[Special] Geschreven door Joost op 2006-11-01 00:14:51
De eerste indrukken
De vreugde binnen de crew was enorm toen Nintendo's uitnodiging om de Wii een maand of twee voor de Europese launch te bespelen op onze virtuele deurmat viel. Met onze impressies online gooien echter, moesten wij wachten tot vandaag, 1 november.... Intro Als je twee maanden voor de release van de Nintendo Wii een uitnodiging krijgt van Nintendo om ‘exclusief’ en als één van de allereerste Nederlanders met de Nintendo Wii te stoeien hoef je geen twee keer na te denken. Wij dus ook niet. Na kort overleg binnen het team was de dag en datum geprikt en gingen Michiel, Age, Joost, Gerben, Lennart en Johan op 18 oktober richting Nieuwegein, de plaats waar het hoofdkantoor van Nintendo is gevestigd.
De games
Nintendo stelde ons in staat om vijf games onder handen te nemen. Onze korte bevindingen lees je op deze pagina; de komende dagen zul je op Wii-DS onze uitgebreide hands-ons kunnen vinden. [img] http://www.m-gaming.nl/files/Wii.gif border=1[/img] The Legend of Zelda: Twilight Princess Ontwikkelaar: Nintendo - Uitgever: Nintendo
[img]http://www.gameqube.nl/files/InteractiveZelda.jpg align=left[/img]Een alinea vullen met de indrukken van je eerste speelsessie met de Nintendo Wii versie van The Legend of Zelda: Twilight Princess is onmogelijk, daarom beloof ik jullie dat er op zeer korte termijn een uitgebreide hands-on op Wii-DS te vinden zal zijn. Ik zal het daarom hier laten bij een poëtische beschrijving van The Legend of Zelda verstrengeld in de nieuwe moves van de Wii zonder al te veel te verklappen. Sceptisch, twijfelachtig en ietwat teleurgesteld veranderde in één soepele handbeweging in een brede glimlach, vlinders in de maagstreek, een kinderlijk verlangen naar meer. Overrompeld, totaal verrast en onbeschrijfbaar. De manier waarop Nintendo de magie van The Legend of Zelda een nieuwe twist heeft weten te geven die voor een totaal nieuwe elan zorgt. Het besturen van Link was nog nooit zo leuk, meeslepend, intensief, spannend, energiek, meelevend, overweldigend, intuïtief, groots en episch! Je moet het gespeeld hebben om het te geloven. Ik weet zeker dat de grootste kritiekasters hun mening omtrent de Nintendo Wii en The Legend of Zelda: Twiligt Princess moeten bijstellen. Echter kunnen jullie op zijn vroegst pas op 8 december aan de slag met Link en consorten, daarom zal er deze week nog een uitgebreide lap tekst op Wii-DS te vinden zijn met onze bevindingen in Hyrule. - Johan
[img]http://www.gameqube.nl/files/WiiSportsWiii.jpg align=left[/img]Wii Sports blijkt typisch een game te zijn die voor iedereen, gamer of non-gamer, speelbaar is. De beperkte controle - in bijvoorbeeld Tennis is het enige wat je kunt doen slaan, het lopen neemt de computer op zich - zorgt ervoor dat je dit spel enorm snel onder de knie hebt. Ik was aangenaam verrast toen ik merkte dat Wii Sports vooral verschrikkelijk leuk is om te spelen. Het is dan ook niet voor niets dat dit de game is die ik het meest heb gespeeld in de 2,5 uren die ons gegund werden. Mijn favorieten waren zondermeer tennis en boxing, hoewel baseball er ook aboluut mocht zijn. Mijn mond vervormde zich tot een glimlach toen ik bemerkte dat mijn zeven jaar aan tenniservaring zeer van pas kwam - de timing, de service, de slagen vanaf de baseline, ik had alles al direct onder de knie. Het boxen vereiste meer oefening, maar was minstens even leuk als tennis. Ik stond simpelweg perplex dat de Wii-mote en de nunchuck m'n bewegingen en poses perfect naar het beeldscherm vertaalde, of ik nou een uppercut uitdeelde, snelle stoten met links gaf, of anders wel in een verdedigende pose ging staan. De vraag is hoe lang Wii Sports leuk blijft, maar ontkent kan niet worden dat dit de perfecte game is die showed waartoe de Wii in staat is en gegarandeerde lol in de multiplayer oplevert. - Joost
[img]http://www.gameqube.nl/files/WarioWareWiii.jpg align=left[/img]Heerlijk leek het me, om eindelijk met deze speciale versie van Wario Ware aan de slag te kunnen. Ik pakte de controller/afstandsbediening en begon met het spelen van de demo die we voorgeschoteld kregen. Er zit, net als in elke Wario Ware, veel snelheid in deze game en de minigames volgden elkaar dan ook in een razend hoog tempo op. De graphics zijn nog steeds van een paar generaties terug, maar de humor maakt dit volledig goed. Deze game is de ideale game om je Wii uit te proberen, omdat je de controller namelijk op veel diverse manieren zal moeten gebruiken. Kantel de controller om te racen, plaats hem tegen je heup om als een gek te gaan touwtje springen of hou hem boven je hoofd om te gewicht heffen. De controller reageert zeer goed bij deze game en het is echt een genot om naar iemand te kijken die aan het spelen is. Dit gaat dus lachen geblazen worden op 8 december! - Age
[img]http://www.gameqube.nl/files/WiiPlayWiii.jpg align=left[/img]Wii Play was een spel dat ik persoonlijk waardeloos vond, maar de meningen hierover verschilden nogal binnen de crew. Geen van de kleine spelletjes voelde naar mijn mening lekker en 'af' aan. Of dat nou Duckhunt, pingpongen of poolen was. Sommigen, zoals Michiel, dachten hier totaal anders over. Die knalden zonder enige moeite de eenden en kleiduiven in Duckhunt kapot of leerden je hoe je airhockey moest spelen. De vraag is natuurlijk of dit spel de moeite van het halen waard is. Er wordt een gratis Wii-mote bij de 60 euro kostende game geleverd, dus om het geld hoef je het in principe niet te doen. Verstandig is wellicht om even uit te testen op een demo-pod of dit jouw spel is. - Joost
[img]http://www.gameqube.nl/files/WingIslandWiii.jpg align=left[/img]'Je kent Pilotwings? Nou, daar lijkt het dus op.' Ik kreeg de controller van de Wii in mijn hand gestopt en deed het polsbandje wat er aan vast zat om mijn arm heen, zodat bij eventueel wilde bewegingen de remote niet door de lucht vloog. In plaats daarvan zorgde ik er juist voor dat met enkele soepele polsbewegingen de vliegtuigen in Wing Island in de lucht hield. Ik maakte een looping, prikte wat ballonnen kapot en probeerde door op de B-knop te drukken een stel rotsen een kopje kleiner te maken met behulp van enkele tientallen bommen. Het lijkt inderdaad op Pilotwings, alleen is bij Wing Island de besturing vele malen beter en fijner. Het vliegtuig waar je controle over hebt luistert precies naar je bevelen. Je kunt hem gemakkelijk een richting op sturen en zonder moeite maakt het vliegtuig een looping of keert hij om. Nadat ik ongeveer een kwartier heb mogen stoeien met de vliegtuigen in Wing Island kwam ik tot de conclusie dat het spel best wel tof is. De missies die ik heb gespeeld waren erg leuk om te doen en toen ik door de menu’s bladerde bleek dat het spel ook nog eens uit veel verschillende soorten opdrachten bestaat. Je bent dus niet 1, 2, 3 uitgekeken op dit spel. Wing Island is in ontwikkeling bij Hudson (Bomberman) en zal met of kort na de lancering van de Nintendo Wii te koop zijn in Europa, althans daar ga ik vanuit. Verwacht binnenkort een wat uitgebreidere hands-on van Wing Island. - Gerben
Wat we er van vinden
We hebben in de 2,5 uur die ons met de Wii gegund werden heerlijk kunnen stoeien met het beestje. Genoeg tijd om er een weluitgesproken mening over te hebben.
Zo'n eerste indruk met een nieuwe console is natuurlijk altijd bijzonder en al helemaal met de Wii. Het was alleen erg jammer dat veel van de games die we te spelen kregen een hoog demo-gehalte hadden. Wario Ware was de eerste 10 minuten nog wel even lachen, Wing Island kon me van vanaf het begin af aan al gestolen worden en Wii Sports is nou ook niet bepaald diepgaand (maar gelukkig wel erg leuk). We kregen dan wel veel verschillende soorten games voor de kiezen, maar met alleen Zelda als 'echte' game was ik nog niet helemaal overtuigd van de Wii. Vooral omdat de games (op Zelda na dan) op grafisch gebied nog onder het niveau van de Playstation en N64 lagen (en dat is echt níet overdreven). Voor mij voelt Nintendo's nieuwste dus nog niet aan als een absolute must-buy, maar het wérkt wel. En dan kan je zeggen wat je wilt over de graphics maar tja, bijzonder is die 'revolutionaire' spelervaring zeker! - Lennart
Nadat ik de Nintendo Wii in actie heb gezien bij Nintendo Benelux weet ik zeker dat er veel potentie in het apparaat zit. De controller en de nunchuk add-on liggen lekker in de hand en de console kun je ieder hoekje van je kamer kwijt. Size doesn’t matter. De vijf games die ik, verspreid over tweeënhalfuur, heb gespeeld waren stuk voor stuk compleet nieuwe ervaringen en ze voelden allemaal (even) lekker aan. In het geval van de nieuwe Zelda durf ik zelfs te beweren dat ik nog nooit van te voren iets heb gespeeld dat zich makkelijker liet besturen dan dat spel. Op Twilight Princess na zag ieder spel er qua grafisch vrij simpel uit, maar ik ben er dan ook uit waarom dit he-le-maal niet erg is. Tijdens het spelen van simpele doch leuke spelletjes geef je namelijk geen reet om hoe het eruit ziet, de focus ligt simpelweg op het spelen van het spel. Geef daarom niet al te veel aandacht aan screenshots van bijvoorbeeld WiiPlay, want hoe je er ook over denkt, na het spelen van dat spel denk je alleen nog maar aan de ‘fun’ die de game oplevert. De Baas B van Nintendo, Bianca, is het in ieder geval met mij eens, tegen het einde van de speelsessies zei de dame namelijk dat je pas echt kunt oordelen over de Nintendo Wii nadat je hem in eigen handen hebt gehad. Check hem dan ook vanaf 8 december even zelf. - Gerben
Eindelijk mocht ik met de Wii aan de slag en wat was het geweldig. Het gemak waarmee ik de games bestuurde overtrof mijn verwachtingen. Ik heb heerlijk kunnen boksen met Joost en was daarna ook gewoon echt moe, terwijl ik toch een redelijke conditie heb. Je gaat zo enorm in de games op door deze controller, dat het inderdaad niet erg is dat ze er niet zo goed uit zien als bij de concurent. Het vetste aan de Wii is trouwens de speaker in je controller, het zorgt er echt voor dat je nog dieper in het spel zit dan ooit! - Age
Niet overtuigd en sceptisch ging ik op weg naar Nieuwegein. De Nintendo Wii een potentiële marktleider, maar van hetgeen dat ik op het internet had gezien kwam het op mij over als een gimmick, gemaakt, nep, leuk voor eventjes en vooral een tussenstap. Een tussenstap naar meer. Met de Wii wilt Nintendo de fans zoet houden, een aantal tussenjaren naar nog veel meer vooruitgang. De Wii is nog maar het topje van de ijsberg van de nieuwe, aanstaande technologie die gebruikt gaat worden in de gamescène. En wil ik wel onderdeel zijn van het testpubliek dat opgescheept gaat worden met een stapel demo’s die de mogelijkheden van de Wii laten zien in een verpakking die eruit ziet als een grauwe kartonnendoos? Een aantal dingen die het enthousiasme in mij temperden omtrent de Nintendo Wii. Vragen die gedeeltelijk zijn beantwoord, terwijl andere alleen maar versterkt zijn na mijn eerste speelsessies op de Nintendo Wii.
Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik vond het gruwelijk spannend om met de Wii te mogen spelen. Al vele maanden smachtte ik naar het moment dat ik voor het eerst die bijzondere controller ter hand mocht nemen, zodat ik zelf kon ervaren of al die lovende woorden richting Nintendo op waarheid berustten. Op het forum liet ik meermaals weten dat ik het volste vertrouwen in Nintendo had, maar toen ik eenmaal in de tram op weg naar Nieuwegein zat, bekroop me een gevoel van onbehagen. Misschien dat Nintendo maar wat blufpoker speelde, en dat de media die zich in de fortuinlijke positie bevond reeds op de Wii gespeeld te hebben het spelletje wellustig meespeelde, verblindt door het nieuwige, het unieke, van die prachtig witte Wii. Toen ik dan ook de Wii controller vasthield en Wario Ware: Smooth Moves mocht testen, waren mijn oksels al verandert in een zompig moeras, van spanning. De game begon en... het werkte! Het werkte perfect. In één keer knalde ik de kurk van de champagne fles, reed ik in mijn auto voorbij de finish en maakte soepele squadbewegingen. De rare capriolen die ik uithaalde met de Wii-mote in m'n hand geklemd, werden perfect vertaalt naar het scherm. En hoe meer mini-games ik speelde, hoe meer mijn gelukmeter steeg. Tuurlijk: Wario Ware: Smooth Moves is net als zijn voorgangers een beperkte game waar je binnen twee dagen al op uitgekeken raakt, maar dat deert niet, het gaat erom dat het wérkt. En werken deden alle games, op Wii Play na dan. Of je nou vloog in Wing Island, je tegenstander tot pulp sloeg in Wii Sports Boxing of een pijl afschoot met Link - het voelde allemaal logisch en intuïtief aan. Ja, een game als Twilight Princess heb je niet 1 2 3 onder de knie, maar naar ik schat ben je de besturing al meester in minder dan een uur spelen. Wat naast The Legend of Zelda: Twilight Princess echt indruk maakte, was Wii Sports. Op de vorige pagina is te zien hoe mijn kop glimt en glundert van genot, en dat is niet voor niets. Het is meer dan zalig om een home-run te slaan met baseball, een keiharde baseline slag met tennis te maken of een uppercut uit te delen met boxen. De simpelheid van het geheel zorgt ervoor dat iedereen er direct aan de slag mee kan, omdat je in het spel bewegingen maakt die je in het echte leven ook zou maken. Als je Mike Tyson een 'normale' controller in z'n handen drukt, en hem in een box-game laat matten met een doorgewinterde gamer, wordt hij afgedroogd. Met Wii Boxing zou hij zonder twijfel je meerdere zijn. Ja, ik ben absoluut overtuigd van de kracht van de Wii. Dat er dan van de vijf spellen die speelbaar waren twee maar écht de moeite waard waren, maakt dan niet uit, want zelfs een game als Wing Island, die ik normaliter nooit zou aanraken, wordt dankzij de Wii-mote nog best wel leuk. Voor mij is het wel duidelijk: zo snel als mogelijk is zal ik een Wii in huis halen. - Joost