[Special] Geschreven door Lennart op 2005-11-21 20:40:27

Mario Kart: Double Dash!!

[B]Als Playstation-bezitter had ik vroeger een vrij groot probleem. Niet zozeer dat ik ontevreden was met mijn oude, grijze kast, maar toch miste ik de exclusieve titels van Nintendo. Zelda, Goldeneye maar vooral Mario Kart. Het voelde dan ook haast onwerkelijk toen ik een paar jaar later achter de Cube ‘Double Dash!!’ zat te spelen. Gewoon totáál niet wat ik me ervan had voorgesteld. En dit lag niet aan mij.[/B] Vroeger was alles beter. Thuis komen met je spijkerbroek vol vegen modder en grasvlekken. In de hoogste bomen klimmen, waarin je prachtige hutten bouwden zodat de zwervende Ethiopiërs uit de straat ook een onderkomen hadden. Geen wiskunde, Duits of scheikunde, maar een uurtje hoofdrekenen om vervolgens te gaan knutselen en buitenspelen. De littekens van Sint Maarten staan nog steeds in mijn kiezen gekerfd, maar worden nooit meer erger. Peter R. de Vries had nog een frivole moustache. Je kon nog gewoon lekker zeggen wat je wilde zonder te eindigen met drie extra luchtgaatjes en een boodschappenbriefje in je borst geprikt. Huiswerk was nog geen werk. Sinterklaas was nog die oude man met baard, mijter en veel kado’s in plaats van die kalende man uit wiens zaadbal jíj was ontsnapt. Mario Kart was nog Mario Kart…

[IMG]http://www.m-gaming.nl/files/mkdd001.jpg width=450[/IMG] Men zeurt de laatste tijd de oren van de kop als ontwikkelaars voor een vervolg op een serie geen overweldigende aanpassingen in hun game stoppen. Fifa? ‘Hè bah man, dat speelden ze vorig jaar toch ook al met een voetbal? Moet ik niets van hebben!’. Maar soms is het ook wel eens goed om het gewoon zo te houden zoals het vroeger allemaal was. Mario Kart kende voor Double Dash (zonder hoofdletters, dat staat zo lelijk in een zin) al drie delen die prima waren ontvangen. Het concept bleef destijds onveranderd: zo héél goed hoefde je niet te kunnen racen om als eerste over de finishlijn te komen. Want het draaide niet allemaal om perfect ingesneden bochten en hoge snelheden. Nee, een flinke dosis geluk en veel wapens: zonder dit kwam je niet boven aan de ranglijst. Dit alles werd een ongekend succes en was het begin van aftakkingen waarin bleek dat Nintendo’s loodgieter meer kon dan prinsessen redden. De funracer werd nog een paar keer ongegeneerd gekopieerd en onder een andere naam verkochten, maar de franchise overwon alles. Toch moest plotseling het roer om bij Nintendo. De ‘Kart’ in de naam mocht blijven, maar er werd in eerste instantie helemaal niet meer geracet met de kleine, behendige voertuigjes. Ook zat je niet meer in je eentje. Een hippe zijspan was niet ongewenst geweest, maar uiteindelijk sprong de extra bijrijder gewoon achterop (- het voertuig, natuurlijk). Zo kon het zomaar zijn dat Mario er op los sjeesde met aartsrivaal Bowser of Peach vreemdging met ‘de broer van’, Luigi. Tof was wel dat je onder het rijden kon wisselen van bestuurder, waardoor er ook een vleugje tactiek om de hoek kwam kijken. Ieder personage kan namelijk een wapen vasthouden, dus als bijvoorbeeld de bijrijder niet het gewenste wapen kreeg, wisselde hij even met de bestuurder om te kijken of hij meer geluk had. Op ieder gewenst moment kon je ook weer terugwisselen en had de –inmiddels weer- bijrijder nog steeds hetzelfde wapen. Daarnaast had ieder personage ook nog een eigen, exclusief wapen. Mario Kart was niet langer meer een game voor de hersenloze. [IMG]http://www.m-gaming.nl/files/mkdd002.jpg width=450[/IMG] De vernieuwing kwam voor iedereen die de serie voor het eerst echt speelde, waaronder ik dus, vrij ongewenst. Hébben we eindelijk een Nintendo-console, is Mario Kart opeens niet meer zoals het was! Daarnaast was het hele switchen tussen de figuren ook niet meer dan een ‘leuk idee’. Races won je er niet mee. Grote tegenvaller waren voor mij ook de gewone- en battle levels. In mijn ogen hadden ze het gewoon allemaal nét niet. Sfeer, uitdaging, fun; ik miste het echt. Bijkomend probleem was dat je dit ook nog eens niet in je favoriete voertuig kon afwerken, de kart, maar in een logge buggy op tractor-banden. Kiddy games, ik vind het eigenlijk maar wat debiel dat mensen zich eraan kunnen storen. Helaas moest ik me er voor Double Dash ook schuldig aan maken. Het was gewoon overdreven, opzettelijk. Alsof ze er drie ongeïnspireerde hippy’s onder de invloed van een flinke stoot dope op los hadden gelaten. Want in godsnaam, waarom had álles ogen? Tuurlijk, characters moeten kijken en uiteindelijk zijn de ogen van de auto van Bassie en Adriaan ook nog best hip, maar waarvoor hadden palmbomen en bergen kijkers nodig? [IMG]http://www.m-gaming.nl/files/mkdd003.jpg width=450[/IMG] Het verleden was tof, het heden is verschrikkelijk, maar gelukkig hebben we de geweldige toekomst nog. Voor ons funracers begint deze aanstaande vrijdag, als we die bijrijder met een ferme ‘kick’ nog voor het startschot brutaal droppen.