[Review] Geschreven door Duncan op 2009-10-07 16:29:37

Wacky World of Sports

De Wii kent geen gebrek als het gaat om calorieverbrandende games. Het begon allemaal met Wii Sports, dat menig huishouden kennis liet maken met actief gamen. Maar de trend zette zich ook voort in fitness simulaties en andere populaire takken van sport en beweging. SEGA haakt ook in op deze bewegingstrend, maar gooit het wat sporten betreft over een hele andere boeg met Wacky World of Sports.

Zoals de naam van de game doet vermoeden, draait het in Wacky World of Sports om maffe sporten. Welgeteld tien verschillende sporten zul je kunnen beoefenen, waaronder fierljeppen, boomhakken, kaasrollen, meubelracen, kaartboksen, extreem strijken, ijsgolf, grasmaairacen, modderglijden en tonijnsmijten. Om het dan nog allemaal gekker te maken zijn de deelnemers van hetzelfde kaliber, uiteenlopend van een blonde ninja genaamd Sasuke Lee (de hint naar een bepaalde hoofdpersoon uit een bekende anime is hierbij snel gemaakt) tot een pittige militaire dame met een afrokapsel en worden de wedstrijden gepresenteerd door een rare omroeper in een veel te strakke broek. Wackyyyyy Sportssssssss! De game kent twee belangrijke modi: de Tour Mode en de Party Mode. In de Tour Mode reis je rond de wereld en ga je de strijd aan met drie andere gekke personages. Hierbij werk je in één gebied drie verschillende sporten af. Als je deze hebt gewonnen speel je andere gebieden en tevens andere sporten vrij. Het uitspelen van deze mode heb je dus zo gedaan, want er zijn slechts tien sporten, hetgeen toch best wel karig is. En dat geldt overigens ook voor de Party Mode, die alleen offline te spelen is. Een karig aanbod aan minigames hoeft echter niet te betekenen dat een game niet leuk is, dat heeft Wii Sports Resort immers bewezen. En dat is ook het geval bij Wacky World of Sports, want sommige minigames steken best goed in elkaar. Mijn favorieten zijn fierljeppen en kaartboksen. Ja inderdaad, onze Friese volksport is in volle glorie aanwezig in dit spel. In deze minigame maak je een aanloop door met de Wii Remote op en neer te bewegen en spring je op het juiste moment af met de B-knop. Hierdoor grijp je de stok vast en maak je een neerwaartse beweging met de Wii Remote om hoger te klimmen om vervolgens eraf te springen met de B-knop en geef je tegelijkertijd een flinke zwaai. Het komt allemaal dus vrij natuurgetrouw over en is daarom erg leuk om te doen. Kaartboksen is ook erg vermakelijk. Hierbij ga je in zes afwisselende rondes boksen en een potje memory spelen. Boksen doe je alleen met de Wii Remote, aangezien de Nunchuk niet gebruikt wordt in de game. Stoten geven doe je vanzelfsprekend door de Wii Remote naar voren te bewegen en ontwijken doe je door de A-knop ingedrukt te houden , waarna je de ruimte krijgt om je tegenstander een keiharde uppercut te geven. Wanneer je je tegenstander knock-out hebt geslagen of zeven paren maakt met memory heb je gewonnen. Het is een hilarische combinatie, maar daarom juist leuk. Ook grappig is Extreem Strijken, een minigame waarbij je kleding op de maat van muziek strijkt, een soort variant op Dance Dance Revolution. Bij veel minigame compilaties op de Wii heb je wel eens onderdelen waarbij je als een gek met de controllers moet schudden, wat vaak tot vermoeidheid leidt en ergernis, omdat je het gevoel krijgt dat je bewegingen nauwelijks invloed hebben op het spel. Gelukkig weet SEGA dit te beperken tot een paar minigames. Zo kun je bij ijsgolf elke spastische beweging maken om de bal weg te slaan en is grasmaairacen volstrekt onspeelbaar omdat je bewegingen totaal niet worden herkend. Huppelende presentator Visueel gezien haalt de game weinig uit de hardware van de Wii. Kale achtergronden, een platpixelig publiek en houterige animaties van de deelnemers laten de indruk achter dat er weinig aan gedaan is om het geheel visueel aantrekkelijk te maken en ook op artistiek gebied ogen de personages en omgevingen ongeïnspireerd. Wat sound betreft valt er ook niet over naar huis te schrijven. Zo is de muziek niet bepaald noemenswaardig en beschikken alle personages in de game over een woordenschat van twee á drie woorden. Zo heb je een Engelse gentleman, die continu upperclass blèrt. In het begin kun je hier nog wel om gniffelen, maar het wordt toch echt op den duur mateloos irritant als je dit vaak moet aanhoren. Echter, het kan erger, zoals de tergende presentator, die zijn seksuele geaardheid bepaald niet onder stoelen of banken steekt met zijn huppelende dansjes en hoge stem. Conclusie Ook al mogen de laatste paar alinea’s vrij kritisch overkomen, Wacky World of Sports is stiekem een leuke game met humor. Alleen de minpunten zijn net iets te groot om het een topper te noemen, zoals de matige sound, graphics en karige speelmodi. Mocht je op zoek zijn naar een leuke minigame-compilatie voor jong en oud, dan bega je geen miskoop met deze game, want je kunt op een gezellige zondagavond met vrienden hier best veel lol mee beleven. Echter zijn er games in dit genre die toch net wat beter in elkaar steken, zoals Mario & Sonic at the Olympic Games en Wii Sports Resort. Bij deze spellen ligt de speelduur veel hoger en bieden de minigames meer plezier.

N1 Score: 6.5

+

-

Gekoppelde games

Wacky World of Sports (Wii)