[Preview] Geschreven door Thijs op 2006-06-02 18:12:09

Super Mario Galaxy

Mario. Mario? Mario, ja. Een náám, zeg ik je. Zo een die zelfs de meest achterlijke spelleek wel kent. Met de beperkte wetenschap dat er een spelfiguurtje genaamd Mario is en dat die in een computerspelletje speelt houdt het dan meestal ook wel op, met enkele uitschieters die het welbekende melodietje herkennen of weten dat we met een loodgieter te maken hebben met een figuur waar de Tokkies niet aan kunnen tippen. Een loodgieter ja. 'What the fuck?' Geschiedenisles De inmiddels befaamde carriére van deze besnorde loodgieter begon ergens in de jaren tachtig. Het toen nog kleine Nintendo besloot na veel succes in eigen land (Japan) hun afzetmarkt uit te breiden naar het westen, naar Amerika. Echter, het resultaat viel tegen en Nintendo slaagde er niet in om succes te behalen in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Een van de mensen die daarbij moest helpen was de inmiddels ook erg bekende Shigeru Miyamoto. Hij ontwikkelde Donkey Kong, een simplistisch arcadespel waarin je als Jumpman, later omgedoopt tot Mario, een prinses moest redden die gevangen werd door een aggresieve aap, door langs verscheidende plateaus omhoog te klimmen en ondertussen de naar beneden rollende barrels te ontwijken.

Van Jumpman... (Donkey Kong Arcade, 1981) De arcadegame werd zowel in Japan als Amerika een groot succes en dat had een kettingreactie tot gevolg waarvan we vandaag nog steeds de resultaten ondervinden. Het zette Nintendo nog verder op de markt als speluitgever, was een keerpunt in de geschiedenis van het bedrijf en leidde uiteindelijk tot de NES én een nieuw game-icoon: Mario. Er kwamen Mario platformers zoals Super Mario Bros en de vele vervolgen daarop, maar minstens evenveel spin-off's; Mario Kart, Mario Party, Mario Tennis, Mario Golf, een dansspel met Mario in de hoofdrol en hij speelde ook een rol in titels van andere uitgevers, onder andere in NBA Street en SSX, beide van EA. Elke Nintendo spelcomputer is en wordt traditiegetrouw voorzien van een Mario platformgame. Er waren Super Mario Bros titels voor de NES en SNES, Super Mario 64 voor de Nintendo 64, Super Mario Sunshine voor de Gamecube en nu ook Super Mario Galaxy voor de nieuwe Nintendo Wii. Mario Galaxy is in het verleden ook bekend geweest als Mario Universe maar nog meer als Mario 128, en wordt zodoende door sommigen dan ook gezien als de échte opvolger van Mario 64, waaruit je weer zou kunnen afleiden dat Mario Sunshine eigenlijk een spin-off is. Maar dat is een andere kwestie. Waar het op het moment op draait is dat Mario met een nieuwe platformer keihard gaat knallen op de Nintendo Wii. Wiiiii! ... naar Mario (Mario Galaxy, 2006). Mario land, Mario World, Mario Galaxy Op de afgelopen E3 beurs in LA was een demo te zien en spelen van het spel. Nog niet een volledige eindversie dus, maar we kunnen aan de hand van de demo al wel onze eerste conclusies trekken, dus laten we dat dan ook maar doen. Allereerst moet gezegd worden dat het spel z'n naam weldegelijk eer aan doet. Het universum lijkt namelijk een beetje de 'Overworld' (uit o.a. Final Fantasy) van Mario Galaxy te worden, zij het met wat minder vrijheid. De levels bevinden zich op verscheidende planeten en andere robuuste stukken aardkloot, allemaal verbonden door de wonderlijke nietsheid genaamd het heelal. Je kan van de ene plek naar de andere door jezelf te lanceren en (waarschijnlijk linear) naar de volgende locatie te vliegen; veelal nadat je een level voltooid hebt of bijvoorbeeld een tussenbaas verslagen hebt. Oud en nieuw, tezamen De planetoïden zijn echter niet altijd even groot of uitgebreid. In de E3-demo zagen we kleine ronde eilandjes in de ruimte met een enkele koopa, terwijl zich verderop een grootse speelwereld ontrafelt bij aankomst die niet onder doet voor een level uit vroegere Super Mario platformers. Naast het vernieuwende universum-element is er uiteraard ook een gezonde lading aan gameplay overgeheveld uit vorige Mario games. Het vaste springen, de spin-attack, bekende vrienden en vijanden zoals de Toad's en Koopa's, het is allemaal aanwezig. Maar ook het verzamelen van Coins en Stars en de typische eindbazen zijn van de partij. Grote vernieuwing waar iedereen al op rekende is natuurlijk het feit dat dit alles mooi verpakt is in een fris Wii-sausje en dan het gebruik van de Wii-mote vooral. Waar Mario 64 DS de DS-controls in een Mario platformer demonstreerde, lijkt Galaxy dit te doen voor de Wii. In de demo zien we meerdere spelsituaties die op de controller inspringen. Het bewegen en aanvallen lijkt soepel te gaan en ook daadwerkelijk een toevoegende waarde aan het spelconcept te zijn. Vraagtekens en twijfel Zoals het elke ietwat objectieve journalist, of iemand die dat probeert te zijn, betaamt, heb ook ik weldegelijk een paar vraagtekens bij deze nieuwe platformer. De belangrijkste daarvan zijn of het niet te linear is en de andere vraag die bij me kriebelt is de kans op geforceerde Wiimote-implementatie. Wat betreft de lineariteit; dat hangt helemaal van Nintendo en de speler af. Van wat ik heb gezien echter, is het spelconcept simpel: je doet wat je doen moet op een van de vele rotsen in dat universum en wordt met een speciale ster naar het volgende rotsblok gelanceerd, maar lijkt daarbij weinig vrijheid te hebben. Waardoor ik de indruk krijg dat het snel eentonig aan kan voelen, wat het spelplezier niet ten goede komt. Desalniettemin hoop ik met heel m'n hart dat Nintendo de spelwerelden zelf gevarieerd en afwisselend genoeg zal houden om dit te minimaliseren. Wat zeg ik; ik réken erop! Wii-mote: té geforceerd geïmplementeerd? Tot slot nog even m'n andere twijfels over de Wii-mote en de andere vernieuwende onderdelen van de Wii. De reden dat ik eigenlijk nooit iets met de DS heb gehad is omdat de hele vernieuwende touchscreen mogelijkheden me niet aanstonden. Niet zozeer omdat ik het niets vond maar omdat de ontwikkelaars het te geforceerd gingen gebruiken. Elke DS-game moest en zou dat touchscreen gebruiken en dat leidde tot games die door het onnodig gebruik van de innovatieve onderdelen van de DS simpelweg een stuk minder interessant waren. Om over minigames-games nog maar te zwijgen. Ik ben bang dat Mario Galaxy ook vol met typische Wii-elementen zal zitten. Wat zeg ik, ik weet het zeker. Gebruik van de bewegingssensor hier, de speaker van de controller daar en Wiiconnect24 ertussen, allemaal wel op de een of andere manier in de game vermeld. Dat hoeft niet erg te zijn, integendeel, zolang Nintendo het maar niet té vaak en geforceerd gaat gebruiken. Klinkt als iets wat je standaard als aanneembaar ziet, maar ik houd m'n hart nog 'n paar maandjes vast. Desalniettemin lijkt de Japanse spelgigant een sterkte troef voor de Wii in handen te hebben, waar ik ondanks een paar aandachtspuntjes met spanning naar uit kijk.

Gekoppelde games

Super Mario Galaxy (Wii)