[Review] Geschreven door Quint op 2010-05-26 22:57:00

Prince of Persia: The Forgotten Sands

Prince of Persia: The Sands of Time draait op dit moment in de Nederlandse bioscopen en Ubisoft profiteert van dit feit door haar nieuwste telg in de Prince of Persia-serie gelijktijdig uit te brengen. Het spel heeft niets met de film te maken en Ubisoft kan dit maar niet genoeg benadrukken. “Dit is geen filmgame!” De reden voor dit dakengeschreeuw is dat filmgames doorgaans kwalitatief gezien flink onder doen aan ‘stand alone’-titels. Geldt dit ook voor de Wii-versie van Prince of Persia: The Forgotten Sands?

“Hey, listen!” Het verhaal in The Forgotten Sands wordt behoorlijk verwarrend gebracht. Je ziet de prins wederom in een afbrokkelende stad zijn uitweg vinden, waarna hij uiteindelijk in een magisch realm springt. Dit magische realm blijkt het beloofde koninkrijk voor de prins te zijn, toegewezen door een vrouwelijke djinn die je gedurende het spel zal vergezellen. Het koninkrijk is echter bezeten door kwade krachten en de prins zijn prinses is ook in gevaar. Gezien de Perzische prins wel van een avontuurtje houdt, neemt hij de uitdaging maar al te graag aan om de zojuist genoemde problemen op te lossen. Het verhaal verdient geen Academy Award, moge dat duidelijk zijn. Het wordt meer uitgediept gedurende je avontuur door gesprekken tussen de prins en de djinn en door een vrouwelijke verteller die uit het niets haar zegje komt doen. Beide toepassingen zijn storend en vooral de djinn overtreft het “Hey, listen!”-irritatieniveau van Navi uit The Legend of Zelda met gemak. De voice-over van de prins is prima te pruimen, maar die van de djinn is tenenkrommend. “My prince” klinkt als “my friend”, de algemene verbastering van het stemgeluid klinkt voor geen meter en doorgaans heeft ze niets nuttigs te zeggen. [url=http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-2.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-2.jpg border=0 height=293 width=520][/img][/url] Klimmen en klauteren Maar gelukkig draait een nieuwe Prince of Persia daar niet om. De game gaat steevast door met de eeuwenoude formule: klimmen, klauteren en vechten. Je verplaatst de prins, al zij het met een verontwaardigende loopanimatie, met de Nunchuk en staat hem met acties bij met de Wii Remote. De welbekende trucjes zoals het muurlopen, het zwieren aan palen en het maken van walljumps zijn weer terug. Je ontwijkt zwierende boomstammen, je springt over ijzeren punten en ontwijkt pijlen. Dit alles hebben we al eens eerder gezien, maar The Forgotten Sands biedt meer. Om te beginnen is er een element aan het spel toegevoegd. Dit element toont een actie als een verre sprong vertraagd in beeld, getoond vanuit een spectaculair camerastandpunt. Dit is puur en alleen voor de show, maar het zorgt wel voor een ‘wow’-effect. Het geeft je als speler een aanzienlijk sterker gevoel dat je de stoere acrobaat aan het uithangen bent. De troef van The Forgotten Sands zit hem echter in drie zandkrachten. De eerste zandkracht laat je haken plaatsen, de tweede laat je de lucht in stijgen en de derde vormt een schild om je heen waardoor je eventjes kunt zweven. Al deze zandkrachten gaan gepaard met het aanwijzen van de Wii Remote. Mocht je bijvoorbeeld een bepaald punt niet kunnen bereiken, dan ligt de oplossing in het gebruik van de Wii Remote. Wijs op het scherm een plek op de muur aan en met een druk op de B-knop verschijnt er een haak. Vervolgens kun je met twee muurloopbewegingen het gewenste punt wel bereiken. Dit inzicht wordt op den duur uitgebreid met alle drie de zandkrachten en hier komt de ware kracht van The Forgotten Sands om de hoek kijken. Het spel wordt hierdoor een stuk lastiger en vrijer qua opzet, wat een leukere uitdaging met zich meebrengt en daarmee meer speelplezier. [url=/files/prince_of_persia_f_s-9.jpg][img]/files/prince_of_persia_f_s-9.jpg width=540 border=0[/img][/url] Helaas is het zo dat je deze krachten, laat staan de volledige vrijheid, niet gelijk tot je beschikking hebt. Op het begin van de game wordt alles voorgekauwd en leer je de krachten voor een overdreven lange tijd één voor één kennen. Hier gaat een flink aantal uur overheen en dat zijn allemaal uren van verveling. Je krijgt precies te zien waar de haken geplaatst moeten worden of waar je eventueel de lucht in zou moeten zweven. Tot overmaat van ramp geeft het spel constant hints met behulp van luchtstromingen die laten zien waar je naar toe moet springen. Je zou denken dat het spel hiermee vlekkeloos verloopt, maar dat is niet helemaal waar. Door klungelige programmeerfoutjes springt je prins meerdere malen de afgrond in, terwijl je toch echt die bepaalde richting in sprong. De camera wil ook niet altijd meewerken en het constant bijsturen van dat ding is ook niet iets waar je op zit te wachten. Een ander punt van frustratie is de vertraging die zit in de springactie van de prins. Hierdoor wordt het timen van je sprongen onnodig lastiger gemaakt. [url=http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-4.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-4.jpg border=0 height=293 width=521][/img][/url] Vechten De game is, doordat hij zeer traag op gang komt, enkel weggelegd voor mensen met een geduld van goud. Echter, er is één ongenoemd aspect dat gedurende het gehele spel vervelend is en blijft: het vechten. De grote boosdoener van dit gegeven wordt veroorzaakt door het karige gebruik van de motion controls. Het voelt als een stap terug in de tijd. Een tijd waarin het zwiepen nog helemaal hip was. Als een bezetene sla je wat met de Wii Remote in het rond en je vijanden zullen vanzelf neervallen. Af en toe een keer blocken met de Nunchuk is wellicht handig, maar echt nodig is het niet. Vijanden worden automatisch gelocked en de prins voert vanzelf een leuke aanval uit als je met de Wii Remote blijft zwiepen. Er worden pogingen gedaan om het vechten leuker te maken door gedurende de game nieuwe moves vrij te spelen, maar het blijft neerkomen op flauw gezwiep. De toffe finishing moves die Prince of Persia: Rival Swords rijk was, zijn dan ook helaas verleden tijd. Daarbij zijn de vijanden ontzettend inspiratieloos en worden ze door de game heen schaamteloos hergebruikt. Het vechten had dan ook weg mogen blijven, want zodra je de ‘ring’ in wordt gegooid, slaak je een diepe zucht uit van teleurstelling. Het enige lichtpuntje zijn de hoofdbazen die wel enig inzicht vereisen en hier en daar gebruik maken van een spectaculair quicktime-event. [url=/files/prince_of_persia_f_s-3.jpg][img]/files/prince_of_persia_f_s-3.jpg width=540 border=0[/img][/url] Co-op Er zit een co-op in The Forgotten Sands die bedoeld is voor ‘je kleine broertje of je kleine zusje’, zoals de makers het zelf zeggen. Toen dit in de media werd verspreid, brak mijn klomp en in de praktijk blijkt dit ook terecht. Het lijkt me stug dat een speler die van Prince of Persia houdt, zit te wachten op iemand die komt helpen met het vertragen van obstakels of het tekenen van hulplijnen richting ‘wellicht ongeziene paden.’ Het spel is helemaal niet moeilijk, dus de hulp van je zesjarig zusje mag dan best uitblijven. De co-op is daarmee ook niet interessant voor mensen die zelf actief gamen. De bevrediging van het stoppen van een zwierende boomstam in de vorm van een cursor is voor zulk soort mensen nihil. Een bevrediging die wellicht wel interessant is voor deze ‘hardcore-gamer’ is de toevoeging van een achievement-systeem. The Forgotten Sands laat je dingen vrijspelen door aan bepaalde eisen te voldoen. Deze achievements variëren van “sla een flink stuk over in een bepaald hoofdstuk” tot “versla een hoofdbaas binnen tien minuten zonder geraakt te worden”. Ze zorgen voor een leuke extra en spelen soms zelfs dingen vrij als het volledige, originele SNES-deel van Prince of Persia! Ze verlengen hiermee het originele avontuur tot wel twintig uur en bij het vrijspelen van het nostalgische deel kun je er nog een aantal uren bij optellen. Echter, de achievements los doen qua opzet en registratie onder aan de achievements van de Xbox 360 of de trophies van de PS3. [url=http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-5.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/prince_of_persia_f_s-5.jpg border=0 height=293 width=521][/img][/url] Graphics en geluid De omgevingen waar je in vertoeft, hebben veel weg van de Perzische stulpjes uit de vorige delen. Echter, dit keer variëren ze wat meer qua textures. Zo is er meer groen te vinden in de game en spring je veelal rond op binnenplaatsen. De effecten zoals opstuivend zand zien er goed uit. Het grafische stijltje van de game is een tussenweg tussen een artistiek hoogstandje en Nintendo 64-graphics. Het is lastig je vinger te leggen op de charme, maar dat het wat heeft is duidelijk. Toch blijf je het onoverkomelijke idee hebben dat het allemaal mooier kan. Let op: de screenshots in deze recensie zijn vrijwel zeker door Ubisoft gefotoshopt en zijn niet representatief voor de beelden in het uiteindelijke spel. De muziek is oké, maar we hebben het allemaal al eerder gehoord. Niets is dan ook memorabel te noemen. De geluidseffecten van het gespring en gekreun van de prins klinken prima. Echter, die van de vijanden klinken voor geen meter en komen honderden keren in dezelfde vorm langs. Het heeft nog het meeste weg van een kat die een flinke haarbal uitspuugt. [url=/files/prince_of_persia_f_s-6.jpg][img]/files/prince_of_persia_f_s-6.jpg width=540 border=0[/img][/url] Conclusie Prince of Persia: The Forgotten Sands voor de Wii is een tegenvaller. De nieuwe zandkrachten zijn leuk en werken goed, maar worden te laat ingezet. Hierdoor voelt het spel voor een lange tijd erg gemakkelijk aan en wordt er van alles voorgekauwd. Daarbij is het vechten in de game niet goed uitgewerkt en had het beter weggelaten kunnen worden. Hier en daar een programmeerfoutje zorgt ervoor dat het spel je af en toe op je hoofd laat krabben en dat had niet gemogen. De co-op is te verwaarlozen en voor het verhaal geldt hetzelfde. Toch blijft Prince of Persia overeind door de sterke basis die op den duur naar een hoger niveau wordt getild. Het is echter de vraag hoeveel mensen dit stadium zullen bereiken, want pas na een paar uur wordt het interessant. Voor degenen die houden van een krachtig tussendoortje, is The Forgotten Sands dan ook helemaal niets. Echter, voor degenen die wel wat zien in een ellenlang voorspel met een prettige climax kan de game zonder twijfel voor vermaak zorgen. No pun intended.

N1 Score: 6

+

-

Gekoppelde games

Prince of Persia: The Forgotten Sands (Wii)