[Special] Geschreven door Quint op 2007-02-12 19:23:25

De Gamersdag 2007

Het was 8 uur 's morgens en dat nog wel op een zaterdag. Een dichte neus, een flinke hoestbui en een zwetend voorhoofd. Zo werd ik wakker. "Volgens mij heb je koorts!", zei mijn moeder toen ze me tegenkwam, op weg naar de douche. "Tja".ik kan vandaag niet thuisblijven".ik moet naar de Gamersdag!". Wat een heerlijk nerderige zin. Maar ik ging meer om de gezelligheid en om het dollen daar op de Gamersdag, dan om het gamen zelf. Ik had er dus wel zin in en zette mijn flinke verkoudheid aan de kant, om met de trein op weg te gaan naar Club Storm, te Utrecht. En dat vanuit Tilburg, s' morgen vroeg om 09:40, op zaterdag.

[url=http://www.gamersdag.nl/images/head3.png][img]http://www.gamersdag.nl/images/head3.png width=450 border=0[/img][/url] Eenmaal aangekomen in Utrecht was het nog een hele klus om de exacte bestemming te kunnen vinden. De kaart die namelijk te verkrijgen was op de website, was zeer onduidelijk en er klopte (soft uitgedrukt) geen snars van. Toch, met behulp van plaatselijke inwoners, onze zeer hoge intelligentie en de motivatie om een hoop lol te gaan trappen, wisten we het gebouw te vinden. Uiteraard stonden onze namen netjes op de VIP-lijst, waardoor we gratis naar binnen konden. Uiteraard. De jassen werden opgehangen en we vertoefden ons de grote ruimte in. Het was...apart. Overal zaten mensen te gamen op hun zelf meegebrachte DS. In de hoeken, op zitzakken, aan de bar, op een verhoginkje, op een trap; het waren net enge ziektes waar je niet vanaf kon komen en het ergste nog: je kon er niet aan ontkomen. Het waren dan ook allemaal erg jonge mensen. De gemiddelde leeftijd schat ik toch wel op zo'n 12, 13 jaar en dat is niet bepaald een prettige sfeer om daar tussen te lopen als (bijna) volwassen persoon. Toch probeerden we er het beste van te maken en al snel hadden we ons eerste slachtoffer gevonden. "Wow, wat is dat voor een gaaf ding in je hand! Wat is dat?" -"Een Nintendo DS" "Wow! Gaaf! En wat heb je daar in je hand?" -"Een stylus (uitgesproken als stailus)" "Gaaf man! Wat kun je er allemaal mee? WOW! WACHT! WAT DEED JE DAAR? Wow man, moet je hem zien! Hij schreef zo maar hoi op dat schermpje en hij verzond het naar dat apparaat van die andere persoon!". -"Uhm, zou je alsjeblieft iemand anders willen gaan irriteren?" "Sorry, wat zei je? Ey maareh, welke games heb jij hierop? GTA? LocoRoco?". Dat was het einde van het gesprek. Hij liep geïrriteerd weg en liet ons verlaten, maar zeer bevredigd achter. [url=http://www.gamersdag.nl/scriptdata/photo-albums/Gamersdag-2007-Pascal/mini_GD07_Pascal_181.jpg][img]http://www.gamersdag.nl/scriptdata/photo-albums/Gamersdag-2007-Pascal/mini_GD07_Pascal_181.jpg width=450 border=0[/img][/url] Links zie je ons slachtoffertje Na deze korte ontmoeting en het bekijken van de omgeving werd er omgeroepen dat het Mario Kart DS toernooi op het punt stond te beginnen. En daar had ik me voor ingeschreven (achja...je moet wat). De afgelegen ruimte werd speciaal op dat moment omgetoverd tot een ware tournooikamer. De gamers die daar op 5 inch tv's zaten te Gamecuben (het was nog net geen zwart-wit TV), met - wederom - zelf meegenomen controllers en games (ons was niks verteld, dus wij hadden ook geen controllers of games bij en konden dus ook niet spelen) moesten vertrekken, want de Mario Kart DS toernooi deelnemers namen plaats. Ook de mensen die vol enthousiasme achter het scherm stonden, de plek waar intensief Wario Ware: Smooth Moves werd gespeeld, moesten vertrekken. Toen alleen de deelnemers over waren, ging ik even poolshoogte nemen. "Ey man, speel je dit spel nu vaak?" -"Ja, de afgelopen weken train ik nogal veel voor dit toernooi en ik heb het daarvoor flink gespeeld, omdat ik het gewoon heel tof vind". 'Damn', is wat ik op dat moment dacht. Ik had het spel al een heleboel maanden niet meer gespeeld en ik kreeg aardig de indruk dat ik ingemaakt zou worden. Toen werd mij gevraagd of ik een goede ghost had, zodat diegene daar tegen kon racen. "Uh, ja, ik heb wel een goede op Sky Garden geloof ik..", zei ik bescheiden. -"Wat is je tijd daar dan?". "1:30". -"BUHAHAHA, noob, noob! Ik heb daar 1:20 en zelfs dat is nog slecht! Die map is te doen op 1:16!". 'Ok..ik lig er dus 100% zeker uit na de pouls', schoot er op dat moment door mijn hoofd. Maar ach, na mezelf een hele hoop depressie ingesproken te hebben, nam ik plaats op de niet comfortabele bank, om daar vervolgens gewhooped te worden door 3 andere gamers, in een 100 CC match met 3 random maps. Wat zeg ik? Gewhooped worden? Dus niet! Om de een of andere reden eindigde ik 1e aan het einde van de 3 maps en ik was door naar de halve finale. Grappig. In de halve finale waren er wederom 4 mensen aanwezig en dit keer gingen de eerste 2 door. Dezelfde settings werden ingesteld en we waren onderweg. Ik ontdekte trouwens toen pas hoe slecht de multiplayer van Mario Kart DS eigenlijk is met 4 mensen. Het was best schokkend en vrij irritant om te spelen. Maar goed, ik hield mijn hoofd cool en eindigde aan het einde van de reeks 2e. Ik zat in de finale van de 32 deelnemers, wellicht met wat geluk. Ik ging even langs alle nerds die mij zojuist uitlachten om míjn tijden, om hún uit te lachen dat zij er uit lagen en dat ik in de finale zat. Achja, soms wraak is zo zoet. Toen was de finale. Ik viel net buiten de prijzen en dat was toch wel balen. Daar werd ik namelijk wel echt (en terecht) afgeslacht. Met een enigszins teleurgesteld gevoel verliet ik de ruimte en ging ik op zoek naar mijn vrienden. Eén van hen had een 'nerd' uitgezocht en wilde die persoon laten battlen in een multiplayer potje tegen een nerd die wij uitzochten. Zo hadden we uiteindelijk een geheel toernooi georganiseerd tussen de grootste nerds aanwezig en de winnaar kreeg, naar ons eigen zeggen, 'echt zilver'. Tijdens het spelen werd er van alles geroepen, zoals "Omg! Wtf! Barbecue! Owned! Haha, noob! Oh noes!", wat ons er in ieder geval op wees dat we de juiste mensen hadden uitgekozen. Toen de winnaar eenmaal bekend was, overhandigden we hem zeer officieel onze prijs. Een theelepel. Hij keek niet bepaald blij, maar wij hadden er lol in. De rest van de dag hadden we doorgebracht door mensen overdreven aan te moedigen bij het spelen van games en zelf lachend toe te kijken. Het blijft er grappig uitzien als mensen intensief zitten te Wii'en. Zeker bij de mensen die op de Gamersdag aanwezig waren. Na 3 uur daar te hebben rondgehangen, hadden we het wel gezien. We gingen weer naar buiten en zochten onze weg terug naar het station, op weg naar Tilburg.