[Review] Geschreven door Marcel op 2010-03-27 20:19:47

Sonic Classic Collection

Een collectie van vier klassieke Sonic titels voor onderweg is in theorie geen slecht vooruitzicht. De Mega Drive Sonic’s zijn al meerdere malen uitgebracht op diverse systemen en vandaag de dag nog steeds goed speelbaar. In feite kan er eigenlijk niets misgaan, maar SEGA en The Creative Assembly zijn zelfs niet in staat om deze simpele taak met goed gevolg uit te voeren. Sonic Classic Collection bestaat uit de games Sonic the Hedgehog, Sonic the Hedgehog 2, Sonic the Hedgehog 3 en Sonic & Knuckles. Tevens is de cartridge voorzien van Sonic 3 & Knuckles, waarbij Sonic 3 en Sonic & Knuckles aan elkaar zijn geplakt en samen één avontuur vormen. Als laatste is Sonic 2 & Knuckles aanwezig, waarmee je met Knuckles het avonuur van Sonic the Hedgehog 2 kunt doorlopen. De Sonic games bieden een uur of vier speelplezier per stuk. Met de knop illustrations kun je artwork bekijken van de bovenstaande Sonic titels en andere Sonic afbeeldingen uit de jaren ‘90 aanschouwen, zoals beeldmateriaal van Sonic Drift. De knop credits laat ons ten slotte zien wie dit wanproduct in elkaar heeft geprakt.

Wanneer je één van de Sonic games start, valt direct op dat de graphics ingeklonken zijn. Sonic Classic Collection bevat de Amerikaanse versies van de Sonic Mega Drive games. Aangezien TV’s destijds een hogere resolutie hadden dan de DS nu, heeft men de games enigszins ‘geplet’ zodat alles op het scherm past. Het levert al direct een zeer rommelige presentatie op. De schuine lijnen zijn gekarteld en de bewegende achtergrondeffecten, zoals stromend water of vuur glitchen behoorlijk. Als je ogen gewend zijn geraakt aan de pixelbrei dan zijn je oren aan de beurt om zich aan te passen. Toegegeven, de sound chip van de Mega Drive is al jarenlang het doelwit van parodiën en was zelfs destijds in sommige games ondermaats benut. De duffe klanken nemen we in het geval van nostalgie voor lief en zo nu en dan wist men behoorlijk goede deuntjes te componeren. Sterker nog, de Sonic titels waren destijds het schoolvoorbeeld van goede Mega Drive muziek. De tune van de Green Hill Zone staat in het geheugen van menig gamer gegrift. De soundtrack die Michael Jackson gedeeltelijk componeerde voor Sonic the Hedgehog 3, inclusief alle ‘HiHi’s’ en ‘Auws’ staat vermeld in de geschiedenisboeken. Het is echter onmogelijk om je aan te passen aan geluidseffecten die niet worden afgespeeld, afgekapt worden door een volgend geluidseffect of muziek die een echo heeft of niet zuiver klinkt en stoort. Sonic the Hedgehog 1 & 2 Met de bovenstaande kommer en kwel in het achterhoofd begon ik aan Sonic the Hedgehog. De titel zette SEGA destijds op de kaart als een prominente consolebouwer en heeft nog steeds zijn charmes. De graphics zijn kleurrijk en abstract. Sonic reist van de Green Hill Zone naar het duistere Labyrinth Zone en de Star Light Zone. Iedere Zone is opgedeeld in meerdere acts. Het is de bedoeling om Dr. Eggman en zijn robotleger te verslaan en de gevangen genomen dieren te bevrijden. Het level design van Sonic the Hedgehog staat nog steeds met kop en schouders boven een aantal moderne Sonic games. Je hebt meerdere routes om uit te kiezen, waarbij de bovenste route doorgaands de snelste en de moeilijkste is. De onderste route de gemakkelijkste en de langzaamste. De middelste route is voorzien van de meeste vijanden om te verslaan. In het geval van de Collection een moeilijk karwei. Het vergt pixelprecisie om een vijand met een welgemikte sprong uit te schakelen. Je moet bijvoorbeeld op de kop van een robot springen in plaats van op zijn arm of wapen. Aangezien de resolutie compleet verknoeid is, ben je vrijwel niet in staat om fatsoenlijk strijd te leveren met de badniks. De game heeft daarbij ook nog eens twee keer zoveel stotteringen, glitches en haperingen als de originele uitgave. Sonic the Hedgehog 2 is in dit verzamelpakket het beste speelbaar. De Zones zijn aanzienlijk uitgebreid tegenover Sonic 1, met meerdere puzzelelementen en nieuwe thema’s. Het avontuur beslaat onder andere de spannende Mystic Cave Zone en de dynamische Chemical Plant Zone. In Sonic the Hedgehog 2 kan Sonic zijn Spin Dash op commando uitvoeren, waardoor het gemakkelijker is om je snelheid te behouden of om geheime gangen te ontdekken door blokken te slopen. De afwerking is wederom helaas ver te zoeken. Sonic the Hedgehog 2 heeft een iconische bonus stage, waarbij Sonic door een 3D buis rent en ringen verzamelt om uiteindelijk een Chaos Emerald te mogen claimen. De besturing reageert te traag, waardoor je te snel geraakt wordt door de bommen en stekels. Sonic the Hedgehog 3 & Knuckles Sonic the Hedgehog 3 en Sonic & Knuckles zijn de meest geadvanceerde games van het pakket en tevens de meest onspeelbare. Je zult de verscheidene Zones met horten en stoten moeten trotseren. De haperingen, de problemen van het geluid en de grafische glitches zijn hier dermate aanwezig dat de game haast onspeelbaar wordt. Een jammerlijk falen aan de kant van SEGA, aangezien het normaal gesproken ontzettend leuke platform en actie games zijn. In de titels vind je namelijk veel meer extra gameplay elementen, zoals machines, geheime gangen, power-ups en bewegende liften dan in Sonic en Sonic 2. De graphics zijn ook nog eens van een hoger niveau met weersveranderingen en lichteffecten. Het is haast onmogelijk om de games 100% te voltooien aangezien de bonus stages van het spel vrijwel onspeelbaar zijn. In de bonus stage van Sonic 3 en Sonic & Knuckles rent Sonic over een grote gekleurde 3D bal. Hij loopt over de getekende vakjes heen en kan slechts in vier richtingen lopen: noord, oost, zuid of west. Sonic moet de blauwe orbs vezamelen en de rode orbs ontwijken. De resolutie problemen zorgen ervoor dat het beeld constant flikkert en je min of meer SEGA voor het gerecht kunt slepen voor het uitlokken van een epileptische aanval. Na de bonus stage beproeving werd ik in de Hydro City Zone ontvangen door een camera bug. Ik rende kennelijk te snel naar veiligheid toen een muur in het eerste gedeelte van de Zone Sonic probeerde te pletten. De camera bleef hangen op de animatie van de muur en Sonic rende gedeeltelijk het beeld uit. Het is SEGA kennelijk gelukt om de camera van een 2D game te slopen iets dat ik voor de release van Sonic Classic Collection onmogelijk achtte. De Sonic titels die je vroeger niet kon saven, zijn in de Classic Collection voorzien van een save functie. Daarnaast staat er op het onderste scherm een kort inleidend verhaaltje over ieder spel en kun je de controls bekijken. Helaas is het ontwikkelteam doorgeschoten in de drang om het tweede scherm te gebruiken. Je kunt de games alleen afsluiten of pauzeren door met je stylus de daarvoor bestemde knopjes aan te tikken. Een nogal omslachtige oplossing en het is raadselachtig dat je de game niet op pauze kunt zetten met de start knop. De multiplayer modes zijn ook verdwenen en de replay waarde heeft behoorlijk te leiden onder de kwaliteit van de ports. Conclusie Sonic Classic Collection is een afvalproduct. De klassieke Sonic games zijn door het slijk gehaald en van nostalgie of een roze bril is door de problemen met het geluid en de graphics geen sprake. Een aantal onderdelen van de games is haast onspeelbaar en ik vraag me sterk af of men bij SEGA de game ooit zelf getest heeft. De illustraties en save-functie die uniek zijn in de collectie voegen niets toe en aangezien er op andere systemen veel betere versies van de games verkrijgbaar zijn die geen epilepsie veroorzaken, is mijn advies om Sonic Classic Collection te mijden en de Mega Drive dan wel Wii af te stoffen of van zolder te halen.

N1 Score: 4.5

+

-

Gekoppelde games

Sonic Classic Collection (Nintendo DS)