[Column] Geschreven door Theun op 2008-01-26 17:17:36
Faalangst
We worden er de laatste dagen mee overspoeld: Super Smash Bros Brawl nieuws. Een dag geen nieuws over Brawl is een dag niet geleefd, kun je bijna zeggen. Niets geks aan natuurlijk, dit is dé game waar iedereen op staat te wachten. Dit moet dé game worden van 2008. Sterker nog, dit wordt dé sensatie van deze generatie. Iedere dag komen we steeds meer over de game te weten en hoewel een Europese release ver weg is, weten we al dat deze game groots wordt. Toch kan het allemaal zomaar anders worden. Laat ik jullie even terugnemen naar eind 2006. De release van The Legend of Zelda: Twilight Princess is nabij en de heel de wereld wil de game graag spelen. Er is zowaar een hype ontstaan rondom de game, die binnen de Nintendo-kring vergelijkbaar is met de hype van Halo 2. Koop jij geen Zelda? Dan ben je geen Nintendo-fan. Twilight Princess belooft namelijk alles te worden wat all-time klassieker Ocarina of Time al was, maar dan beter. Meer kerkers, meer wapens, meer personages en meer gebieden. Deze game moet en zal Ocarina of Time overtreffen en met twee vingers in de neus de nummer één positie van Gamerankings gaan bemachtigen. De game komt uit en je krijgt twee partijen. De eerste partij vindt het een fantastisch spel: ze hebben nog nooit zoiets meegemaakt. De tweede partij heeft dubbele gevoelens bij de game. Hij is groot, hij is leuk, maar er ontbreekt iets dat er bij Ocarina of Time wel was. Waarom die partijen eigenlijk zo verschillen? Niet omdat de één Zelda-fan is en de ander niet, sterker nog: ze zijn beide fans. De eerdergenoemde partij bestaat voornamelijk uit ‘nieuwe’ gamers. Jonge pubertjes of mensen die voor de verandering eens gaan gamen, want de Wii ziet er wel leuk uit. Deze eerste partij was er niet bij toen Hyrule plotseling vorm kreeg op de Super Nintendo. Deze eerste partij was er niet bij toen de revolutie van 2D naar 3D werd gemaakt. Deze eerste partij komt net om de hoek kijken. Hoogstwaarschijnlijk bij toeval een keertje Zelda gespeeld. Als je dan Twilight Princess gaat spelen dan is alles nieuw: je weet niet beter. Een soort van Ocarina of Time voor die mensen dus. De tweede partij daarentegen heeft alle historische momenten vaak wél meegemaakt en is daarom wat minder onder de indruk van Twilight Princess. Want zeg nou zelf, op het wolf-gedeelte na hebben we alles toch al eens eerder gedaan op de Nintendo 64?
Faalangst II
Vanaf toen was het wachten geblazen tot aan Super Mario Galaxy: dit zou de echte opvolger moeten worden van Super Mario 64 na het 'mislukte' Sunshine. Metroid Prime 3 kwam iets eerder uit, maar is natuurlijk van Retro Studio’s. Mensen wilden graag weer zien waartoe Nintendo echt in staat is. Mensen willen weer kunnen roepen: “Now I’m playing with power!” Als we de vele reviews van Super Mario Galaxy mogen geloven, is dit natuurlijk eigenlijk weer het pareltje waar iedereen zo lang op stond te wachten. Toch vind ik het maar vreemd. In onze review heb ik ook duidelijk laten weten waarom deze game bij lange na niet de perfecte score verdient die hij ongeveer overal krijgt. Met name aan innovatie ontbrak het ‘m in deze game. In eerste instantie dacht ik dat mijn 90-score nog iets wat aan de lage kant was, maar als ik nu kijk naar hoeveel stof Galaxy staat de happen sinds ik Bowser heb verslagen, ben ik er blij mee dat ik die score gaf. Ik was er kennelijk eens met mijn volle verstand bij met het uitdelen van de score. Natuurlijk zullen nu een heleboel fanboys gaan zeuren dat ik gek ben maar misschien moeten die mensen ook eens verder kijken dan hun neus lang is in plaats van klakkeloos achter alle tienen van andere sites en magazines aan gaan lopen. Een game die de titel ‘beste game ooit’ mag dragen, kan dat pas na jaren. Als je het mij vraagt kan zelfs Ocarina of Time deze titel nog niet dragen: daarvoor voelt de game nog te jong aan (of is dat, omdat de Zelda-serie geen ene fluit is opgeschoten de afgelopen tien jaar?) Mensen die al na een week beweren dat Super Mario Galaxy de beste game ooit is, hebben er geen verstand van. Ook al werk je bij IGN, GameSpot, GameSpy: het maakt niet uit. Je kunt een game niet tot beste game ooit bekronen in haar beginfase. Al die idioten zullen dat straks gaan merken wanneer er een betere game uitkomt en ze opeens Official Nintendo Magazine Italy moeten gaan na-apen door een elf te gaan uitdelen, omdat een tien weer te laag is dankzij het feit dat die eerder is uitgedeeld aan mindere spellen. Kijk bijvoorbeeld naar het blad [N]Gamer, die gaven Twilight Princess een tien en stonden toen te kijken toen ze Galaxy een cijfer moesten geven. Ja, dan maar weer een tien hè? Zo kunnen we de komende jaren dan nog veel tienen verwachten van deze collega’s (of wellicht een vindingrijke elf of twaalf), want het lijkt me sterk dat er niet meer games zullen uitkomen die beter zijn dan Twilight Princess. Misschien in het vervolg beter uitkijken, maar dan krijg je wellicht gezeik van de fans zoals Quint kreeg met Phantom Hourglass. Weer een typisch voorbeeld waarin je kunt zien dat Nintendo ook hier niet goed mee presteerde. Iedereen vindt het een negen waard, want het is Zelda. Maar denken wij over tien jaar nog eens terug aan deze game? Ik vraag me af hoeveel mensen dan nog weten van het bestaan van die Zelda. Wellicht Quint nog, want zijn score blijkt dan plotseling terecht.