N1ntendo Archief!

[Column] Geschreven door Mick op 2006-10-11 21:58:31

Ontrouw

Na mijn eerste keer had ik geen spijt. Ik zag het stralende gezicht van de vrouw met wie ik net de liefde had bedreven voor me als een prachtige Monet, ik moest glimlachen. Maar toen als een donderflits bij heldere hemel drong het tot mij door. Wat ik had gedaan. Dagenlang slenterde ik over de straat, hopend dat ze het me ooit vergeven kon. En ik hoop met mijn hele hart dat dit geen utopie meer zal zijn na dit gedicht, voor jou van mij.

Onze eerste aanraking was zacht Natte lippen klampte zich onbeholpen aan elkaar vast Ik zocht genot, jij warmte Warmte die niet te koop was Maar eigenlijk ook weer wel We hadden het gezellig Een kopje chocola in de koude wintermaanden Een verfrissend glaasje cola in de zomer Hoe warm, hoe koud dat maakte niet uit, spelen deden wij immer Tot op een dag; boze blikken, een tierende vader en stukjes van mijn liefde vlogen mij om de oren Dagenlang was ik verdrietig Ik bad tot God; waarom ik? Waarom ik en waarom jij? Ik dacht, verbroken tot op het eind der tijd Ik dacht, nooit meer die connectie Ik dacht, nooit meer gelukkig zijn Maar ik loog Een aantal jaren waren gevlogen toen ik vreemdging met je ergste vijand Ik moest niet wenen, ik moest lachen Ik had geen schuldgevoel, ik had plezier Ik dacht niet aan jou, ik dacht aan haar.. En toen, toen kwam jij weer Maar ik nam geen moeite Ik liet je links liggen Ik ging vreemd met de broer van mijn ex Weer geen schuldgevoel Weer geen tranen Wel weer plezier Maar toen bekroop mij wel ineens diepe schaamte, het kwam vanuit mijn tenen opzetten en eindige in mijn hersenen. Ik besefte het ineens. Ik slenterde door de straten Ik zat vol met verdriet Een waterval van tranen Dagenlang weende ik, mijn ouders vroegen waarom ik wist het wel, maar het was te absurd Immers, ik had jou bedrogen Ik zocht een vakantiebaantje Voor geld om jou te kunnen onderhouden Met voedselrijk eten, maar ook voor jou Want ook jij kostte geld Je woorden dreunen nog door mijn hoofd De brief stevig in mijn handen geklemd 8 december zul je ten tonele verschijnen Als een matrozenvrouw zo eenzaam zal ik wachten op de schaduw die jou hier brengen zal Je stralende witte babyface Je karakter Je aanhangers Je trouw Oh oh.. ik besef eens temeer hoeveel ik van je hou Maar de grote vraag: Och, och Nintendo kan jij ook ooit weer liefde voor de man koesteren die jou zo bedrogen heeft..