Mario Bros. zag er daarentegen geweldig uit, als ik je vertel dat het een titel is die je in de gaten moet houden zeg ik niets nieuws. Net als op EA World was de handheld onderbezet, in ieder geval als het gaat om het aantal nog te verschijnen spellen.
Wat ik me het meest zal herinneren is de gezelligheid en niet de Gameplay zelf. Het grootste gedeelte liepen we met de M-Gaming delegatie rond en Jan sloot zich ook voor een flinke tijd bij ons aan. Het was een erg geslaagde middag en achteraf wel de lange trein- en autoreis waard. Tevens zal ik terugdenken aan de tweeëneenhalve euro die ik neer moest leggen voor een broodje kaas. Schandalig natuurlijk, maar wel slim van de organisatie. En als laatste is me ook de kolossale groep bijgebleven die er alles aan deden om goodies te bemachtigen. Dat is niet aan mij besteed, maar ik hecht dan ook niet zoveel waarde aan een Virtua Tennis sleutelhanger en meer van dat soort ongein.
Hans
Jan - Het is half tien. Na m'n trein inclusief wijzende en lachende conducteur aan m'n neus voorbij te hebben zien trekken, loop ik en een drietal vrienden langs het vee en bijbehorende boer met drijfstok richting een coupé in de eerste klas. Na een uitgezakte reis was ik eindelijk aangekomen bij de eindbestemming: RAI Amsterdam. Terwijl ik erheen liep belde onze vriend Lennart en sprak:'Kijk eens achter je'. Drie keer raden wie daar grijnzend liep. Na hem met harde hand mijn kaartje afhandig te hebben gemaakt (hij bewaarde hem voor mij) stapte ik binnen in een grote hal: de Power Unlimited Gameplay was begonnen.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay6.jpg border=1 width=400 height=300[/img]
De PUG was dit jaar verspreid over twee hallen waarvan de een leeg en de ander vol. De lege was gevuld met een podium vol PU-redacteuren die, well, weet ik veel wat die deden, ik stond namelijk in de andere hal waar de Nintendo stand was gehuisvest. Na een klein rondje op deze stand voor het overzicht kwam ik tot de conclusie dat hij vrij hip was en dat er drie games centraal stonden: Zelda, Mario Football en Mario Kart DS. De eerstgenoemde game heb ik niet gespeeld in verband met lange wachtrijen en spoilers die je wenkbrouwen doen wegschroeien. De laatste twee heb ik wel gespeeld en vooral Mario Smash Football was erg tof! Het is in feite Sega Soccer Slam met Mario figuurtjes, precies zoals ik verwachtte, maar wel verrassend leuk! Mario Kart was eigenlijk een soort mix tussen Mario Super Circuit en Mario Kart 64, en juist daarom eigenlijk erg leuk. Een andere game die me bijbleef was er een van naburige stand: King Kong. Je voelt je echt nietig door die geweldige T-rex, welke jij angstig probeert te ontwijken. Fantastisch!
Iets anders wat me opviel aan de Nintendo stand was een vrij grote ronde ruimte waar je lekker in een van de zitzakken kon neerploffen. Een hele hoop mensen en geen enkel woord dat werd gewisseld! Alleen pictochatgesprekjes en multiplayerpotjes. Het kan dus toch! Het was overigens stiekem wel leuk om proberen uit te vinden wie nou eigenlijk 'Inferno' bleek te zijn uit de grote groep DS'ers. Daarnaast kon je ook DS demo's en Zelda media op je DS laden, althans, dat zou je moeten kunnen. Het lukte me namelijk in eerste instantie niet dit voor elkaar te krijgen. Pas op het eind toen het een stuk rustiger was op de beursvloer slaagde ik erin en downloade ik de een na de andere demo op de DS, wat erg tof was. Jammer dat slechts een klein aantal dit dus heeft mogen meemaken.
Al met al vond ik het een geslaagd evenement. Een leuke sfeer, koele stands en veel games om te spelen zorgden daarvoor. Bovendien kon ik nu eindelijk eens met volle teugen genieten van de draadloze mogelijkheden van de DS. Als minpunten zou je kunnen noemen de lange rijen en het schandalig dure eten en drinken, maar dat is niet meer dan logisch. Ik heb me in ieder geval vermaakt op de PU Gameplay, en dat is waar het uiteindelijk allemaal om draait!
Jan
Gary - Zondag 13 november zou het zover zijn. Het game-event van het jaar, Power Unlimited GamePlay 2005, zou in de RAI plaatsvinden, en ik was erbij. Hoewel het vorig jaar volgens velen zwaar ruk was, vond ik het toen zeer aangenaam. Ik ging dan ook met goede moed naar de RAI, op zondagochtend half 9 in de ochtend. De treinreis viel mee, de trein kwam namelijk sneller dan verwacht, en dat terwijl de NS nog steeds de treinen in Nederland regelt en stuurt. Bij de RAI aangekomen was het duidelijk dat gamen op je gemak er niet bij zou zijn die dag. De ingang was gevuld met gamers, in allerlei soorten en maten. Rond de klok van 11 ging alles open, en stroomde de in totaal 2 hallen vol. Ruim 7 uur later kwam ik vermoeid uit diezelfde RAI, en ging ik op wat zere voeten richting de trein.
Wat ik in die 7 uur heb gedaan ga ik je niet letterlijk voorschotelen. Een groot deel was lopen, zweten en wringen tussen veel te veel gamers. Stond ik geen half uur te wachten op de nieuwe Zelda, dan stond ik wel samen met wat vrienden als een gek goodies te vangen of wat te staren naar het hoofdpodium waar ene Marco V. allerlei tricks uithaalde met z’n bike. Hoewel ik het leuk vond dat de PU hun redactie compleet had overgezet naar de beurs, waren de overige stands een stuk minder dan vorig jaar. Zo was Nintendo’s stand vorig jaar prachtig in elkaar gezet met een Donkey Konga setting, terwijl het nu alleen een gordijn hadden geplaatst met wat lichteffecten waar een stel fanatieke DS-gamers zich helemaal konden uitleven. Ook Ubisoft’s stand was vet achteruit gegaan. Was het vorig jaar leuk aangekleedt, was het dit jaar gewoon totaal niet toegankelijk. Een DJ-set met daar om heen een stel breedbeeld TV’s waar men wat spelletjes kon spelen en waar boven nog wat schermen hingen waar trailers op te zien waren. Nou was deze opzet nog niet zo heel erg, maar omdat die DJ het volume zo hard had aanstaan, zorgde dit ervoor dat Nintendo’s en Sony’s stand totaal niet lekker overkwamen. Het feit dat de DJ ontiegelijk veel hiphopclips mixte met Ubisoft trailers maakte het alleen maar erger.
[img]http://www2.powerweb.nl/gameplay/fotos2/gameplay182.jpg border=1 height=300 width=400[/img]
Verder was het allemaal wel oké. De shows op de mainstage waren leuk om te volgen, en de games die aanwezig waren – ja, de aanwezige games: Perfect Dark Zero was er gewoon niet, hoewel deze wel was aangekondigd, heb ik goed kunnen checken. Hoogtepunt was de nieuwe Zelda natuurlijk op de GameCube. Jammer dat de Forest dungeon niet speelbaar was, dus het bleef bij wat tutorials in het dorp en een één op één gevecht op de ondertussen welbekende brandende brug. Games zoals Mario Kart en Shadow of the Colossus wil ik ook even opnoemen, want beiden bleken gewoon verrassend goed te zijn. Tijdens de beurs kwam ik de mensen van M-Gaming nog tegen, en ook Jan liet z’n gezicht even zien op de Nintendo stand. Toch leuk om even kennis te maken met de mensen waarmee je dagelijks op het net mee moet samenwerken om een goedlopende website te runnen.
Tot slot wil ik nog even benadrukken hoe druk het was. Hoewel je rond een uur of 4 redelijk lekker wat games kon spelen was het gedurende die 5 uur ervoor overal bomvol. Ook het eten dat je kon aanschaffen was belachelijk duur, en dat heb ik dan ook mooi laten staan. Over het algemeen vond ik het ook dit jaar weer leuk om te checken. Hoewel er vorig jaar meer sfeer en gezelligheid was door de wat kleinere omvang was het dit jaar toch wel te doen. Mocht de GamePlay ook volgend jaar weer georganiseerd worden, dan ben ik daar natuurlijk weer bij. Dan laat ik ook opnieuw de GameXpo aan m’n neus voorbij gaan…
Gary
Als laatste wou ik dan zelf nog even toevoegen dat de PU Gameplay 2005 voor mij maar een matig evenement was. Lol hebben met je crew is één ding, maar je verwacht gelijktijdig wel wat van de Gameplay zélf. Misschien ben ik wel te veeleisend geworden met al die perstripjes, ik weet het niet, maar volgend jaar ga ik niet meer naar de Gameplay toe. Te weinig games voor een té groot publiek, én ik had nagenoeg alle games al eens gespeeld. Filmen heb ik er wél uitgebreid gedaan, dus ben je benieuwd wat je nou gemist hebt, of wil je gewoon eens weten wie wie is van de crew, check dan onderstaande link!
M-Gaming en GameQube's PU Gameplay 2005 Footage