[Review] Geschreven door Benjamin op 2009-11-03 00:31:06

Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen

Op 31 maart 2007 was er een bom ontploft in de gamesindustrie: Nintendo kondigde aan dat Mario en Sonic samen in een game rond het thema van de Olympische Spelen zouden gaan schitteren. Veel mensen dachten dat het een vervroegde 1 april-grap betrof, maar het was toch echt de keiharde realiteit. Bovendien blijkt het achteraf één van de beste beslissingen ooit geweest: Mario & Sonic op de Olympische Spelen was een enorm succes voor zowel de Wii als DS. Met de Olympische Winterspelen in het vooruitzicht is het dan ook niet meer dan logisch dat SEGA een nieuw deel heeft uitgebracht. Maar of de game daadwerkelijk een verrijking is, is nog maar de vraag. Sportgeschiedenis De kwaliteit van de sporttitels met Mario in de hoofdrol is bijna altijd van een goed niveau en aardig om te spelen. Van Mario Golf tot Mario Strikers, het zijn stuk voor stuk aardige titels. Bij Sonic is dat echter een heel ander verhaal. De spin-offs (en de hoofdspellen helaas ook) met de blauwe egel in de hoofdrol zijn vaak van een bedenkelijk niveau. De combinatie van deze twee iconen zorgde vorig jaar toch voor een vermakelijke titel, ondanks dat SEGA de ontwikkeling op zich nam (al dan niet onder toezicht van Nintendo). Het lijkt erop dat Nintendo dit keer meer vertrouwen in SEGA had dan de vorige keer, want de invloed van dit bedrijf is dit keer ver te zoeken.

Laten we eerst één ding voorop stellen: het eerste deel van het Mario & Sonic-spel was niet van een erg hoog niveau. Natuurlijk was het leuk om te spelen met meerdere personen tegelijk, maar in je eentje was er toch weinig aan. Het probleem lag vooral in de té voor de hand liggende besturing (schud zo hard als je kan de Wii-afstandsbediening en Nunchuk heen en weer om te rennen, zwiep de Wii-afstandsbediening naar links, enzovoorts). In dit deel is dat niet heel anders, al hoeft er een stuk minder gezwiept te worden. Wat er zoal te doen is Na een zeer indrukwekkend introfilmpje (wat dan ook meteen het meest indrukwekkende deel van de hele game is), heb je de keuze uit verschillende modi: Winterspelen, Partyspellen, Winkelen, Records, Opties en Mail bekijken. De namen van deze modi heb ik niet zelf op en creatieve manier vertaald. Nee, de game is namelijk geheel Nederlandstalig, inclusief de voice-over (gelukkig ‘praten’ de personages nog wel in het Engels), waardoor de toegankelijkheid verhoogd wordt voor de jongere spelers. Het meest interessante onderdeel is ‘Winterspelen’. Je kunt kiezen om elk onderdeel afzonderlijk te spelen, waar er in totaal 27 van aanwezig zijn, inclusief de Droomevenementen (daarover later meer). Hier speel je met je gekozen personage zestien dagen lang alle onderdelen. De ene dag zijn het slechts trainingen om de besturing onder de knie te krijgen, de andere keer zijn het daadwerkelijke wedstrijden waarin je strijdt om een gouden plak. De opzet van deze mode is een enorme verbetering ten opzichte van de hoofdmode uit het vorige deel. Met het winnen van evenementen win je medailles en punten, waar je doel uiteindelijk is om bovenaan het klassement te eindigen. Veel van de evenementen speel je met zowel de Wii-afstandsbediening als de Nunchuk die je vaak vast houdt als twee skistokken: er zijn namelijk behoorlijk veel onderdelen die zich op de skipiste afspelen zoals de reuzenslalom en het skispringen. Het is dan de bedoeling om je controllers te kantelen om te sturen. Het werkt spijtig genoeg niet erg precies, aangezien de acties te traag reageren op je bewegingen waardoor je al snel tegen de zijkant aan botst. Het snowboard-onderdeel bestaat uit twee delen: de halfpipe en de snowboardcross. In de halfpipe is het de bedoeling om zoveel mogelijk punten te scoren door stunts uit te voeren. Ook bij dit onderdeel is er een game die het veel beter doet, zoals Shaun White Snowboarding. Simpele stunts voer je in Mario & Sonic uit door met je Wii-afstandsbediening te zwiepen, grote stunts door vormen te ‘tekenen’, exact zoals we dat al zagen in SSX Blur. Die game toonde al aan dat die manier van stunten niet waterdicht is en ook Mario & Sonic laat nog eens zien dat ontwikkelaars dat absoluut niet meer moeten doen. De snowboardcross werkt exact hetzelfde zoals bovenstaand beschreven ski-onderdeel. Teleurstellend Helaas bevat Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen nog een aantal evenementen die niet voldoen aan de verwachtingen. Het curlen is daar een goed voorbeeld van. Wellicht ben je in het bezit van WarioWare: Smooth Moves (of heb je die game bij een vriend of vriendin een keer gespeeld). Eén van de microgames was het vegen van de baan na een gooi in het curlen en dat werkte uitermate goed en reageerde precies nauwkeurig genoeg. Gek genoeg heeft SEGA daar niet naar gekeken, want het vegen van de baan in hun game werkt behoorlijk stroef. Bovendien verloopt het hele onderdeel vrij traag en had het simpelweg veel vermakelijker gemoeten. Veeg dit onderdeel dus maar van de baan. Licht aan de horizon! Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel in dit winters feestje. Het vijfhonderd meter schaatsen moet je in het ritme van je personage met je arm zwaaien om zo een zo snel mogelijke tijd neer te zetten. Dit onderdeel registreert je bewegingen juist wel erg fijn, waardoor het leuk is om te spelen. Het is dan weer jammer dat het maar vijfhonderd meter is. Een heel ander verhaal is de Droomevenementen. In deze evenementen is eindelijk de echte Nintendo en SEGA ‘feel’ aanwezig, wat onder andere komt door de Mario Kart-achtige items. Veel onderdelen zijn beschikbaar als Droomevenement, zoals skispringen en snowboardcross. In skispringen spring je bijvoorbeeld door de ruimte van Super Mario Galaxy langs bekende planeten onder het (weliswaar geremixte) deuntje van Good Egg Galaxy. Dat geeft duidelijk extra sfeer mee aan de game. Toch moet ook hier weer gezegd worden dat de besturing lang niet altijd meewerkt. Gamen met je achterste Het verschil qua besturing zou gemaakt kunnen worden door het Wii Balance Board. Deze kun je in veel onderdelen gebruiken, zoals het Alpineskiën en Bobsleeën. In eerstgenoemde evenement is het wéér niet gelukt om het geheel goed te verwerken, aangezien het te traag reageert. Een game als Wii Fit (een game van Nintendo zelf nota bene) deed dat bijvoorbeeld vele malen beter. Bobsleeën is dan weer wél heel vermakelijk om met het Balance Board te spelen, ook al is het met slechts de Wii-afstandsbediening één van de betere onderdelen. Hier is het de bedoeling om op het Wii Balance Board te zitten en de bobslee te besturen door je gewicht naar links of rechts te verplaatsen, zodat je de bochten met de hoogst mogelijke snelheid kunt nemen. Dit ziet er voor andere mensen alleen al komisch uit, laat staan als je het met meerdere mensen met de Wii-afstandsbediening speelt, waar iedereen dus tegelijk naar links of rechts beweegt met de controller voor hun borst. De game bevat ten slotte ook nog een onderdeel genaamd ‘Winkelen’ waar je met je behaalde Sterrenpunten allerlei items kunt kopen om je personage te customizen of deuntjes uit de Droomevenementen kunt kopen. Een enorm sterke toevoeging is het niet, maar het geeft wel iets extra’s mee, zeker in vergelijking met het vorige deel. Bovendien maakt de game gebruik van het Weerkanaal om het weer in de game hetzelfde weer te geven zoals het op dat moment bij jou is. Je kunt echter ook kiezen voor het weer in Vancouver. Online Op het doosje van Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen prijkt een mooi blauw Nintendo Wi-Fi Connection logo, maar spijtig genoeg betekent dat geen online multiplayer. Het betreft hier, net als in het eerste deel, een online ranking lijst van spelers van over de hele wereld. Een echte online multiplayer was zeer welkom geweest. Wat online betreft houdt het dus op bij het beïnvloeden van het weer en het bekijken van ranglijsten. Graphics en geluid Het grafische niveau van de game lijkt identiek te zijn aan zijn voorganger, wat je niet echt als een compliment op kunt vatten. Er had dus, net als twee jaar geleden, veel meer in kunnen zitten, vooral in de multiplayer stand waar het grafische geheel al een stuk minder is. Het geluid is, vooral in de Droomevenementen waar je de leuke Mario & Sonic deuntjes vindt, wel van een goed niveau. Het geluid brengt een goede Olympische sfeer bij de speler over. Conclusie Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen is helaas geen betere game dan het eerste deel. Hoewel de Festival-mode een aangename verrassing is qua opzet, laten de evenementen zelf besturingsgewijs een hoop kansen liggen. Het spel laat zich niet slecht besturen, maar het is verre van optimaal. In het eventuele volgende deel moet het dan ook echt beter. Qua content zit het met deze game dan weer wél goed, evenals het geluid en de sfeer. Speel je vaak games in de multiplayer stand met een groepje vrienden? Dan kan Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen toch vermakelijk zijn. In je eentje ben je er snel op uitgekeken.

N1 Score: 6.2

+

-

Gekoppelde games

Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen (Wii)