[Preview] Geschreven door Marcel op 2009-06-26 22:58:36

Sin & Punishment 2

Treasure werkte ooit eens samen met SEGA om revolutionaire games te ontwikkelen voor de Mega Drive en andere SEGA systemen. De ontwikkelstudio is gespecialiseerd in shoot ‘em ups in alle soorten en maten en werkt al lang niet meer exclusief voor SEGA. We kennen Treasure van het zeer geslaafde [url=http://www.wiids.nl/article.php?id=28335][b]Bangai-Oh Spirits[/url] op de DS, maar ook van Gunstar Heroes op de Mega Drive. Treasure is niet vies van een uitstapje en voegde 3D games toe aan haar portfolio. Sin & Punishment was een unieke 3D on-rail shoot ‘em up voor de Nintendo 64 en tegen alle verwachtingen in heeft Nintendo nu juist deze franchise onder het stof vandaan gehaald![/b] Wanneer je de termen on-rails en Nintendo 64 leest, denk je direct aan Lylat Wars, ook wel bekend als Star Fox 64. De Sin & Punishment franchise kent veel gelijkenissen met de ruimte-avonturen van de vos en zijn kompanen. De verschillen met Star Fox maken de serie in mijn ogen echter veel interessanter. Sin & Punishment speelt zich af in de toekomst. Virussen, ruimte-armada’s en andere gevaren spelen een belangrijke rol in de wereld van Sin & Punishment. Al met al was het eerste deel een enerverende game met een ontzettend goed uitgewerkte verhaallijn en spectaculaire scènes.

Epische on-rails gameplay Sin & Punishment 2 is een direct vervolg van Sin & Punishment. Aangezien veel gamers het eerste deel niet gespeeld hebben, heeft men besloten om nieuwe characters te introduceren welke te relateren zijn aan het originele verhaal. Isa is het eerste nieuwe character en hij is de zoon van Achi en Airan, de hoofdrolspelers uit Sin & Punishment. Daarnaast is er een jong meisje genaamd Kachi, van wie de naam veel gelijkenissen kent met Achi, het ultieme kwaad uit het eerste spel. In de demo die ik op Nintendo’s E3 afterparty speelde kreeg ik de keuze uit deze twee spelfiguren. Ze kenden beiden een andere uitrusting: Isa droeg een jetpack en Kachi had een soort skateboard met straalmotoren. Beiden hadden ze wapens die min of meer dezelfde vorm hebben als de Wii Remote en Nunchuk. De game toonde een kort filmpje, waarin Isa een stad doorrende. Ik kreeg vervolgens de besturing in handen en het voelde direct vertrouwd. Je loopt automatisch een van te voren bepaald pad af. Het on-rails principe wordt echter uitgebreid met het feit dat je vrij over het scherm mag bewegen. Met de jetpack verruil je de weg voor het luchtruim en met de C-knop ontwijk je inkomende projectielen. De stad is geïnfecteerd met allerlei monsters en virussen en er is een leger op de been gebracht om daar een einde aan te maken. Helaas ben je zelf geen onderdeel van dit leger, waardoor je ook hen aan gort knalt. Kogelregens en lightsabers Je vuurt kogels af met de B-knop. En met kogels bedoel ik natuurlijk honderden schoten per seconde, want het wapentuig in Sin & Punishment 2 is razendsnel. Wanneer je een bepaalde combo bereikt, mag je met de A-knop een speciale aanval uitvoeren. Ik kreeg de techniek van deze aanval niet goed te pakken en het was niet echt duidelijk wanneer je nu wel of niet deze special-attack mag uitvoeren. In Sin & Punishment 2 heb je in principe twee manieren van schieten. De eerste is zelf richten met de Wii Remote. Het was een peulenschil om me gericht te ontdoen van het ruimtetuig. De tweede fire-mode geeft je de mogelijkheid om meerdere vijanden te locken. Met een vervolgend salvo aan schoten vernietig je ze. De lock-on mode is aanzienlijk gemakkelijker in gebruik, maar ook veel zwakker. Het tweede wapen dat je bij je draagt is een lichtzwaard. Je kunt hiermee tegenstanders die dicht bij je in de buurt staan en daarnaast projectielen afketsen richting andere vijanden. Vrees niet, je hoeft niet de Wii Remote te zwaaien om knullig te gaan hakken. De B-knop is wederom voldoende en de game lijkt haast perfect aan te voelen of je wilt schieten of dat je het zwaard wilt gebruiken. Je hebt al je wapens nodig om je missie tot een goed einde te brengen. In principe ren, vlieg en spring je in volle vaart door het level. Je knalt daarbij alles kapot was los en vast zit. Soldaten, torens, vliegtuigen, ruimteschepen, maar ook monsters, tanks of complete gebouwen dienen vernietigd te worden. Het is een grafisch spektakel en ondanks dat er hier en daar ruwe randen en onafgewerkte objecten te bespeuren waren, draaide alles op een enkele framedrop na soepel. Je hebt haast vier ogen nodig om alle vijanden, projectielen en kogels te zien aankomen en de Wii heeft duidelijk alle processorkracht nodig om het geweld op het scherm te toveren. De game heeft naast knalvoer een aantal taaie tegenstanders. Een vliegtuig bijvoorbeeld, dat alleen op bepaalde plekken geraakt kon worden. De ene na de andere kogelregen. Honderden kogels besloegen het scherm. Ik rolde voor de ogen van andere gamejournalisten met pixel precisie om deze gevaren heen om vervolgens het vliegtuig te vernietigen. Helaas eindigde de demo daar voor mij. De game is behoorlijk hardcore en voor mijn eigen ogen werd Isa opgeblazen door een raket. Het voelde vervolgens goed om te zien dat een collega nog voor dit punt het loodje legde. Overigens heeft geen van de aanwezige journalisten de kans gehad om de werkelijke eindbaas te aanschouwen, laat staan te verslaan. “Thanks your playing” Ik moet eerlijk toegeven dat het ´spektakel’ in deze game me toch ietwat tegenviel. Het hoogtepunt in de N64 titel was ongetwijfeld het level waarbij je op een afgebroken platform langs een armada van wel veertig robots en twintig zware slagschepen vloog. Het demo level van Sin & Punishment 2 had dan wel brandende gebouwen, kogelregens en grote vliegtuigen, het ontbrak aan de adembenemende actie. Daarnaast werd Sin & Punishment af en toe gewoonweg creepy, een combinatie van de grimmige Nintendo 64 beelden en hoofdpersonen in uitzichtloze situaties bracht toch wel rillingen teweeg. Sin & Punishment 2 voelde meer als een veilige game die je een goed gevoel wil geven. Aan de andere kant heb ik natuurlijk slechts één level gespeeld en wellicht voldoet de game in latere stadia wel aan deze eisen. De muziek heb ik tot mijn spijt weinig van meegekregen. Ik verwacht geen klassieke klanken, maar wederom upbeat techno, zoals we dat ook in Sin & Punishment vonden. Een aantal epische nummers sluit ik niet uit, maar het blijven gissingen vanwege het constante geluid van mijn lasers en het gelach om de Wii Fit Plus kunsten achter mij. Mijn eigen kunsten in Sin & Punishment 2 werden opgeslagen in een online leaderboard, althans dat probeerde Treasure mij duidelijk te maken met een behoorlijk slecht vertaald scherm. Momenteel zijn er allerlei speculaties over Sin & Punishment 2. De eerste is een mogelijke co-op mode, gebaseerd op het feit dat de game je de keuze geeft tussen twee characters. Een dubbele verhaallijn is natuurlijk ook mogelijk en dit gerucht is gezien de stijl van het spel best aannemelijk. De tweede verwachting is Balance Board support, wederom teweeggebracht door het tweede character en ditmaal door haar skateboard. Ik ben echter niet overtuigd van dit gerucht. Ten eerste is het onmogelijk om snel genoeg te reageren op doelzoekende raketten en ten tweede denk ik niet dat Wii Fit dezelfde doelgroep heeft als Sin & Punishment. Voorlopige conclusie Ik ben er van overtuigd dat Sin & Punishment 2 een on-rails shooter wordt die zijn weerga niet kent. De game oogt strak, speelt heerlijk weg en biedt de perfect gepolijste Treasure gameplay. Het is duidelijk een geval van ‘save the best for last’ aangezien ik de meest geweldige scènes uit de trailers nog niet in de demo zag. Het grootste nadeel is eigenlijk dat we moeten wachten tot begin 2010. Een behoorlijke teleurstelling. Aan de andere kant geeft het Treasure de kans om het spel te perfectioneren en tot die tijd zijn er de broodnodige Sin & Punishment trainingssessies op de Virtual Console.

Gekoppelde games

Sin & Punishment: Successor to the Skies (Wii)