N1ntendo Archief!

[Review] Geschreven door Quint op 2010-09-09 15:08:17

Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies

Na 52 uur rollen eindelijk de credits over mijn scherm. Het heeft lang geduurd, maar de voldoening is groot: Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies voor de Nintendo DS is uitgespeeld. Meer dan vier miljoen Japanners hebben deze DS-RPG aangeschaft, wat betekent dat ongeveer één op de 30 Japanners het spel in huis heeft. De game stormt daarmee de top 10 binnen van de best verkochte games in Japan aller tijden met een respectabele negende plek. Het is hierdoor niet zo gek dat Nintendo besloot de game zelf te publiceren in het Westen. Tijdens Nintendo’s persconferentie op de E3 van 2010 werd er nog uitgebreid stilgestaan bij de titel en werd er gezegd dat het ‘een onervaren avontuur is met ongekend veel mogelijkheden.’ Klopt dit?

[url=/files/ntr_dragonqix_logo_e3.jpg][img]/files/ntr_dragonqix_logo_e3.jpg width=540 border=0[/img][/url] Het verhaal Jij bent als speler een ‘Celestrian’, een beschermengel van het dorpje Angel Falls. Het is jouw ongeziene taak om het leven van de Aardse dorpsbewoners in goede banen te leiden. De dankbaarheid van de bewoners wordt omgezet in een energie-vorm en vertaalt zich naar een fruit. Dit fruit wordt door jou als Celestrian gebruikt om een bepaalde boom te voeden die zich hoog in de lucht op het Celestrian-eiland bevindt. Het voeden van deze boom is het levensdoel van elke Celestrian. Indien de boom genoeg gevoed is en volledig in bloei staat, zal men naar het ‘realm van de almachtige’ gebracht worden. Dragon Quest IX laat je beginnen op een moment dat de boom bijna in bloei is. Na een zeer korte speelsessie is het dan ook zo ver: de boom is volledig gevoed. Echter, op het moment dat je denkt naar hogere sferen gebracht te worden, gebeurt er iets desastreus: donkere wolken verzamelen zich over het Celestrian-rijk en er volgen flinke aardschokken. De stukjes fruit vallen ieder naar beneden en worden verspreid over de Aarde. Ook jijzelf als speler tuimelt van het zwevende eiland af en raakt in het proces je vleugels en halo kwijt. Door dit voorval ben je niet langer onzichtbaar voor de normale mens, maar heb je nog wel je Celestrian-krachten tot je beschikking. Dit is waar het avontuur echt begint. Het is aan jou als Celestrian de taak om de stukjes fruit terug te vinden en om het kwaad dat de schokken veroorzaakte uit te roeien. [url=http://www.wiids.nl/files/1_NTR_DragonQIX_01ss06_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/1_NTR_DragonQIX_01ss06_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/2_NTR_DragonQIX_02ss12_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/2_NTR_DragonQIX_02ss12_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] Cliché Wanneer je je avontuur begint, oogt Dragon Quest IX als de zoveelste RPG. Je kunt je hoofdpersonage lichtelijk aanpassen en start in een dorpje. In dit dorpje praat je met een paar mensen waarna je via een overworld naar het volgende dorpje gaat. Op deze overworld zie je allerlei monstertjes rondlopen die na aanraking met je in gevecht gaan in een apart gevechtgebied. Na een succesvol turn-based gevecht zul je wat experience points en geld krijgen waarna je je weg kunt vervolgen naar je bestemming. Ga je niet naar een dorpje, dan ga je wel naar een grot, kasteel of andere typische RPG-bestemming. Dit gebeurt allemaal met de vertrouwde vierpuntdruktoets in combinatie met de knoppen al kun je het gehele spel ook op wat minder prettige wijze met de stylus spelen. Vooralsnog geen enkele reden om een aantal jaren terug te voorspellen dat zo’n vier miljoen Japanners dit spel aan zouden schaffen. Minpunt nummer één Sterker nog, ik kwam een paar dingen tegen die ik juist minder vond dan in de ‘gemiddelde’ RPG. Zo waren mijn party-leden een stel willekeurige mercenaries die ik zelf kon inhuren in een herberg. Door deze willekeurigheid had ik totaal geen band met mijn mede-spelers. Ze spraken nooit, hadden geen achtergrondverhaal en waren qua uiterlijk-mogelijkheden behoorlijk standaard. Helaas verandert dit punt naargelang het spel vordert niet: je zult vast blijven zitten aan mercenaries. Je kunt tussendoor wel wisselen tussen poppetjes, maar dat is niemand aan te raden. Gezien je altijd een level 1 mercenary terugkrijgt, zul je hier vrijwel niets aan hebben. Ik vind het hele gebeuren maar een rare beslissing en ik krab er nu nog om aan mijn hoofd als ik er aan denk. Minpunt nummer twee Een tweede punt waar ik me flink aan erger, is de variatie aan vijanden. Het Dragon Quest-universum kent een aantal standaard wezens zoals de komkommer-soldaten en de slimes, maar naast deze verplichtingen was er niet veel boeiends te vinden. Dat ik sowieso niet te spreken ben over het design van de ‘normale’ vijanden, wil niet zeggen dat ik geen recht van spreken heb indien ik me afvraag waarom vijanden schaamteloos hergebruikt worden. Naar mate je verder komt in het spel, zul je dezelfde vijanden tegenkomen als voorheen, maar dan met een ander kleurtje. Dit kleurtje fungeert als aanduiding van de sterkte van het beestje, maar verder blijft het wezen hetzelfde. Dit kan tegenwoordig echt niet meer door de beugel. [url=http://www.wiids.nl/files/3_NTR_DragonQIX_03ss02_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/3_NTR_DragonQIX_03ss02_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/4_NTR_DragonQIX_04ss01_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/4_NTR_DragonQIX_04ss01_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] Minpunt nummer drie Het derde feit dat ik niet snap, is dat de muziek en de geluidseffecten erg verouderd klinken. Zo lijkt bijvoorbeeld het geluidseffect van het oplopen van een trap regelrecht te komen uit de originele Prince of Persia uit 1989. Het klinkt dof, verouderd en daarmee onacceptabel. De achtergrondmuziekjes zijn daarbij zenuwslopend en worden ook enorm vaak hergebruikt. Elk soort omgeving wordt vergezeld met eenzelfde deuntje en na meer dan 50 uur komt dit je neus uit. Minpunt nummer vier Een vierde knelpunt is te vinden bij het saven. Waar een RPG zoals Golden Sun gebruik maakt van de mogelijkheid om waar dan ook te saven, daar moet je in Dragon Quest IX constant terug naar een kerk in een dorpje. Je kunt ook, waar je maar wil, voor een ‘Quick Save’-optie kiezen, maar die vooruitgang wordt gewist zodra je dat spel hebt ingeladen. De normale wijze van saven in een kerk zorgt ervoor dat je vlak voor een hoofdbaas helemaal terug moet naar een dorpje om je vooruitgang in die kerker op te slaan. Nu is het wel zo dat indien je verslagen wordt je niet ‘game-over’ gaat, maar naar een kerk wordt gestuurd. Op deze manier kun je alsnog je spel opslaan. Het probleem is dan echter dat je de helft van al je geld kwijtraakt en dat wil niemand. Geld is essentieel voor het kopen van items, wapens en armour en ligt niet bepaald voor het oprapen. Als alternatief kun je je geld bij een bank achterlaten, zodat je geen last hebt van het kwijtraken ervan. Echter, ik had veel liever gehad dat ik voor een hoofdbaas kon saven en vervolgens ‘game over’ zou gaan, dan dat ik nu met deze omslachtige onzin moet werken. Alsof deze omslachtigheid niet genoeg is, word je als speler ook nog opgezadeld met een beperking: er is slechts ruimte voor één save-file op de cartridge. Hierdoor zit je na het opslaan van je spel voor eeuwig vast aan je keuzes, tenzij je ooit je spel wist en opnieuw begint. Minpunt nummer vijf Een vijfde punt waar ik niet over te spreken ben, is dat het spel nooit moeilijk wordt. Er zitten totaal geen breinbrekers of enigszins moeilijke puzzels in. Je doet simpelweg alles wat je gevraagd wordt en loopt fluitend door het spel heen. Het voelt hierdoor aan als pure tijddoding en niet als een uitdagend avontuur. Het enige wat een beetje inzicht vereist, is het winnen van een gevecht tegen een vijand die eigenlijk te sterk is. Echter, uiteindelijk kun je elk gevecht zonder problemen winnen indien je een hoog genoeg level hebt. Het spel zorgt er tot aan de eindbaas voor dat je, indien je tussendoor niet weggelopen bent van gevechten, het goede level hebt om de aanwezige vijand te verslaan. Enkel bij de eindbaas werd ik verplicht om eerst zo’n zes uur te levelen, puur en alleen om het spel uit te kunnen spelen. Ook dit was voor mij een moment waarop ik dacht: waarom? [url=http://www.wiids.nl/files/5_NTR_DragonQIX_05ss05_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/5_NTR_DragonQIX_05ss05_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/6_NTR_DragonQIX_06ss15_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/6_NTR_DragonQIX_06ss15_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] Minpunt nummer zes Gezien we nu toch al vijf minpunten hebben gehad, kan ik rustig doorgaan met een zesde punt. Verhaal-gedreven RPG’s zijn vaak ijzersterk door goede dialogen, interessante gebeurtenissen en chronologie met daarin terugverwijzingen naar mate je avontuur vordert. Dragon Quest IX kent dit geen van allen. Toegegeven, ieder dorpje kent zijn eigen (interessante) probleem dat jij op moet lossen, maar de volgorde van je bezoek aan de dorpjes is geheel willekeurig. Het gebeurt slechts een enkele keer dat je belemmerd wordt door iets dat je pas later in het spel kunt overkomen. Doordat je naar eigen zin een bepaald dorpje kunt bezoeken, tast je vaak in het duister. Ben ik wel sterk genoeg om de hoofdbaas aan het einde van dit verhaal te verslaan? Zou ik meer in dit dorpje kunnen doen als ik hier later was gekomen? Als ik hier nu nieuwe wapens koop, koop ik dan de sterkste op dit moment of heb ik per ongeluk een dorpje over geslagen? Dit zijn slechts enkele voorbeelden van problemen waar je tegenaan zult lopen doordat je vrijwel volledig vrij wordt gelaten in je avontuur. Dit kan voor enkelen onder jullie een pluspunt zijn, maar ik vond het enkel vervelend. Doordat deze willekeurigheid enige chronologie voorkomt, bleef het doel van het verhaal altijd hetzelfde. Het kreeg hierdoor nooit een andere wending en werd daarmee nooit interessanter. Het was constant een kwestie van dorpje naar dorpje reizen, het probleem oplossen dat daar heerste, een hoofdbaas verslaan en een stukje fruit in ontvangst nemen. Positief? Is er dan ook nog iets positiefs te noemen over Dragon Quest IX: Setinels of the Starry Skies? Jazeker, en dat is ook de reden waarom ik begon met het opnoemen van de negatieve punten en eindig met de positieve punten. Deze positieve punten verdienen het om beter te blijven hangen, ondanks het feit dat de kritiekpunten zeer gemeend zijn. Hoe vervelend die genoemde punten ook mogen zijn en hoe cliché het spel in eerste instantie klinkt, uiteindelijk is Dragon Quest IX wel de meest uitgebreide DS-RPG die er op dit moment is. Je kunt met gemak honderden uren stoppen in het spel en dat komt doordat er enorm veel te doen is. Om ergens te beginnen: het woord ‘Quest’ zit niet zonder reden in de titel. [url=http://www.wiids.nl/files/8_NTR_DragonQIX_07ss08_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/8_NTR_DragonQIX_07ss08_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/7_NTR_DragonQIX_07ss03_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/7_NTR_DragonQIX_07ss03_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] Quests Dragon Quest put vooral veel kracht uit het ‘Quest’-gegeven. Quests zijn aan te nemen via dorpsbewoners met een blauw tekstballontje boven hun hoofd. De aanwezigheid van dit blauwe ballonnetje betekent dat de desbetreffende persoon een probleem heeft en dat hij of zij graag wilt dat iemand dit probleem oplost. Deze problemen variëren van het geven van een bepaald item tot aan het uitvoeren van speciale aanvallen tijdens een gevecht tot aan zoeken van een bepaald bord waarna je de persoon moet vertellen wat er op het bord geschreven stond. De quests zijn zeer divers, maar zijn daarmee regelmatig ook erg vaag qua omschrijving. Vaak heb je geen flauw idee waar te zoeken en dan sla je al gauw een quest over, ondanks de vooraf onbekende beloning. Daarnaast is er ook het type quest waarbij je bij voorbaat al weet dat het oplossen ervan enorm veel tijd gaat kosten. Toch zijn quests een zeer leuk gegeven om de tijd te doden, want er zitten echt enorm veel quests in het spel en ze zijn allemaal optioneel. Mocht je na tientallen uren alle quests hebben voltooid, dan kun je nog een beroep doen op het Nintendo WiFi-netwerk. Binnen de kortste keren heb je weer een rits aan nieuwe quests binnen gekregen die zorgen voor een praktisch eindeloos aantal speeluren. In de essentie In principe doet Dragon Quest IX naast de eerdergenoemde minpunten niets fout. Alle klassieke ingrediënten voor een RPG zitten erin en zijn vaak uitgebreider dan in de gemiddelde RPG. Zo kun je niet alleen in level stijgen en daarmee je attributen verhogen, maar ook wisselen van klasse. Er is een grote variatie aan klassen beschikbaar, die ieder haar eigen voordelen en nadelen kennen. De één is goed met een zwaard, de ander is goed met magie, etc. Het rare is dat je personage bij het wisselen van klasse terug gaat naar level 1, wat het voor mij totaal niet aantrekkelijk maakte om te wisselen. Het levelen gaat nogal traag in Dragon Quest IX, dus verloren levels voegen ongewenst een aantal uren aan ‘levelen’ toe aan je avontuur. Anders dan dat is het puur smullen voor de doorgewinterde RPG-fan, maar zal het voor de nieuwkomer allemaal wat te traag zijn. [url=http://www.wiids.nl/files/9_NTR_DragonQIX_07ss09_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/9_NTR_DragonQIX_07ss09_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/10_NTR_DragonQIX_07ss13_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/10_NTR_DragonQIX_07ss13_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] Graphics Hetgeen een apart kopje verdient, zijn de graphics. De graphics van Dragon Quest IX zijn van een zeer hoog niveau en overstijgen zelfs de verwachtingen die we tegenwoordig mogen hebben van een Nintendo DS-game. Zo zie je de wapens en armour van je party-leden ook daadwerkelijk veranderen indien je deze aantrekt. Daarnaast oogt de game lekker kleurrijk en kent het veel oog voor detail. Er is veel afwisseling in de omgevingen te vinden, zoals een woestijn-wereld, een ijswereld en verschillende interieuren binnen gebouwen, grotten en kastelen. Heel af en toe wil het wel eens voorkomen dat er een flinke framedrop te bespeuren valt, maar dat is gelukkig zelden. De tussenfilmpjes, soms in animé-vorm, zijn sfeervol gedaan. De gevechten kennen een zeer dynamische invalshoek met een camera die regelmatig van positie wisselt en over het gevechtsveld heen zweeft. Deze speling tijdens de gevechten is een welkome afwisseling zo tussen alle RPG´s door met een statisch camerastandpunt. Wat dan wel weer jammer is, is dat de aanvallen vrij simpel van aard zijn en geen ‘wow’-effect kennen zoals dat bij bijvoorbeeld Golden Sun wel het geval was. Hierdoor ontbreekt het ook aan spectaculaire special effects. Het blijft bij een simpel stroomschokje, vuurballetje of ijsblokje. Co-op Een ander sterk punt van Dragon Quest IX is de toepassing om de gehele game in co-op te spelen met vier spelers. In co-op is het wel nodig dat alle personen de game hebben, waarbij het personage wordt gebruikt waarmee je in je eigen avontuur speelt. Mocht je een te laag level hebben om je vriend te helpen, dan zul je het zeer moeilijk krijgen en het waarschijnlijk niet echt naar je zin hebben. Echter, het tegenovergestelde geldt ook: is jouw personage enorm sterk en is je vriend nogal zwak, dan kun je hem zo door het spel heen loodsen. Het is jammer dat hier de optie mist om met een willekeurig personage het spel binnen te stappen met een level dat bij de rest aansluit. [url=http://www.wiids.nl/files/11_NTR_DragonQIX_07ss14_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/11_NTR_DragonQIX_07ss14_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/12_NTR_DragonQIX_07ss16_E3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/12_NTR_DragonQIX_07ss16_E3.jpg border=0 height=408 width=272][/img][/url] WiFi Dragon Quest IX stelt spelers ook in staat om andere avonturen te betreden via internet en om zaken als items goedkoop in te kopen. Je kunt ook andere spelers uitnodigen om je te helpen bij je eigen avontuur. Daarnaast kent de game een ‘Mingle-mode’. Deze modus werkt niet via het internet, maar via lokale signalen die je Nintendo DS uitzendt. Indien je Dragon Quest IX in ‘Mingle-mode’ zet, zal je Nintendo DS automatisch informatie uitwisselen met mensen in de buurt die ook hun Dragon Quest IX in ‘Mingle-mode’ hebben gezet. In Japan is dit fenomeen razend populair, omdat vrijwel iedereen de game daar heeft. Echter, hier in de Benelux is het een compleet ander verhaal. Om het toch uit te testen, had ik mijn Nintendo DS meegenomen naar het post-E3–event in Zaandam. Het wemelde daar van de gamejournalisten en Dragon Quest IX was net uitgekomen: een ideale combinatie. In de hoop dat andere mensen net zoals ik dachten, zette ik de ‘Mingle-mode’ aan en keek ik na het event vol verwachting naar de hoeveelheden informatie die ik had binnengeslurpt. In totaal: niets, noppes, nada. Als het hier al niet lukt, verwacht ik niet dat deze ‘Mingle-mode’ ook maar enig succes zal kennen in Europa. Conclusie Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies laat me als grote RPG-fan met gemixte gevoelens achter. Het spel kent eindeloos veel toepassingen en mogelijkheden, waardoor er honderden uren aan speelplezier aan vast zitten en dat is fantastisch. Echter, deze speeluren verlopen niet bepaald vlekkeloos. Zo heb je geen band met je party-leden, zijn de vijanden saai, is het geluid ondermaats, is het saven erg vreemd toegepast, wordt het avontuur nooit echt moeilijk en kent het geen sterk verhaalverloop. Daar staan dan echter wel een zeer uitgebreide co-op-modus, een sterke online-functie, indrukwekkende graphics en zeer solide RPG-basis-elementen tegenover. Op de vraag waarom al die Japanners er zo verzot op zijn, kan ik geen antwoord geven. Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies is de meest uitgebreide en meest diepgaande RPG die verkrijgbaar is op de Nintendo DS, maar niet de beste.

N1 Score: 8.2

Gekoppelde games

Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies (Nintendo DS)