[Review] Geschreven door Benjamin op 2010-02-03 19:36:41

James Cameron's Avatar: The Game

James Cameron is de regisseur die bekend staat om het regisseren van films met enorme budgetten. Één van zijn bekendste films is de Titanic. Sinds enkele maanden draait in de bioscoop zijn nieuwste succes: Avatar. Deze film heeft onder andere het kijken van films in 3D weer op de kaart gezet. Gisteren werd zelfs bekend dat Avatar maar liefst negen maal genomineerd is voor een Oscar. Deze recensie gaat echter over de bijbehorende game en niet over de film. Verdient deze Wii-versie ook een aantal prestigieuze nominaties?

De planeet Pandora, waar de Na’vi-stam al eeuwen leeft, wordt door de mens bedreigd. Een groot mijnbouwbedrijf reist met geavanceerde ruimteschepen naar deze bijzondere planeet om een kostbaar mineraal te winnen. De overgebleven Na’vi proberen hun natuurrijke planeet te beschermen en de mens weg te jagen. Jij als speler speelt met de Na’vi in deze action-adventure game om ervoor te zorgen dat de planeet Pandora schadeloos achter gelaten wordt. Ik krijg een heel apart gevoel van binnen Het spectaculaire element van de film is dat het geheel op een empatische manier verteld wordt met unieke grafische effecten waarbij een prachtig vormgegeven planeet vol met natuur centraal staat. Sommige bezoekers van de film kregen na het zien van de film een naar gevoel, omdat zij zich weer in de harde realiteit van onze aarde begaven. Ik was echter blij dat er een keer een einde aan de game kwam, aangezien de magie van de film totaal niet tot zijn recht kwam in deze virtuele versie. De game speel je in eerste instantie met de Wii Remote en de Nunchuk. Met de Nunchuk baan je je een weg in de helaas erg lineaire en te donkere spelomgeving om de mensen weg te jagen. Een groot deel van de game zul je je sluipend voortbrengen, aangezien je dan niet door de mensen gezien wordt en je ze in alle rust kunt verslaan. Het verstandigste is door dat met speciale sluiptechnieken te doen. Zonder dat de tegenstanders je zien druk je op de B-knop, waarna een quick-time event zich afspeelt en je je tegenstanders geruisloos wegwerkt. Je kunt echter ook voor de directe aanpak kiezen: op je vijanden af rennen en ze met je staf een zwieper geven. Dit doe je zoals verwacht met een zwaai van de Wii-afstandsbediening. De game biedt tevens de mogelijkheid om de camera op je tegenstanders te locken met een druk op de Z-knop, maar dit is zo tergend slecht uitgewerkt, dat het beter is om deze functie niet te gebruiken. Het zal vaak voorkomen dat de game de camera lockt op tegenstanders die zich veel verder weg bevinden, terwijl je eerst de dichtstbijzijnde vijanden om zeep wil helpen. Gedurende de game verzamel je tevens Eywa-levenskracht waarmee je de vaardigheden van je personage en je uitrusting kunt verbeteren. Naast de staf heeft je personage ook de beschikking over een pijl en boog voor de lange afstandsgevechten. Deze gebruik je door de B-knop ingedrukt te houden en te richten op het scherm. Het is echter een hele kunst om het beeld een goede kant op te draaien, dus ideaal werkt dit ook niet. Vlieg met me mee! In totaal bevat de game dertien verschillende levels die je op een virtuele wereldbol kunt selecteren. De game heb je voor je het weet uitgespeeld, omdat de meeste levels hoogstens een kwartiertje tot twintig minuten duren. Ergens is dit wel prettig, omdat de game zich telkens op vervelende wijze blijft herhalen: schuilen in het hoge gras, aanvallen op het juiste moment, het volbrengen van een quick-time event en op naar de volgende vijanden. Naast deze activiteit zul je enkele beveiligingsapparaten moeten vernietigen alvorens je je verder kunt bewegen. Ook dit wordt verricht door een quick-time event. Naast deze zeer standaard levelopbouw en herhalende gameplay bevat de game godzijdank nog enige vorm van afwisseling. Er zijn enkele levels waarin je met een reuzachtige vogel zult moeten vliegen over het mooie landschap van Pandora. Dit wezen kun je op twee manieren besturen: het bewegen van de Nunchuk in zijn totaliteit (naar boven, beneden, links en rechts) of je sluit het Balance Board aan zodat je de vogel met je lichaam kunt bewegen. Die laatste besturingsoptie is veruit de beste optie, aangezien de sensoren in de Nunchuk voor dit soort gameplay niet nauwkeurig genoeg is. Irritante wesp Naast het Balance Baord-logo bevindt zich op de verpakking ook het Wii MotionPlus-logo. Net als het Wii Balance Board is dit accessoire optioneel en voegt het slechts een kleine extra toe. Op sommige plaatsen in de levels bevindt zich een soort wespennest. Als je de Wii MotionPlus aangesloten hebt, kun je met je cursor op dit nest richten en de controle hebben over een uit de kluiten gewassen Hellevuurwesp. Met deze wesp hoor je vijanden te kunnen verslaan, maar op de één of andere manier is dat zowat onmogelijk. Je kunt je vijanden blijven aanvallen, maar dood gaan ze nooit. De wesp is wél handig om het gebied in alle rust te verkennen alvorens je dat zelf doet. De besturing van deze wesp gaat hetzelfde als het besturen van het vliegtuigje in Wii Sports: Resort: je kantelt de Wii Remote. Het enige verschil is dat het in Wii Sports: Resort meer dan uitstekend werkt, maar in Avatar ronduit frustrerend. Ach, het is maar een klein verschil. Tenslotte is er nog de mogelijkheid om een tweede extra speler aan het spel toe te voegen. Deze krijgt dan de beschikking over een geheel eigen personage. Helaas is de gameplay an sich slecht uitgewerkt en een co-op multiplayer maakt dat er niet leuker op. Naast deze co-op mode bevat de game geen enkele extra’s die je stimuleren om meer te doen dan het simpelweg voltooien van een level. De game is grafisch gezien teleurstellend te noemen. Kartelrandjes en polygonen tellen komt helaas vaker dan één keer voor. Een film die het toch vooral moet hebben van de sterke grafische effecten, komt daardoor in een game niet goed tot z’n recht. Hoewel het spel soepel loopt, zal het vaak gebeuren dat je tussen een paar bomen vast komt te zitten zonder dat daar een reden voor is. De personages zien er daarentegen goed gedetailleerd uit. De muziek in de game zul je nauwelijks opmerken en de voice-acting van de personages schiet tekort. Conclusie Op papier had Avatar: The Game een aardige titel kunnen worden, maar door herhalende gameplay en lineaire spelverloop, ben je er al gauw klaar mee. Het vechtsysteem werkt aardig (de game registreert je bewegingen vrij goed), maar het is simpelweg te repetitief om lang leuk te blijven. Bovendien laat de algehele presentatie te wensen over en is de afwerking slordig te noemen. Daar kunnen de leuke vliegmissies helaas weinig aan doen.

N1 Score: 5.3

+

-

Gekoppelde games

James Cameron's Avatar: The Game (Wii)