[Review] Geschreven door Johannes op 2008-10-16 14:06:26

Sports Island

De Wii heeft sinds haar release een bekende sportieve titel genaamd Wii Sports. Nintendo bundelde de vijf sporten met de console en het werd voor andere partijen lastig om überhaupt andere sportgames aan de man te brengen. Toch is daar Hudson die door middel van dubbel zoveel sporten de strijd opzoekt. Met succes of weet ook deze titel zelfs de eerste helft niet te overleven? Eindelijk. Dat was de gedachte die bij mij overheerste toen ik vernam dat de reeds twaalf jaar door mij beoefende sport, badminton, in een game verwerkt zou zitten. Dat het om de ontwikkelaar van voornamelijk de Bomberman spellen ging, en hierdoor geen echte ervaring was met de sportgames, zette ik even naast mij. Toen het echter zo ver was dat de Wii Remote eens voor een badmintonracket ging dienen, werd gelijk de vraag beantwoord waarom deze mooie sport niet eerder vaak in games verwerkt werd. Het werkt simpelweg niet. De manier waarop gekozen is om een inspiratieloos character op de baan te laten slungelen zonder enige zelfinbreng door middel van een analog stick op de Nunchuk-controller, is dramatisch. Daarnaast zijn de twee - en met ietwat geluk als de bewegingen goed en op tijd geregistreerd worden: drie sla-bewegingen - van zodanig weinig impact dat er na de saaie wedstrijd overgeschakeld kon worden naar de overige negen sporten.

As cold as ice Om niet enkel in de sporthal te blijven, zijn ook de minder populaire sporten in de game verwerkt, welke buiten Europa als Deca Sports door het leven gaan. Zo doen snowboarden, kunstschaatsen en curling hun intrede. Het probleem met ook deze onderdelen is dat het geen enkel moment aanvoelt dat de door jou gemaakte beweging ook de daadwerkelijke uitvoer krijgt op het scherm. Zo is het de bedoeling bij de laatstgenoemde sport om op precies het goede moment je Wii Remote in een willekeurige richting te zwaaien. Wanneer het echter mislukt en je character over de gladde vloer glijdt, komt het volgende opgelichte punt in beeld. Zoals helaas in het hele spel is je character dan simpelweg te sloom om in de herkansing te gaan. Mateloos irritant en je zou bijna hopen dat er twee vechtende hockeyteams de arena betreden om dat mens eens onder andere wat snel schaatsen bij te leren. De besturing is bijna nog erger bij de racesporten. Was Excite Truck nog gewoon tof en Mario Kart Wii ook (mits gebruik van de oude vertrouwde GameCube controller) zijn de daarop geïnspireerde kartracen en supercross nog eerder in alle hoeken van de baan te vinden dan een kruipende, alles uitkotsende en immer bezopen bal op zondagochtend met een standaardafwijking van minus vijf. Bah! Dan maar hopen dat de game nog een beetje gered wordt door de bekendere sporten… Fugly Dat valt dan toch lelijk tegen. Hadden we met de Wii-DS crew (lees: dankzij Joosts richttalent) ten tijde van de Mario & Sonic At The Olympic Games hands-on nog wel plezier met boogschieten is het hier zo basis, dat zelfs Duckhunt nog meer rekening houdt met eventuele 8 bit windstromen. Houden we over beach volleyball, basketbal en voetbal. Toen werd duidelijk dat de inspiratieloze characters ook nog eens geen aanleg hadden om ook maar een beetje hard te lopen. Veroveren van de bal in de twee laatstgenoemde sporten doe je door middel van simpel met de afstandsbediening naar beneden slaan, maar vervolgens wordt het akelig lastig om daar ook kansen uit te creëren, laat staan te scoren. Het slome spel doet je denken dat het zodanig is ingesteld dat zelfs je grootouders het bij kunnen houden. Het is niet enkel de gameplay waaraan het schort. De muziek en graphics blijven netjes op het niveau van het geheel: baggerslecht. Het officiële lied is zo vreselijk dat ze waarschijnlijk zelfs in Japan misselijk worden van die vrolijke, valse tonen. Daarnaast is het tijdens het spel ook aan te raden om überhaupt iets anders op te zetten en absoluut niet op het publiek te letten. Het is namelijk belachelijk dat het uit twee verschillende plaatjes bestaat welke om en om je scherm vervuilen. Als er iets positief aan deze game kan worden opgemerkt, is het wel dat Hudson zelf misschien inzag dat het hier om een onwijs slechte cash-in game ging en daardoor niet de volle mep gevraagd wordt. Dat betekent echter niet dat het wel die budgetprijs waard is. Conclusie Nee, wannabe sporters. De combinatie van een saai concept en een slechte uitwerking van het geheel onder begeleiding van lelijke graphics en eentonige muziek zorgen ervoor dat de sportfanatiekelingen van het genre hun hartje pas weer kunnen ophalen wanneer het bedrijf uit Kyoto zelf met een vervolg van haar succesvolle sportcompilatie komt. Laat Sports Island maar lekker op haar eigen eilandje wegrotten.

N1 Score: 3.5

+

-

Gekoppelde games

Sports Island (Wii)