[Review] Geschreven door Rutger op 2008-12-09 18:16:00
Ben 10: Protector of Earth
Recensenten van videogames hebben het voorrecht sommige games te mogen spelen zonder ervoor te hoeven betalen. Hiertoe ontvangen zij recensie-exemplaren, waardoor zij gratis en voor niets kunnen gamen, zolang er over het spel in kwestie maar een stukje geschreven wordt. Helaas is het tegenwoordig een trend om bij elk goed spel dat een recensent ontvangt, ook een oninteressant spel mee te geven waar niemand ooit van gehoord heeft. Dergelijke spellen kennen meestal een droevig lot. De goede games krijgen voorrang, terwijl het onbekende spel weggestopt en vergeten wordt. Op een dag zegt de hoofdredacteur ‘kreeg ik van jou niet nog...?’ en denk je ‘jammer, hij is het nog niet vergeten.’ Dus je gaat spelen. Geen klachten. Geen medelijden. Dit spel moet gespeeld worden. En dan kom je erachter, waarom je het spel in de eerste plaats eigenlijk niet wilde spelen... Voor mij persoonlijk ging het bovenstaande verhaal nog nooit zo goed op als voor Ben 10: Protector of Earth. Het spel is al een jaar uit, maar om één of andere reden ergens achterin een kast verdwenen en er onlangs pas weer uitgekomen. Laat echter niet de indruk ontstaan dat ik iets goed probeer te praten, want een goed spel is Ben 10 zeker niet. Het is duidelijk gericht op de fans van de animatieserie en aangezien ik er daar niet één van ben, ga ik van de gelegenheid gebruik maken om Ben 10 eens even flink met zijn middelmatigheid om de oren te slaan.
Want ja, Ben 10 is eigenlijk een animatieserie, die sinds een aantal jaar in Nederland wordt uitgezonden op Cartoon Network. Aangezien Cartoon Network al jaren alleen op digitale televisie te ontvangen is en daarom door niemand nog bekeken wordt, heeft niemand enig idee wat Ben 10 is. In al die maanden dat ik het spel in mijn bezit heb gehad, ben ik dan ook nog niemand tegengekomen die ooit van de serie gehoord had. Daarom volgt nu een korte uitleg. Ben Tennyson is een tienjarige jongen die tijdens een boswandeling een verlaten ruimteschip vindt. Daar ontdekt hij een mysterieus horloge genaamd de Omnitrix, dat zich permanent aan zijn arm hecht. Hiermee kan hij transformeren in twaalf verschillende soorten aliens, elk met een bepaalde unieke kracht. Uiteraard komen er een aantal slechte aliens achter hem aan die het horloge willen gebruiken om, jawel...het universum te veroveren. Er zijn een aantal buitenaardse vijanden die regelmatig terugkeren, maar de belangrijkste is Vilgax, wiens uiterlijk nagenoeg onbeschrijfbaar is. De serie bestaat uit een aantal seizoenen met verschillende verhalen, maar het spel is niet op één van deze verhalen gebaseerd. In plaats daarvan krijgen we een nieuw verhaal, waarin Ben de volle kracht van zijn horloge moet terugkrijgen, nadat deze weggezogen is door een soort mug. Aan het begin van het spel heeft hij daardoor nog maar twee aliens over om te gebruiken. De andere tien moet je zien terug te krijgen door levels uit te spelen. Ben 5 Tenminste, dat zou je denken. Dat was echter te veel moeite voor de makers en dus besloot men om zeven aliens te schrappen. Het totale aantal speelbare aliens komt daardoor uit op vijf. Voor fans van de serie lijkt dit me een enorme teleurstelling. Waarom niet alle twaalf aliens? Later kom je achter de reden: het maakt niet uit welke alien je bent. Er zijn vijf speelbare aliens, maar met hun unieke krachten wordt nauwelijks iets gedaan. De vijf speelbare personages zijn Four Arms (heel sterk), Heatblast (immuun voor vuur), XLR8 (zeer snel), Cannonball (kan zichzelf lanceren door middel van bepaalde launchpads) en Wildvine (heeft lange armen), maar de manier waarop hun krachten gebruikt worden, is zo mogelijk nog inspiratielozer dan het verhaal. Zelden ontstijgen de puzzels het niveau van ‘verschuif een blok met Four Arms’ of ‘ren snel door een deur met XLR8’, en pas laat in het spel moet je de krachten combineren om puzzels op te kunnen lossen. Dan hebben de ondersteunende personages (het nichtje en de oom van Ben) ook nog het lef om je constant te vertellen dat je om een blok te kunnen verschuiven ‘misschien beter Four Arms kunt gebruiken’. Goh, meen je dat nou? Dit spel vormt een regelrechte belediging van je intelligentie. Oké, dus je bent niet bezig met - hoe logisch het ook lijkt - het wisselen tussen bepaalde vormen om zo puzzels op te kunnen lossen en slim gebouwde levels te doorlopen. Wat doe je dan wel? Nou, button mashen. Heel veel button mashen. Eigenlijk is Ben 10 niet meer dan een simpele beat ‘em up, waarin het ‘beaten’ niet leuk is. Er zijn veel verschillende vijanden en de vijf aliens hebben allemaal een flink arsenaal aan moves, maar enige vorm van strategie is ver te zoeken. Meestal volstaat het willekeurig indrukken van knoppen, en wanneer dat niet blijkt te werken, zoek je de sterkste aanval in het spel en herhaal je die zo vaak als nodig. De eindbazen bieden iets meer uitdaging, maar kunnen het spel nog steeds niet redden van zijn middelmatigheid. Wanneer je Cannonball en Wildvine vrijgespeeld hebt, kun je de overige drie aliens bovendien negeren, aangezien de eerste twee oneindig veel sterker zijn, en ook dat komt de variatie niet bepaald ten goede. Wanneer dan ook nog eens alle levels op elkaar lijken (dat wil zeggen qua gameplay, niet qua uiterlijk), is het niet zo’n verrassing dat Ben 10 misschien wel het meest herhalende spel op de Wii tot nu toe is. Het spel kent in totaal een stuk of vijfentwintig levels en is binnen een uurtje of vijf uit te spelen, maar als je na tien minuten het eerste level hebt uitgespeeld, heb je eigenlijk alles gezien. Voor al die mensen die zich liever niet in hun eentje vervelen is er trouwens ook nog een co-op modus, die ik bij gebrek aan naïeve gamers helaas niet heb kunnen proberen. Presentatie Wat de presentatie betreft doet Ben 10 het iets beter, maar meer dan degelijk is het niet. Qua graphics zien de levels er redelijk uit en de animaties van de aliens zijn zelfs goed te noemen, maar zodra de personages hun mond opendoen, wordt duidelijk dat de cell-shaded stijl van het spel niet altijd goed werkt. Daarnaast doet het geluid wat het moet doen en zijn de ingesproken stemmen niet slecht, alhoewel je dat ook mag verwachten wanneer de stemacteurs van de show aan de game meegewerkt hebben. De muziek wordt snel saai en is bijna net zo herhalend als het spel zelf, alhoewel het nooit echt irritant wordt. Conclusie Is Ben 10 een extreem slecht spel? Nee, dat niet. Maar het is wel een matig spel dat eigenlijk niets haalt uit zijn voornaamste aantrekkingskracht, namelijk het spelen met verschillende aliens. Het spel is overduidelijk gericht op fans van de serie en als je inderdaad plezier beleeft aan het zien bewegen van personages uit de serie als je op knopjes drukt, dan is dit spel helemaal voor jou. Voor de rest van de lezers is Ben 10 totaal niet interessant en alleen het aanschaffen waard als je een excuus zoekt om honderdduizend keer achter elkaar op A te drukken.N1 Score: 4.5
+
-