[Column] Geschreven door Joost op 2006-12-17 10:07:20

Het onbegrip

Met zijn zwarte kraaloogjes half dicht geknepen tuurde de wijze rat hoog vanuit een ligusterboom door het grote bijkamerraam van de doorzonwoning die zich enkele meters van hem vandaan bevond. Hij hield zichzelf stevig vast in de stugge vacht van de zwerfkat, die al een jaar lang aan hersenkanker lijdde. Stoned van de chemo wist de zwerfkat niet veel zinnigs meer uit te brengen, maar dat deerde niet. Al sedert vele jaren waren de zwerfkat en de wijze rat onafscheidelijk en dit zouden ze blijven tot aan het einde der dagen. Het was al enige tijd donker. De twee sloegen een jonge knul gade, die druk bezig was met zijn nieuwe spelletjesconsole. De kleine man had het duidelijk zichtbaar naar zijn zin, de guitige lach op zijn gezicht en zijn wilde bewegingen waren hier het bewijs van. 'Het doet mij goed om te zien, dat de Wii deze kleine jongeman ten volle weet te bekoren, vindt u ook niet?', sprak de wijze rat tot de zwerfkat. 'Geheel in de ban van dit sprankelende stukje techniek heeft hij nergens anders oog voor. Een goed teken, naar mij dunkt.' 'Ja', antwoordde de zwerfkat tot deze. Vervult met enthousiasme vervolgde de wijze rat: 'Zie hem dan lachen en schateren, kraaien van genot, wellustig de stevig in zijn handen geklemde controller richten naar alle windrichtingen. Hoe vaak is men nou getuige van een dergelijk schouwspel? Een waarin iemand waarlijk en zichtbaar geniet van een videospelletje.' De grijze snorharen van de wijze rat trilden opgewonden. 'Ja, dit doet mij werkelijk goed om te zien, een verademing!' [url=http://www.wiids.nl/files/katcolumn.bmp][img] http://www.wiids.nl/files/katcolumn.bmp border=0 align=left [/img][/url]'Een verademing, ja', murmelde de zwerfkat zachtjes. 'Het is een te betreuren feit dat er zo weinig van deze spelletjesmachines beschikbaar zijn voor het Nederlandse volk, zodat slechts enkele uitverkorenen er één hebben weten te bemachtigen', zei de wijze rat, nu met een treurige weerklank in zijn stem. Opeens klonken uit de takken achter hen de volgende woorden: 'Gelukkig maar dat Nintendo de Wii weigert aan de Nederlanders te verpatsen, zodat maar heel weinig mensen deel hoeven uit te maken van deze vernedering'. De woorden waren afkomstig van de uit de takken tevoorschijn huppende kraai, een oude bekende van de wijze rat en de zwerfkat. 'Anno 2006 het wagen een opgevoerde GameCube met zwaaicontrols in de winkels te leggen, de schaamteloosheid. Een succes? Ja, de Wii is nu een succes. Maar hoe lang gaat het duren voordat die domme stakkers die de Wii hebben, verblind door hype, hype en hype, door de compleet nutteloze zwaaidiezwaaicontrols heen prikken, en beseffen dat ze in werkelijkheid al die tijd hebben gehunkerd naar prachtig vorm gegeven werelden, characters met 80.000 polygonen en een A.I. die nooit vertoonde dingen mogelijk maakt in de wereld van videospellen', vervolgde hij. Voor een moment keek hij de rat spottend aan, die zijn korte tirade zonder een krimp te geven had aangeluisterd. 'Ha, hoe is het nou in godsnaam mogelijk dat dit kind geniet van iets wat zo infantiel, en vanuit technisch oogpunt zo achterhaald is. Het vervloekte apparaat produceert graphics die die van de GameCube niet weten te overtreffen, beschikt niet eens over een DVD-speler, laat staan een HD-DVD- of Blue-Ray-speler. Een schaamteloze schande, dat is wat het is. En dat moet dan doorgaan voor next-gen, bah.' De zwerfkat was van zijn stuk gebracht, hij draaide zijn kopje naar de wijze rat die nog steeds op zijn rug geklemd zat. Deze was voor een moment stil, maar zei toen: 'Oh eerwaarde kraai, snapt u dan niet, dat het niet aan ons is om hier een oordeel over te geven?' De kraai keek hem fronsend aan, maar zei niks. 'Beseft u niet, dat ieder individu zijn eigen prioriteiten stelt, en dat velen - en dat is voor u waarschijnlijk lastig te bevatten - weinig tot niets geven om de door u genoemde aspecten?' zei de rat, en hij glimlachtte wijs. 'Maar waarom, waarom zou een mens behoefte hebben aan een zo achterhaald product, hoe kun jij zoiets denken!?' kraste de kraai boos, zijn vleugels wijd uitspreidend onderwijl. 'Achterhaald zegt u?' vroeg de wijze rat rustig. 'Ik wil u eens vragen te kijken in het huis hiernaast, waar een jongen speelt op zijn Xbox 360 spelcomputer. Ziet u dat? Ziet u zijn compleet verstarde lichaam, met enkel zijn vingers die bewegen. Is deze manier van een virtueel spelletje spelen niet al een paar decennia oud? Nu wil ik u vragen een blik te werpen op deze jonge Wii speler die zich voor ons bevindt. Ziet u het verschil?' De kraai opende zijn snavel om iets te zeggen, maar sloot deze weer. Hij vouwde zijn krachtige vleugels in, en droop af. De zwerfkat en de wijze rat vervolgden hun observatie. 'Laten we maar gaan, het wordt al laat', zei die laatste enige tijd later, wetende dat zijn woorden niet onopgemerkt zijn gebleven.