[Special] Geschreven door RutgerK op 2004-01-29 06:58:30

R&R's James Bond Report - deel 1

James Bond komt binnenkort weer terug naar de wereld van games om kassa's te doen rinkelen. Het meest geweldige duo op gebied van gestoordheid sinds Peppie en Kokkie ging op pad om uit te zoeken of alles wel zo tof is als het lijkt... Rutger - Koeloekoeloe Gelukkig niet zo uniek vroeg als de vorige keer, stapte ik rond 8 uur uit m’n bedje om op tijd te zijn voor de perspresentatie van de jongste telg uit de James Bond serie. Nu moet je weten dat om 8 uur opstaan wanneer je de dag ervoor pas om 5 uur je nest indook alsnog erg vroeg is. Jullie zullen wel begrijpen dat ik in mijn vrije tijd niet een of andere vogelaar ben die expres om half 5 opstaat om de rode halfkop koeloekoeloe in al haar glorie te bestuderen. Sterker nog, toen God de ochtendmens ontwierp had ie duidelijk niet mij in gedachten. Om niet al te ver van het onderwerp af te dwalen wil ik even bevestigen dat ik met enige hoofdpijn in de bus naar Amsterdam zat.

Een kleine 10 minuten te laat op centraal station aangekomen zag ik dat Randy al goede vrienden met de plaatselijke zwervers was geworden en nam ik ‘m op sleeptouw richting de locatie. Nadat we dankzij Randy flink om waren gelopen kwamen we dankzij mijn kennis op het gebied van oriëntatie in Amsterdam toch nog aan op de bestemming. Een zeer chic ogend hotel had haar deuren voor ons geopend en wij stapten vrolijk naar binnen. Het bleek al dat EA haar zaakjes weer netjes op orde had toen een man mijn jas aannam en een net geklede dame mij vertelde dat we eerst even een hapje mochten ontbijten in de daarvoor bestemde lounchroom. Het is jammer dat ik rond de klok van 10 nog geen hap door m’n keel krijg, anders had ik wel wat meer gegeten dan die ene chocolade croissant. Na een kwartiertje de uitermate chille banken getest te hebben werden we eindelijk uitgenodigd om de presentatiezaal in te gaan. Randy - Het Martini Manneke Na ontvangst, het vreten van croissantjes, zuipen van koffie en half slapen op een uberrelaxte bank kregen we dan te horen, in een wat nettere vorm, dat de show ging starten en ergens in rij vier aan de linkerkant plaatsten Rutger en ik onze ondertussen J.Lo-puffy-van-dure-bank-style assen op een harde stoel. Wake up call! Geen geluier meer, geen geslaap, maar 2 en een half uur kijken en soms een woordje zeggen en een klikje klikken op je camera. Het leven van een games journo is echt niet hard. Het leven van de kont van een game journo is hard. Mocht er een volgende keer komen steel ik een kussentje van de eerdergenoemde bank, da's duidelijk. Ook mijn camera werkte heel erg goed mee. Na een half uur had ik de flits gevonden en de kwaliteitsknop...? Die vond ik pas hier op deze stoel in Den Haag. Zoals je merkt ben ik altijd goed voorbereid. Een man gehuld in luxe tuxedo, James Bond-style presenteert het hele gebeuren. Hij probeert de show als een echte Jamie Foxx te openen met wat humor, maar met een bepaald grapje over dat hij teveel Martini heeft gedronken de vorige dag, waar niemand ook maar een rimpel op het gezicht van vertrok, moet de man zich gevoeld hebben als een Albert Verlinde tijdens het op schoot zitten bij de Kerstman of de Sint. Dit is geen offencief hoor, de man deed zijn werk goed. Hij begon met uitleggen over hoe Everything or Nothing, de nieuwe Bond game, net een film is, hoe ze de game uit hebben gesteld omdat 'ie nog niet goed genoeg was, en omdat er in het najaar van 2003 toch al genoeg EA Games op de markt waren. Ik denk dat EA hiermee een erg goede keuze heeft gemaakt en niet alleen op gebied van markt inzicht. Je moet gewoon respecteren dat een publisher een game uitstelt om 'em beter te maken, in plaats van de game op het juiste moment uitbrengt met dikke bugs en fouten, die met een maandje extra werk verholpen hadden kunnen worden. Het grootste deel van de informatie die we kregen weet iedereen al wel zo'n beetje. De game is voor het eerst (feitelijk stiekem niet, maar dat achterwege) third-person in plaats van first-person. Je ziet Bond dus van achter. Waarom EA dit heeft gedaan? ''Aangezien dat in de film ook zo is''. Vele acteurs en actrices, zoals M en Q, die Bond bijstaan in de films hebben hun stem verleent aan de game. Zo ook Heidi Klum, een topmodel die op dit moment erg populair is, en Mya, de R&B zangeres die naast haar stem, ook een theme song voor de game heeft verzorgd. Waarom al deze sterren en een echte soundtrack-style theme song? ''Om je het gevoel te geven in een Bond film te zitten''. Rutger - Noobish Na de gebruikelijke korte introductie van hoe de game in elkaar zat en waarom de game zo geweldig werd kwamen we eindelijk toe aan een van de momenten waar ik op zat te wachten. Ik had namelijk mijn ervaringen met de game onthouden van toen ik ‘m een maandje of 2 eerder getest had op de EA party. Na vele keren proberen kwam ik maar niet voorbij een bepaald stukje waar het spel het leuk vond om 10 mannetjes tegelijk op me af te sturen. De stamina van Bond was niet uitzonderlijk hoog en dus ging ik keer op keer op dat stukje dood. Natuurlijk wilde ik weten of de pro het wel kon en dus waren mijn ogen wijd open toen een medewerker van EA zijn kunsten ging tonen. Helaas werden mijn verwachtingen niet vervuld, want deze man leek er net zo weinig van te bakken als ikzelf en voor hem eindigde het spel op precies datzelfde stukje. Zucht, nu weet ik nog niet wat er daarna gebeurt… [img]"http://www.gameqube.nl/viewerscreen.php?screen=bondpers1.jpg"[/img] Rutger hardop door de kamer: ''Wij willen Jameson! Go Jenna!'' Natuurlijk was het niet de bedoeling om ons te laten zien hoe je een level uitspeelt, maar om te laten zien hoe de gameplay in elkaar zit. Over het algemeen zag deze er wel solide uit. De “gewone” rond-loop-vijand-knal mode heb ik zelf dus al eerder getest en deze was mij wel goed bevallen(ondanks het frustrerende feit dat ik niet verder kwam), op een paar camera foutjes na. Echter had ik de andere modi nog niet gezien maar gelukkig werden ook hiervan enkele getoond. Als eerst was er de rij mode. Zoals in elke film/game was Bond weer uitgerust met een mooie bolide, dit keer was hij gezegend met een Porshe Cayenne. In een rotsachtig level achtervolgde de geheim agent een om de een of andere reden een trein, ondertussen belaagd door baddies in zwarte jeeps. Alhoewel het level niet lang duurde (althans, het level duurde met deze bestuurder niet lang, misschien was het niet de bedoeling om de afgrond in te rijden?) kreeg ik wel een indruk van hoe dit element in elkaar zat. Naar alle waarschijnlijkheid(ofwel "ik denk") is dit deel qua besturing rechtsreeks overgenomen uit Nightfire, wat geen slecht ding is. Hierna volgde een level waarin een hoofdrol was weggelegd voor een helikopter. Het was ook ditmaal de bedoeling om met een of andere achterliggende gedachten iets in te halen (yup, heb goed opgelet) en wederom kroop dezelfde chauffeur achter het stuur… de joystick… datgene waarmee je een helikopter bestuurt, om ons te laten zien hoe het moet. De beste man hield dit level wat langer vol, waardoor ik wat langer had om het te bestuderen. Ik kwam tot de conclusie dat dit deel waarschijnlijk ook wel goed in elkaar zat. Er werd nog wel eens een uitstekend obstakel geraakt, maar verder zag het er soepel uit. Hier zal ik echter pas een definitief oordeel over kunnen vellen als ik de game in m’n handen heb, mits ik voorbij het eerste level kom natuurlijk.

R&R's James Bond Report - deel 2

Randy - Film 2 Game We weten allemaal dat film games nou niet echt geslaagd zijn. Heel veel van deze gelicenseerde games floppen omdat ze uit moeten komen op hetzelfde moment als de film en dus afgeraffeld worden, want hey, ze verkopen toch wel! Toch zijn er een aantal developers die filmgames echt maken met de doelstelling; ''we willen kwaliteit''. Een perfect voorbeeld hiervan is natuurlijk Rare's vergaming van Goldeneye, een van de beste games op de N64. Goldeneye was een game die uitblonk in kwaliteit en op hetzelfde moment dat gevoel van ''ik ben Bond'' wist te brengen. Alhoewel er genoeg redenen zijn om Goldeneye en Everything or Nothing niet te vergelijken, zoals de totaal andere camerastand, de 7 jaar verschil tussen beide games en de verandering van developer, zou het best weleens kunnen dat Everything or Nothing de titel ''beste Bond game'' gaat afnemen van Rare, juist door die veranderingen! EA's doel is simpel en werd in zo'n beetje elke zin en elke manier van de game tonen duidelijk gemaakt. De game moet dé Bondgame worden die het dichts bij het filmgevoel komt. Bondgames gaan niet echt over hoe vaak je op A moet drukken. Bondgames moeten afbeelden wat de films zijn, want iedereen vind Bond stoer. Je kan Sean Connory een homo vinden, maar James Bond is stoer! Wie gaat dat nou tegenspreken? Jij? Als je stunts en acties en gunfights en sneaken en helicopter en treincrashes niet stoer vind, dan hoor je niet te gamen, dan hoor je te sms'en naar TMF Matchmaker. En zelfs dan, als je een fan bent van het zoetsappige, heeft Bond de girls, de ex-vrouwen en vriendinnen, de alles-afsluitende sex-sessie. Bond's got it all.

[img]"http://www.gameqube.nl/viewerscreen.php?screen=bondpers2.jpg"[/img] Rutger hardop door de kamer: ''Davilex! Grachten Racer!'' Everything or Nothing heeft de actie, de stunts, de gevechten die er nu uber-realistisch uitzien, met worstelmoves als de clothesline in plaats van een gare stomp-stomp-schop-combo (al is ook die aanwezig). Everything or Nothing heeft de gezichten, de stemmen, heeft de uber-slechterikken waaronder Jaws, wat de game al een stuk cooler maakt. Je kan wel roepen van ''Ja, maar dat is alleen een toevoeging, een stomme feature, wat boeit zo'n gezicht nou?''. Dat gezicht boeit, omdat het een filmgame is en een filmgame blijft. Elke gezichtsuitdruk kan bij de harde kern fans al een teken zijn van ''damn, wat ownt deze game''. Qua gameplay hoeft Everything or Nothing niet eens beter te zijn dan Goldeneye om de beste Bond game aller tijden te worden. Als het het gevoel, de stoerheid van de game goed weer af te beelden is dat genoeg, en om eerlijk te zijn zat ik echt met wijd geopende ogen te kijken toen Jaws Bond door een glazen plaat heensmeet en toen Bond van een gebouw absijlde , al schietend op de bad guys. Het gevoel is zeker aanwezig, maar of dat met een controller in de hand ook zo is moet nog blijken. Er waren een aantal dingen waarbij ik zat van ''aha, dat valt me op'', in zowel positieve als negatieve zin. Zo mag Pierce Brosnan wel zijn stem verleend hebben aan de game, in het absijl level hoor je hem tussedoor zeggen ''let's place the final bomb over there'', iets wat nogal emotieloos klinkt...het klinkt erg droog, en erg anti-Pierce Brosnan, want in de films zou er in ieder geval een klein stootje enthousiasme in z'n klank zitten. Ook lijkt de game een heel stuk lastiger te worden dan Nightfire, want terwijl iedereen volgens mij keek naar de actie, keek ik naar de levensbalk van Bond die aardig snel omlaag liep. Elke kogel maakt een verschil en alhoewel één welgeplaatste kogel eigelijk al voldoende is in de films, kun je zover ook weer niet gaan met een game. Ik denk dat Everything or Nothing een mooie balans heeft gevonden op gebied van hoe snel je dood gaat en hoeveel kogels daarvoor nodig zijn. Wat me ook opviel waren de laadtijden. De game werd gespeeld op een PlayStation 2 en volgens de statistieken heeft de 'Cube kortere laadtijden. Kijkend naar hoe snel de game opstartte op de PS2, hoeven we over laadtijden niet te kniezen. Nog iets om de PS2 voor te noemen zijn de graphics die gewoon erg goed eruit zien. Als de 'Cube grafisch beter is dan de PS2 wat iedereen zegt, hoef je ook niet bang te zijn voor een teleurstelling op dat gebied. Qua soundtrack, effects en muziek is er niets opvallends. De muziek is EA-style superieur en de soundeffects als schoten, gekletter van kogels en dergelijken klinken ook oke. [img]"http://home.wanadoo.nl/carenran/perscon3.jpg" width=450[/img] Rutger hardop vanuit het toekijkende publiek: ''Jaws ik ben Vissen, zullen we samen wat drinken?!'' Rutger - Klappertanden Als klapper had EA tot slot een zeer speciale gast uitgenodigd, luisterend naar de naam Richard Kiel. Deze naam zal de jonge lezers waarschijnlijk niets zeggen, maar als ik “Jaws” zeg weet iedereen over wie ik het heb. Deze reus was naar Nederland afgereisd om de game te promoten en hoewel een dagje ouder, was de man nog zo herkenbaar als ooit. Het 2 meter 16 lange lichaam van deze ex-acteur paste echter niet door de reguliere deur, dus werd met wat improvisatie een raam omgedoopt tot een nieuwe ingang. Naast zijn gigantische afmetingen liep Kiel dankzij een auto ongeluk met een wandelstok, maar dat maakte hem niet minder indrukwekkend. Eenmaal bij een stoel aangekomen begon hij zijn verhaal en vertelde hij waarom Everything or Nothing de ultieme Bond ervaring zou zijn. Nadat hij zijn zegje had gedaan was het de beurt aan het publiek om vragen te stellen en dat werd dan ook veelvuldig gedaan. Elke vraag werd met minstens 5 minuten uitleg beantwoord en zo kwam ongeveer iedereen wel te weten waar hij nieuwsgierig naar was. Het bleek zelfs dat de half kreupele man, wanneer er om gevraagd werd, het leuk zou vinden om te figureren in een nieuwe bond film! We kregen veel te horen over zijn leven, zijn favoriete momenten uit de Bond films en zijn ervaringen met andere films. Zelf schroomden we ook niet en stelden we ook wat vragen. Op Randy’s niet al te succesvolle vraag of zijn kinderen ook een beugel hadden(Jaws – beugel, zie de connectie) antwoordde Kiel met een flinke omweg ja. De vraag die ik stelde bleek echter weer eens van veel hoger niveau dan die van Randy. Ik vroeg of het niet moeilijk was voor hem een stuntman te vinden en kreeg in een lang antwoord te horen dat er een tamelijk simpele oplossing voor was. De stuntman die normaliter inviel voor James Bond nam nou Kiel’s plaats in, terwijl Bond werd vervangen door een lilliputter waardoor de verschillen in afmetingen alsnog klopten. Aan alles komt een einde en dus kwam er ook een einde aan dit bijzonder vermakelijke gesprek. Hierna kregen we de kans om Kiel nog wat vragen te stellen (er hangt nu een mooie foto + handtekening boven m’n computer) en om te lunchen in dezelfde eerder genoemde lounchroom. Na dit alles uitgebreid gedaan te hebben was het weer tijd om afscheid te nemen van onze collega’s en richting huis te gaan. Al met al was het weer een zeer geslaagde dag waarop bleek dat EA haar PR zaakjes nog altijd prima op orde heeft. Well done! Randy - De Legendarische Voet Vergelijking Tot slot nog even een leuk weetje. Na mijn meerdere opschepacties over mijn schoenmaat (maat 53) werd ik wel even gedist door Jaws. Ik presenteer u, om deze Feature knallend af te sluiten, de meest legendarische voetvergelijking en de meest shockerende foto na die van Big Foot ooit...de maat 53 zwarte Nikey's van mijzelf...en de maat 56/57 witte Titanic's van Richard Kiel aka Jaws... [img]"http://www.gameqube.nl/viewerscreen.php?screen=legendarischevoetvergelijking.jpg" width=450[/img] Talking 'bout a HUGE ending! Door Rutger & Randy.

Gekoppelde games

James Bond 007: Everything or Nothing (Nintendo GameCube)