[Review] Geschreven door Quint op 2009-11-23 01:04:20

New Super Mario Bros. Wii - Quint (Multiplayer)

Begin juni 2009 was daar de grote, onverwachte aankondiging van Nintendo op de E3 en nog geen half jaar later ligt New Super Mario Bros. Wii in de Europese winkels. Een tijdsbestek dat ik maar al te graag zie, zeker gezien ik vanaf het begin af aan al een idee had van wat voor vlees ik in de kuip had. Immers kon ik nog geen twee weken na de aankondiging van het spel, de game zelf uittesten op Nintendo’s hoofdkantoor en vanaf dat moment was ik verkocht. Niet zonder reden: Nintendo was al erg ver met de ontwikkeling en had een duidelijk doel voor ogen. Welk doel? Deze winter vier mensen tegelijkertijd een nieuwe, onvergetelijke klassieke Mario-ervaring meegeven. Bij Nintendo op kantoor wist ik het al zeker: dit werd een topper. In mijn nieuwsberichten en forumreacties probeerde ik mensen al een beetje op te zwepen voor de release van New Super Mario Bros. Wii en met mij vele anderen die de charmes ook al hadden ontdekt. Nu de volledige versie achter me ligt kan ik met veel trots zeggen dat ik gelijk had. New Super Mario Bros. Wii is een topper. Het is dé hit voor deze kerst en wellicht dé hit van Nintendo sinds de release van de Wii. Dit is Mario op zijn best.

[url=/files/i_20469.jpg][img]/files/i_20469.jpg width=540 border=0[/img][/url] De roots New Super Mario Bros. Wii gaat terug naar de roots van de serie. Platformen tot je een ons weegt is de sleutel, maar dit keer met de grote toevoeging dat je het met vier mensen tegelijk kunt doen. Mario, Luigi, Yellow Toad en Blue Toad zijn de speelbare helden en moeten Princess Peach redden uit de klauwen van Bowser Jr. en de Koopa Kids. Een opgave die we onze loodgieter al vaak zat in zijn eentje hebben zien overkomen, dus met drie kameraden moet het helemaal lukken, niet waar? Dat klopt, mocht je dat met zijn allen als instelling hebben. Je kunt er echter ook voor kiezen elkaar te dwarsbomen en het leven zuur te maken. Dit laatste heb ik met eigen ogen ondervonden, maar daarover later meer. Ik heb New Super Mario Bros. Wii, mede op persoonlijk aanraden van Nintendo, niet in mijn eentje gespeeld, maar met zijn vieren. Van begin tot eind. Niet zo heel boeiend zou je denken, ware het niet dat mijn drie medespelers bestonden uit mijn twee zusjes en mijn ma. Mijn ma heeft werkelijk waar nog nooit een game gespeeld en met Nintendo’s belofte dat het voor iedereen leuk is en ook te doen is, eiste ik dat ze dit keer de gok waagde. Mijn zusjes (elf jaar oud en zestien jaar oud) zijn fervent gamers, dus met hen verwachtte ik geen complicaties. De Wii Remotes werden zijwaarts in de hand gehouden en na een korte uitleg voor mijn ma (“met 1 ren je, met 2 spring je, met de vierpuntdruktoets loop je en met de A-knop neem je plaats in een luchtbel en kun je zweven”) konden we aan de slag. Het eerste wat me opviel was de onoverzichtelijke overworld. Á la Mario Party bevind je je in 3D op een groot ‘bord’ waarbij de rondjes fungeren als aansluitpunt naar een level. Deze aanpak mist echter de compactheid en overzichtelijkheid van de overworlds uit – pak hem beet – Super Mario World en Super Mario Bros. 3. Maar goed, om nu meteen met een negatief punt te beginnen is ook zo zuur. Over dus naar de orde van de dag: het plezier dat je beleeft aan de game. [url=/files/mario_bros_wii-1.jpg][img]/files/mario_bros_wii-1.jpg width=540 border=0[/img][/url] Liefde Vanaf de eerste minuut is duidelijk dat deze game met veel liefde is gemaakt. De muziek op de achtergrond met ofwel nieuwe deuntjes ofwel oude, hernieuwde nummertjes, tovert een glimlach op je gezicht en laat zelfs de vijandjes uit het Mushroom Kingdom meedansen op de beat. Het loslaten van een Bullet Bill gaat zoals het hoort, gepaard met een dikke bass en de geluidjes die de personages uitkramen klinken helder en vertrouwd. Als je tijdens het spelen een leven verliest, komt je character terug in een luchtbel. Dit op zich is al aandoenlijk, maar het geschreeuw om hulp dat professioneel gedempt wordt maakt het geheel af. Ontpop je medespelers door een simpele tik en speel verder alsof er niets gebeurd is. Alles ziet er kleurrijk uit en loopt lekker vloeiend. Functioneel kiddy laten we maar zeggen. Het Mario-gevoel blijft er absoluut authentiek door en dat is ook de bedoeling bij deze titel. De special effects als bewegende achtergronden en dynamische platformen geven dat extraatje dat nodig is je duidelijk te maken dat je op een huidige generatie console speelt. Hier en daar een kartelrandje daargelaten is alles prima te pruimen met een zeer soepele framerate als het voornaamste gegeven. Met vier spelers die ieder hun individuele acties kennen, lopend in een bewegende wereld vol vijandjes, obstakels en platformen wil je dat ten aller tijden vasthouden. Kort lontje Want dat was ik aan het doen, om maar even terug te komen op mijn huiselijk scenario: spelen met zijn vieren. Het viel me op dat Mario een beetje zwaar aanvoelde en dat snelheid maken iets langer duurde dan dat ik gewend was. Dit mag echter de pret niet drukken, want eenmaal op snelheid kun je nog steeds door de levels razen als in andere Mario-delen. De vraag is echter of mede-spelers daar op zitten te wachten, want als je te ver vooruit loopt, kan dat resulteren in de dood van een ander. Het beeld wordt tot op zekere hoogte uitgezoomd, maar als je het echt te bont maakt, ‘verdwijnen’ je medespelers en verliezen ze een leven. Dit was uiteindelijk de reden dat mijn zestienjarig zusje na enige tijd de Wii Remote op de grond gooide met bijbehorende scheldwoorden. Gezegd moet worden dat daar andere voorvallen - haar oppakken en weggooien in een afgrond, ‘per ongeluk’ op haar hoofd springen waardoor ze haar sprong niet af kon maken en de verdoemenis in viel en schildjes tegen haar aan schoppen - aan vooraf gingen. Het moge duidelijk zijn dat het spel vele facetten kent, maar het uiteindelijke doel in ons huidige avontuur was om samen de finish te bereiken. Elkaar dwarsbomen kan in de andere speltypes waarbij het gaat om je individuele score die je omhoog krikt door vijandjes te verslaan en muntjes te verzamelen, maar dit was een potje van ultieme harmonie. Nederlanders hebben echter een kort lontje en de Wii Remote moest er voor boeten. Gelukkig zat het beschermhoesje eromheen waardoor mijn pa hem in alle kalmte op kon rapen om zo plaats te nemen als herboren vierde speler. Ideaal. [url=/files/mario_bros_wii-5.jpg][img]/files/mario_bros_wii-5.jpg width=540 border=0[/img][/url] Uitdagende plezier Vanaf nu was het getier en gescheld verdwenen en kon er gelachen geworden. Mijn ma was de slome, achterstallige speler die constant de kat uit de boom keek wat vaak resulteerde in beslissingen die te laat waren, mijn pa deed zijn best maar had een verschrikkelijke timing in zijn sprongen, mijn zusje van elf was de ‘onopzettelijke’ egoïstische speler die ‘per ongeluk’ alle power-ups pakte en ‘per ongeluk’ mijn ma in het vuur gooide en ik was de gecontroleerde speler die de minste levens kwijt raakte, maar toch speelde met een respectabele snelheid; de geoefende speler. Deze verschillen kleuren het spelverloop en zorgen ongetwijfeld voor een hoop lol. Iedere speler is anders en dat vertaalt zich perfect in het spel. Het was voor mij dan ook meteen duidelijk dat New Super Mario Bros. Wii optimaal gebruik wist te maken van een nog nooit eerder ervaren magie. Ik had totaal niet de behoefte het spel in mijn eentje op te starten. Ik heb het één keer gedaan en vond het zelfs saai, terwijl ik in het verleden niets anders deed. De essentie van New Super Mario Bros. Wii is immers identiek aan vorige platformers met ‘Mario’ in de titel. Ik zou hem zelfs uitdagender durven noemen dan welke Mario-platformer dan ook en dat komt met name door de extra dimensie dat het spel meekrijgt. Het is niet langer enkel een timing-kwestie, maar een echt behendigheidsgeheel doordat je een hoop dynamische dingen moet ontwijken, inzicht moet hebben en daarmee eventueel rekening moet houden met anderen. Ondanks deze uitdagingen vond ik het in mijn eentje maar niks. Ik had een nieuw gevoel ervaren en wilde niet meer terug. Mocht jij het nu als geïnteresseerde speler niet voor elkaar krijgen andere mensen te strikken voor je avontuur, dan raad ik je aan Benjamins stukje te lezen. Hij speelde hem namelijk wel geheel door in zijn uppie en zijn bevindingen vind je op de volgende pagina. [url=/files/mario_bros_wii-13.jpg][img]/files/mario_bros_wii-13.jpg width=540 border=0[/img][/url] Spelervriendelijk voor iedereen Zoals gezegd ben ik helemaal in mijn nopjes. Ik heb plezier met de hele familie en mijn ma vroeg zelfs de dag na haar eerste aanvaring met het spel of we niet verder konden spelen. ‘Ik wil hem nu ook uitspelen!’. Op zich is dit al hét bewijs dat het spel iedereen aanspreekt, maar dit moet beargumenteerd worden vanuit de kern, niet vanuit een praktisch voorbeeld. De kern zit hem in één ding: New Super Mario Bros. Wii is spelervriendelijk voor iedereen. De game is over het algemeen gezien erg uitdagend, dus de geoefende speler wordt al op zijn of haar wenken bediend. De minder toebedeelde spelers kunnen hier echter van meeprofiteren door op elk gewenst moment te ‘relaxen’ in een luchtbel. Dit is ideaal en wellicht de meest zinnige toevoeging in een videogame ooit. Zittend in een luchtbel kan er niets fout gaan. Je zweeft over alle afgronden en je bent onaantastbaar voor vijanden. Kunnen je medespelers een bepaald stuk niet overwinnen of willen ze dat simpelweg niet, dan kunnen ze met een druk op de A-knop achter je aan zweven zonder zorgen. Door met de Wii Remote te wiebelen komen ze ook nog eens met een acceptabele snelheid op je af gestruind. Soms is het voor jezelf ook handig; stort je richting de afgrond wegens een slecht getimede sprong of willekeurig ongelukkigheedje, dan doe je zonder problemen een last-minute-save á la Prince of Persia door snel op de A-knop te drukken. Vervolgens zweef je terug naar je medespelers et voilà: je doet weer volop mee. Wiebelen, power-ups en Yoshi Het wiebelen van de Wii Remote komt zoals gezegd bij het zweven in de luchtbel goed van pas, maar er zitten meer van dit soort gimmicks in New Super Mario Bros. Wii. Ik zal ze niet allemaal verklappen, maar denk aan zaken als het besturen van een lamp in een donkere grot of het kantelen van een brug indien je er bovenop staat. De meest cruciale toepassing vinden we bij de propeller-power-up. Deze power-up geeft je personage een vrolijk hoedje met een propeller waarna je door een lichte wiebel met je Wii Remote de lucht in zweeft. Ideaal om op geheime plekken te komen of om rustig wat muntjes bijeen te sprokkelen die in de lucht hangen. Een andere power-up, de pinguïn-power-up, maakt geen gebruik van de Wii Remote, maar is hierdoor niet minder leuk. Op ijzige vlaktes kun je buikschuivers maken als nooit te voren en bovendien beschik je als pinguïn-suit-bezitter over het schieten van ijsballen. Met deze ijsballen kun je vijandjes bevriezen waarna je ze kunt gebruiken als platform of als schietschijven. Eenzelfde power-up verkrijg je met de ijsbloem, al valt dan het buikschuiven weg. Ook de vuurbloem met de welbekende vuurballen is terug, net als de grote Mushroom en de Star. Een zeer enkele keer kom je ook de Mini Mushroom tegen en zelfs Yoshi komt af en toe de hoek om kijken! Helaas is de aanwezigheid van onze groene dino-vriend op één hand te tellen als het aankomt op verschijningen in levels, maar oh oh; wat is het leuk om ouderwets vijandjes op te eten en uit te spugen. Naast deze bijzonderheden zitten er nog wat andere voordelen aan het beestje. Zo kan hij langer de lucht in blijven bij een sprong en kun je hem gebruiken als lanceerplatform om zo moeilijk gelegen stukken te bereiken. Een minpunt is dat Yoshi geen stem heeft wat hem qua persoonlijkheid een stuk leger aan doet voelen. Een vreemde beslissing, want je zou zeggen dat hij sinds de Mario Party-games voldoende geëmancipeerd is om in een Mario-platformer af en toe iets uit te mogen kramen. [url=/files/mario_bros_wii-17.jpg][img]/files/mario_bros_wii-17.jpg width=540 border=0[/img][/url] Perfectie? Is alles dan koek en ei aan New Super Mario Bros. Wii? Grotendeels wel ja. Er valt weinig aan te merken op een spel dat zo solide in elkaar zit. Het werkt allemaal goed, het is leuk voor jong, oud, ervaren en onervaren en de spelduur is behoorlijk lang. Afhankelijk van je medespelers doe je al gauw tien tot vijftien uur over het normale avontuur en dan kun je nog gaan voor de uitdagingen waarbij het gaat om de individuele score. De balans die je terugvindt in de gameplay is ongeëvenaard en laat iedereen plezier hebben. Echter, de power-ups hadden wat mij betreft wat uitgebreider mogen zijn. Ik had graag meer verschillende dingen gezien en Yoshi vaker terug zien komen. Ook snapte ik het principe van de levens niet helemaal. Als je een leven verliest, kom je als speler terug in een bel. Ben je al je levens kwijt, dan kom je niet meer terug en is het aan de andere spelers het level te voltooien. Kom je bij een succes of faal terug op de overworld, dan krijgt de speler die ‘game over’ was door middel van een continue weer vijf levens terug. Het aantal continues wordt geregistreerd, maar heeft verder geen functie. Dit brengt enige verwarring met zich mee: zo is het nadelig geworden een level in te stappen met minder dan vijf levens. Dan kun je immers beter afgaan, opnieuw vijf levens krijgen en het dan opnieuw proberen. Dit geldt zeker voor de minder gevorderden onder ons, want zo krijgen ze ingame meer kansen. Voor de gevorderde speler is het een uitdaging om zo min mogelijk continues te krijgen, maar principieel gezien verandert het niets. Een vreemde situatie die mij nog steeds niet duidelijk is. Een ander puntje van kritiek is het ontbreken van een online-optie voor de singleplayer-spelers onder ons: je ontkomt niet aan dit punt. De magie van het samenspelen is onvergetelijk en onmisbaar in New Super Mario Bros. Wii. Online gaming op de PC, Xbox 360 en PS3 heeft al lang en breed bewezen dat de magie van het samenspel ook prima bereikt kan worden op afstand, mits er communicatie is. De makers van New Super Mario Bros. Wii gebruiken het argument dat je elkaar wilt zien als je de game speelt, en dat klopt absoluut en heeft ook zeker een meerwaarde, maar dat neemt niet weg dat de toevoeging van een online-functie niet nuttig was geweest. Je neemt er niets mee weg, je voegt er enkel iets mee toe. Het argument dat de processor van de Wii het niet aan zou kunnen is enorm discutabel en persoonlijk geloof ik het ook niet. Een misser dus, al is het alleen van toepassing op de mensen die niet zo gauw medespelers op kunnen of op willen trommelen. [url=/files/mario_bros_wii-22.jpg][img]/files/mario_bros_wii-22.jpg width=540 border=0[/img][/url] Conclusie New Super Mario Bros. Wii is een must-have voor iedere Wii-bezitter. Jong, oud, ervaren of onervaren: dit spel is voor iedereen geschikt. Niet alleen omdat het zoveel plezier biedt, maar ook omdat het werkelijk rekening houdt met de gebreken van sommige spelers zonder dat de ervaren spelers daar last van hebben. De game zorgt voor een magie die ik nog nooit eerder heb gevoeld in een videogame. Het zorgde er voor mij in ieder geval voor dat ik het spel alleen nog maar met vier spelers op de bank wilde spelen en niet minder. Het ontbreken van een online-functie voor de singleplayer is daar één reden van, maar het zit hem vooral in de fantastische spelsensatie die je meekrijgt als je met meerdere mensen speelt. New Super Mario Bros. Wii is de reden waarom je een Wii hebt of broodnodig een Wii moet hebben. [img]/files/EindoordeelMarioBrosWii.bmp[/img]

New Super Mario Bros. Wii - Benjamin (Singleplayer)

In mijn leven kwam ik al vroeg in aanraking met videogames. Mijn broer en zus kregen met kerst in 1991 hun allereerste spelcomputer: de Nintendo Entertainment System, uiteraard met Super Mario Bros. en Duck Hunt. Gelukkig is het memorabele moment van het aansluiten van de spelcomputer op beeld vastgelegd en ik als klein kind van ruim een jaar was erg geïnteresseerd in de spelcomputer. Specifieker gezegd: de doos van de spelcomputer. In mijn ooghoeken keek ik hoe mijn broer Super Mario Bros. aan het spelen was terwijl mijn zus aanwijzingen gaf, maar ik was te jong om zelf de controller in de handen te nemen. Wel bleek dat ik toen al kennis had wat goed en slecht was: jaren later greep ik alsnog de controller om Super Mario Bros. op eigen houtje te gaan spelen. Één ding moge duidelijk zijn: Super Mario Bros. is een tijdloze klassieker. Is New Super Mario Bros. Wii dat eigenlijk ook? Bovenstaand waargebeurd verhaal geeft het al een klein beetje aan: de Super Mario Bros.-serie is niet alleen leuk in je eentje, maar is dat ook vooral met meerdere personen. In de tijd van het eerste deel kon dat alleen om beurten, maar in deze geheel nieuwe versie is het mogelijk om met vier man tegelijk te spelen, waar je zeer waarschijnlijk alles over gelezen hebt in Quint zijn deel van de recensie. In dit deel van de recensie zal echter enkel en alleen het singleplayer aspect van de game beoordeeld worden, net zoals ik die zelf zo’n 14 jaar geleden speelde. Hoewel is gebleken dat New Super Mario Bros. Wii perfect te spelen is met meerdere personen, bleek ook dat hij prima te spelen is in je eentje.

[url=/files/mario_bros_wii-31.jpg][img]/files/mario_bros_wii-31.jpg width=540 border=0[/img][/url] Wat een levelontwerp! De singleplayer mode in de game speelt nog net zo als alle andere delen uit de bekendste game-serie ooit: de game telt een groot aantal werelden in verschillende thema’s, zoals een ijswereld, luchtwereld en een moeraswereld, die op hun beurt weer bestaan uit talloze levels die je door middel van het Mario Party-achtige bord bereikt, zoals eerder al beschreven is. Op het moment dat je het allereerste speelveld betreedt, voel je al meteen aan dat je een groots avontuur te wachten staat. De game voelt direct vertrouwd maar toch verrassend aan. Het vertrouwde aspect is voornamelijk ontstaan door de bekende aspecten, zoals de Mushroom- en Fireflower items. Het uiterst sterke leveldesign is verantwoordelijk voor het verrassende aspect. Al in het eerste level kom je verschillende nieuwe levelelementen tegen, zoals de bewegende ondergrond. Echter, het gebied waar het spel wat minder op scoort is die van de power-ups. Deze worden allemaal al vrij snel blootgegeven waardoor het verrassingseffect in de latere levels wordt weggenomen. Gelukkig wordt dit opgevangen door een hoop gespeel met het leveldesign waardoor je toch weer bij de keel gegrepen wordt. Tevens zijn de speelvelden zo ontworpen dat ze voor zowel de eenzame speler als de gezamenlijke spelers uiterst vermakelijk zijn. Uitdaging en vertier Godzijdank zorgen de goed overwogen beslissingen van de beste ontwikkelaars van Nintendo ervoor dat de moeilijkheidsgraad passend is en zo langzamerhand oploopt tot een zeer hoog niveau. In New Super Mario Bros. voor de DS bleef het niveau vrij constant vanaf de zesde wereld, maar in deze game begint de moeilijkheidsgraad al vanaf de vierde wereld vrij hoog op te lopen en deze stijging zet zich ook voort in de verdere werelden. De moeilijkheidsgraad stagneert gedurende de gehele game niet, waardoor je constant uitgedaagd wordt om verder te spelen. Een lastige sprong gaat in latere werelden vaak gepaard met vuur spugende piranha planten en andere vervelende obstakels, maar uitrusten na het passeren van dit gespuis zit er niet in: je rolt van de ene uitdaging in de andere. Je weet nooit wat je te wachten staat als je een lastig obstakel eindelijk overwonnen hebt. [url=/files/mario_bros_wii-25.jpg][img]/files/mario_bros_wii-25.jpg width=540 border=0[/img][/url] De hand van God Deze hoge moeilijkheidsgraad is mede haalbaar door de toevoeging van de Super Guide. Voor degenen die een bepaald stuk maar niet kunnen voltooien, verschijnt na het acht maal dood gaan een groen blok met een uitroepteken. Spring hiertegen en Luigi zal het spel van je overnemen, geheel bestuurd door de computer. Bovendien heb je de mogelijkheid om elk moment het spel over te nemen om het op geheel eigen wijze af te maken. Een zeer handige optie voor de beginnende gamers onder ons, zodat ook zij het spel van begin tot eind kunnen spelen. Als de Super Guide een hogere moeilijkheidsgraad met zich meebrengt, dan zou ik deze optie zeer graag in toekomstige Wii-titels willen zien. Bovendien wordt de moeilijkheidsgraad gecompenseerd door het feit dat er meer dan genoeg power-ups en ‘1-ups’ in het spel aanwezig zijn. Elke wereld kent een paar Toad-huisjes, waar je via een memory game power-ups kunt verzamelen. Bovendien zitten er tussen de normale levels ook korte versies waar je acht Toad-balonnen moet verzamelen, zodat de Toad van dat level jouw drie mushrooms cadeau geeft. Persoonlijk ben ik al vaak genoeg dood gegaan, maar ik heb nog geen enkele keer zonder levens gezeten, waardoor de game door de hogere moeilijkheidsgraad toch speelbaar blijft. Hoewel je als eenzame speler meer dan genoeg plezier uit de game haalt, was een vorm van online mode wenselijk geweest. Al was het alleen maar om een glimp van het multiplayer-feestje op te vangen. De hoofdmode is wellicht niet echt aantrekkelijk voor afstands-co-op, maar de Coin Battle-mode waarin je vecht om de hoogste score was in een online vorm buitengewoon welkom geweest. De afwezigheid is dan ook spijtig te noemen. [url=/files/mario_bros_wii-24.jpg][img]/files/mario_bros_wii-24.jpg width=540 border=0[/img][/url] Conclusie Kan ik dan echt geen groot minpunt in de game ontdekken? Nee, om eerlijk te zijn niet. De singleplayer is zowel verrassend als vertrouwd en de moeilijkheidsgraad is zeer passend en loopt mooi op tot het ultieme hoogtepunt in de latere werelden. De singleplayer is voor zowel de ervaren gamer als de beginnende gamer uitdagend en zeer vermakelijk om te spelen. New Super Mario Bros. Wii is het perfecte kerst- of Sinterklaasgeschenk voor jong en oud, als je de titel niet al lang in huis gehaald hebt.

N1 Score: 9.7

+

-

Gekoppelde games

New Super Mario Bros. Wii (Wii)