[Review] Geschreven door Quint op 2009-03-21 20:58:43

MadWorld - I

Op een grauwige woensdagmiddag besluit Fred na vele evaluaties naar de supermarkt te gaan. Hij pakt zijn portemonnee, zijn boodschappentas en hij opent de deur naar buiten. Eenmaal aanwezig op de flink bemande en door TV-billboards gekleurde straten, peinst Fred welke route hij zal nemen naar de Appie Heijn. Het is immers de enige supermarkt op het eiland. Plots wordt Fred’s gedachte verstoord door een galmende mannenstem welke overheersend door de lucht kaatst. Alle mensen om Fred heen staan stil en apengapen naar een deftige kerel, aanwezig in de vorm van een uitzending op een groot TV-billboard. “Dames en heren van Jefferson Island, alle verbindingen tussen uw eiland en de buitenwereld zijn afgesloten. De bruggen hebben we vernietigd, jullie telefoontoestellen zijn geblokkeerd, internetlijnen zijn niet langer werkzaam en satellieten hebben geen toegang meer tot dit gebied. Dames en heren, ik heet u van harte welkom in het nieuwe tv-programma Death Watch exclusief te zien bij Shock TV. Een spel met overleven als het ultieme doel. Dit doel kunt u bewerkstelligen door alle mensen om u heen te vermoorden. U zult hierdoor niet alleen het recht behouden om te leven, maar ook nog eens een flinke smak geld verdienen. Verzetten heeft geen zin. U bent allen besmet met een door ons verspreid virus. Binnen 24 uur zult u sterven aan dit virus, tenzij u per persoon minimaal één ander weet om te leggen. Indien dit doel is behaald, bieden wij u een vaccin aan waardoor het virus in u onschadelijk zal worden gemaakt. Pas dan doet u dus pas echt mee aan het spel.” Luid gekuch gepaard met verscheidene gillen zorgen ervoor dat Fred zich omdraait en zich richt op de bron van het geluid. Een man ligt uitgestrekt op de grond en besmeurt de vloer met uitkuchend bloed. “Owja”, gaat de kerel op het billboard verder. “De uiting van het virus verschilt per persoon, dus hoe eerder u begint met moorden, hoe beter. Let the game begin.”

[url=/files/MadWorldlogo.jpg target=_blanc][img]/files/MadWorldlogo.jpg border=0 width=540][/img][/url] Het principe Excuses voor deze lange inleiding, maar de toon moest even gezet worden voor deze nieuwe en bijzondere titel van SEGA, exclusief voor de Wii: MadWorld. Het scheelt dat het meteen het verhaal van de game bevatte, dus die mag ik jullie besparen. Uiteraard is Fred fictief, hebben ze geen Albert Heijn op Jefferson Island en skipt het spel de nodige details, maar het beeld van de situatie blijft hetzelfde. Het enige wat ik er nog aan toe wil voegen is dat je in de game in de huid kruipt van Jack Cayman, een ex-marinier met een doel dat hij alleen kan bereiken door vrijwillig mee te doen aan Death Watch. Jack is een flink gespierde man van middelbare leeftijd met een stoppelbaardje en een armprothese. Deze prothese is uitgerust met een kettingzaag: een wapen dat uitermate van pas komt in de wereld van Death Watch. Zoals eerder gesteld, bevind je je op Jefferson Island, maar niet het gehele eiland is gelijk tot je beschikking. Je zult level na level vrijspelen door het behalen van punten om zo verder te komen in het spel en te stijgen in rang op de moordenlijst. Punten behaal je door te moorden en het liefst doe je dat zo bruut mogelijk. Hoe bruter de moord, des te meer punten je verdient. [url=http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_12.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_12.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] Kort door de bocht MadWorld kent een third person perspectief en een beat-em-up principe, geïmplanteerd in een volledige 3D-wereld. Met andere woorden: je zit ‘vast’ in een ruimte waarna je door het uitvoeren van bepaalde acties, zoals het vermoorden van een bepaald aantal vijanden of het behalen van een bepaald aantal punten, door kunt lopen. Deze ruimtes zijn echter van aanzienlijke grootte en er is dan ook van alles in te vinden. Zo zitten ze vol met vijanden, killseekers genaamd, welke jij moet ontdoen van hun leven. Dit kan op talloze manieren. Je kunt ze in elkaar meppen, met je kettingzaag bewerken, weggooien of ze door middel van de omgeving het leven zuur maken. Vooral op dat laatste gegeven leunt MadWorld. Zo kun je als Jack zijnde een verkeerspaal pakken en die door het hoofd van een tegenstander rammen. Vervolgens pak je een rubberband en gooi je die over dezelfde vijand heen. Dan nog even een trompet door zijn hoofd rammen, een stuk hout in zijn strot proppen, een emmer over zijn kop persen, zijn armen afhakken met een paar messen en een fles met explosieve vloeistof in zijn mond duwen. De vijand zal vervolgens gelanceerd worden en als je toevallig nog ergens op mikte ook, zal hij bijvoorbeeld doorspiest worden door een uitpuilende pin aan de muur. Dit alles gaat gepaard met gigantisch veel bloed; het toedienen van elk object en/of het uitdelen van elke stoot, stomp of kettingzaag-slag zorgt ervoor dat de rode vloeistof rijkelijk vloeit. Het feit dat MadWorld volledig zwart wit is op de rode kleur van het bloed na, legt ook nog eens extra nadruk op de aanwezigheid van deze levenssap. Controls De eerste keren dat ik dusdanige moordacties uitvoerde, kon ik het niet laten een paar keer “Wow!” uit mijn mond te laten klinken. Het is namelijk echt enorm bruut en iets van dit kaliber heb je nog nooit eerder gezien. En dat op de Wii. Onmisbaar zijn dus de Wii-controls waar ook in MadWorld grootschalig gebruik van wordt gemaakt. Het aanbrengen van een paal door een vijand zijn hoofd gaat bijvoorbeeld gepaard met een benedenwaartse beweging van de Wii Remote. Een beweging welke je enorm vaak uit zult voeren, want bij vrijwel elke penetratie met een voorwerp komt deze om de hoek kijken. Een beweging van de Wii Remote in combinatie met de B-knop gebruik je om je kettingzaag zijn werk te laten doen. Vijanden zullen vakkundig in twee stukken worden gehakt afhankelijk van je horizontale of verticale slagbeweging. Met de A-knop zal Jack een paar rake klappen uitdelen of zijn vijanden oppakken, afhankelijk van de indruktijd. Met de Nunchuk loop je door middel van de analog stick, spring je door middel van de Z-knop en kun je eventueel locken op een vijand met de C-knop. Echter, ook de bewegingssensor in de Nunchuk wordt gebruikt. Pak bijvoorbeeld een vijand vast en schud de Nunchuk. Het gevolg is een kopstoot van Jack richting zijn vijand. [url=http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_13.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_13.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] Als je je vijand genoeg hebt toegetakeld, kun je een finishing movie uitvoeren. Afhankelijk van de ingedrukte knop en de staat van je tegenstander, zal er een quick time event gestart worden met een adembenemende kill als resultaat. Denk hierbij aan het uitrukken van een hart, het uiteen scheuren van een lichaam, het breken van een nek, het platstampen van een hoofd of het heen en weer slingeren van een tegenstander. De bewegingssensoren van de twee controllers worden soms ook tegelijkertijd gebruikt en dit komt vaak voor in quick time events: gescripte gameplay-momenten waarbij het snel reageren door middel van het uitvoeren van een bepaalde actie tot de juiste uitkomst leidt. Zo zul je met beide controllers moeten schudden wil je een zaagclash winnen of losgerukt worden van een vijand. Ten aller tijde wordt duidelijk in beeld aangegeven welke actie uitgevoerd dient te worden. Dit gebeurt overigens ook tijdens het normale verloop van de game. Wel zo handig, want er zijn dusdanig veel mogelijkheden dat je wel eens in de war zou kunnen raken. Het gebruik van de Wii controls werkt over het algemeen gemakkelijk, vermakelijk en het voegt ook daadwerkelijk iets toe aan de gameplay doordat je het gevoel krijgt meer betrokken te zijn bij de bewegingen die Jack op je beeldscherm uitvoert. Er zijn echter ook een paar flinke missers op het gebied van de controls. Zo heb je de situatie waarbij je omringd bent door vele vijanden, waarna je een lantaarnpaal op wilt pakken. Dit gaat met de A-knop, maar nadat je deze hebt ingedrukt, pak je opeens een vijand vast. Erg vervelend. Je zet vervolgens de vijand neer en dan is de paal opeens uit beeld verdwenen. Wegens het ontbreken van camera-controls zul je even om moeten draaien of weg moeten lopen om de paal weer te zien. Ook dit is irritant en zulke camera-problemen zul je erg vaak tegenkomen. Zonde. [url=http://www.wiids.nl/files/MadWorld_SEGA_6.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/MadWorld_SEGA_6.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] De eerder genoemde quick time events zorgen ook voor problemen. De acties moeten snel worden uitgevoerd en dat vaak vlak na elkaar. Zo moet je de ene keer de Wii Remote snel naar rechts bewegen, dan de Nunchuk naar links, dan beiden van elkaar af, etc. De registratie van deze bewegingen verloopt niet altijd even soepel en zo kan het voor komen dat je aanval of verdediging niet gepakt wordt terwijl je wel degelijk de benodigde beweging maakte. Het gevolg is een flink verlies van je health, omdat de vijand je flink afstraft. Al met al zorgt dit voor flink wat frustratie, zeker gezien bossfights vooral uit quick time events bestaan en de spanning hier vaak hoger ligt.

MadWorld - II

Vernieuwing en verveling Ieder level bevat meerdere ruimtes/plekken om te verkennen. In deze ruimtes wordt van alles geactiveerd naar mate je meer punten haalt. Zo komt er opeens een bus met allerlei pinnen aan de zijkant langs gereden of worden er bruikbare wapens gedropt. Jack kan zijn vuistaanvallen tijdelijk inruilen voor het handhaven van deze wapens waaronder zich onder andere een knots, een knuppel, een golfclub, een speer en een tweetal messen zich bevinden. Ieder wapen brengt nieuwe aanvallen met zich mee en ook nieuwe finishing moves. Een erg aangename afwisseling van de gameplay, want na een tijdje begint het uitvoeren van Jack's aanvallen en omgevingacties een beetje vervelend te worden. De mogelijkheden klinken wellicht divers, maar na een tijdje ben je steeds hetzelfde aan het doen om zoveel mogelijk punten te krijgen. Weer een paal door iemands hoofd rammen, weer een emmer over iemands hoofd persen en wederom iemand doorspiezen aan de muur. Het wordt een beetje repetitief en daarom kun je MadWorld ook beter in een hoop korte gamesessies uitspelen om het allemaal leuk en fris te houden. Anders ga je je te snel vervelen en dat is jammer, want het is allemaal zo gigantisch bruut dat je daar ten oprechte van moet ‘genieten’. Bloodbath challenges en bossfights Twee andere dingen die door het behalen van punten worden vrijgespeeld, zijn de bloodbath challenges en de bossfights. De bloodbath challenges zijn zieke mini-games verwerkt in de omgeving van elk level. Zo is er een bloodbath challenge waarbij je vijanden weg mept met een knots, mikkend op een dartboard met allerlei pinnen. De bedoeling is zoveel mogelijk punten te halen door de vijanden binnen het juiste vak te meppen. Een ander voorbeeld van een bloodbath challenge is het moeten vastpakken van je tegenstanders waarna je ze in tonnen stopt. Na een bepaalde tijd zullen ze dan als vuurwerk gelanceerd worden en in de lucht kapot spatten. Weer een ander voorbeeld is het spelen van golf met de hoofden van je vijanden. Je legt ze neer op de grond, waarna je met een golfclub het hoofd eraf slaat, richtend op een aantal ringen dat zweeft door de lucht. Hoe meer ringen je raakt, hoe meer punten je verdient. Alle bloodbath challenges zijn even ziek, bruut, geniaal en fantastisch om te spelen. Het zorgt voor de nodige afwisseling in de gameplay en ze zijn daarom ook zeker een verdienste. De bijkomstigheid dat de bloodbath challenges ook nog eens in split screen met twee spelers gespeeld kunnen worden, maakt het geheel perfect af. Helaas houden hier wel meteen de multiplayer-opties op: meer zul je in MadWorld niet terug vinden.

[url=http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_10.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_10.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] In de bloodbath challenges haal je dus ook de nodige punten binnen, waardoor je steeds dichter bij je uiteindelijke doel van het leven komt: het halen van het benodigde aantal punten om bij de boss fight te komen. Iedere boss is een uitdaging op zich en ze hebben stuk voor stuk imposante kenmerken. Er zijn beeldvullende bosses, bosses met gigantische wapens of bosses met enorm snelle moves. Ze benodigen allemaal een andere aanpak, maar uiteindelijk zijn het vooral de quick time events die het verschil uit moeten maken. Blokkeer een boss zijn of haar aanval met je kettingzaag, completeer het quick time event en je zult je tegenstander veel schade toe doen. De finishing moves op de bosses zijn ook heerlijk over de top en zorgen voor een enorm kwaadaardige glimlach op je gezicht. Op het eerder genoemde minpunt van de quick time events na, vormen de bossfights absoluut telkens weer een hoogtepunt in MadWorld. Graphics Voor degenen die het nog niet is opgevallen: MadWorld bevat een unieke stijl. Alles is in zwart-wit weergegeven op de kleur van bloed na; die is rood. Het minieme gebruik van kleuren zorgt ervoor dat er een soort van comic-achtige look ontstaat. Dit wil het spel dan ook uitstralen: aanvallen en geluiden worden extra versterkt door termen als “Grawgh!!!” die in beeld verschijnen. Je beeldscherm wordt overigens niet volledig gevuld: MadWorld kent een volledig zwarte omranding, omdat het spel slechts een 50 Herz-modus kent en geen 480p ondersteunt. Een enorme misser van SEGA, zeker gezien dit vrijwel nooit voorkomt in Wii-games. Het is dus bijna schandalig te noemen dat dit juist wel voorkomt in MadWorld. [url=http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_11.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_11.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] Gelukkig zijn de graphics an sich wel van een sterk niveau. Het gebruik van de zwarte en witte kleuren maakt het mogelijk veel details weer te geven in de vorm van lijntjes en schaduwen. Alle muren, vloeren, potjes, kistjes, vazen en andere objecten in je omgeving kennen hierdoor allemaal een gedetailleerd uiterlijk, maar op een minieme manier. Het zorgt ervoor dat MadWorld één van de mooiste games aller tijden is, maar je moet er van houden. Één ding is zeker: het zet de sfeer van de koudbloedige brutaliteit enorm sterk neer. De vijanden zijn echter een punt waar wat betreft de graphics op bespaard is. Ze zien er doorgaans allemaal hetzelfde uit: agressieve mensen gepaard met een masker en een outfit behorend bij een bepaald thema. De reden hiervoor is vrij simpel te verklaren: de vijanden bewegen voortdurend en verschijnen soms in grote aantallen tegelijk in beeld. De Wii kent simpelweg de rekenkracht niet om dit allemaal vloeiend te laten verlopen in combinatie met de gedetailleerde achtergronden. Toch komt het nog steeds wel eens voor dat je hier en daar een framedrop tegenkomt. Een schoonheidsfoutje wat ondanks de stijlopoffering van de tegenstanders nog steeds aanwezig is. Jammer. Iets wat echter welk knap is gedaan, is om alles van elkaar te onderscheiden. Ondanks het gebruik van twee kleuren, zul je geen enkel moment in de war raken waar wat staat of waar jij je bevindt. Dat is allemaal helder en duidelijk weergegeven. Geluid Een ander onderdeel van MadWorld dat zeker een uitgebreide beschrijving verdient, is het geluid. Het klopt altijd en overal. Het zit hem niet alleen in de special effects, maar ook in de muziek. Allereerst heeft Jack een enorm goede stem: zwaar en stoer doch realistisch. Het zorgt voor een goede identificatie van het personage waar je als speler bezit van neemt. Verder maakt de game veelal gebruik van exclusieve hip hop nummers, speciaal geschreven voor Jack’s moordpartijen in Death Watch. Ze zetten een topsfeer neer en laten je denken en voelen dé man te zijn op Jefferson Island. Alsof dat niet genoeg is, wordt er nog een tweetal cynische commentatoren op jouw spel gezet. Ze doen non-stop verslag van je acties en gooien er hier en daar een humoristisch verhaal of one-liner doorheen. Het broodnodige gebruik van het woordje 'fuck' en andere scheldwoorden ontbreekt daarin niet. Pas echter op dat je niet te lang op dezelfde plek blijft hangen, want dan raken de commentatoren al gauw door hun spraakarsenaal heen en beginnen ze dezelfde dingen te herhalen. Dit is uiteraard vervelend voor jou als speler. Gelukkig is er voor de commentator-haters onder ons de mogelijkheid het volume van het tweetal zachter te zetten of helemaal te dempen. Dit geldt overigens ook voor de hip hop-haters onder ons: daar zijn de opties hetzelfde. Ik vond het echter beide enorm sfeerbepalend en het maakt van MadWorld een nog specialer avontuur dan het al was. [url=http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_9.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/Madworld_SEGA_9.jpg border=0 height=303.91959799 width=540][/img][/url] Conclusie MadWorld levert door middel van de enorm brute gameplay, de unieke graphics en de zeldzame combinatie van hip hop muziek met cynisch commentaar een unicum. Geweld van dit expliciete kaliber heb je nog nooit eerder gezien. Iets als MadWorld heb je nog nooit eerder gezien. Als het dan ook nog eens erg vermakelijk blijkt om te spelen, kun je niets anders melden dan een regelrechte topper in huis te hebben. Er zitten echter wat haken en ogen aan: de Wii-besturing werkt niet altijd even feilloos, de camera zit af en toe tegen, het spel kent hier en daar wat framedrops, het spel ondersteunt alleen 50 Hertz met als gevolg zwarte balken om je gehele speelveld, de vijanden in het spel zijn wat eentonig en de gameplay kan na verloop van tijd repetitief worden. MadWorld is dan ook het type spel wat je in een aantal korte gamesessies uitspeelt en niet in één avond. Gelukkig maakt het hele principe van het spel eigenlijk alles goed, want essentieel zit het allemaal erg goed in elkaar. De toevoeging van de twee speler multiplayer is daarbij een verwelkomde extra. MadWorld is niet voor iedereen weggelegd en hier en daar valt er zeker wat op te merken aan het spel, maar over zijn geheel gezien is het een game geworden waar iedere Wii-bezitter trots op mag zijn.

N1 Score: 8.5

+

-

Gekoppelde games

MadWorld (Wii)