[Special] Geschreven door Quint op 2009-11-12 01:19:40

Met Wii-DS op bezoek bij Ubisoft

Met vier uitgelote Wii-DS leden gingen we op vrijdag 6 november op bezoek bij Ubisoft. Lees hier het verslag!

Ubiday! Enkele weken terug mailde Ubisoft ons met de vraag of wij interesse hadden in het houden van een Wii-DS community-dag op het Ubisoft hoofdkantoor. Hierbij zouden een hoop (nieuwe) games speelbaar zijn en de dag zou verder goed verzorgd zijn. "Zeker weten!", was onze eerste instelling, maar bij een second opinion bedachten we ons dat er wellicht niet genoeg vraag voor zou zijn. Na een peiling bij de bezoekers bleek het echter helemaal in orde te zijn en met het limiet van maximaal vier Wii-DS leden zat het aantal inschrijvingen dan ook gauw vol. Uiteindelijk waren de gelukkige members Masterswordish, peyj, JayKwon en Dolce013 die wij hedendaags beter kennen als respectievelijk Robert, Jan Peter, Jeroen en Bob. Zij zullen één voor één hun impressie aan jullie mededelen, welke jullie ieder als aparte pagina kunnen bereiken onderaan dit bericht. Vooralsnog heeft Dolce013 nog niets van zich laten horen wegens een acute Modern Warfare 2 verslaving en hem kennende gaat zijn stukje er ook niet meer komen. Vandaar dat hij helaas geen eigen pagina heeft. Van links naar rechts: Dolce013, JayKwon, Marcel, peyj, Leon en Masterswordish Niet geweest? Niet getreurd! Namens de redactie waren ik (Quint) en Marcel aanwezig en onze ervaring van de dag was zeer positief. Met de ingecalculeerde 30 minuten speling op het Centraal Station ging alles nog maar net goed, maar verder liep alles vlekkeloos. De mensen waren gezellig, de dag was goed verzorgd en we gingen allen met een grote glimlach naar huis. De positieve terugkoppeling van de leden doet ons dan ook goed en mede dankzij deze feedback kun je er vanuit gaan dat we in het vervolg zeker meer van dit soort dingen zullen organiseren! Zo weten we bijvoorbeeld dat Nintendo een hele mooie persruimte heeft op kantoor... Red Steel 2 Als grote verrassing was er een speelbare versie van Red Steel 2 voor de Wii beschikbaar, al betrof het de inmiddels wat verouderde E3-demo. We waren echter dusdanig onder de indruk dat we jullie hier graag een hands-on van willen leveren, welke je morgen uit Marcels hand op de frontpage kunt verwachten! Onze eigen Red Steel 2 footage Bedankt! Een dag als deze organiseer je niet alleen, maar gaat in volledige samenwerking met de publisher welke in dit geval uiteraard Ubisoft was. Ik wil Ubisoft, met in het bijzonder de Brand Manager Leon Winkler, bij deze nogmaals hartelijk danken voor de goede zorg en de goede organisatie. We hebben het allemaal erg naar ons zin gehad en het was erg goed geregeld. Het was lekker losjes, waardoor iedereen zich op zijn gemak voelde en hier is Leon zelf absoluut hoofd verantwoordelijke voor. Uit de terugkoppeling van de leden blijkt dat iedereen erg te spreken was over de ontvangst en de manier van omgang. Het feit dat er in werd gegaan op verzoeken waarderen we ook enorm en de goodiebags waren de absolute slagroom op de spreekwoordelijke taart. Dit alles zorgt ervoor dat we zeker een keer terug willen komen! Ook willen wij Robert, Jan Peter, Jeroen en Bob bedanken voor hun komst en de gezelligheid die ze met zich mee hebben gebracht!

Masterswordish zijn belevenis

De wekker zetten op mijn vrije dag is normaal iets waar ik een gruwelijke hekel aan heb, maar afgelopen vrijdag had ik wel iets om naar uit te kijken. Met Wii-DS op stap naar Ubisoft zou op z’n minst een leerzame ervaring zijn en met een beetje geluk werd het nog gezellig ook. Voor de grap was ik overal op tijd mee. Ik kon rustig aan eten, rustig douchen en uiteindelijk rustig aan naar de bus lopen. Connexxion zou Connexxion echter niet zijn zonder te laat te komen(5 minuten!) waardoor ik op luttele seconden mijn trein naar Utrecht mistte. Uiteindelijk kwam ik een half uur later dan gepland aan in de Domstad waar ik door middel van een korte sprint net op tijd in de bus kwam om de mede-leden een hand te schudden. Op weg naar en binnen bij Ubisoft Eenmaal in de bus keek ik de speelbare gamelijst nog eens over op mijn mobiel en het leek me slim om er niet veel van te verwachten en de dag gewoon gebruiken om een keer een kijkje bij een publisher te nemen en de mensen achter de nicknames een beetje te leren kennen.

[url=http://img.photobucket.com/albums/v440/doepdoe/DSC01212.jpg] Rabbids Go Home (DS) De volgende game was Assassin’s Creed 2(DS). Een sidescrolling adventure waarbij je van je baas bepaalde opdrachten krijgt te voltooien. Waar het op neer komt is dat je van links naar rechts aan het rennen bent om zoveel mogelijk mannetjes, zonder gezien te worden, uitschakelt. Word je namelijk te vaak gespot, dan is het game over voor Ezio. Ondanks dat het spel er alleraardigst uit zag zal deze game geen hoge ogen gaan gooien. Dan bleven er nog 2 Wii-games over: Acadamy of Talents en TMNT Smash-up. Acadamy of Talents wordt vooral de nek om gedraaid door de trage reactie van jouw poppetjes op TV. Waar het om draait in zo’n partygame (en wat Mario Football ook zo goed deed) is de combinatie van snelheid en chaos, iets wat totaal ontbreekt in de game van Ubisoft. Het veld is veel te groot, omgevingen te kaal en passes worden pas na een seconde(!) verstuurd. Hierdoor ontbreekt ieder spoortje plezier tijdens het spelen en na een potje tegen Peyj (welke ik natuurlijk wel gewonnen heb) heb ik hem dan ook gelaten voor wat het was. Teenage Mutant Ninja Turtles Smash-Up hebben we vervolgens met vier man nog een paar potjes een kans gegeven. De teleurstelling sloeg bij mij al toe voordat we ook maar aan het vechten waren. De te kiezen karakters verschilden minimaal, wat des te tergender is als je kijkt naar het aantal welke vanaf het begin beschikbaar zijn (negen meen ik me te herinneren). Verder konden we kiezen uit een marginale zeven maps die vanaf minuut één te spelen waren. Eenmaal begonnen kwamen we erachter dat button-bashen meer nut had dan gericht proberen aan te vallen. Degene die won had naar mijn mening dan ook het meest geluk bij de mutaties van omgevingen. [img]/files/teenage-mutant-ninja-turtles-smash-up-20090428031153601_640w[/img][/url] Teenage Mutant Ninja Turtles: Smash Up (Wii) Uiteindelijk heb ik twee games gespeeld die nog wel een voldoende zouden kunnen scoren. De nieuwe Rabbids game voor de Wii speelde zeer degelijk; het stijltje wat gebruikt wordt is leuk en de hysterische kreten die de beestjes maken blijven natuurlijk bijzonder grappig. Je moet namelijk (net als in de DS-game) met een winkelwagentje spullen verzamelen om naar de maan te gaan. De Rabbids zien de maan namelijk als een gigantische straatlantaarn en doormiddel van een berg rotzooi willen ze deze bereiken. Het karretje liet zich aldus JayKwon makkelijk besturen. Rijden doe je met de Nunchuk en door middel van schudden met de Wii Remote kan je bepaalde acties uitvoeren. Deze variëren van het omverblazen van een berg WC papier tot het letterlijk uitkleden van menselijke voorbijgangers (waarvan je de verworven spullen weer mee kan nemen voor op de stapel). De tweede speler (ik dus) kon met de Wii Remote à la Super Mario Galaxy spullen aanwijzen om te verzamelen. De vraag bij deze game is alleen hoe lang het leuk blijft. Het ziet er namelijk naar uit dat je de hele game alleen maar spullen aan het verzamelen bent. Waarschijnlijk zal je kleine neefje er veel plezier aan beleven. Hoogtepunt op gamegebied was uiteraard de onaangekondigde vertoning van Red Steel 2. Het was weliswaar een vroege code (E3), maar de potentie spatte er vanaf. Bewegen gaat gemakkelijk, richten gaat accuraat en de zwaardbewegingen werden één op één opgepikt wat erg prettig was in de gevechten. Dat er geen bloed in de game zit is wel een groot gemis. Tijdens het spelen mistte ik de impact een beetje. Je schiet raak, je slaat raak, maar echt feedback in (virtueel)fysieke vorm is niet merkbaar. De grafische stijl is zeer passend en mooi. De cell-shaded beelden tonen maar weer is aan dat dit toch echt de beste manier is om grafische kracht uit de Wii te persen. Red Steel 2 (Wii) Eerste indrukken De ontmoeting van de andere leden en redactieleden is mij ook zeer goed bevallen. Iedereen was bijzonder aardig en het was dan ook prima vertoeven in Utrecht. Het pand zelf had weinig om het lijf. Een simpel kantoorgebouw waar op de derde verdieping Ubisoft gesitueerd was. Bij binnenkomst van het kantoorgedeelte zelf viel het mij vooral op hoe klein het eigenlijk was. Een stuk of vijf bureau-eilanden met in totaal denk ik een stuk of 20 medewerkers. De ruimte waar wij speelden leek een vergaderruimte te zijn, maar dan met een beamer, twee full-HD schermen, drie Wii’s, drie DS-en, twee Xbox 360’s en een Playstation 3. Onze persoonlijke begeleider van de dag, Brand Manager Leon, bleek een uiterst vriendelijke man te zijn. Iedere game even netjes geïntroduceerd, alle vragen mochten gesteld worden (niet allen werden ze beantwoord, je weet hoe dat gaat) en we werden op gebied van eten en drinken netjes verzorgd. De lollies mogen wat dat betreft niet ongenoemd blijven, die waren echt hemels lekker. Leon weet als PR-man natuurlijk als geen ander dat een laatste indruk blijft hangen, dus om zeker te zijn van zijn zaak gaf hij bij vertrek nog een zak mee met leuke goodies. Terugkijkend op de dag Terugkijkend kan ik zeggen dat ik zeer blij was dat ik er bij kon zijn. Een kijkje achter de schermen nemen bij een publishers had ik altijd al eens willen doen. Tel daarbij de goed te verteren games en de sfeer onderling op en je hebt een goed beeld van de middag. En als kers op de taart natuurlijk die goodiebag. Als er nog is een keer zo’n uitje komt, zet mij maar alvast op de lijst! WiiDS, bedankt!

peyj zijn belevenis

Met de gedachte: “Hoe vaak krijg ik de kans om bij Ubisoft te kijken?”, schreef ik mij in op Wii-DS. En tot mijn grote verbazing mocht ik nog mee ook! Relaxed Vrijdag begon al goed. Ik was veel te laat wakker geworden waardoor ik snel moest haasten om nog de goede trein te halen om vervolgens richting Utrecht te vertrekken. Ik had dezelfde morgen nog snel even foto’s bekeken zodat ik in elk geval een paar mensen zou herkennen. Voor het eerst in mijn leven was de NS te vroeg… Maar dat terzijde. Al snel herkende ik Quint en Dolce013 en toen maar wachten op de rest, die zich verlaat hadden. Echt op het laatste moment kwam Masterswordish de bus binnen, anders hadden hij en Quint op de volgende bus moeten wachten. De sfeer was direct lekker relaxed en dat gaf me direct ook het gevoel dat dit een lekker relaxed dagje zou worden.

Wederom een bijzonder wazige foto met vlnr: Marcel, JayKwon, Dolce013, Masterswordish en peyj Zoals verwacht Toen we aankwamen bij het Ubisoft kantoor was het precies datgeen wat ik me had voorgesteld. Een deel van een verdieping in een kantorencomplex waar maar een paar mensen zitten. We werden direct verwelkomd door een gigantische Rabbid die bij de deur stond. Toen kwam een medewerker die ons vriendelijk verzocht even te wachten totdat Leon ons kwam ophalen. Terwijl we moesten wachten besefte ik eigenlijk pas echt dat er weinig mensen werkten daar. Het leek een beetje op een typische kantoor indeling met van die cubicles. Het enige verschil was dat hier overal Ubisoft merchandise hing. Toen kwam Leon eraan, en hij begeleidde ons naar een vergaderruimte die was omgebouwd tot game-room. Aan de wand niks anders dan Ubisoft games en een lifesize Sam Fisher beeld en een het hoofd van een Rabbid op de tafel. De games Na een korte welkomstspeech van Leon begon ik direct aan COP voor de DS. Hoewel het er allemaal goed uitzag vond ik de sfeer in de game een beetje saai. Waarschijnlijk wordt het verder in het spel wel spannender, maar die eerste paar missies stelden niks voor en de uitleg was niet erg duidelijk. Terwijl ik zat te peinzen of COP nou een goede of slechte game is (ben er nog steeds niet uit) begon JayKwon aan Shaun White Snowboarding World Stage (hij is ook de enige die deze game heeft gespeeld). De game zag er leuk uit en zeker de combinatie met het balance board kan deze game tot een succes maken. Uiteindelijk kon ik Avatar proberen, een game waarbij ik geen hoge verwachtingen had. Maar de game verraste mij, want Avatar heeft (zeker voor Wii-normen) goede graphics en een goede besturing, hoewel de camera soms niet goed meedraaide. Het rondsluipen en klimmen en dan vervolgens je vijanden verrassen gaf mij het Uncharted 2 gevoel. Ik betwijfel of ik deze game ooit zal halen, als ik deze haal dan is het niet voor de Wii maar eerder voor mijn PS3. Rabbids Go Home voor de Wii is een stuk beter dan de DS versie. Het gaat er alleen maar om zoveel mogelijk rotzooi te verzamelen voor een berg naar de maan (voor diegene de game niet kennen), dit leidde al snel tot de kritiek dat de game eentonig zou worden. Desondanks lijkt mij dit een leuke game en misschien dat ik deze ook nog wel ga halen. [img]/files/samfisheratubi.jpg[/img] Het levensgrote Sam Fisher-beeld De laatste game die officieel op het lijstje stond was TNMT Smash Up en dit was dan ook de enige game waarin we elkaar te lijf gingen. Jammer is dat je eigenlijk maar één soort aanval kan doen en een special attack, voor de rest moest je maar een beetje rondspringen. Na een potje Academy of Champions te hebben verloren van Masterswordish kwam het hoogtepunt van de dag. De Red Steel 2 demo die we mochten spelen. Er was door Leon beloofd dat, als er tijd over was, we Red Steel 2 mochten spelen. Iets wat hij beter niet had kunnen zeggen, want we hierdoor waren we al snel uitgekeken op de rest van de games. Marcel dacht overigens bij het spelen van Red Steel 2 dat hij volledige controle had over zijn personage op het bekende stuk waar je achteraan de motor hangt, maar dit bleek dit later gewoon een filmpje te zijn. In combinatie met Wii-Motion Plus is Red Steel een fijne game om te spelen. Het is niet meer zo dat iedere kleine beweging een harde klap is: je moet zelf ook echt hard gaan zwaaien. Zelfs grafisch zag het er goed uit: Leon garandeerde ons zelfs dat de uiteindelijke versie er beter uit zou zien. Die game staat nu bovenaan mijn Wii-lijstje, misschien zelfs wel bovenaan mijn algemene gamelijstje. Helaas... Helaas komt aan alles een einde en was het dus tijd om te gaan. We kregen natuurlijk nog een goodie bag met daarin: [*]Een Ubisoft pet [*]Een Rabbids Go Home pen [*]Rabbids Go Home lollies [*]Een voetbal van Academy of Champions [*]Een Rabbid poppetje in een kangoeroepak Na een vriendelijke handdruk en glimlach van Leon was het tijd om de trap af te gaan en wachten op de bus terug naar Utrecht CS. [img]/files/avatar_wii.jpg[/img] Avatar (Wii) Het is niet zo dat deze dag mij heeft verleid om in de game industrie te gaan werken, maar daarvoor zou je echt naar de plek moeten gaan waar ze ook echt de games maken. Maar dat is ook niet de kant die ik op wil, ik haal plezier uit het spelen van games, niet uit het maken daarvan. Het heeft mij wel een beeld gegeven van hoe de afdelingen in Nederland / Benelux van publishers in elkaar zitten. Terugkijkend op de dag Het was zeker een zeer geslaagde dag. Het leukste aan zo’n dag is het beeld dat je krijgt van de andere members en crewleden. Quint legde graag van alles uit over de site en hoe hij deze samen met de rest van de crew beheerde, indien daar naar gevraagd werd. Bijna iedereen kende ik eigenlijk wel een beetje van het forum (behalve Dolce013). Iedereen kon (na mijn weten) goed met elkaar overweg. Quint was natuurlijk degene met het woord. Verrassend genoeg heeft hij overigens bijna geen games gespeeld; enkel Red Steel 2. Dolce013 is een relaxte gast die door iedereen dik werd ingemaakt in TMNT. JayKwon heeft volgens mij nooit veel tijd met zijn Wii doorgebracht, maar heeft bij Ubisoft wel de meeste games gespeeld. Daarnaast is hij net als Quint niet op zijn mondje gevallen. Masterswordish is echt iemand met wie je uren kan discussiëren om niets, waarna je beide nog steeds lachend kan weglopen. Marcel relateert verder alles in zijn omgeving aan games. Ikzelf was niet zo veel aan het woord, maar nam alles aandachtig in me op. Als je me echt aan het woord wilt hebben, moeten we een keer samen wat gaan drinken. Het was dan ook een zeer leuk game middagje met toffe gozers. Mij lijkt het dan ook tof om gewoon een keer een Wii-DS meeting day te houden, maar de vraag is of mensen bereid zijn te komen… Maar dit is zeker voor herhaling vatbaar! Als er weer een mogelijkheid is om ergens naar toe te gaan met Wii-DS dan geef ik me zeker weer op! De gezellige sfeer tussen de members is de moeite al waard om mee te gaan. Ik hoop dan ook dat ze weer zoiets gaan organiseren, misschien op een grotere schaal.

JayKwon zijn belevenis

Ik ben een verstrooid persoon. Vrolijk van aard, kan enthousiast worden om kleine dingen en ik heb weer een nieuwe verslaving gevonden om het gat te dichten die mijn vorige heeft achtergelaten. De naam van mijn nieuwste aanwinst? Pepernoten! En dan te bedenken dat die verslaving begon op het Ubisoft hoofdkantoor van de Benelux. Tsja.. De dag begon met een kater. En dat is altijd goed, want dat geeft aan dat je jezelf de vorige avond niet hebt ingehouden. Ik stond dan ook enthousiast op om me klaar te maken om op stap te gaan met WiiDS en vervolgens de bus weer eens te missen. Dus ik ‘chill’ die Quint sms’en dat ik zoals verwacht de bus had gemist en ietwat later zou zijn. Gelukkig verliep het allemaal alsnog voorspoedig en arriveerde ik op tijd op het station van Utrecht Centraal. Ik baande mij een weg naar de volgende bushalte die ik moest hebben en zag ze al van ver staan. Het beruchte groepje dat mij nachten heeft wakker gehouden van spanning. De vage mensenmassa opende zich langzaam en een viertal personen werd steeds duidelijker zichtbaar. Super Quintus stond met een brede glimlach triomfantelijk te praten, alleen z’n cape onbrak. Marcel Motor Muis zag je speuren om gamegerelateerde easter eggs in z’n omgeving te vinden. Peyi a.k.a. Jan-Peter zag je aandachtig luisteren en volgens mij als enige aan de gewenste beschrijving voldoen van een Nintendo-fanboy (hij had een Nintendo tas). En als laatste, maar niet de minste stond daar een vrolijke Bob. Een kritisch man die volstrekt niet aan de verwachtingen voldeed die de geposte boze foto van hem op het forum hadden gecreëerd. Er ontbrak echter nog één iemand.

De Meern, met "Rijnzathe" als ons verblijfpunt Hereniging De bus was er. Eindelijk zou de echte reis beginnen. We waren alleen nog steeds niet compleet. De man die een duidelijke mening hanteert. De man die z’n telefoon opneemt met ‘hallo met Róóbert’. De man die er verre van uitziet als een dikke groene dino zoals z’n avatar ooit eens deed geloven. De man die beter bekend staat als Masterswordish. Hij ontbrak. De bus stond op het punt om te vertrekken. Ik probeerde het hele gebeuren nog zolang mogelijk te rekken door allemaal domme vragen te stellen. Na welgeteld één vraag was ik echter al door mijn inspiratie heen en was ik slechts te weten gekomen dat onze bestemming het Orakel was. Nou ja, misschien dat het Orakel een oplossing heeft. Een laatste keer keek ik nog naar Quint die nog op de uitkijk stond om een eventueel aankomen rennende Robert veilig naar binnen te begeleiden. Tevergeefs dacht ik, maar ik zag een twinkeling in z’n ogen die te kennen gaf dat hij z’n missie had volbracht. Ik zocht een plaatsje in de bus en we vertrokken compleet en wel op weg naar Orakel (wat dus echt een plaats is) waar zich het Ubisoft Benelux hoofdkantoor bevind. Ontdekking De verwachtingen waren in onze bus al getemperd. Niet dat ik echt iets groots verwachtte. Toch had niks ons kunnen voorbereiden op het uiteindelijke beeld dat ik voor me zag. Een grauw industrieterrein zonder spetterende Ubisoft logo’s maar met veel op elkaar gestapelde kantoorpanden. In één van die kantoorpanden huist Ubisoft. Gelukkig was het kantoor zelf een stuk spannender. Levensgrote gamehelden, en soms zelfs nog groter, stonden mooi opgesteld in het gangpad. We traden binnen en werden vriendelijk welkom geheten door Leon, Brand Manager van Ubisoft. Hij verzocht ons met zes man te gaan zitten op twee stoelen. Tsja, door de zenuwen zeg je soms rare dingen denk ik. Anyway, we hoefden ons gelukkig niet al te lang te ontfermen over dit probleem, want al snel werden we een soort van vergaderzaal binnengeleid met twee mooie Sony lcd tv’s van respectabele grootte. Één van de twee Sony Bravia TV's van Ubisoft Onwetend Iedereen was druk aan het gamen. Gretig had men de DS’en aangenomen en was men op weg in nieuwe avonturen. Daarnaast waren er nog twee Wii’s met Avatar en Shaun White. Ik koos voor Shaun White. Mijn laatste snowboard game was SSX op de GameCube dus dit kon nog wel eens leuk worden. Ik zal het maar eerlijk toegeven, ik ben een noob als het aankomt op Wii gebied. Er staat er weliswaar eentje thuis bij mij, maar ik speel vrijwel alleen op de Xbox 360 en dan voornamelijk Halo Wars (het moet toch minstens 1x in mijn artikel voor komen ;)). Nintendo is al lang niet meer voor mij wat het was. Alsnog ging de besturing met de Wii Remote me goed af. Pas toen er een Wii balance board bij werd betrokken werd het rampzalig. Het was zelfs zo erg dat Leon al z’n twijfels trok bij mijn ‘ras echtheid’ van een Nintendo fanboy. Al met al alsnog een vermakelijke game, maar niet veel meer dan dat. Gelukkig werd de algehele ervaring opgekrikt door de aanwezigheid van wat hapjes en drankjes. Tenminste: dat dachten we. Frisdrank was er genoeg aanwezig, echter de hapjes waren slechts present door een schaaltje pepernoten. En ik had trek. Dus onder het genot van het Wii’en stak ik al snel bijna automatisch om de vijf minuten mijn hand uit naar de schaal om deze zonder pardon vrijwel in mijn eentje leeg te vreten. Dit zou niet de laatste keer zijn. De gewenning was aan het eind van de dag zo groot, dat het mijn heuse nieuwe verslaving zou worden. Het is dan ook een ideale snack. 1. Het is lekker. 2. Het vult nauwelijks. 3. Je hebt er heel veel van. En 4. Het is niet volledig ongezond. Sindsdien heb ik veel van mijn bezigheden ‘geüpgraded’ door er pepernoten aan toe te voegen. Sterker nog, ik heb zelfs op het moment van spreken een grote pot vol pepernoten naast me staan. Hebzucht Ik wilde nieuwe games. Waar iedereen in het begin toch redelijk enthousiast begonnen was, hadden de meesten hun DS al neergelegd en zelfs de Wii was na een paar keer wisselen van games niet echt interessant meer. In mijn achterhoofd dacht ik er continu aan: Assassin’s Creed II. Aangezien ik toch al door de mand was gevallen toen ik bij de Rabbids game niet meer verder kwam en trachtte in de Wii Remote te schreeuwen om het op te lossen, dacht ik dat ik het er net zo goed op kon wagen. Might and Magic: Clash of Heroes (DS) Epiloog De terugreis gaat altijd sneller dan de heenreis. Dat is één van mijn persoonlijke ondervindingen die nog maar eens werd bevestigd die dag. Natuurlijk kwam dat ook omdat we elkaar nu beter kenden en dan is het leuker en vliegt de tijd sneller. We hadden het over de nieuwe site, sponsors, members, games en alle andere dingen die we gemeen hadden. Het was super gezellig en we besloten dan ook gezamenlijk op het station ergens een hapje te gaan eten. Helaas was dit ‘diner’ niet voor iedereen weggelegd. Onze Meesterlijke-zwaardvis moest de trein halen en ook onze Game-guru Marcel was op een gegeven moment *poef* verdwenen. Uiteindelijk stonden we met z’n vieren in de rij bij de Burger King, waar ik enthousiast stond te bedenken wat ik eens zou gaan kiezen. Ja ik heb het geluk niet om nou een Burger King in de buurt te hebben. Wederom een speciale traktatie voor JayKwon dus. We kletsten nog het een en ander na, lachten om Quint die z’n hele gezicht onder de saus bleef smeren en maakten nog meer ‘small talk’. Tegen het einde aan scheidden ook onze wegen. Terwijl de WiiDS-gangers net weg waren kwam mijn maat de hoek om gelopen. Het uitje was voorbij. Het was een mooie dag geweest die aan mijn verwachtingen voldaan had. Namelijk een dag vol gekloot, gezelligheid en gelach. De 3 G’s waren er allemaal. Oh en de 4e G, de games? Dat was een mooie bijkomstigheid. P.S. Ik heb de trein vervolgens weer gemist. Ik stond op het station doodleuk te wachten en wou instappen tot ik me realiseerde dat ik nog geen kaartje had gekocht :’).