[Preview] Geschreven door Quint op 2010-08-16 05:01:07

Nintendo 3DS

Algemene Nintendo 3DS-indruk – Quint Wauw Toen de Nintendo 3DS onthuld werd aan het publiek door president Satoru Iwata, raakte ik gefrustreerd. Ik kon door de afstand van mij tot het podium het dingetje niet goed zien en ik wilde de knoppen zien glimmen. Even later liep er een stel modellen vrijwel direct langs me, maar toen werd ik door een oncontroleerbare hormonendrang gedwongen ergens anders te kijken. Het was me wat, die Nintendo-persconferentie. Echter, weer een paar minuten later stond ik er dan eindelijk. Een glimlachend vrouwtje voor mijn neus en een Nintendo 3DS in mijn handen. ‘Er zit een stukje in dat ik heel gaaf vind, ik zal zeggen wanneer het komt!’, aldus de door Nintendo ingehuurde cheerleader. Vol desinteresse over wat zij een tof stukje vindt, zette ik de headset op mijn hoofd en bekeek ik de tech-demo. Wauw. Echt wauw. Het was net alsof ik Mario een hand kon geven aan de rand van het scherm en de stekels van Bowser zagen er dusdanig scherp uit dat je haast zou denken dat je jezelf zou snijden indien je het scherm aanraakte. Alles kwam op een bepaalde manier op me af, maar niet te overdreven, en dat zonder bril! Het was overigens, om verwarringen te voorkomen, absoluut geen ‘4D’: je zult niet de neiging hebben daadwerkelijk weg te duiken voor dingen en je zult ook niet in de lucht gaan grijpen als één of andere halvezool. Wat wel te zien was, was diepte en geraffineerde afronding van kleuren en textures. Het oogde strak, verfrissend en, gelukkigerwijs, niet vermoeiend. Ik had geen enkel probleem met het Nintendo 3DS-beeld, zelfs niet toen ik het schuifje volledig open had gezet. Slide-pad Tijdens tech-demo had ik ook de mogelijkheid de camera te draaien met de vernieuwde slide-pad. Deze analoge-stick voelde verrassend goed, met een goede grip voor de duim, maar tegelijkertijd een soepel pookje om mee te bewegen. Het was iets wat ik nog niet eerder had gevoeld, maar het beviel me absoluut. De langzame bewegingen van de camera veranderden niets aan het 3D-effect en ik begon me steeds gelukkiger te voelen. Toen Link op bovenste scherm verscheen, sprak de blondine wederom: ‘Hier komt het stukje!’ Link sloeg een keer met zijn zwaard en er spatten vonken uit het scherm. ‘Cool hè?!’ Ja hoor meissie, heel tof. Het 3D-beeld Alsof ik een echte gamejournalist was, probeerde ik een hoop dingen uit om de Nintendo 3DS te testen op verschillende vlakken. Ik keek vanaf verschillende hoeken en veranderde een aantal keren de afstand van mijn ogen tot de handheld. Opvallend genoeg bleef voor mij vanuit vrijwel elke kijkhoek het 3D-beeld perfect, al moet ik er wel bij zeggen dat dit gelimiteerd was tot de bewegingen die ik met het apparaatje in mijn handen kon maken. Misschien dat sommigen onder jullie graag met hun Nintendo 3DS spelen indien ze ondersteboven in de brug gepositioneerd zijn, maar dat heb ik helaas door lichamelijke beperkingen niet kunnen testen. Desondanks was ik positief verrast door dit feit, terwijl andere collega’s hier juist over klaagden. ‘Ik moet er echt recht voor zitten, anders werkt het 3D-gebeuren voor mij niet!’ Weer andere journalisten klaagden over de vermoeidheid ‘Ik kan echt niet met het schuifje voluit kijken, het pijnigt mijn ogen!’ Mijn reactie op dit alles: een schouderophalende beweging met de gedachte dat mijn ogen simpelweg beter waren dan van al die mensen die klaagden. Uiteraard is dit belachelijk egocentrisch en totaal niet reëel voor het algemene beeld dat ik moet scheppen van de Nintendo 3DS. Dit product wordt straks gebruikt door miljoenen mensen en het lijkt erop dat de 3D-ervaring enorm persoonlijk zal zijn. De schuif voor het veranderen van het 3D-effect biedt in dit geval uitkomst, maar om het beeld in een maximale 3D-beleving te veranderen, zul je hem ook echt voluit moeten zetten. Het viel mij in ieder geval op dat bij elke kleine aanpassing van de schuif, de beelden op het scherm steeds minder diepte kenden. Een duidelijk verschil Echter, het bleek ook voor mij geen rozengeur en maneschijn, want bij latere E3-demo’s bleek de 3D-kwaliteit nogal te verschillen. Pilotwings 3D was voor mijn ogen lastiger te registreren in 3D, doordat de beelden op het scherm veel bewogen en felle kleuren kenden. Resident Evil: Revelations was voor mij vrijwel niet te kijken in 3D, doordat ik de beelden constant dubbel zag. Het lukte maar niet om mijn ogen aan te passen, zelfs niet bij het verschuiven van het schuifje. Ik moest het 3D-effect volledig uitzetten, wilde ik iets kunnen zien. Ook had ik enige moeite met Metal Gear Solid: Snake Eater 3D: The Naked Sample. Echter, titels als Paper Mario 3DS en The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3DS kenden voor mij geen problemen en voegden qua 3D-beelden echt iets toe aan de ervaring. Het is dan ook de vraag of het kwaliteitsverschil in 3D-beelden afhankelijk wordt van de ontwikkelaar. Indien dit het geval zou zijn, dan zal straks het eeuwenoude liedje weer opgaan: First Party-titels zien er het mooist uit en werken het best en Third Party-titels zijn enorm afwisselend qua 3D-resultaat. Ik hoop van harte dat dit niet het geval zal zijn, maar ik vond het frappant dat het verschil voor mij zo duidelijk was. Films Het allermooiste 3D-resultaat kreeg ik bij de trailer van de 3D-versie van de film Legend of the Guardians: Owls of Ga’Hoole, maar dat is dan ook niet te vergelijken met een stuk software dat de achterliggende technologie van de handheld tot het uiterste drijft. Het gaf in ieder geval wel aan dat het straks een feest wordt om 3D-films op de Nintendo 3DS te kijken, want het oogde werkelijk waar prachtig. De grootte van het bovenste scherm maakt het mogelijk films te kijken in een 800 x 240 resolutie, wat een vrij onlogisch formaat is. De meeste films zullen hierdoor zwarte balken kennen, tenzij Nintendo straks films zal uitbrengen op Nintendo 3DS-kaartjes in het speciale formaat. Ik vond het scherm qua grootte in ieder geval prima en had nog niet echt een reden gevonden om er over te klagen. Het breedbeeld-principe sprak me wel aan en in de games kwam het goed tot zijn recht om zo meer te tonen van de omgevingen. De knoppen en andere besturingsmogelijkheden Een ander belangrijk punt van de Nintendo 3DS zijn de knoppen. Deze waren vrijwel allemaal geplaatst zoals vanouds en voelden aan zoals die van de Nintendo DSi: ferm, lekker om in te drukken en een duidelijke, technische ondergrond voor precieze registratie. De indeling ervan kende echter een aantal nieuwigheden. De power-knop bevond zich dit keer rechtsonder aan de voorkant en was er een ‘Home’-knop toegevoegd. Gezien de Wii ook een ‘Home’-knop kent, doe ik zomaar een wilde gok en verwacht ik dat de Nintendo 3DS een gelijkwaardig beginmenu zal krijgen. De select en de start-knop waren niet langer kleine knopjes, maar gingen terug naar hun roots: horizontale streepjes. Wat mij betreft een aantal goede verbeteringen, al had ik liever een Power-knop gehad in de vorm van een schuifje, zoals bij de Nintendo DS Lite. Het komt nog wel eens voor dat ik per ongeluk de Power-knop indruk op mijn Nintendo DSi, al moet ik zeggen dat de Power-knop op de Nintendo 3DS iets groter is en niet zo gemakkelijk is in te drukken. Het touchscreen kent verder precies dezelfde functies als op alle andere Nintendo DS’en en stelt op dit gebied dan ook niemand teleur. De accelerometer en de gyroscope waren helaas niet uit te proberen, dus er liggen sowieso nog twee onbekende terreinen op ons te wachten. Mogelijkerwijs kunnen deze toepassingen veel toevoegen op gameplay-gebied, maar dat is afwachten. Kleur en structuur De kleuren van de Nintendo 3DS lijken nog niet bepaald, of het moet zijn dat Nintendo enorm veel verschillende versies uit zal brengen. Op de E3 waren wel tien verschillende kleuren te zien, maar de turquoise versie werd getoond aan het publiek tijdens de persconferentie. Het was ook deze kleur die ik zelf vast had en ik moet zeggen dat ik hem erg fraai vond. Dat het bovenste gedeelte van de Nintendo 3DS zwart was, zorgde ervoor dat het contrast met het scherm groter was en dat zag ik persoonlijk als iets positiefs. Je zult je tijdens het spelen vooral op dat scherm richten, dus dit kan praktisch gezien enkel positief uitpakken. De structuur van de Nintendo 3DS kent gelukkig niet meer dat baksteen-achtige gevoel van de Nintendo DSi, maar meer het gladde van de Nintendo DS Lite. Wat mij betreft een flinke verbetering. De camera’s De drie camera’s, één aan de binnenkant en twee aan de buitenkant, kennen ieder slechts 0.3 Megapixel, wat tegenwoordig belachelijk weinig is. Hierdoor limiteert Nintendo het afspelen van de foto’s vrijwel volledig tot de Nintendo 3DS zelf. Uploaden naar je computer of naar een website zal mogelijk zijn, maar de foto’s zullen slechts in een resolutie van 640 x 480 te bewonderen zijn. Daarnaast is de kant groot dat het beeld niet bepaald scherp zal zijn. Wat echter wel een leuk gegeven is, is dat de twee buitenste camera’s gebruikt kunnen worden als 3D-camera. Op de E3 ging ik op de foto met Frank Rittinghaus, marketingcommunicatiemanager van Nintendo Benelux, om dit onderdeel uit te proberen. Bij het bekijken van de eerste foto zagen we het beeld volledig dubbel, waardoor we niet snapten wat er aan de hand was. Na wat onhandig geklungel en het opnieuw nemen van foto’s, kwamen we er achter dat de twee camera’s een vrijwel identieke foto schieten en dat het de bedoeling is dat je deze foto’s achteraf over elkaar schuift. Dit doe je door met behulp van het touchscreen over een bepaalde balk te tikken, waardoor je de foto’s kunt verschuiven. Indien ze goed geplaatst zijn, zal het eindresultaat in volwaardig 3D te aanschouwen zijn. Het zag er tof uit, maar het voelde enorm gimmicky aan doordat ik het beeld zelf nog moest aanpassen. Desondanks is het ongetwijfeld een leuke bijkomstigheid van het apparaat dat een nieuwe markt aanboort in het persoonlijk gebruik van een fotocamera. Voorlopige conclusie Al met al ben ik zeer onder de indruk van de Nintendo 3DS. Het enige waar ik me zorgen over maak, is de 3D-kwaliteit die op dit moment flink verdeeld lijkt te zijn onder de verschillende ontwikkelaars. Anders dan dat kan ik niets anders dan lof hebben voor het apparaat. Het bekijken van 3D-beelden zonder bril werkt feilloos en is enkel te bevatten indien je het zelf ziet. Tekst alleen doet de ervaring van het apparaat geen recht. Met de nu al immens indrukwekkende lijst aan Nintendo 3DS-games zal het op software-gebied helemaal goed komen. Met extra’s als 3D-films en 3D-foto’s wordt het een handheld die veelzijdiger is dan ooit te voren. Nintendo zei het zelf al: de Nintendo 3DS luidt het begin van een nieuw tijdperk in.