[Special] Geschreven door Randy1 op 2004-01-13 03:27:35

Back 2 Be4?

Tijd voor een column die helemaal draait om iets wat we als een stelletje bejaarden bijna allemaal doen...terugkijken en roepen ''was het maar als vroeger''... Bladeren vallen, bomen beginnen kaal te worden, een ijzige windvlaag neemt de herfst mee, sneeuw begint te vallen en water veranderd in ijs. De zon komt op, schijnt warm op het ijs, het ijs smelt, vogels beginnen te zingen, insecten zoeken toevlucht in huizen, in vochtige hoekjes waar zelfs Swiffer niet kan komen...de lente begint. Na een heftige zomer, met soms een regenbuitje als tegenslag, herhaald alles zich weer...maar op een dag zal dit alles stoppen. Zal alles veranderen... Iedereen moet er weleens aan gedacht hebben. Dood. Het stoppen van het kloppen van de hart. Veranderingen. Komt de zon nog wel op? De ene dag wordt een deur ingetrapt en zie je dat je Joodse zusje hardhandig naar buiten getrokken word. De andere dag kijk je glimlachend naar je kleinkinderen. Een oud spreekwoord luid dat aan alles een eind komt. Een oud spreekwoord luid dat men herinneringen moet koesteren.

[img]"http://www.gameqube.nl/viewerscreen.php?screen=vroeger.jpg"[/img] We leveren allemaal veel kritiek. Veel ouderen voelen zich niet meer op hun gemak, worden uitgescholden voor van alles en nogwat op een dagelijkse wandeltje naar de groenteboer. Ze komen thuis en denken; ''was het maar vroeger''. Ze willen dat alles teruggaat naar de tijd dat we als mensen een levensgroep waren. Dat Hagenezen in de straten van Scheveningen met z'n allen op een verkrachter sprongen als ze deze zagen toeslaan. Op de dagen dat we om elkaar gaven. Alles veranderd. 2003, zomer, Friesland vreest droog te komen staan. Ik kan me nog goed herinneren dat ik een zomerlang regen heb gehad. Dat regenbuien in 10 jaar veranderen in gloeiend hete wolken roept angst bij me op. Alles veranderd, en je hoeft niet autistisch te zijn om hier angstgevoelens van te krijgen. Nog geen 8 jaar terug werpte ik mijn speer in het hart van een shape-shiftende, ziel-stelende tovenaar en spetterden de 2 dimensionale bloeddruppels over het scherm heen. Tegewoordig neem ik geen genoegen meer met die bloeddruppels, zelfs niet als ze 3 dimensionaal zijn en de tovenaar een gil uitslaat terwijl ze wegspatten. Nog geen 8 jaar terug sprong ik als loodgieter van pijp tot pijp. Tegewoordig is een pijp, alhoewel 'ie gegroeit is in breedte, lengte, dikte en grootte, te min. [img]"http://www.gameqube.nl/viewerscreen.php?screen=vergelijken.jpg"[/img] Op een dag ga je bij een bushalte zitten, deze keer zonder je vrienden. Geen reden om cool te doen dus. Langzaam maar zeker loopt een oud vrouwtje naar je toe, gaat naast je zitten...en vraagt hoe het met je gaat, hoe het op school is. Zo'n persoon snapt het. We hoeven niet terug te kijken. We hoeven het heden niet te vergelijken met vroeger. We zouden allemaal eens moeten stoppen met kritiek leveren door te zeggen dat het vroeger allemaal beter was, en genoegen moeten nemen met hetgene wat we vandaag krijgen. De pijp is nu groter, neem er genoegen mee. Het bloed is nu dikker, neem er genoegen mee. Nintendo staat 2de, neem er genoegen mee. Behoud de herinneringen aan vroeger, maar pas ze niet toe in het heden. Jammer genoeg zal echter niemand naar me luisteren...dezer dagen is een mens pas echt te horen als hij of zij niets nuttigs te melden heeft.