[Preview] Geschreven door Johan op 2006-11-02 15:25:27

Links eerste stapjes op de Wii

Zoals beloofd hebben wij een dag na de launch van Wii-DS een zeer uitgebreide en informatieve hands-on van The Legend of Zelda: Twilight Princess. Hoe verging het Johan in de demo van dit nu al legendarische spel? [img]http://www.gameqube.nl/files/InteractiveZelda.jpg align=left[/img]The Legend of Zelda: Twilight Princess, een titel van een spel dat op voorhand het predikaat legendarisch opgespeld krijgt. Onvergetelijker, grootser en meeslepender dan Ocarina of Time, welke door vele als het beste spel ooit gezien wordt. Stoerder, uitdagender en een volwassen uitstraling. Ga er maar aan staan. Eén van je beste, zo niet je beste titel, voorzien van een nog beter deel. Je weet dat de fans met minder geen genoegen nemen. De creatieve breinen werden aan het werk gezet. Het martelend proces kreeg langzaam lijn, kleur en uitstraling. Filmpjes, screens en schitterende art gaven het spel karakter. Niets lijkt nog mis te kunnen gaan. Oké, beetje uitstellen hier. Maart 2006 niet halen, hopen op de zomer. Helaas, het werd de koude decembermaand. Vooruit, het is voor een goed doel. Daarnaast kan er niets meer verknald worden. Het spel is bijna af, beetje finetunen, de laatste puntjes op de i en we kunnen aan de slag. Lekker ouderwets rond rennen in Hyrule met de vertrouwde controller in je grijpgrage handjes geklemd. Of toch niet…

[url=http://www.wiids.nl/files/linkshoofd_01.JPG][img]http://www.wiids.nl/files/linkshoofd_01.JPG width=500[/img][/url] Mijn god, wat was ik boos. Stampvoetend heb ik door de kamer gelopen, enkele ruiten sneuvelden in het voorbij gaan. Mijn moeder kreeg het weer te voorduren alsof ze met een irritante, 14-jarige puber te maken heeft die zijn zin niet krijgt. Waar heeft ze dit aan verdiend? Wat heeft ze misdaan? Ze moet niet zeuren. Volkomen terecht. Hoe durven die politiek correcte schaamlipcorrecties het spel waar ik al ruim 2 jaar reikhalzend naar uit kijk niet uit te brengen met de traditionele besturing. Gadverdamme, zwaaiend en zwiepend met de Wii-mote door Hyrule rennen. Ik wil met een bezwete bilnaad en opperste concentratie op de bank zitten, een vertrouwde controller in de hand en Link besturen zoals ik gewend ben ‘m te bespelen in zijn groene maillot. Gefrustreerde en teleurgestelde gevoelens die op een stormachtige herfstochtend de volle 180 graden zijn gekeerd door een overdaad aan golfslag. Hoe en waarom? Lees het zelf in deze zeer uitgebreide hands-on waarin de kennismaking met The Legend of Zelda: Twilight Princess naar meer smaakte. Héél veel meer zelf! [url=http://www.gameqube.nl/files/gc_The_Legend_of_Zelda_Twilight_Princess_logo_blanc_wallpaper.jpg][img]http://www.gameqube.nl/files/gc_The_Legend_of_Zelda_Twilight_Princess_logo_blanc_wallpaper.jpg width=500[/img][/url] Links moves, oud en vertrouwd En daar sta je dan met je grote, telleurgestelde bek. Of liever gezegd zit. Geheel ontspannen liet ik mijzelf zakken in een comfortabele fauteuil, polsbandje om de arm en ietwat onwennig heb je ineens de Wii controller in de hand. In de rechterhand natuurlijk de Wii-mote, welke erg stevig en robuust aanvoelde. Door de batterijen was die voor mijn gevoel zwaarder dan dat die er op plaatjes uitzag. Zeer vertrouwd en overtuigend. Iets minder te spreken was ik over de Nunchuk. Ik had, vooral de eerste paar minuten, het gevoel dat ik het ding kapot zou knijpen. Erg fragiel voelde het geheel aan. Des al niettemin voelde het complete pakket goed aan. De controllers lagen beide perfect in mijn niet al te grote handen. Hoe het voor mensen met kolenschoppen is weet ik niet, maar ik was er klaar voor. Met grote letters verschijnt het alom bekende Twilight Princess logo in beeld en met een druk op de A en B knop sta ik in de schoenen van Link. Wat een machtig gevoel. De nog vreemde controllers beide losstaand en toch met elkaar verbonden in de handen en onze vertrouwde held in beeld. Het voelt raar, onwennig. Voorzichtig beweeg ik het analoge stickje heen en weer. Gelukkig Links bewegingen zijn als vanouds. Het rennen en heen en weer bewegen is niet anders dan wij gewend waren bij de voorgaande delen op de N64 en ‘Cube. Ik draai een paar rondjes met mijn duim, ren op een muur af en Link grijpt zich op het scherm vast aan een stalen hek. Ik klim omhoog en daar sta ik dan. Kijkend in wat voor een wereld ik ben terecht gekomen. Ditmaal geen sprookjesachtige taferelen. Nee, het doet mij denken aan een verlaten, grauwe mijn. Grote rotsen om mij heen en een houtenbouwwerk erin geplaatst waar ik mijzelf door- en overheen moet zien te manoeuvreren. Houten vlonders liggen her en der verspreid over het troebele water dat onder de houten constructie heen stroomt. Ik ren naar de rand en zoals wij het van Link gewend zijn springt hij vanzelf naar de overkant. Na nog wat ren, vlieg en klauterwerk kan ik niet anders concluderen dat het lopen en rennen precies hetzelfde werkt als met een traditionele controller. Met diens verschil dat je nu alleen één onderdeel van een controller in je hand hebt. Dit heb je na de eerste erotische passen van Link op je scherm echter al niet meer in de gaten. Het voelde goed, zeer goe.. *zoef* Verdomme, waar kwam die pijl vandaan?

Zwiepen, zwaaien en zweten met Link

Bibberende handen en gespannen bogen Ik duik snel achter een stapel kratten links van mij. Wat een onbeleefde vlerken. Ik sta daar in en in gelukkig te wezen met mijzelf en de zojuist ondervonden bevindingen. Willen ze een vlijmscherpe pijl in mijn gespierde achterste schieten. Dat laat ik niet op mij zitten. In het menu, welke prachtig rechtsboven in het scherm is geplaatst selecteer ik mijn pijl en boog. Net als bij de andere Zelda titels kan je een viertal hotkeys aanmaken, welke je vervolgens kan selecteren met de vierpuntendruktoets op je Wii-mote.

[url=http://www.wiids.nl/files/zeldapijlenboog_01.JPG][img]http://www.wiids.nl/files/zeldapijlenboog_01.JPG width=500[/img][/url] De boog in de aanslag, pijl op mijn zelf gevlochten lijn en aanleggen maar. Als dat maar goed gaat. De eerste pijl vliegt na een spastische beweging van mijn kant linksboven in een krat links van mij, terwijl het toch echt de bedoeling was dat ik een mannetje aan de rechterkant van het scherm zou raken. Ik ontspan, centreer de beide controllers weer op het scherm en hervind mijn concentratie. Nadenken, doorloop de stappen voor afvuren van een pijl; Houdt de B-knop (de trigger) ingedrukt zodat de pijl gespannen op de boog zit, draai en beweeg met de Nunchuk in je linkerhand zodat de tegenstander goed in beeld komen en zorg ervoor dat de rode cirkel met behulp van de Wii-mote op die lelijke rotkop van de tegenstander staat. Ik knijp mijn linkeroog dicht. Puntje van mijn tong half uit mijn mond. Draai nog een beetje met mijn linkerhand. Ja, hij is nu goed in beeld. Met de Wii-mote nog een beetje naar rechts. Ha, het stuk verdriet is nu precies in één lijn met mijn pijl, vuren maar. Ik laat de B-knop los en een pijl zoeft door het beeld en komt precies tussen de ogen van mijn eens zo gevreesde tegenstander aan de andere kant van het beeld. Ik knipper twee keer met mijn ogen. Kijk naar mijn dode tegenstander en vervolgens naar de controllers in mijn hand. Ik schud mijn hoofd. Ik zweer dat ik zojuist nog een pijl en boog aan het bespelen was. Wow, heftige shit. Een drietal woorden die nog menigmaal uit mijn mond te horen waren deze ochtend. [url=http://www.gameqube.nl/files/55.jpg][img]http://www.gameqube.nl/files/55.jpg width=500[/img][/url] Puzzelen met een boemerang Zo ook tijdens het oplossen van de overbekende ‘Z-boemerang-puzzel’. De wii? De overbekende puzzel uit de verschillende filmpjes waarbij je met een boemerang het patroon moet gooien dat op de grond getekend staat. Selecteer de vier objecten die boven op een paal staan in de volgorde zodat er een Z ontstaat. Begin linksboven aan, ga naar rechts, om vervolgens diagonaal naar beneden te gaan om het punt linksonder aan te klikken. Het geheel maak je compleet met het object rechtsonder. Laat de trigger (B-knop) los en de boemerang vliegt als een vervelwind over je zojuist gemaakt pad, waarna er een deur opent met het overbekende Zelda deuntje. Een deuntje dat overigens niet uit de speakers van je televisie komt, maar uit je Wii-mote. Het gebruik van dit speakertje zorgt ervoor dat je nog meer betrokken raakt met je karakter? Waarom hoor ik je denken? Nou, trek je zwaard, want ook dit verlengstuk van zijn lichaam heeft Link niets thuis gelaten. Vechten met je zwaard Naast het gebruik van de pijl en boog is het vechten met je zwaard één van de leukste dingen die ik tot nu toe ben tegengekomen. Niet alleen in de demo, ik weet namelijk zeker dat ik nog nooit op zo’n intensieve manier iemand een kopje kleiner heb gemaakt. Waar het schieten met pijl en boog nog al wat oefening vergt kan je met het zwaardvechten direct aan de slag. Je hebt geen knoppen nodig, behalve dan de Z-knop (achter op de Nunchuk) om je tegenstander te selecteren die je wilt doorklieven. Na het selecteren van je tegenstander hoef je vervolgens alleen maar met de Wii-mote slaande bewegingen te maken om Link zover te krijgen dat hij zijn zwaard uit het lemmet trekt en op zijn tegenstander in gaat hakken. Het maakt niets hoe je slaat, want net als met het slaan van een A-knop zal Link door het bewegen van de controller een aantal standaard ‘zwaardmoves’ botvieren op de tegenstander. [url=http://www.wiids.nl/files/masterswordlink_01.JPG][img]http://www.wiids.nl/files/masterswordlink_01.JPG width=500[/img][/url] Natuurlijk waren er nog een aantal andere varianten aanwezig. Zo kon je de tegenstander ook ‘stunnen’, wat kortweg betekend dat je ‘m voor een bepaalde tijd verdoofd om hier vervolgens je voordeel uit te halen. Dit doe je door je Wii-mote heel bewust naar voren te steken. Inderdaad, Link zal daarna op het scherm zijn zwaard ook snel en venijnig naar voren steken. Verder was er in de demo natuurlijk ook nog de mogelijk om als een bezetene met je zwaard rond te zwaaien in een heuse ‘spin’. Dit doe je niet door met de Wii-mote te bewegen, maar door de Nunchuk controller rond te draaien. Vooral zeer effectief als je omringt wordt door een scala aan tegenstanders. Wat trouwens een zeer leuk detail is, is dat bij elke zwaardslag er vervaarlijke zwaardgeluiden uit je Wii-mote zullen komen. Het gevoel dat je echt dat zwaard op het scherm hanteert wordt hierdoor alleen nog maar meer versterkt. Pure klasse en net dat kleine beetje extra dat een spel dat onvergetelijke karakter geeft. Wow, wat een ervaring Na het spelen van deze korte demo heb ik mijn mening omtrent The Legend of Zelda: Twilight Princess voor de Nintendo Wii compleet bij moeten stellen. Het spelen met de nieuwe controller, de bewegingen en acties die je moet ondernemen om Link in beweging te zetten. Het voelt allemaal zo natuurgetrouw, zo lekker, zo intuïtief en het smaakt vooral naar zoveel meer. Zo kort, maar nu al onvergetelijk. Was het alvast maar 8 december...

Vissen was nog nooit zo leuk en ontspannen

Vissen In het echt heb ik een schijthekel aan vissen. Koud, nat en te lang turen naar een dobber. En dan, als je eenmaal beet hebt, die ranzige vis van je haak halen. De glazige ogen die je aanstaren, een bebloede bek en een haakje die standaard mijn duim in gejaagd wordt door een oncontroleerbare beweging van dat glibberige beest. Zit ik op zondagmorgen weer 3 uur te wachten op een verlaten dokterspost voor een tetanusprik. Nee, vissen is echt helemaal niets voor mij. Ik vind het zelfs niet eens lekker om die zoutwater troep te eten. En toch was het vissen in Zelda één van de leukste game-ervaringen in mijn leven. Nutteloos en rustiek, terwijl er toch een bepaalde spanning hing waardoor het één van de 10 snelste minuten uit mijn leven waren. Niet dat vissen nu in eens volksport nummer één voor mij is, maar de manier waarop hetgeen is geïntegreerd bezorgde mij, zoals de vele dingen tijdens mijn speelsessie met Link, vlinders in de buik.

[url=http://www.wiids.nl/files/vissenmetlink_01.JPG][img]http://www.wiids.nl/files/vissenmetlink_01.JPG width=500[/img][/url] Met een prachtige jongedame zit je in een houten indianenkano die al dobberend in het water van een sprookjesachtige valei ligt. Denk aan een wandeling door de Efteling na een frisse regenbui, waarbij er dikke druppels op de groene bladeren liggen en een heerlijke lentezonnetje voor prachtige regenbogen zorgt in de aanwezige plassen waar jij met je te grote, rubberen kaplaarzen doorheen springt en dit pallet met je onwetendheid naar een te vroeg einde brengt. Hetzelfde geldt voor Link en het appetijtelijk uitziende dametje, welke je voorziet van de nodige tips tijdens het vissen. Je durft het niet aan om je peddel in het water te steken om met een stevige roer in het water je houtenbootje het onberoerde water in beweging te brengen uit angst dat al het pracht dat voor je ligt zal verdwijnen als een hoogtepunt in een natte droom. Toch waag je het erop en je stuurt je bootje door de tot de verbeeldingsprekende wereld. Ga naar de waterval, klinkt het, een overdaad een vis zoekt zijn hel bij het frisse water dat net uit de berg stroomt. Na de waterval te hebben gevonden zoek je voorzichtig een plekje waar je de boot rustig laat dobberen en pak je de hengel te voorschijn. Je plaatst je schoenen nog iets steviger op de grond als je ziet dat Link gaat staan in het gammele en wiebelende bootje. Als dat maar goed gaat. Pff, dat is gelukt. Nu naar de volgende stap. Hoe ging het ook alweer? Molentje losmaken, draad onder de wijsvinger en hengel voorzichtig naar achteren brengen. Vinger op de B-knop, mijn hand met de Wii-mote naar achteren en met een zwiepende beweging in één keer naar voren, halverwege niet vergeten de B-knop los te laten om het draad te laten schieten zodat het haakje met aas met een ferme plons vlakbij de waterval het water raakt. Met open mond zat ik daar te staren naar mijn dobber en evalueerde hetgeen wat er zojuist was gebeurd in mijn hoofd. Als een stomme film speelde het gehele tafereel zich nogmaals af in mijn hoofd. Link ging staan, hij haalde zijn hengel naar achter en met een soepele beweging wierp hij zijn dobber en al uit. Wauw! Meer kon ik niet uitbrengen. Wat ontzettend gaaf. Zo natuurgetrouw en ik heb alleen nog maar een hengel uitgegooid. Damn, wat is dit stoer. [url=http://www.wiids.nl/files/vissenmetlink_02.JPG][img]http://www.wiids.nl/files/vissenmetlink_02.JPG width=500[/img][/url] Met gepaste trots kijk ik naar mijn dobber. Helaas gebeurd er vrij weinig. Zal het mij dan ook gebeuren dat ik zelfs in een spelletje geen vis kan vangen. Gelukkig krijg ik wat feedback van een hulpzame Nintendo medewerker. Net als met een echte werphengel is het de bedoeling dat het nepaas langzaam binnen wordt gehaald. Zo kan je de hengel, welke vast zit aan de Wii-mote, horizontaal links en rechts bewegend. Iets wat resulteert in hetgeen dat het kunstaas als een echt visje heen en weer beweegt in het water. Doe je dit in combinatie met het binnenhalen van de lijn, wat je doet door middel van het ronddraaien van de Nunchuk als een molentje, dan krijg je een zeer aantrekkelijk en dansend visje in het water. Grote jongen als je dit geile tafereel kan weerstaan. Het duurde dan ook niet lang tot ik beet had. Als een malle de lijn binnen halen door de Nunchuk rond te draaien, terwijl je de lijn wisselend gespannen en losjes laat hangen door de Wii-mote op en neer te bewegen als een hengel. Na zwoegen en zweten zie je dan een schaduw in het water, zo vlak onder je dobber naast je boot. Je weet het, er hangt wat moois aan. Met een ferme ruk wil je ‘m binnen trekken en… Hij valt van de haak. “Ja, je was iets te enthousiast met het binnenhalen. De vis is gevlogen!”, klonk het triomfantelijk naast mij. Vissen kunnen niet vliegen dacht ik nog bij mijzelf en na enkele verwoede pogingen om nogmaals een vis aan de haak te slaan gaf ik het op. De glimlach naast mij werd steeds groter en in het openbaar falen is nooit prettig. Maar wacht maar, wacht maar tot ik het spel 8 december thuis heb staan. Het eerste wat ik ga doen is zo’n klote vis vangen, ik moet er gewoon één hebben!

Gekoppelde games

The Legend of Zelda: Twilight Princess (Wii)