[Review] Geschreven door Marcel op 2010-08-01 11:56:08

No More Heroes 2: Desperate Struggle

De excentrieke Japanse game designer Suda Goichi (aka Suda 51)heeft voor het eerst een sequel ontwikkeld. No More Heroes 2 is het directe vervolg op dé cult-hilt van 2008. Travis Touchdown gaat opnieuw de strijd aan met bloeddorstige assassins in het prettig gestoorde Santa Destroy. Travis veroverde in No More Heroes de eerste plaats op de prestigieuze UAA Ranking list voor assassins. Het leven van de ‘winnaar’ heeft echter weinig weg van dat van een kampioen. Hij woont in hetzelfde No More Heroes Motel, heeft een veel te dikke kat en bovendien is Travis nog steeds bezeten van de animé Bizarre Jelly 5. Travis is weer terug bij af en tot overmaat van ramp wordt zijn beste vriend vermoord door een pizzaconcern. Sylvia, een agente van de UAA, laat Travis weten dat hij door zijn afwezigheid weer van voor af aan mag beginnen met het afwerken van de UAA Ranking list. Hij krijgt positie 51 toebedeeld en bindt de strijd aan met 50 meedogenloze killers, wetende dat de nummer één op de lijst de moordenaar is van zijn beste vriend.

It’s whore time! Met No More Heroes zette Grasshopper Manufacture een behoorlijk spectaculaire action-game neer. De sandbox-omgeving was echter zo slecht afgewerkt dat men de overworld in No More Heroes 2 heeft weggelaten. Santa Destroy is daardoor niet meer dan een keuzescherm en een sfeervolle achtergrond voor de actie. Een gewaagde zet van het team, gezien de structuur van de game hierdoor is aangepast. In het eerste deel moest Travis geld verdienen met bijbaantjes om mee te mogen doen met de gevechten. In No More Heroes 2 is het oppotten van geld niet meer nodig en kun je ongeacht je banksaldo tegenstanders uitdagen. Het rondrijden met de 'Schpeltiger motor' van Travis is eveneens achterwege gelaten en het is ook niet meer nodig om afvalbakken te legen op zoek naar nieuwe T-shirts. De bijbaantjes die zich voorheen afspeelden in de grote open stad zijn ingeruild voor simpele 8-bit spelletjes met chip-tunes. Zo moet je op de motor pizza’s bezorgen, moet je afval dat in de ruimte zweeft terugbrengen naar de aarde of moet je een tegelvloer leggen met Tetris-blokjes. Wanneer de werkgever zegt: “I wish my wive had your coconut handling skills!” dan weet je dat het goed hebt gedaan, maar als je de uitspraak: “My grandma with a flyswatter can do better than that!” naar je hoofd geslingerd krijgt, dan kun je het beter nogmaals proberen. Je kunt de mini-games blijven spelen om veel geld te verdienen. Het geld kan in No More Heroes 2 gespendeerd worden aan een aantal nieuwe wapens in Naomi’s Lab of aan nieuwe T-shirts. Daarnaast is er een lokale homoseksueel die Travis tegen een vergoeding wil trainen. Het aantal mogelijkheden en locaties van de kaart verschilt niet veel van de overworld van de eerste No More Heroes en het is schokkend om te beseffen hoe minimalistisch het No More Heroes-concept is. Some people fuck at funerals, I cut off heads! Minimalistisch of niet, het avontuur van Travis in No More Heroes 2 heeft veel weg van een LSD-trip. Je bestuurt het spel met de Nunchuk en Wii Remote of met een variant van de Classic Controller. De besturing is identiek aan het eerste deel: door de Wii Remote omlaag of omhoog te richten kun je wisselen tussen hoge en lage slagen die je uitvoert met de actieknoppen van de Wii Remote. Aangezien de Classic Controller sensoren mist, heeft men de verschillende aanvallen onder meerdere knoppen ondergebracht. Het is een kwestie van smaak en gewenning, maar over het algemeen valt te concluderen dat de Classic Controller optie preciezer en sneller werkt. Bovendien zijn de andere Motion Control-elementen prima ondergebracht bij de twee analog-sticks. In de standaard stages vergiet Travis het bloed van tientallen dieven, criminelen, zwervers en ander gespuis. De Europese versie van de eerste No More Heroes was gecensureerd, maar ook wij mogen nu de bloederige taferelen aanschouwen. Na genoeg rake klappen verschijnt er een grote blauwe pijl in beeld. Een zwaai met de Wii Remote of een tikje met de analog-stick verandert de vijnad in een bloedfontein. Na iedere finisher begint er een fruitmachine te lopen. Wanneer deze stopt op drie dezelfde iconen krijg je een extra power. Zo is er een kleine kans dat Travis in een bloeddorstige tijger verandert die zijn vijanden aan stukken scheurt. Een andere manier om snel grote groepen vijanden af te slachten zijn de worstel-moves. Travis kan een versufte vijand vastpakken en tegen de grond werken. Wanneer het bloedbad groot genoeg is, mag je naar de volgende kamer. In de kamers vind je zo nu en dan batterijen om je zwaard op te laden of pizza’s om je kracht bij te vullen. Het is daarnaast nog steeds mogelijk om met bedenkelijke bewegingen die worden bijgestaan door het gekreun en steun van Travis het zwaard opnieuw van stroom te voorzien. One hell of a catchy tune! Na twee of drie confrontraties met grote groepen vijanden wacht er een spannende strijd met één van de 50 assassins. De gevechten zijn ongetwijfeld het hoogtepunt van het spel qua uitdaging en gameplay. De vijanden in No More Heroes 2 zijn vergeleken met No More Heroes iets 'normaler'. Daarnaast heeft men langdurige verhalen achterwege gelaten en wordt iedere assassin kort geïntroduceerd door middel van een telefoongesprek. Travis neemt het onder andere op tegen het russische ruimteprogramma, Dr. Letz Shake en Shelter Helter de broer van Skelter Helter uit het eerste deel. Het zijn allemaal gehaaide tegenstanders die Travis op allerlei manieren proberen te verslaan. De beste strategie is om de aanvalspatronen na meerdere pogingen uit je hoofd leren, zodat je weet welke actie je op welk moment moet uitvoeren. De moeilijkheidsgraad verschilt per gevecht en het is hierbij niet zo dat de assassin met rank 3 sterker is dan degene met rank 6. Daarnaast draven sommige assassins door in een patroon van constant dezelfde aanvallen, waardoor je soms keer op keer tegen de grond gewerkt wordt als je niet snel genoeg de tegenaanval inzet. Het kan frustraties en haat opwekken, maar des te groter is de ontlading wanneer je het hoofd van de tegenstander over de grond ziet rollen. Een nieuwe feature in No More Heroes 2 vinden we in de extra speelbare personages. Een aantal assassins wordt tot grote irritatie van Travis niet door hem, maar door zijn broer Henry of zijn fan Shinobu verslagen. Met name Shinobu voegt met haar hoge sprongen extra gameplay-elementen toe aan het spel. Het maakt verticale gevechten mogelijk en bovendien kan ze projectielen schieten met haar katana. No More Heroes 2 is ondanks deze vernieuwingen geen ambitieuze sequel. De game oogt mooier met een enigszins verbeterde grafische presentatie die zich vooral richt op de effecten. De levels zijn gedetailleerder door een aantal toegevoegde objecten, zoals auto's en meubels. De animaties zijn beter uitgewerkt, waardoor de assassins minder statisch ogen. Aan de andere kant bestaan de stages en arena's wederom grotendeels uit simpele gangen of grote lege open vlaktes. De game gaat desondanks soms met horten en stoten vooruit en dat is waarschijnlijk de reden waarom de overworld achterwege is gelaten. De muziek bestaat grotendeels uit remixes van de No More Heroes-themesong. Het klinkt zuiver en men maakt wederom op originele manieren gebruik van bliepjes, geschreeuw en andere geluidseffecten. Echter, de soundtrack is niet zo memorabel als die van No More Heroes. Travis merkt wel terecht op dat een aantal nieuwe nummers onder de term catchy tunes ondergebracht kunnen worden. Na twaalf uur moorden en chaos is het einde bereikt en aangezien No More Heroes 2 over het algemeen minder politiek gebrabbel en onbegrijpbare plottwists bevat, eindigt het niet zo spectaculair als het eerste deel. Een grote verbetering vinden we terug in de replay-waarde van de game. In de stages zijn cadeautjes verstopt, zoals prullaria voor in het appartement van Travis. Daarnaast krijg je een extra deathmatch mode, waarmee je zonder tussenkomst van stages en verhaaltjes alle gevechten met de assassins opnieuw kunt spelen. De mode is ideaal om te oefenen voor de tevens vrijgespeelde hard mode of om hoogtepunten van de game opnieuw te beleven. Conclusie No More Heroes 2 is een waardige opvolger en biedt vooral meer van hetzelfde. De fans van No More Heroes en action-games zullen smullen van de gewaagde stijl, parodiën, scheldtirades en het bloedvergieten. Aangezien No More Heroes 2 minder draait om het verhaal en meer om de gameplay is het ook een aanrader voor gamers die iets nieuws willen proberen. Je zult echter moeten accepteren dat sommige elementen van de game van 8-bit kwaliteit zijn en de grafische afwerking hier en daar wat te wensen overlaat. Daarnaast is geen enkel onderwerp taboe en is het zeker geen game voor de politiek correcten onder ons.

N1 Score: 8.2

+

-

Gekoppelde games

No More Heroes 2: Desperate Struggle (Wii)