[Review] Geschreven door Theun op 2009-11-30 11:05:19

Dragon Ball: Revenge of King Piccolo

King Piccolo keert terug op aarde na jarenlang opgesloten gezeten te hebben in een pot. Het is aan jou om samen met Goku en zijn vrienden de wereld te redden van het kwaad in deze gloednieuwe Dragon Ball game voor de Wii. De laatste jaren worden we dood gegooid met Dragon Ball Z games. In eerste instantie waren deze vaak ontzettend slecht, maar de laatste jaren hebben we met de Budokai Tenkaichi-serie weinig te klagen. De reeks die zich volledig richt op het vecht-aspect van Dragon Ball Z komt keer op keer prima uit de verf. Dragon Ball: Revenge Of King Piccolo is echter een heel ander type game. Niet alleen volgt de speler het verhaal van de originele Dragon Ball serie, er is ook een heuse avonturen-mode waar de game hoge ogen mee probeert te gooien. Lees snel verder of deze goed uit de verf komt!

[url=http://www.wiids.nl/files/DragonballROKP_ss15.jpg][img]http://www.wiids.nl/files/DragonballROKP_ss15.jpg width=450 border=0[/img][/url] The Evil King Piccolo In tegenstelling tot de meeste Dragon Ball games, legt Dragon Ball: Revenge of King Piccolo de nadruk niet op het vechten zoals we dat kennen uit de Budokai Tenkaichi reeks. De hoofdattractie van deze game is de adventure mode. Het draait in deze mode nog steeds om het vechten, maar het wordt op een geheel andere manier gepresenteerd dan we de laatste jaren gewend zijn. In de adventure mode speel je als de jonge Goku en is het de bedoeling dat je jezelf door semi-3D levels heenvecht. Met semi-3D bedoel ik dat de opzet van de levels 2D zijn, maar je wel een metertje of drie in de diepte kunt lopen. Deze adventure mode is niet heel erg uitgebreid qua gameplay. De opzet is vrij eenvoudig: je wandelt met Goku van links naar rechts (soms vice versa) en wanneer er vijanden op het veld zijn, kun je niet meer verder lopen totdat deze vijanden verslagen zijn. Wanneer je dit hebt gedaan zal er á-la oude Super Nintendo fighting-games een mooie oranje pijl verschijnen met ‘Go!’ in de richting die je moet lopen. Tijdens het spel zul je meerdere malen op eindbazen stuiten. Deze zijn vaak groter dan normale vijanden en hebben een beschermend schild. Dit schild moet je eerst kapot slaan om de eindbaas te kunnen raken. Wanneer je een level gehaald hebt, krijg je een score en kun je door naar het volgende level. Deze kun je telkens selecteren in het Saga-scherm. Hier kun je de Saga uitkiezen waarin je kunt spelen en daar weer een level van kiezen. Het laatste level uit iedere saga bevat altijd een grote eindbaas. Tussen de levels door wordt het verhaal verteld. Dit gebeurd meestal met simpele conversaties waarbij je een sprite ziet met een stukje tekst eronder, maar soms ook in de vorm van filmpjes. De game begint bij het moment dat Goku kennis maakt met General Silver en eindigt na het verslaan van King Piccolo. Wii Motion Min In tegenstelling tot de meeste Wii-games maakt Dragon Ball: Revenge of King Piccolo geen gebruik van de unieke Wii Remote besturingsmogelijkheden. Alles moet dus met de knopjes gedaan worden. Goku kan slaan met A, springen met B, bewegen met de analoogstick, locken met Z, verdedigen met C en een Kamehameha uitvoeren met de vierpuntdruktoets. Het zit vrij simpel in elkaar allemaal en daardoor kun je de game ook spelen met een GameCube controller mocht je er nog één ergens hebben liggen. Doordat de game verder geen gebruik maakt van de unieke Wii Remote besturingsmogelijkheden is het ontzettend eenvoudig om te spelen. [url=http://www.wiids.nl/files/DragonballROKP_ss14.jpg][img]http://www.wiids.nl/files/DragonballROKP_ss14.jpg width=450 border=0[/img][/url] Easy-Hard-Easy-Hard Daarmee is dan ook gelijk de kogel door de kerk. Waar de game simpel te besturen is, daar is de moeilijkheidsgraad van de game allerminst constant te noemen. Wanneer je door de levels heen vecht, zul je vaak vijanden tegenkomen die je zonder moeite in elkaar slaat. Echter, wanneer je een eindbaas tegenkomt, zul je alles op alles moeten zetten om deze te verslaan. Een erg vreemde manier van het opbouwen van de moeilijkheidsgraad. Waar de game verder prima speelt, moet gezegd worden dat het vechten tegen grotere vijanden en eindbazen nogal frustrerend kan zijn. Wanneer je deze een paar keer raakt en vloert, kun je niet doorgaan met schade doen. Als een vijand op de grond ligt kan hij geen schade vangen en wanneer deze opstaat zal hij tijdelijk knipperen en onschadelijk zijn. Bij kleine vijanden is dit geen probleem, omdat deze vaak al dood zijn tegen de tijd dat ze de grond raken. Het verslaan van vijanden met een grotere levensbalk is hiermee wel vervelend. Soms sta je vaker te wachten dan te vechten voordat je door kunt naar het volgende stuk. Tournament Mode Naast de adventure mode is het verder ook nog mogelijk om te spelen in de tournament mode. Hier kun je samen met maximaal één vriend(in) enkel offline spelen in ‘toernooi-vorm’. Je hebt de beschikking over meerdere levels om in te spelen, maar de meest befaamde blijft die van het Budokai Tenkaichi toernooi uit de serie. Deze toernooi mode is helaas niet zo leuk als de naam doet denken. Je speelt tegen alle mogelijke tegenstanders en wanneer je er één hebt verslagen, kun je hier in het vervolg niet meer tegen uitkomen. Zo hoef je enkel een lijstje af te werken om het toernooi te winnen. In de ring zelf is het ook niet hoogstaand. Je kunt meteen zien dat deze mode last-minute aan de game is toegevoegd. In de ring speel je wél in een 3D omgeving, maar met de besturingsmogelijkheden van de adventure mode. Oftewel: 2D besturing in een 3D wereld. Het ziet er zelden tot nooit geweldig uit, de gevechten worden mateloos vaak onderbroken met het tijdelijk-onsterfelijk-zijn-nadat-je-op-de-grond-gelegen-hebt en een zogeheten ‘Ring Out’ is niet inbegrepen. Even snel een potje tegen een vriendin(in) spelen is ook mogelijk in de zojuist besproken setting, maar deze gevechten zijn totaal niet boeiend. Dit doordat het gevecht vaak stil ligt door de onsterfelijkheid en de beste 'buttonbasher' vaak wint. Naast deze Tournament Mode kun je er ook voor kiezen om de winkel in te gaan en de galerij te bekijken. In de adventure mode laten vijanden wel eens geld achter en wanneer je dat geld oppakt wordt dat voor je bewaard. Dit geld kun je in de winkel uitgeven aan allerlei toeters en bellen zoals liedjes uit de game en personages. Hier kun je verder niets mee behalve bekijken in de galerij. Leuk voor als je even de wereld van Dragon Ball wilt ontdekken, maar de galerij is niet het onderdeel waar je uren mee bezig kunt zijn. [url=/files/dragonball-awesomesuperbuberpicture2.jpg][img]/files/dragonball-awesomesuperbuberpicture2.jpg width=450 border=0[/img][/url] De graphics van de game zijn verder prima. Het spel is volledig cell-shaded en het enige wat ik erop kan aanmerken is dat de mondbewegingen bij de tussenfilmpjes in de adventure mode niet aanwezig zijn. Hierdoor ziet het er soms suf uit als je een stem hoort, maar de mond niet of totaal anders ziet bewegen. Tijdens ieder tussenfilmpje is de game voorzien van stemmen. Het gehele spel bevat ongelooflijk veel voice-overs en alle acteurs van de originele Dragon Ball serie die destijds de Amerikaanse versie hebben ingesproken, hebben hier ook hun werk gedaan. Zelfs de verteller die je hoort tijdens het begin en einde van een aflevering van de anime is ook hier in volle glorie af-en-toe te horen. De achtergrond muziek is helaas niet dezelfde als in de anime serie, maar over het algemeen wel vermakelijk. Mafuba! Dragon Ball: Revenge of King Piccolo doet helaas niet helemaal wat ervan verwacht werd. De adventure mode is vrij aardig om te spelen, maar kent genoeg fouten die het geheel toch minder maken. Over de Tournament Mode heb ik geen goed woord te zeggen en de winkel is samen met de galerij niet meer dan een leuk extraatje. Wellicht niet de meest slechte game in z’n genre, maar Dragon Ball: Revenge of King Piccolo had veel gekund en eigenlijk ook gemoeten.

N1 Score: 5.8

+

-

Gekoppelde games

Dragon Ball: Revenge of King Piccolo (Wii)