[Review] Geschreven door Marcel op 2009-07-11 21:34:33

The Conduit

Het is eindelijk zover! The Conduit is uitgebracht onder toeziend oog van SEGA. De game had vanaf dag één al een zware last te verduren. Het moest een gapend gat opvullen qua mutliplayer shooters op de Wii en daarnaast wilden we graag een spel dat zich kon meten met FPS games op andere consoles. High-Voltage bleef daarom hameren op de technische kant van de game. Het spel veranderde van een tech-demo naar een behoorlijk gewilde titel en eindelijk kunnen we nu zelf oordelen of al deze hype is waargemaakt! The Conduit is een waar unicum op de Wii. Een first person shooter welke gebruik maakt van de sterke punten van het systeem. Men probeert niet angstvallig een Xbox 360 titel te porten of een GameCube-titel - of zelfs PS2 titel - uit te breiden, Nee, The Conduit is vanaf het begin tot het eind ontworpen voor de Wii, de Wii Remote en alle mogelijkheden die het systeem te bieden heeft. Je wordt verwelkomt door een stijlvol menu waarin je alle spelopties vindt. De muziek die begint te spelen doet direct denken aan de klassieker Perfect Dark. Het spel bevat een singleplayer mode van ongeveer negen missies, een multiplayer mode, een menuutje voor de extra’s en een zeer uitgebreid optiemenu.

[img]files/TheConduitR_ss4.jpg[/img] This is how it all began Het optiemenu van The Conduit laat je vrijwel alle instellingen aanpassen. Je mag zelf bepalen met welke knop je schiet of hoe hard je met de Nunchuk moet zwaaien om een granaat te gooien. Het is daarnaast mogelijk om de deadzone van de Wii Remote in te stellen, zodat de camera sneller naar links en rechts draait wanneer je de Wii Remote beweegt. De gevoeligheid van de controller kan tot in de puntjes aangepast worden. De snelheid waarmee je naar links of rechts draait en tevens de rensnelheid in de singleplayer mode. Wanneer de cursor buiten het scherm valt centreert deze automatisch als je de juiste optie hiervoor aanvinkt. Met meer dan tien opties om de besturing in te stellen kan iedereen na enig tweaken de voor hem of haar perfecte setting vinden. [img]files/TheConduitR_ss3.jpg[/img] The Conduit vertelt het verhaal van Michael Ford. Een agent van de Amerikaanse geheime dienst welke voor speciale missies wordt ingehuurd. Ford krijgt de opdracht om de terrorist en wapenhandelaar Prometheus te achtervolgen, omdat deze een belangrijk prototype gestolen heeft. Al snel blijkt het zaakje niet te kloppen en doen allerlei plottwists zich aan. In het kort bereidt een geheime organisatie een alien invasie voor welke alleen door Michael Ford gestopt kan worden! Het verhaal van The Conduit kent nogal wat haken en ogen en ondanks de best goede voice-acting en presentatie komt het niet heel geloofwaardig over. Men laat belangrijke details achterwegen en het is duidelijk niet zo goed uitgewerkt als de rest van de game. Het lijkt soms zelfs of het level al bestond en men er later pas een verhaaltje omheen verzonnen heeft. De singleplayer mode van The Conduit is min of meer een lineair avontuur. De game speelt zich volledig af in Washington D.C. en de daarbij behorende toeristische attracties. Zo breng je een bezoek aan het Witte Huis inclusief president en bevrijd je het Jefferson Memorial van een alien infectie. Al met al levert het filmische scènes op welke extra versterkt worden door de imposante engine waar The Conduit op draait. Seemingly unconnected events De ontwikkelaar heeft veel opgeschept over de grafische kant van de game en terecht. The Conduit oogt velen malen strakker dan de gemiddelde Wii titel. We zien scherpe texturen op de muren met allerlei details als schilderijen, monitoren en posters. De metalen objecten zijn afgewerkt met een glanseffect en de structuren van de ondergronden zijn goed te onderscheiden. De stenen oppervlakken hebben uitstekels, terwijl het tapijt juist effen is. Met het scenario van een alien invasie kan men behoorlijk uitpakken. Van de lichteffecten van laserwapens tot aan de passerende helikopters en kapotgeschoten tanks, alles is gedetailleerd vormgegeven en op een enkele vrijwel niet storende framedrop na draait The Conduit op een soepele zestig frames per seconde. De grafische pracht en praal gaat niet ten koste van het ontwerp van de omgevingen. Je denkt wellicht dat men alleen maar gangenstelsels vol heeft gepropt met zoveel mogelijk detail, maar niets is minder waar. Je zult het tegen torenhoge aliens opnemen op een brug, in de tuinen van het Pentagon en in ruime onderzoeksfaciliteiten. Het enige wat de grafische kant van The Conduit in de weg zit is de stijl van het spel. Het oogt nogal generiek met standaard flatgebouwen, trappenhuizen en soldaten in pakken. Het is mooi, functioneel, maar spreekt niet tot de verbeelding. Men heeft zich duidelijk laten inspireren door andere spellen. De Drudge lijken namelijk verdomd veel op Space Pirates uit Metroid Prime. Toegegeven, ook deze aliens zien er ieder mooi uit met glimmende pantsers, lichtgevende ogen en realistische animaties wanneer je ze neerknalt, maar het blijven ietwat standaard aliens. Een ander alien ontwerp lijkt uit HALO te zijn overgelopen. De wetenschappers en soldaten hebben vrij standaard wapentuig en kleding aan. Met de keuze om het gehele spel rondom Washington D.C. te bouwen vinden we geen unieke architecturen. De muziek is een samenraapsel van verschillende stijlen. Je hoort soms niet meer dan alien gezoem en op andere momenten klinken er epische klanken uit de luidsprekers. Men heeft wel op een leuke manier geluiden gebruikt om de sfeer te verhogen. Hier en daar zijn radio’s en TV’s met nieuwsuitzendingen. Je weet daardoor waar de alien invasie plaatsvindt en hoe erop gereageerd wordt. Je hoort daarnaast constant geluiden van bombardementen en instortende gebouwen als je in de metro loopt. De geluiden van de wapens doen hun werk, maar zijn weinig noemenswaardig. Een bepaalde lasergun heeft een oplaadgeluid dat verdacht veel lijkt op die van Metroid Prime. De aliens praten natuurlijk niet, maar kennen wel enkele kreten. Een aantal van hen grommen terwijl andere iets proberen duidelijk te maken met piepstemmen. Het is overduidelijk afgekeken van The Covenant uit HALO. Het dieptepunt is de Shrieker, een vliegend beest dat min of meer het geluid maakt van iemand die constant in de microfoon “bzzt” zegt.

The Conduit II

Conspire to become something greater The Conduit speelt met name door de vele opties voor de controls lekker soepel. Je kunt dekking zoeken achter muurtjes, over obstakels heen springen en mechanismen activeren. Het belangrijkste blijft natuurlijk de schietactie en dit is bijzonder goed uitgewerkt. De wapens hebben de gewenste terugslag en door de Wii Remote naar voren te bewegen kun je een mêlee aanval uitvoeren. Het spel is objective based. Je moet bijvoorbeeld een Drudge portal slopen of een computer terminal hacken. De objectives zijn aangegeven in menu’s, maar worden ook door je opdrachtgever verteld. Michael Ford heeft in tegenstelling tot sommige andere videogame helden ook een stem. Het is een character met weinig persoonlijkheid en eigenlijk neemt het spel zichzelf iets te serieus. De meest prominente gadget in de singleplayer mode is de ASE. De ASE is een mechanische bol, waarmee je muren kunt onderzoeken. Het laat inter-dimensionale objecten zien, zoalsverborgen sloten of geheimschrift. Je gebruikt de ASE het meest om deuren te openen. Zo nu en dan kom je een organische deur tegen. Het is vervolgens de bedoeling om de kamer af te speuren naar punten om te scannen en wanneer je genoeg van deze punten gevonden hebt opent de deur. Een vrij saai gameplay element dat nog irritanter wordt wanneer je tijdens het scannen constant wordt aangevallen. De Drudge verschijnen namelijk uit nesten en portalen en om de toestroom van vijanden te stoppen dien je deze allemaal te slopen, anders staat er uit het niets ineens een alien op je in te hakken. De Drudge vallen meestal niet alleen aan, maar zijn met een hele groep. Je wordt daarnaast belaagd door grote aantallen soldaten en soms zijn er zelfs gigantische alien walkers om te verslaan. De ASE komt in een aantal gevechten ook nog van pas als mijnenveger of je gebruikt de gadget om vijanden te scannen zodat deze zichtbaar worden.

[img]files/TheConduitR_ss8.png[/img] The All Seeing Eye reveals the truth Je hebt in The Conduit beschikking tot veel verschillende wapens zoals pistolen, machinegeweren, shotguns, raketwerpers, granaten en allerlei alien en experimenteel wapentuig. Een aantal wapens maakt goed gebruik van de Wii Remote mogelijkheden. Je hebt bijvoorbeeld een plasmawapen waarmee je horizontaal en verticaal kunt schieten door je Wii Remote te draaien. De meeste alien guns hebben secundaire functies, zoals inzoomen of het wapen opladen voor een sterker schot. De guns zijn stijlvol ontworpen. De menselijke wapens hebben scopes met reflecties en alle trekkers en hendeltjes zijn goed zichtbaar. De Drudge wapens zijn organisch en hebben wederom allerlei extra lichteffecten en bewegen wanneer je er mee zwaait. De reload animaties hebben ook wat extra aandacht gekregen. Ten eerste gaat de focus naar het wapen, zodat je een mooi waaseffect krijgt in de achtergrond. Ford stopt vervolgens de kogels, magazijnen of andere munitie in zijn wapen. De toevoeging van de animaties en de realistische bewegingen van de camera zorgen ervoor dat het voelt alsof je rondloopt in plaats van dat het lijkt alsof je een zwevende camera bent met een pistool eraan vastgeplakt. Een probleem dat diverse Wii FPS games hadden. Na een uur of zes schieten en scannen heb je het einde van The Conduit bereikt. Het zorgt er ten eerste voor dat de game ondanks de weinig verschillende gameplay elementen niet zo snel in herhaling valt. Aan de andere kant is het wel behoorlijk aan de korte kant en sommige missies verschillen nogal in kwaliteit en lengte. Je kunt geheime datadisks en kamers vinden om cheats voor de singleplayer mode, artwork en andere extra’s te unlocken, maar het is een tijdrovend proces en de beloning is niet echt geweldig. De achievements zijn wellicht wel een reden om de game nog eens door te spelen, hoewel ook deze beperkt blijven tot simpele opdrachten. Het is wel handig dat het spel al je vorderingen netjes bijhoudt en je iedere missie opnieuw kunt spelen. Wanneer je het spel te moeilijk of juist te gemakkelijk vindt kun je zelfs tijdens het spelen de moeilijkheidsgraad aanpassen, waardoor de game altijd uitdagend blijft. De singleplayer mode is het best te omschrijven als kort maar krachtig. Do not trust anyone! De singleplayer mode staat echter in schril contrast met de zeer uitgebreide multiplayer mode. The Conduit ondersteund online play voor maximaal twaalf spelers. De game kan gespeeld worden tegen vrienden die je met de friendcode van je Wii systeem of het spel toevoegt en met andere spelers die je regionaal of wereldwijd kunt zoeken. Voice-chat is mogelijk door middel van Wii Speak en het spel biedt een grote variatie aan modes en spelopties. De meest voorname is Free-for-all, waarmee je heerlijk online kunt knallen. Daarnaast zijn er modes als hold the ASE, waarbij je zo lang mogelijk een ASE vast moet houden. Een ASE variant op het bekende capture the flag en meerdere team based modes. In de lobby voorafgaand aan ieder gevecht is het mogelijk om voor de volgende map of spelmode te stemmen. Het is tevens handig dat je kunt instellen welke spelers je wel of niet via Wii Speak wilt horen, mocht je Wii Speak in je bezit hebben. Een pijnpunt in iedere online game is lag en The Conduit is hierbij geen uitzondering. De game zoekt altijd naar een ideale groep spelers die past bij je rank, maar let hierbij niet op de connectie. De lag hangt grotendeels af van de gekozen levels, of je regionaal of wereldwijd spelers zoekt en het aantal spelers. Je eigen connectie speelt natuurlijk ook een belangrijke rol. Je kunt tijdens het spelen een scoreboard tevoorschijn halen; hierop is echter geen informatie te vinden over de connectie. Na iedere match krijg je een aantal experience points en wanneer je genoeg punten verzameld hebt stijg je in rank en word je de volgende match bij meer geoefende spelers geplaatst. [img]files/TheConduitR_ss9.jpg[/img] De multiplayer mode heeft een aantal maps welke rechtstreeks uit de singleplayer geplukt zijn en daarnaast nog een paar unieke arena’s. De multiplayer levels hebben zienderogen minder detail dan de singleplayer levels, maar zijn groot opgezet met allerlei gangen, trappen en doorgangen. Ieder level heeft tevens geheime locaties, welke je met slim klim en klauterwerk kunt bereiken om nog betere wapens te bemachtigen. Een sterker wapen betekent niet dat je automatisch wint; wederom spelen de eigenschappen van ieder wapen een rol en met granaten kun je jezelf opblazen! Friendly fire staat overigens in team based games altijd uit om ergernissen te voorkomen. Je hebt ten slotte altijd een radar in beeld en dat is voordelig als je op zoek gaat naar vijanden, maar nadelig wanneer je ze wilt besluipen. Een splitscreen multiplayer mode ontbreekt en dat is gezien de geschiedenis van populaire lokale multiplayer FPS games op Nintendo consoles, zoals GoldenEye en TimeSplitters erg jammer. [img]files/TheConduitR_ss6.jpg[/img] Conclusie Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Met deze zin is The Conduit het best samen te vatten. De alien invasie komt soms niet altijd overtuigend over, maar de grafische kant van de game brengt alles prachtig in beeld en de geluiden en muziek zijn sfeerverhogend. Het draait als een zonnetje en de gameplay is zo goed uitgewerkt dat je afgezien van enkele ASE scans letterlijk door het spel heen blaast. Gelukkig is er de multiplayer mode welke de levensduur van het spel aanzienlijk verlengt, alsmede achievements, meerdere moeilijkheidsgraden en unlockables. The Conduit is niet de meest originele game, maar zet wel een nieuwe standaard voor het FPS genre op de Wii.

N1 Score: 8.4

+

-

Gekoppelde games

The Conduit (Wii)