[Review] Geschreven door Marcel op 2009-11-17 21:03:35

Teenage Mutant Ninja Turtles: Smash Up!

De volgende grote generatie kloof dient zich aan! De gemiddelde Wii-DS lezer denkt bij ‘de Turtles’, waarschijnlijk aan Leonardo, Raphael, Michelangelo en Donatello die moeten voorkomen dat ze in de schildpad soep van Shredder terecht komen. De serie heeft echter een metamorfose ondergaan en de klassieke videobanden en comics zijn ingeruild voor dure 3D bioscoop producties. De vernieuwde TMNT serie is ondertussen alweer oude Pizza, maar dat weerhoudt Ubisoft er niet van om meerdere games uit te brengen die draaien om de Turtles. Met een subtitel als ‘Smash Up!’, hoeft er geen mysterie te bestaan over de aard van het spel. Het is een Super Smash Bros. kloon. Het na-apen van een andere titel hoeft echter niet altijd slecht uit te pakken. We hebben namelijk door de jaren heen genoeg degelijke Mario Kart klonen gezien dat we met de cartridges en schijfjes een kamer kunnen behangen.

[img]files/TMNTSU1.jpg[/img] Attack of the clones! Het gevaar is echter dat men de kloons gaat vergelijken met het originele materiaal en dit is met ‘Smash Up!’ wederom het geval. De titel komt er nogal karig vanaf vergeleken met Super Smash Bros. Brawl. Een opmerkelijk feit aangezien Ubisoft adverteerde met de leus: “Van de makers van Super Smash Bros.!” GameArts is helaas voor Ubisoft niet het brein achter het mep festijn, maar slechts een groep ingehuurde programmeurs. Als Sakurai de regisseur is van Super Smash Bros. dan kunnen we het team van GameArts zien als de conciërge en de tuinman van de serie. De voornaamste mode van de game is de arcade mode, waarin je met de zes begincharacters een avontuur kunt beleven. Het spel begint met een korte zwart-wit animatie van de Turtles die van Meester Splinter de opdracht krijgen om elkaar tegen beloning in elkaar te slaan. Uiteraard heeft iedereen er ontzettend veel zin in en een goede Turtle fan kiest als eerste spelfiguur één van de vier beroemde schildpadden. Je wordt vervolgens in een stage geplaatst en het gevecht kan beginnen! [img]files/TMNTSU2.jpg[/img] Turtle Power! In mijn eerste gevecht nam ik het op tegen een moderne April O’Neill die duidelijk niet langer meer de rol speelt van dame in nood. Met ware Ninja tactieken probeerde ze mij aan te vallen terwijl ik de controls uitzocht. De GameCube controller blijft het gepatenteerde Super Smash Bros. gereedschap, maar je kunt de game ook prima bedienen met een Classic Controller of een Wii Remote en Nunchuk en zelfs met enkel een Wii Remote. De besturing is nagenoeg gelijk aan Brawl, met de actieknoppen voer je standaard aanvallen uit en in combinatie met de directies van de analog stick kun je speciale aanvallen uitvoeren. Daarnaast is het mogelijk om met ontwijkmanouvres langs je tegenstanders te rollen. De besturing van Super Smash Bros. Brawl is perfect overgenomen. De gameplay laat echter veel te wensen over. Het spel voelt traag en zwaar aan. De aanvallen zijn allemaal ‘los’ en kunnen niet in een combo aan elkaar geknoopt worden. Het ziet er soms best spectaculair uit als een Turtle hoog in de lucht springt en met zijn zwaard naar beneden raast. Je komt er echter al snel achter dat de moves in het spel niet verder reiken dan dat. Jij en je tegenstanders hebben daarnaast een standaard krachtbalk, waardoor het leuke stuitereffect dat je krijgt in Smash Bros. inclusief het systeem met de percentages hier achterwege is gelaten. [img]files/TMNTSU3.jpg[/img] Een krachtbalk leeghakken is een fluitje van een cent. De vijanden zijn ontzettend traag met reageren. Daarnaast duurt het heel lang voordat iemand kan opstaan als hij of zij tegen de grond gewerkt wordt. Een behoorlijk groot nadeel aangezien de tegenstander kan blijven doorhakken als je even knock-out bent. De balans in de game is eveneens ver te zoeken. April is veel te zwak tegen bijvoorbeeld Donatello die met zijn stok vanaf een afstand veel schade aan kan richten. De items die tijdens de strijd naar beneden vallen zijn vrij nutteloos. Het zijn meestal Ninja sterren om te gooien of tijdelijke electriciteitsvelden. De stages alwaar de knokpartijen plaatsvinden hebben ieder een eigen thema en twist. De brandende Dojo stort langzaam in elkaar, terwijl je in het riool weggespoeld kan worden door water. De game oogt behoorlijk strak met mooie watereffecten en scherpe texturen op de muren. De belichting komt er iets minder goed vanaf en ook de Turtles zelf zijn niet noemenswaardig. De game heeft een optie om iedere speler op het veld een gloed te geven, waardoor het een stuk minder moeilijk is om te zien welk figuurtje je bestuurt. De andere functionele elementen die in de omgevingen verwerkt zijn, zoals palen om aan te slingeren, zijn goed opvallend weergegeven. De achtergronden zijn netjes afgewerkt met bewegende elementen en 3D modellen. Wanneer je op de daken van New York vecht zie je een mooie skyline in de achtergrond en ook in het level met de rijdende trein zijn de nodige achtergrond details te vinden. [img]files/TMNTSU4.jpg[/img] Half shell De kreten van de Turtles, Foot Ninja’s en de andere spelfiguren zijn goed van elkaar te onderscheiden. De achtergrond geluiden zijn iets minder aanwezig en voegen niet veel toe aan het geheel. De muziek is meestal willekeurig en de composities voegen daardoor niet veel toe aan de setting van de stage. De liedjes klinken behoorlijk goed en hier en daar vind je zeker een catchy beat terug in het spel, maar memorabel kan ik het niet noemen. De game heeft geen grote soundtrack, na een kwartier tot twintig minuten spelen zijn alle nummers al voorbij gekomen. De arcade mode is slechts vijf tot zes levels lang en is voor ieder character hetzelfde. Daarnaast kan niet ieder character dit verhaal doorlopen. De game biedt alternatieve modes, zoals een challenge mode, waarbij je de vijanden op een bepaalde manier moet verslaan. Een multiplayer mode voor maximaal vier spelers met tal van spelopties om aan te passen en een tournament mode. Een toevoeging die de replay waarde in theorie aanzienlijk kan verlengen is de online optie. Helaas zijn er niet veel gamers geïnteresseerd in een online potje Turtles hakken. Het ontbreekt aan voldoende spelers op het wereldwijde web, wanneer je geen vaste Foot clan in je friendslist hebt is de optie verwaarloosbaar. Je zult over het algemeen weinig inhoud vinden in Smash Up. Het Turtle universum kent slechts enkele belangrijke characters en om het aantal op te krikken zijn er verscheidene Rabbids toegevoegd. De oude rivalen van de Turtles, zoals Rocksteady zijn in geen velden en wegen te bekennen en dat is een behoorlijk gemis. De gelimiteerde selectie van vechters bevat ook nog eens een aantal vechters met dezelfde moves. Het aantal stages is ook gering, met slechts een stuk of acht arena’s heb je niet veel keuze. Het helpt enigszins dat de stages zo nu en dan veranderen van setting en dat er leuke bonus levels zijn. [img]files/TMNTSU5.jpg[/img] Conclusie Teenage Mutant Ninja Turtles: Smash Up is een degelijke party fighter. De audiovisuele kant is netjes uitgewerkt en men maakt goed gebruik van de verschillende controllers van de Wii. Het Turtle universum is echter niet zo heel interessant. De lijst aan fighters en stages is hierdoor erg kort en de meeste modes komen er qua mogelijkheden niet veel beter vanaf. Met Super Smash Bros. Brawl in het achterhoofd is de game haast overbodig te noemen. Het gebrek aan voldoende inhoud is ongetwijfeld ook de reden dat de game tegen een budgetprijs verkocht wordt, maar het blijft een gemiste kans om geen aandacht te besteden aan de geschiedenis van de Turtles

N1 Score: 7

+

-

Gekoppelde games

Teenage Mutant Ninja Turtles: Smash Up (Wii)