[Preview] Geschreven door Quint op 2009-06-24 22:49:20

The Legend of Zelda: Spirit Tracks

Als er een nieuwe Zelda te bespeuren valt, ben ik haantje de voorste. Ik ben niet alleen behoorlijk gecharmeerd van de serie, maar ik ben ook behoorlijk geobsedeerd van de serie. Dit is niet alleen terug te zien aan een walhalla van Zelda-spulletjes in mijn kamer, maar ook aan het feit dat ik de trotse eigenaar ben van alle ooit uitgebrachte Zelda-titels. The Legend of Zelda: Spirit Tracks komt dan ook logischerwijs in mijn collectie, maar wordt de game wel wat? Ik kreeg de kans de E3-demo bij Nintendo Benelux volledig uit te spelen!

[url=/files/zeldaspirittrackslogo.png][img]/files/zeldaspirittrackslogo.png width=540 border=0[/img][/url] Ik zal deze hands-on opsplitsen in drie delen, gezien de demo daar ook uit bestond: avonturieren in een dungeon, vechten met een hoofdbaas en reizen met een locomotiefje. Eenzelfde demo-aanpak zagen we overigens ook terug in de E3-demo van The Legend of Zelda: Twilight Princess in 2005 wat voor mij persoonlijk een leuke terugblik was. Immers nam ik ook deel aan de E3 Afterparty in 2005 en toen was Twilight Princess voor het eerst te spelen! Afijn, laten we maar direct naar het gedeelte gaan waar we allemaal dit stuk voor zijn gaan lezen: Dungeon De dungeon die ik in de demo aantrof was een vrij standaard kerker zoals we die ook in Phantom Hourglass zagen. Hier en daar wat vuur en lava, maar verder vooral grijzige omgevingen. Qua uiterlijk vond ik het nog steeds kaal en ongeïnspireerd ogen; iets wat ik in Phantom Hourglass ook al als kritiek uitte. Helaas is hier dus geen enkele verandering te bespeuren. Hetzelfde geldt voor de besturing: deze ging als vanouds, want ook dit gedeelte is in zijn geheel identiek aan Phantom Hourglass. Je beweegt Link voort door de stylus neer te planten op een plekje waar je hem naar toe wilt laten lopen, je laat hem slaan door met de stylus strepen te trekken en je pakt of activeert dingen door ze aan te tikken. Het werkt nog steeds perfect, maar het blijft even onwennig in het begin. [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss9.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss9.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss10.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss10.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] Compleet nieuw in Spirit Tracks is de besturing van je maatje: de Phantom. Je kunt de Phantom selecteren met de stylus waarna je een weg voor hem uitstippelt. Deze zal hij dan volgen na loslating van je pennetje. Je kunt hem ook op vijanden afsturen wat soms noodzakelijk is om verder te komen. De Phantom-toevoeging zorgt voor nieuwe puzzels welke origineel gevonden zijn en op zich leuk zijn om uit te voeren. Zo kun je op de Phantom zijn schild staan om over lava te lopen of parallel met hem langs vuur tippelen om zo onschendbaar aan de overkant te komen. Echter, bij dit alles kreeg ik niet bepaald ‘het’ Zelda-gevoel. Ik kreeg wederom, net als bij Phantom Hourglass, het idee dat het een leuke vondst was met daar Links hoofd opgeplakt. Het kwam voor mij over als een kwestie van stylus-behendigheid. Ik vind er zelf vrij weinig Zelda-achtigs aan als ik getimed parallel moet lopen met een Phantom. Het is een kwestie van heel veel tikken en slepen. Eerst tik je de Phantom aan, dan stippel je zijn route uit, dan laat je los, dan tik je Link aan om hem een bepaalde directie uit te sturen en dat moet dan ook nog eens in een dusdanig ritme en tempo gebeuren dat je gelijk aan de Phantom loopt. Ik vond het allemaal behoorlijk platform-achtig en ik kreeg dan ook niet het gevoel dat ik een typische Zelda-puzzel opgelost had. Als ik denk aan een Zelda-puzzel dan denk ik aan creatief en origineel oplossingsvermogen. Dan denk ik niet aan het succesvol uitvoeren van een lastige handeling. Het klassieke Zelda-gevoel ontbrak voor mijn gevoel nog meer dan dat in Phantom Hourglass het geval was. Iets wat ik persoonlijk erg jammer vindt. Je ruikt aan alles dat Nintendo nieuwe spelers aan wil spreken met deze aanpak, maar ondertussen worden de echte fans een beetje vergeten. Mijn pa, ook een Zelda-gamer van het eerste uur, ziet de bui al hangen als hij straks met zijn pennetje nog lastigere dingen uit moet voeren in Spirit Tracks. Hij vond Phantom Hourglass al vervelend zat qua besturing en die mening deel ik met hem. [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss3.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss4.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss4.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] In de demo was tevens een nieuw wapen te bespeuren: een propeller. Dit wapen laat je na selectering een bepaalde richting kiezen door te tikken met de stylus. Vervolgens kun je door in de microfoon te blazen een wervelwind loslaten in de richting die jij hebt opgegeven. Handig om bijvoorbeeld rook weg te blazen, vijanden van je af te duwen of om bommen over een afgrond te transporteren. Op zich vond ik het leuk gevonden, maar ik voelde me een beetje knullig toen ik daar in de persruimte in de DSi stond te blazen. Het feit dat ik dat moest doen in een Zelda-game zorgde daarbij niet bepaald voor meer vreugde… Hoofdbaas De hoofdbaas welke in de demo te verslaan was, betrof een grote mestkever. Hij besloeg beide schermen: iets wat we in Phantom Hourglass ook tegenkwamen. Je verslaat hem door je zojuist geworven propellertje uitermate goed te gebruiken. Je circuleert om de kever heen en blaast vervolgens de rook van zijn kontje weg. Je vervolgt je actie met wat gehak en na drie keer zal de kever opstijgen. Nu komt hij op je afgevlogen, maar niet gevreesd: de bommen liggen al voor je klaar. Blaas de bommen naar de kever toe zodra hij jouw kant op komt gevlogen en hij zal neerdalen waarna jij zijn kont weer bruut kunt gaan mishandelen. Na drie succesvolle opvolgingen heb je hem overwonnen. Een leuke bossfight die laat zien dat ook in Spirit Tracks de gevechten origineel zullen zijn en optimaal gebruik zullen maken van de Nintendo DS. Deze mestkever was echter wel behoorlijk makkelijk, maar zal vanzelfsprekend dan ook ergens in het begin van de game verschijnen. Een goede voorbode in ieder geval voor andere toekomstige bossfights! [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss1.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss1.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss5.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss5.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] Locomotief Ik vind het al bijna vervelend jullie hiermee lastig te moeten vallen, laat staan hoe ik het daadwerkelijke reizen in het locomotiefje zelf ervoer. Dames en heren, Nintendo heeft het voor elkaar weten te krijgen het reizen van plek naar plek nog saaier te maken dan het varen in je bootje in The Wind Waker. Waar je in The Wind Waker nog kon genieten van de cell-shaded graphics en de verstaande horizon, daar zie je in Spirit Tracks lelijke omgevingen in de vorm van ontzettend veel gelijkwaardige bomen, bergen, waterplassen en velden. Deze kun je ‘bewonderen’ door net als in Phantom Hourglass met je stylus in de hoeken van je touschreen te manoeuvreren om zo de camera te draaien. De ultieme verveling word je gelukkig ontnomen door de noodzaak willekeurige beesten van de rails af te schieten of door ze weg te jagen door aan je machinistfluitje te trekken. Een andere bijkomstigheid is de richting en de snelheid van het locomotiefje die je kunt bepalen. Zo kun je stoppen, langzamer rijden, de andere kant op gaan en van spoor wisselen. Dit laatste is essentieel voor een ander element wat aanwezig is in The Legend of Zelda: Spirit Tracks. Waar we in het begin nog dachten dat we door een richting te kiezen naar een andere bestemming zouden gaan, daar geeft de demo een compleet andere indruk. Je bestemming ligt vast en de rails is daarbij ook al voor je aangelegd. Het enige wat jij bepaalt is of je op sommige stukken linksom of rechtsom gaat. Deze keuze is belangrijk, want op het stuk rails dat je gaat betreden rijdt een ander locomotiefje continu cirkels. Kies je de verkeerde kant, dan zal dit locomotiefje of wel van achteren of wel van voren op je botsen en dan kun je je hele rit opnieuw doen. Enorm frustrerend en in mijn ogen totaal onnodig. Het is geen leuke toevoeging, maar een vervelende. Locomotieven in het Zelda-universum, á la, maar om dan ook nog eens als extra drempel het moeten ontwijken van tegenliggende locomotieven erin te gooien gaat me te ver. Het hele reizen per locomotief is al tijdrovend en saai en daar komt dit dan nog eens bovenop. Wat een teleurstelling… [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss7.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss7.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss8.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/SpiritTracks_ss8.jpg border=0 height=410 width=272][/img][/url] Gelukkig werd ik ook nog positief verrast door een bossfight in een grot. Een éénogig spinachtig wezen achtervolgde mij welke ik van kant moest maken door bommen in zijn oog te schieten. Een hoop getik en wat lichtelijk gezweet later (deze was wel een stuk pittiger!) moest ook dit wezen zich gewonnen gegeven. Hopelijk komen we meer van dit soort dingen tegen in het uiteindelijke spel, want het zorgt echt voor de noodzakelijke afwisseling! Voorlopige conclusie The Legend of Zelda: Spirit Tracks heeft me nog niet weten te charmeren. Het spel kent nog steeds dezelfde persoonlijke kritiekpunten als Phantom Hourglass; iets waar ik zelf nogal teleurgesteld in ben. De toevoeging van de Phantom zorgt voor nieuwe puzzels, maar niet op een Zelda-achtige manier. Spirit Tracks lijkt hierdoor meer een stylus-behendigheids spelletje te worden dan een klassieke Zelda-game. Het reizen in je locomotiefje is de meest saaie manier van transport ooit in de legende mede dankzij frustrerende elementen op zowel gameplay als graphic-gebied. Gelukkig blijft de basis identiek aan die van Phantom Hourglass, dus die staat nog steeds als een huis. Ik als ‘die hard’ Zelda-fan wordt echter niet vrolijk van een titel als deze die vooral gemaakt lijkt te zijn om nieuw publiek aan te spreken. Phantom Hourglass-fans zullen echter ongetwijfeld smullen van The Legend of Zelda: Spirit Tracks. Voor mij lijkt de hoop te zijn gevestigd op The Legend of Zelda Wii.

Gekoppelde games

The Legend of Zelda: Spirit Tracks (Nintendo DS)