[Preview] Geschreven door Marcel op 2007-06-05 00:06:37

The Legend of Zelda: Phantom Hourglass

Nintendo verkondigt innovatie en vernieuwing. Niet alleen in de vorm van nieuwe systemen en manieren om deze te bedienen maar ook door middel van baanbrekende software. Eiji Aonuma, het brein achter "Twilight Princess" legt de laatste hand aan zijn DS avontuur. Het is een beetje vreemd om de cel-shaded Link te zien rondhuppelen op het kleine DS schermpje. Toch brengt het een vredige en avontuurlijke sfeer met zich mee, in schril contrast met het donkere "Twilight Princess". [B]Evolutie of innovatie?[/B] "The Wind Waker" werd door zowel de fans als critici niet goed ontvangen. Het spel bevatte te weinig tempels en het was merkbaar dat men de game haastig had afgewerkt. Voor het eerst in de geschiedenis van de game-industrie bood een ontwikkelaar zijn oprechte excuses aan. Eiji Aonuma beloofde ons dat in zijn toekomstige spellen de nadruk niet meer gelegd zou worden op het opvissen van stukjes Triforce. Daarnaast beloofde hij zijn best te doen om meer dungeons in de toekomstige Zelda’s te stoppen. Ten slotte bepleit Aonuma net zoals zijn collega’s Hideki Konno en Shigeru Miyamoto een nieuwe manier van spelen, in zijn geval: Phantom Hourglass. In The Legend of Zelda: Phantom Hourglass vervolgt Link het avontuur wat hij begon in “The Wind Waker”. De piraten, Tetra en andere spelfiguren maken een welkome terugkeer. Tijdens de beginfase van het avontuur verdwijnt Tetra nadat ze probeert een verlaten schip te bereiken. De redpoging van Link brengt hem van de regen in de drup. Hij spoelt aan op een onbekend eiland en begint een nieuw avontuur!

[img]files/phantomss2.jpg[/img] In plaats van een volledig epische 3D look heeft men wederom een beroep gedaan op het eeuwenoude vogelvlucht perspectief. De stijl die men gekozen heeft voor dit nieuwe Zelda avontuur is opmerkelijk. Zoals je in de intro kon lezen maakt de cel-shading een welkome terugkeer. Daarnaast wordt het gros van de voor "The Wind Waker" ontworpen voorwerpen en spelfiguren hergebruikt. Link heeft wederom de onbezorgde en kinderlijke blik in zijn ogen wanneer hij de wereldzeeën bevaart. Op zoek naar de groteske tempels en gevaarlijke monsters doet hij vele eilanden aan. Elk van deze eilanden heeft zoals een goede Nintendo titel betaamd een andere stijl en thema. De cliché,het altijd terugkerende vuur, water, ijs en bosrijke gebieden worden hierbij niet overgeslagen. Het piraten thema wat in Wind Waker hoogtij voerde is echter vervangen door een fantasy stijltje. Allemaal prima ontworpen en ondanks de technische onvolkomenheden van de DS, mooi in beeld gebracht! De fantasy stijl wordt doorgevoerd in bijna elementen van het spel. Niet alleen zijn de omgevingen aangepast maar ook de objecten waar Link gebruikt van maakt. Wat dacht je bijvoorbeeld van een stoomboot in plaats een sloepje met een zeil? De toevoeging van spookachtige gebieden en natuurlijk nieuwe kledij voor de bewoners van de spelwereld. [img]files/phantomss1.jpg[/img] [B]Ter land of ter zee?[/B] Je navigeert Link door de prachtige wereld met een simpele streek met de stylus. Het feetje geeft aan welke richting hij op rent. Door op hetzelfde touch screen te tikken zal Link zijn zwaard trekken en mogelijke belagers aanvallen. Wat vlug herhalend kriebelwerk zorgt tenslotte voor een salvo aan zwaardslagen die de wel bekende combo's vormen. Het is vreemd, nieuw en uniek, er komt geen knop aan te pas. Zelfs niet wanneer je een voorwerp gebruikt. Tik op het icoon rechtsboven in beeld en Link pakt het object wat hij op zak heeft. Wisselen van voorwerpen doe je via de gebruikelijke menu’s. De unieke manier van besturen brengt talloze nieuwe mogelijkheden met zich mee. Zo kun je een pad aanwijzen voor je boemerang of interacties met spelelementen uitvoeren. De verscheidene opties wisselen in een razend tempo af en op de eerste beelden zagen we al wat problemen met Link’s nieuwe navigatie methode. Omdat alle acties zo op elkaar lijken voert Link regelmatig de verkeerde uit. Een tik op het touchscreen en hij trekt zijn zwaard, in plaats dat hij een schatkist opent. Nu is dit voorbeeld nog niet zo rampzalig, stel je voor dat een soortgelijke fout zich voordoet tijdens een bossbattle! Waarbij we kanttekeningen zetten bij de gameplay zijn de overige touch screen interacties briljant uitgewerkt. Je kunt bijvoorbeeld memo’s aanbrengen op landkaarten. Even een krabbeltje zetten als je een deur nog niet in mag om dat je een sleutel mist, voorkomt een hoop onnodig zoekwerk. Wellicht kan men dankzij dit systeem complexere puzzels bouwen zonder dat je hopeloos verdwaalt. Wat dacht je van een dungeon met een blanco kaart! De zeekaart dient als navigatiemiddel voor je nieuwe schip. In Phantom Hourglass krijgt Link de beschikking tot een stoomboot met kanongeschut. Trek een lijn naar de plek van bestemming en de boot zal er automatisch naartoe varen, onderweg is het aan jouw de taak om monsters en andere hindernissen te verslaan dan wel te vernietigen. De boot zal gekoppeld zijn aan een nog onbekende factor die bepaald hoe ver je de zeeën kunt verkennen. [img]files/phantomss4.jpg[/img] [B]Is minder meer?[/B] Het middelpunt van het spel is de zogenoemde: “Master Dungeon”. Deze onheilspellende plek is de enige volwaardige tempel in het avontuur. Blijf doorademen! Nintendo is niet compleet gek geworden. Het spel kent namelijk wel een groot aantal kleinere grotten, kerkers en tempels die je moet voltooien voordat je de "Master Dungeon" mag betreden. De sleutel van de hoofdtempel is het “Phantom Hourglass”, deze zandloper moet gevuld worden met zand wat verspreid ligt over de wereldkaart. De diverse eindbazen waken over het waardevolle zand. Aanvankelijk kun je niet ver doordringen tot de "Master Dungeon", naarmate je meer zand verzameld zijn meer verdiepingen en gangen open ontdekking! De puzzels in de dungeons zijn voor het grootste deel gehaald uit eerdere Zelda spellen. Denk bijvoorbeeld aan het omzetten van een schakelaar doormiddel van je boemerang. Toch schroomt men niet om hier en daar wat vernieuwingen toe te voegen in de vorm van tik en kraswerk. Al zijn deze minimaal aanwezig. De eindbazen zijn wederom de gevaarlijkste vijanden die met een slimme tactiek verslagen dienen te worden. Het voorbeeld wat Nintendo aandraagt is een vliegende eindbaas. Die doormiddel van bommen uit de lucht moet worden gehaald. Leg de bom op een luchtstroom en zie hoe de eindbaas naar beneden klettert, het patroon herhaalt zich en na de traditionele “drie keer”, ontvang je een heart container voor de moeite. [img]files/phantomss3.jpg[/img] [B]Meer zielen meer vreugd?[/B] Naast een overweldigend avontuur zoals iedere Zelda bevat heeft deze als één van de weinige Zelda’s een multiplayer optie. Het spel heeft als troef een battle game die veel weg heeft van het alom bekende Pac-Man. Niet de gele veelvraat maar Link moet een labyrinth betreden. Het is hierbij de bedoeling om Force Gems te pakken, ondertussen gebruiken de overige spelers gevaarlijke ridders om hem te dwarsbomen. Zodra Link gevangen wordt genomen worden de rollen omgedraaid en begint het feest opnieuw. De multiplayer optie lijkt erg op een minigame en we hopen dat Nintendo meerdere mogelijkheden in het spel verwerkt. [B]Conclusie of slot?[/B] Phantom Hourglass lijkt een waardige nieuwe Zelda titel, met de nadruk op "lijkt". Het is echter schrikbarend dat men de controle over Link nog niet perfect werkend heeft gekregen. Eonuma weigert ook maar van één knop gebruik te maken. Tevens is de structuur van het spel zowel vernieuwend als opzienbarend. Een enkele dungeon die fungeert als hub, gewaagd en uniek maar misschien niet waar we op zitten te wachten. Tevens zijn we de karige multiplayer optie liever kwijt dan rijk. De echte vernieuwing zit hem in de subtiele veranderingen zoals het krabbelen op een landkaart, maar daar kan een titel als Zelda niet op bouwen.

Gekoppelde games

The Legend of Zelda: Phantom Hourglass (Nintendo DS)