[Review] Geschreven door Marcel op 2009-09-10 20:27:58

Metroid Prime

De Metroid Prime serie is met Metroid Prime 3: Corruption voorlopig ten einde. De geweldige game-ervaringen die de trilogie biedt zijn nu samengeperst op een enkele disk. Met een fraaie verpakking en een foldertje met artwork probeert Nintendo de Metroid fans te bereiken. Is het echter de moeite waard om nogmaals de avonturen van Samus te beleven? Een disk tot de nok toe vullen met Metroid Prime spellen is geen gemakkelijke klus. De game bevat één menu voor ieder spel. Je kunt de gevoeligheid van de besturing aanpassen en verschillende audiovisuele opties instellen. Daarnaast zijn er verscheidene bonussen en extra’s. Je hebt de keuze uit Metroid Prime, Metroid Prime 2: Echoes, Metroid Prime 3: Corruption en Metroid Prime 2: Echoes Multiplayer. Alle spellen hebben aanvankelijk een normal en een veteran mode. De normal mode is eigenlijk een gemakkelijkere mode, terwijl de veteran mode de normal mode is uit de GameCube delen. De hard mode unlock je pas als je het spel hebt uitgespeeld. Wanneer je één van de games kiest krijg je een korte animatie en vervolgens een laadscherm dat je na enkele seconden in één van de Prime werelden achterlaat. Al met al een goed gestroomlijnd systeem en je hoeft niet eerst Metroid Prime te spelen om Metroid Prime 2 of 3 op te mogen starten. Het is wel erg jammer dat de menu’s van Metroid Prime en Metroid Prime 2 verloren zijn gegaan. De mogelijkheid om de muziek van beide menu’s te beluisteren is hierbij een schrale troost.

Metroid Prime De menu’s waren goddelijk, maar het gaat natuurlijk om de spellen zelf en deze zijn nagenoeg perfect overgezet. Het eerste wat direct opvalt is de soepelheid van de controls. We stappen even in een tijdmachine naar 2002, waarbij we met de L knop ons vizier vastzetten op vijanden en Samus haar arm met de R knop met moeite kan bewegen. Metroid Prime voelde zwaar. Het was net alsof je een tank bestuurde en niet een slanke lenige dame in een futuristisch harnas. Het richten met de Wii Remote voelt veel beter aan. Het tempo van de actie ligt hierdoor direct een stuk hoger. Het wisselen tussen vizieren en wapens werkt iets minder feilloos. Met de – en + knop krijg je een keuzemenu in beeld. Je richt vervolgens op de Beam of de Visor die je wilt gebruiken. Het systeem werkt, maar even de C-stick een tikje geven was toch gemakkelijker. De structuur van het zeven jaar oude Metroid Prime staat nog steeds als een huis. Na een spectaculaire introductie strand je op een nagenoeg uitgestorven planeet. Je dient niet alleen de bekende Space Pirates, maar ook de flora en fauna te bevechten terwijl je de mysteries ontrafelt en power-ups voor je pak verzamelt. De game is opgedeeld in meerdere gebieden die op hun beurt weer uitgezet zijn in de vorm van kamers. De kamers zijn met elkaar verbonden via deuren. Metroid Prime heeft vrijwel geen laadtijden meer: schiet op een deur en hij gaat direct open! Een hele verbetering tegenover het origineel. Nostalgie Metroid Prime mag dan wel antiek zijn in gamebegrippen; het spel oogt nog steeds prachtig. De game wordt op de Wii tentoongesteld in breedbeeld en voor Europese gamers is er voor het eerst ondersteuning voor progressive scan. Men heeft daarnaast hier en daar texturen op muren verscherpt en enkele vervangen. De ontwerpers van Metroid Prime hebben destijds echter zoveel details aangebracht in de spelwereld dat het spel grafisch beter in elkaar steekt dan menig andere Wii titel. In Metroid Prime is geen enkele muur hetzelfde, iedere vierkante meter is op een andere manier afgebrokkeld of gehavend. In het eerste deel ging men nog uit van vrij standaard thema’s, bijvoorbeeld een Chozo ruïne, een vuurgebied en ijsvlakten. Het geeft het spel een ongekende sfeer. Aangezien je de game door de ogen van Samus beleeft voelt het net alsof je zelf op Tallon IV rondloopt. De sfeer wordt extra versterkt door de goede soundtrack en geluidseffecten van het spel. Je kunt ieder insectenpootje horen trippelen en Space Pirates maken angstaanjagende geluiden. De muziek is door de bekende Metroid componist Kenji Yamamoto samengesteld. Je herkent soms klassieke Metroid nummers, maar het is vooral origineel materiaal dat de show steelt. Met name het nummer van de Phendrana Drifts en de muziek van de credits staan hoog aangeschreven op menig ranglijst van gamemuziek. De andere melodieën zijn eveneens van goede kwaliteit. Neem nu bijvoorbeeld het chorus van de Chozo of de techno beat van de Magmoor Caverns. Sfeervol Je vindt overal Chozo sculpturen of industriële machines terug. De Space Pirates hebben op de planeet hun onderzoekslaboratoria dermate goed verstopt dat je soms verrast wordt door de verandering van setting. De game vertelt tevens een uitgebreid verhaal dat je zelf dient te ontdekken. Met de scan visor kun je bijvoorbeeld computers van de Space Pirates onderzoeken, waardoor je erachter komt hoe men bepaalde monsters gecreëerd heeft. Daarnaast hebben de Chozo hun verleden en nalatenschap in de muren van de ruïnes gekerfd. De scan visor kan niet alleen gebruikt worden om de fictie van de game te ontrafelen, maar ook om geheime doorgangen te vinden. Metroid Prime is tot de nok toe gevuld met kleine gangetjes, kamertjes en geheime vertrekken waar je al dan niet de morphball doorheen kunt manoeuvreren. De meeste raketuitbreidingen en energiecapsules zijn vrij eenvoudig verstopt, maar wie werkelijk elke steen omkeert zal beloond worden met nog beter wapentuig. De meeste power-ups worden beschermd door vijanden en eindbazen. De exploratie wordt constant afgewisseld met spannende gevechten. Je zult in Metroid Prime door de aanvalstactieken van de vijanden vaker je lock-on gebruiken dan in Metroid Prime 3: Corruption. Het spel was immers ontworpen voor de GameCube controls. Aan de andere kant merk je hier vrijwel niets van als je lekker aan het knallen bent op wespen, Space Pirates, parasieten en zelfs Metroids. De wapens die Samus tijdens haar avontuur vindt geven je nog meer manieren om je te ontdoen van belagers. Met de Ice Beam kun je vijanden bevriezen en met de Wave Beam schiet je een lading geconcentreerde elektriciteit. Het is jammer dat men enkele wapeneffecten achterwege heeft gelaten. De Ice Beam bevroor in het originele GameCube spel en de standaard Power Beam had een gele gloed. Het gemis van deze effecten zorgt ervoor dat het gebruik van de wapens er net iets minder spectaculair uitziet. Uitdagend De eindbazen in Metroid Prime zijn uitdagend. De wezens variëren van speciaal getrainde Space Pirates tot aan op hol geslagen machines en klassieke Metroid eindbazen. Een aantal van hen dien je zelfs met de verschillende visors te lijf te gaan. De heat visor maakt bijvoorbeeld een zwakke plek zichtbaar. Daarnaast is de morphball een uitstekend middel om te ontsnappen van torenhoge tegenstanders. Al met al zijn het vooral zenuwslopende aanvaringen. Het spel heeft in tegenstelling tot Metroid Prime 3: Corruption ook geen checkpoint systeem. Je bent altijd afhankelijk van de save rooms. Het is daarom raadzaam om af en toe terug te lopen om het spel op te slaan, anders raak je al je gevonden power-ups kwijt. Het backtracken is niet alleen nodig om te saven, maar ook noodzakelijk om het spel uit te spelen. Je zult soms wel vijf keer hetzelfde gebied doorlopen op zoek naar die ene geheime deur of doorgang. Het kan op den duur best irritant zijn en met name tegen het einde van het spel ren je van hot naar her om zogeheten artefacten te vinden. Het kaartscherm, de diverse map stations en het daaraan gekoppelde hint systeem geven je enigszins houvast. Het grootste deel van de tijd ben je echter aangewezen op je eigen kunnen en navigatievermogen en aangezien niet alles zichtbaar is op de kaart kan het spel soms behoorlijk frustrerend worden.

Metroid Prime 2: Echoes & Metroid Prime 3: Corruption

Metroid Prime 2: Echoes maakt van dezelfde structuur gebruik als de eerste Metroid Prime. De kritiek op de game is het beste samengevat door Brian Walker van Retro Studios: “It’s just too damn difficult!”. Hij heeft gelijk, Metroid Prime 2 is veel moeilijker dan het eerste en derde deel. Het maakt de game gelukkig niet minder interessant en voor gamers die de Wii niet hardcore genoeg vinden is Metroid Prime 2: Echoes een uitdaging van formaat. Metroid Prime was nog best cliché met ijsgebieden en vuurgebieden. Metroid Prime 2 stapt hiervan af met onder andere een high-tech toevluchtsoord en een moeras. Daarnaast is de game opgesplitst in een Dark World en een Light World, waartussen je wisselt door portalen te openen. Het woord moeilijk is misschien niet het beste om Metroid Prime 2 te beschrijven. Een betere definitie is complex of frustrerend. De meest kleine vijanden hebben in Metroid Prime 2 gevaarlijke aanvalstactieken en daarnaast worden veel van je eigen wapens tegen je gebruikt. De kamers en gebieden zijn eveneens veel complexer. In Metroid Prime waren er nooit meer dan vier deuren in een kamer. In Metroid Prime 2 loopt dit aantal op tot acht, met hier en daar portalen naar de andere dimensie. Het is ook veel ingewikkelder om het volgende gebied te bereiken door de toevoeging van uitgebreide morphball puzzels en vijanden die ineens voor je neus teleporteren.

Frustratie De grootste ergernis in Metroid Prime 2 is de Dark World. De wereld is gevuld met bakens van licht die je kracht op peil houden, maar wanneer je op pad gaat buiten de bakens verlies je razendsnel energie. De duistere materie vreet door het pak van Samus heen en alsof dat niet genoeg is zijn alle vijanden in de Dark World minstens twee keer zo sterk. De Dark World wordt door veel gamers als irritant ervaren en dat is precies het doel dat het ontwikkelteam voor ogen had. Het is een plek waar je liever niet in vertoeft, met grauwe paarse muren, min of meer statische muziek en bovendien Ing wezens die je eigen wapentuig tegen je gebruiken. De grafische kant van Metroid Prime 2: Echoes is sterieler dan Metroid Prime. Het spel vertelt het verhaal van een oorlog tussen de Luminoth en Ing, maar het lijkt eerder alsof er nooit iemand voet heeft gezet op de planeet Aether. Het voelt allemaal koud en kil aan, maar er zijn wel imposante architecturen te vinden die de Luminoth hebben achtergelaten. Het tweede deel van de Prime serie kent eveneens tal van gedetailleerde achtergronden, muren en mooi geanimeerde machines. Het ontwerp van de aliens en Space Pirates vind ik persoonlijk minder geslaagd dan in het eerste deel. Metroid Prime 2: Echoes voelt meer als een ‘game’ aan, maar legt het qua sfeer af tegen Metroid Prime. Dark Samus De eindbaas gevechten omvatten wederom angstaanjagende wezens en robots. De grootste toevoeging aan het vijandelijk arsenaal is Dark Samus die tussen de chaos van Ing, Luminoth en Space Pirates probeert om Samus te verslaan. De aanvaringen met Dark Samus zijn episch en aangezien ze veel sterker wapentuig heeft dan Samus zelf zul je haar met slim denkwerk te lijf moeten gaan. De mooiere effecten komen tijdens deze gevechten goed tot hun recht. Dark Samus schiet generatoren kapot, laadt haar wapens op met bijpassende lichteffecten en knalt mooi ontworpen kogelregens alle kanten op. De frustraties van de Ing en de Dark World worden door Dark Samus meer dan goed gemaakt! Net zoals bij Metroid Prime zorgt Kenji Yamamoto wederom voor de nodige muzikale afwisseling. De zuivere klanken en de verslavende beats passen perfect bij de werelden die je doorkruist. Het eerder genoemde high-tech gebied is ongetwijfeld het hoogtepunt van het spel en dat weerklinkt ook in de muziek. De geluidseffecten zijn vrijwel identiek aan Metroid Prime, hoewel men hier en daar wat meer achtergrondgeluiden heeft toegevoegd. Onoverzichtelijk Metroid Prime 2 is veel minder overzichtelijk en het kaartscherm is min of meer nutteloos door de vele verdiepingen die men gebruikt heeft. Het was duidelijk dat men grootste plannen had en iets te ver doordraafde. Een andere irritatie is het feit dat je speciale Beam wapens gebruik maken van ammunitie. Je maakt het jezelf onnodig moeilijk door het standaard wapen te gebruiken. De visors hebben in het tweede deel veel nieuwe functies gekregen. Het scannen is niet vereenvoudigd. Je zult zelfs een nog groter aantal panelen en vijanden moeten scannen. Het grootste minpunt van Metroid Prime 2 is echter het feit dat je sleutels moet verzamelen om verder te komen in het spel. De sleutels liggen op onmogelijke plaatsen verstopt in de Dark World en als klap op de vuurpijl mag je per gebied drie sleutels vinden en aan het einde van het spel nog eens negen soortgelijke objecten opgraven. Metroid Prime 3: Corruption Metroid Prime Trilogy heeft naast een heruitvoering van zowel Metroid Prime en Metroid Prime 2: Echoes een Metroid Prime 2: Echoes multiplayer mode. De controls zijn een grote verbetering, maar behalve dat is met vier spelers in kleine arena’s schieten niet zo heel interessant. Als Metroid Prime onderhand nog niet je neus uit is gekomen dan is er ten slotte Metroid Prime 3: Corruption. Daarvoor verwijs ik je door naar een uitgebreide review uit 2007. Conclusie Metroid Prime Trilogy is een solide heruitgave van maar liefst drie Metroid Prime games die uren speelplezier bieden. Het beste onderdeel van het pakket is de verbeterde versie van het originele Metroid Prime. Het minst interessant naast de multiplayer mode is Metroid Prime 2: Echoes. Het verschil in kwaliteit wordt pijnlijk duidelijk als je alle drie de games in volgorde speelt. Een nieuwe Metroid Prime zit er voorlopig niet in, maar de ontzettend gedetailleerde spelwerelden, uitmuntend uitgevoerde gameplay en leuke extra’s maken de Metroid Prime Trilogy een must-have voor iedere Wii bezitter of je nu wel of niet de originele GameCube titels in bezit hebt. Het ondertaande cijfer is gebaseerd op het totaalpakket waarbij Metroid Prime 2: Echoes het geheel een klein beetje omlaag haalt. Metroid Prime Trilogy mist daardoor op een haar na de perfecte score.

N1 Score: 9.7

+

-

Gekoppelde games

Metroid Prime Trilogy (Wii)