[Review] Geschreven door Marcel op 2009-05-14 22:21:51

Rogue Trooper: Quartz Zone Massacre

We hebben in deze generatie al talloze ports voorbij zien komen. Rogue Trooper mag zich toevoegen aan de gerecyclede waren, een third person shooter uit 2004, welke onder het geweld van ondere andere HALO ondersneeuwde. De Wii heeft echter een chronisch gebrek aan third person action-games en Rogue Trooper is wellicht een waardevolle aanvulling voor de groeiende collectie. In den beginne waren er vier blauwe mannetjes. De vier blauwe mannetjes vormden een squad en gingen door het leven als Rogue, Gunnar, Bagman en Helm. De gekozen namen worden snel duidelijk. Rogue Trooper is gebaseerd op een Engels stripverhaal: 2000AD. De game volgt losjes de gebeurtenissen uit de comic, maar heeft hierdoor wel een luchtig stijltje.

[img]files/Rogue_ss3.jpg[/img] [s]Bald[/s] Blue Space Marines Het is oorlog tussen de meest onoriginele groeperingen die je maar kunt bedenken. Aan de ene kant vechten de Norts, aan de andere kant de Southers. Men vecht om een planeet die Nu-Earth heet, een plek die door alle oorlogen en het gebruik van chemische wapens niet veel onderdoet voor een woestijn met militaire installaties. Uiteraard levert dit een uitermate interessante setting op. De Southers hebben een plan bedacht om de Norts voor eens en altijd uit te schakelen. Een massale drop van Genetic Infantryman in de Quartz Zone. Een generaal van de Southers verraad het plan aan de Norts, waardoor het uit in een ware slachting. Het is goed te zien dat Rogue Trooper een spel is uit de vorige generatie. De gebieden zijn groot, maar vrij kaal in opzet. Daarnaast ontbreekt het de game aan de tegenwoordig zo populaire shaders en texture effecten als bump-mapping. Het geheel heeft een nogal kale en saaie look. Het spel verrast echter wel met prachtige bewegende luchten en daarnaast worden er per gebied veel vijanden opgetrommeld om tegen je te vechten. De watereffecten behoren daarnaast tot de mooiste op de Wii, het prachtig reflecterend en vrij realistische water is eigenlijk net iets te mooi voor het spel. De luchten worden overigens gebruikt in samenwerking met lichteffecten. Wanneer je tegen de zon inkijkt, verschijnt er een rode gloed over het landschap. In schril contrast staat de muziek: sommige momenten worden bijgestaan met het bekende epische militaire getrommel terwijl tijdens andere veldslagen valt het compleet stil. De voice-acting is wel van een behoorlijke kwaliteit, hoewel zinnen nogal veel herhaald worden tijdens de gameplay en de accenten van de Norts op je zenuwen kunnen werken. Men probeert om constant flauwe grappen te maken over het feit dat je team niet meer is dan een setje microchips. Wanneer de microchips zelf ook nog eens gaan bekvechten is natuurlijk het einde zoek. De geluiden van de explosies vallen erg tegen en ook de ratelende machinegeweren klinken dof. Man down! Je vrienden sneuvelen stuk voor stuk in het eerste halfuur van de oorlog en wanneer ze allemaal het loodje hebben gelegd kan de D-Day setting verlaten worden en het echte spel beginnen. Het is namelijk zo dat een GI niet sterft, hij leeft tijdelijk voort in een microchip, welke Rogue vervolgens onder zijn hoede neemt. Je snapt dat hij een plaatsje heeft voor Helm op zijn helm, Bagman op zijn rugzak en voor Gunnar, hoe kan het ook anders, op zijn wapen. Je kunt Gunnar neerplanten als gunturret en zo omsingelingen voorkomen. Rogue kan alleen het wapen gebruiken wat hij bij zich heeft en Bagman geeft hem hiervoor upgrades en kogels in ruil voor materiaal dat hij onderweg vindt. De helm kan geplaatst worden op een deur om een code te kraken. Rogue wil de dood van zijn kompanen wreken en keert zich daarom tegen zijn eigenlijke legerleiders. Hij volgt geen bevelen op en gaat als een echte ‘Rogue’ Trooper op zoek naar antwoorden. Hierbij infiltreer je de basissen van de Nort, ontrafel je mysteries en vernietig je allerlei wapentuig. De game draait soepel en de controls reageren hierdoor vrijwel direct. Met de Wii Remote kun je richten en in het menu wordt duidelijk dat men geen idee had hoe dit gefine-tuned moest worden. We krijgen dus net als in zoveel Wii games een grote verzameling aan opties voor de pointer. Een optie om de draaisnelheid, richtsnelheid, cursorsnelheid, cursorhoogte en het besturingsgebied te veranderen. Het duurt even voor je zelf de perfecte afstellingen hebt gevonden. Met de B knop knal je alles overhoop wat je tegenkomt en met de Z zet je je vizier vast op een vijand. Met A kun je over muurtjes klimmen en dekking zoeken doe je door tegen een muur of zandzak aan te lopen, waarna Rogue zelf cover zoekt. Het is een omslachtig systeem, omdat je soms even de analog stick wilt gebruiken om Rogue beter te positioneren. Daarnaast is het niet duidelijk waar wel en waar geen dekking gezocht kan worden. Een zandzak geeft dekking, een kapotgeschoten muur daarentegen niet. [img]files/Rogue_ss1.jpg[/img] Blokkendozen De vijanden zijn dom, behoorlijk dom zelfs. Het spel heeft een soort van verborgen stealth element. Wanneer Rogue zijn tegenstander nadert en deze hem niet ziet kan hij een finishing move uitvoeren. Een handige manier om je snel door een gebied te verplaatsen. De Norts sturen echter steeds sterkere wapens op je af: tegen het einde van het spel gebruiken ze zelfs een magnetisch wapen om de speciale functies van je chipvrienden te verstoren. Het is een behoorlijk irritante mechaniek, welke weinig toevoegt aan het spel. Het is leuker om te vechten tegen sterkere tegenstanders zoals robots en tanks. Je zult daarnaast af en toe bezit nemen van vliegtuigafweergeschut of raketwerpers. Men is helaas niet all-out gegaan wat betreft het ontwerp van de robots en andere mechanische vijanden. Ik had graag Metal Slug achtige taferelen gezien, tanks met meer dan twee lopen bijvoorbeeld of reusachtige vijanden. Het blijven oppervlakkige ruimtescheepjes, doorsnee mechs en vierkante pantservoertuigen. De singleplayer mode is binnen een uur of zes uit te spelen. De tweede optie die de game biedt is een multiplayer mode. Een co-op optie waarbij je met maximaal vier spelers en minimaal één speler de Norts in alle bezochte strijdvelden te lijf kunt gaan. De wapenupgrades zijn hier overboord gegooid en vervangen door wapen pick-ups, daarnaast is het mogelijk om het respawn limiet uit te zetten. Je keert gewoon terug op het slagveld nadat je gesneuveld bent, mits de Norts niet alle gebieden in handen hebben natuurlijk. De multiplayer mode is een leuke extra, maar online opties ontbreken en ook een lokale deathmatch mode is er niet. Je kunt alleen met elkaar spelen, niet tegen elkaar. Een gemiste kans voor een leuke knalcompetitie dus. [img]files/Rogue_ss2.jpg[/img] Conclusie Rogue Trooper is een leuke doorsnee third person shooter. Het spel blinkt niet uit, maar biedt door de soepele besturing wel een aantal uurtjes speelplezier voor een betaalbare prijs. De grafische kant is afgezien van enkele elementen erg achterhaald. Het ontbreekt de game ook aan een mooie soundtrack of spectaculaire geluidseffecten, voice-acting is wel aanwezig. De multiplayer mode is een welkome extra om de speelduur wat te verlengen. De game misstaat niet in je Wii collectie, maar het is ook geen gemis wanneer je het niet aanschaft, een typische middenmotor dus.

N1 Score: 7.2

+

-

Gekoppelde games

Rogue Trooper: Quartz Zone Massacre (Wii)