[Special] Geschreven door Tom op 2006-01-11 21:40:49

Animal Crossing: Wild World dagboek

[B]De geschiedenis herhaalt zich, dat is al eerder gebeurd en het zal nog vaker gebeuren. Deze feature is daar een voorbeeld van, al eerder kon je op dit netwerk andermans ervaringen in de wereld van Animal Crossing. Zo schreef Robin naar aanleiding van de GameCube versie [URL=http://www.gameqube.nl/article.php?id=491]twee[/URL] [URL=http://www.gameqube.nl/article.php?id=512]maal[/URL] een dagboek over zijn avonturen. Nog geen halve maand later deed een tweede persoon een poging, ook hij schreef [URL=http://www.gameqube.nl/article.php?id=542]twee[/URL] [URL=http://www.gameqube.nl/article.php?id=543]maal[/URL] een artikel over het spel. Helaas hebben de artikelen de tand des tijds niet helemaal doorstaan, de afbeeldingen, reacties en zelfs de auteur van de 2e versie zijn verloren gegaan. Toch hebben deze artikelen mij geïnspireerd om hetzelfde te doen, maar dan op mijn eigen manier. Ditmaal geen traditioneel dagboek, maar mijn ervaringen met het spel in bredere zin.[/B] [IMG]http://www.m-gaming.nl/files/ACToGoArt03.jpg align=left width=150[/IMG][I]Roerloos kijk ik naar het water, ik durf niet te knipperen uit angst dat ik het zal missen. Dit moet de grootste schaduw zijn die ik dusver in het water heb gezien, deze kans kan ik niet laten lopen. De dobber wipt zachtjes op en neer in het zeewater als gevolg van het geknabbel van de vis, terwijl op de achtergrond een mestkever aan de rol gaat met een sneeuwbal. De nijverheid van het beestje weet me net lang genoeg af te leiden om de vis er vandoor te laten gaan met het aas. Samen met mijn zorgen van de dag verdwijnt de vis in het niets.[/I] Het is weer zover, Animal Crossing heeft me weer helemaal in zijn greep. Sinds de eerste dag, waarin Kapp'n mij in zijn taxi af wist te leveren in mijn nieuwe thuisdorp, ben ik weer elke dag onderuitgezakt in mijn luie stoel te vinden. In een tijd waarin ik elke dag 9 uur werk kies ik ervoor om mijn rust te pakken in mijn vrije tijd, rust die ik vind in het vissen, insecten vangen en het eindeloos verzamelen van objecten. Na te zijn afgeleverd door Kapp'n krijg ik weer ouderwets te maken met Tom Nook, die een huisje voor me weet te regelen. De reeks gebeurtenissen die hierop volgen vervullen me met een nostalgisch terugdenken aan de GameCube versie, maar laten me ook twijfelen aan de originaliteit van het spel ten opzichte van zijn voorganger. Ik krijg namelijk het aanbod om in zijn winkel te werken, plant bloemen voor hem, maak kennis met de bewoners, bezorg wat spullen en krijg na mijn werkzaamheden de rekening voor de woning gepresenteerd. Maar na deze verplichte kost begint de echte pret, ik kan gaan en staan waar ik wil en die kans gebruik ik om eens te kijken wat er gaande is in de wilde wereld van Animal Crossing. Het eerste wat ik doe is het uittesten van de oude trucjes, de geld-verdien routines die in mijn geheugens zitten gebrand dankzij vele uren Animal Crossing. En jazeker, genoeg schudden aan bomen levert nog steeds geld, meubilair en bijensteken op en ook je schep tegen de juiste steen slaan doet nog steeds geld tevoorschijn komen, alleen het glanzende stuk grond is verdwenen. Het meest memorabele deze week was toch de interactie met de ouderwets gestoorde bewoners, met hun nieuwerwetse gespreksonderwerpen en zeer emotionele aard. [IMG]http://www.m-gaming.nl/files/ACToGoArt06.jpg align=right width=150[/IMG][I]Vol verbazing kijkt Joey me aan, hij heeft het shirt dat ik aan heb in een oogopslag herkend. "Hoe kan je zoiets doen Tom, hoe kan je zoiets nou doen?" vraagt hij me, terwijl de verbazing op zijn gezicht plaats maakt voor teleurstelling en verdriet. Ik voel de pijn van mijn verraad die achter zijn woorden schuilt. Zijn stemming slaat om in wanhoop; "Curly zal me haten, hij zal nooit meer met me willen spreken! Hoe kan je zo gemeen zijn? Je was mijn beste vriend!" Moedeloos laat hij zijn hoofd zakken en met een gebroken hart sjokt hij weg, terwijl een wolk van depressie zich boven zijn hoofd vormt. Het begon allemaal zo onschuldig, na wat gebabbel had Joey me een pakje overhandigd, met de vraag of ik het aan Curly zou willen geven. Ik had de vraag instemmend beantwoord en was met het pakje op weg gegaan. Na een nadere inspectie was ik erachter gekomen dat ik het pakje ongestraft open kon maken. Gedreven door mijn nieuwsgierigheid had ik dat dan ook gedaan. Vervolgens had ik het shirt wat erin bleek te zitten even gepast. Getooid in het cadeau en met een brede grijns op mijn gezicht liep ik terug naar Joey. Vol schaamte kijk ik Joey na, hoe kon ik zo misbruik maken van zijn vertrouwen? Enkele momenten daarvoor had hij nog luidkeels en vol vreugde verkondigd dat ik zijn beste vriend in de hele wereld was. Ik moet mezelf eerst even toespreken voordat ik weer tot mijn zinnen kom. "Je hebt een shirt bij je collectie, daar gaat het toch om? Het is maar een spel. Het verdriet is geprogrammeerd, wordt toch eens volwassen!" Voor de zekerheid stuur ik Joey nog een brief met een cadeau erin, morgen zal ik weer zijn beste vriend zijn...[/I]

Gekoppelde games

Animal Crossing: Wild World (Nintendo DS)