[Review] Geschreven door Benjamin op 2010-04-16 23:47:20

Step to the Beat

Je kent het vast wel. Je zit in de auto en hoort op de radio een pakkend deuntje. Voor je het weet zit je met je handen of voeten mee te tikken op het ritme van de muziek. Dit simpele concept is in principe de basis voor Step to the Beat, waarin je al wandelend op het ritme een eiland verkent. Step to the Beat presenteert zichzelf als een fitness/ritme-game voor de het hele gezin. Dat is tevens direct te merken aan het introfilmpje van de game. Een standaard gezin (man, vrouw, zoon en dochter) leeft zich helemaal uit en het lijkt alsof ze de lol van hun leven hebben. Ditzelfde doorsnee gezin staat met een enorme glimlach op het doosje van de game. Ze moeten er wel heel erg veel betaald voor krijgen, was mijn eerste gedachte. Ikzelf verwachtte helemaal niets van de game en ik was al tevreden als het mij enig plezier zou geven. Met tegenzin schoof ik de disk in mijn trouwe Wii.

Een ritmisch eiland Step to the Beat speelt zich af op het eiland genaamd Rhythm Island dat je met je personage moet gaan verkennen. Dat verkennen gebeurt echter niet op een gewone manier. Een fitness-game zou geen fitness-game zijn als je er niet lekker bij zou moeten bewegen, dus dat is in deze titel niet anders. Je hebt de keuze uit drie verschillende besturingsopties. De eerste is de Wii-afstandsbediening met Nunchuk combinatie, de tweede is het Wii Balance Board en de derde is de dansmat die je eerder kreeg bij games als Dancing Stage, maar ook eventueel los te koop is. Bij de eerste optie is het de bedoeling dat je de Nunchuk in je broekzak stopt waardoor je stappen worden geteld. Deze manier is echter veruit het minst accuraat en daarom niet aan te raden. Het Wii Balance Board is al een veel betere keuze. Met welke besturingsoptie je ook speelt, je zult altijd de Wii-afstandsbediening bij de hand moeten hebben. Het lege eiland ligt vol met allerlei ‘capsules’. Het is de bedoeling om het eiland op te fleuren met allerlei attributen, zoals een boom, een stalletje en huisjes. Dit doe je door je punten die je verdient met het lopen in te wisselen voor die capsules. Dit gaat door met je Wii-afstandsbediening (tijdens het wandelen) naar de capsules te wijzen en op de A-knop te drukken. Het kan soms vrij lastig zijn om de capsule die je open wilt maken goed aan te wijzen, aangezien door de beweging van je lichaam de cursor over het beeld ook heen en weer gaat. Stoppen met lopen zou dan een optie kunnen zijn, mits je puntenaantal dan niet achteruit loopt. Dit is in Step to the Beat helaas wel het geval. Je wordt constant gestimuleerd om hoe dan ook door te blijven wandelen. Een ander minder fijn aspect is het feit dat je looproute min of meer vast ligt. Je eigengemaakte personage loopt een vaste route langs allerlei paden. Pas als er een splitsing aan komt, kun je je eigen richting kiezen. Step to the Beat zou Step to the Beat niet zijn als al dit gewandel met een gezellig deuntje zou zijn. In totaal bevat de game 120 verschillende nummers die heel erg gevarieerd zijn. Het spel kent bekende nummers zoals Closer van Ne-Yo en, hoe toepasselijk, Walking on Sunshine. Alle nummers in de game zijn de originele versies, dus covers hoef je gelukkig niet te verwachten. Tevens is het zo dat het grootste deel van de tracklist uit typische Dancing Stage-achtige liedjes bestaat. Je kunt dus veel up-tempo nummers verwachten met een sterke beat eronder. Over het algemeen bevat de game een aardige tracklist, maar het is geen reden om de game op aan te schaffen. Je hebt overigens de mogelijkheid om zelf te kiezen welke nummers je tijdens het wandelen voorbij wil komen horen. Het principe van lopen op de muziek is een aardig uitgangspunt voor een videogame, maar in Step to the Beat ligt de herhaling snel op de loer. Reuzehamer De game kent ook een aantal andere modi. Ten eerste kun je drie verschillende minigames spelen. De eerste is Whack-A-Slack waarin je op het ritme van het gekozen nummer, verschillende poppetjes die op je af komen op hun hoofd moet slaan. De tweede minigame is Psycolo waarin je met een kubus met gekleurde vlakken items moet verzamelen op een gekleurd speelveld. Je moet gedurende deze minigame echter wel nog steeds op het ritme van de muziek lopen. De laatste minigame heet Smash ’n Run, waarin je met je personage met een enorme hamer op een soort voetbalveld poppetjes voor hun donder moet rammen. Ook in deze minigame moet je op het ritme van de muziek lopen, al bestuur je je personage wel gewoon met de control stick op de Nunchuk. Kort gezegd zijn al deze minigames vrij inspiratieloos en niet vermakelijk om te spelen. Ze hebben bovendien niets met de game zelf te maken. De standaard singleplayer mode kun je overigens ook nog met een tweede speler spelen. Van de graphics van de game hoef je niet veel te verwachten. De game is grafisch absoluut geen hoogstandje, wat mede komt door de saaie vormgeving. Alle items die je op het eiland vrij kan spelen zien er erg simplistisch uit en het is jammer dat je niet je eigen Mii-personage in de game kan gebruiken in plaats van een Mii-lookalike. De game speelt zich wel real time af, wat wil zeggen dat wanneer het avond is als je de game speelt, het op het eiland ook avond zal zijn. Echt een meerwaarde geeft het niet, maar desondanks een leuke bijkomstigheid. Conclusie Step to the Beat is eens een ander type fitness/ritme-game dan we gewend zijn. Het idee is aardig en voelt verfrissend aan, maar het concept is jammer genoeg niet heel erg goed uitgewerkt. Bovendien valt de game vaak in herhaling, aangezien je constant alleen maar aan het wandelen bent, zonder dat je daar een leuke nevenactiviteit bij doet. De tracklist is goed te vergelijken met Konami’s Dancing Stage-games. Veel nummers hebben zo’n zelfde harde beat, waardoor je nog enigszins door de game wordt meegenomen. Step to the Beat is dus vooral meer een variatie op een bestaand genre die maar net aan voldoende scoort.

N1 Score: 5.5

+

-

Gekoppelde games

Step to the Beat (Wii)