[Column] Geschreven door Randy1 op 2006-01-23 13:46:28

R1: Introducing

Laat ik me eerst eens even voorstellen aan de mensen die nog geen jaar aanwezig zijn op M-Gaming.nl. Mijn naam is Randy Timmers, 19 jaren jong en geboren in Den Haag. Rond 2002 was ik één van de heren die GameQube.nl nieuw leven inblies, een succes verhaal dat onder andere heeft geleid tot de geboorte van M-Gaming en Xlife. Eind 2004 veranderden mijn interesses echter drastisch. De GameCube ging onder het bed om stof te verzamelen, terwijl op bed de meest exotische dames mijn meest erotische dromen deden uitkomen tot de wekker die dromen kapot sloeg. Toen ik uiteindelijk écht seks had gehad, begon ik in te zien dat ik niets had gemist en keerde ik wederom terug in het leven als gamer. In plaats van mijn GameCube onder het bed vandaan te trekken kocht ik echter een Nintendo DS. De crew van M-Gaming.nl hoorde hiervan, en na nog geen drie weken Nintendogs’en begonnen de verzoekjes al; “Randy, kom je als crew bij M-Gaming?” Mijn antwoord is tot nu toe nog altijd “nee” gebleven, maar een regelmatig terugkerende column over alles wat betreft de Nintendo ‘Touch Me Baby!’ DS? Daar zag ik dan wél wat in. Mensen hebben me altijd al met gemixte gevoelens bekeken, maar sinds ik regelmatig een Nintendo DS op zak heb weten ze helemaal niet meer hoe te reageren. Na een korte vakantieperiode nam ik het apparaat voor het eerst mee naar school, zodat ik tussen de toetsen van een repetitieweek door wat rust kon vinden in de wonderlijke wereld van Meteos. Toen een aantal van mijn klasgenoten zagen dat ik ronddartelde in een kleurrijke fantasiewereld, liet het debiele, onlogische commentaar in de vorm van het volgende dialoog niet lang op zich wachten... Klasgenoot: “Randy, wat doe je?” Randy: “Ik speel een spelletje.” Klasgenoot: “Jezus, mijn neefje van drie speelt daar nog mee.” Randy: “Dan heb jij een verdomd slim neefje.” Klasgenoot: “Get a life, ga uit ofzo.” Hoewel we eindelijk zijn aangekomen in een tijdperk waar gamen geaccepteerd is als stoere bezigheid, is het jammer dat het stoerheidgehalte bepaald wordt door de game die iemand speelt. Iedere keer wanneer ik de Nintendo DS uit de pocket trek in mijn schoolgebouw is er wel een meisje met een Nijntje t-shirt aan die mij weet te vertellen dat ze een superintelligent familielid van onder de vijf jaar heeft die dezelfde spelletjes speelt als ik.

Het is zo onlogisch, want wie spelen er op de Nintendo DS wanneer ik naar de wc ga? Dezelfde kiddo’s die er commentaar op hadden. Geen van de kritiekhebbers geven iets om EA games, ze vinden die games zelfs kansloos, maar ze hebben er geen commentaar op. Dat terwijl games die iedereen leuk lijkt te vinden de volle lading krijgen van de huidige jeugd van tegenwoordig. Blijkbaar schaamt bijna iedereen zich liever voor de dingen die ze leuk vinden dan dat ze die dingen omarmen. Wanneer je een jongen of meisje van zestien á zeventien jaar bent en je bent nog nooit uitgeweest, zul je vast wel eens hebben gehoord dat je “maar één keer leeft en er dus alles uit moet halen, want voor je het weet ben je dood” Onthoud dat de mensen die dit zeggen volgens zo’n uitgekauwde regel leven dat ze véél minder uit het leven halen dan jij. Dat er in mijn omgeving meer liefde is voor Nintendo games dan voor EA games, maar dat er tóch meer commentaar is op mensen die Nintendo games spelen, geeft maar weer eens aan dat mensen die schaamteloos op de Nintendo DS spelen in een propvolle schoolaula meer uit het leven halen dan de gemiddelde mens die jou aanraad veel uit het leven te halen. Wat is namelijk een leven waarin je je schaamt voor je interesses, omdat die interesses niet aansluiten bij wat ‘cool’ is? 'R1' is © 2006 Randy Timmers, Randylicious.nl en M-Gaming.nl.