[Review] Geschreven door Marcel op 2010-11-12 00:00:05

GoldenEye 007

Na meer dan tien jaar hebben Activision en Eurocom GoldenEye uit de kast getrokken. De game is gemoderniseerd, het script is herschreven, de theme-song is opnieuw ingezongen en het verhaal is uitgebeeld met de moderne James Bond-cast. Is men in staat om de nostalgie in ere te houden en tegelijkertijd een hoogstaande game af te leveren of schaart GoldenEye zich naast de andere mislukte pogingen om franchises opnieuw leven in te blazen? GoldenEye 007 is zonder twijfel één van de meest ambitieuze Activision projecten tot nu toe. De game bevat een spannende missie om in je eentje te doorlopen en een groot aantal multiplayer modes. Het pakket is prachtig samengebracht in een sfeervol menu. In het menu ontdek je onder andere een groot aantal controller opties. Je kunt GoldenEye 007 spelen met de Wii Remote en Nunchuk, Classic Controller, Wii Zapper of een GameCube controller. Bovendien zijn de controle-schema’s om de gevoeiligheid van de Pointer of de analog-sticks naar eigen inzicht aan te passen. Na een besturingskeuze te hebben gemaakt is het tijd om in de huid van 007 te kruipen.

See reflections in the water Al vanaf het eerste moment merk je dat GoldenEye 007 niet zomaar een doorsnee James Bond-game is. In het verleden speelde ‘s werelds bekendste MI6-agent de hoofdrol in talloze games. Het character James Bond verandert in de filmwereld vaak van acteur. Immers moet een Bond niet alleen stoere stunts uitvoeren, maar tegelijkertijd de vrouwen versieren en als het even kan de wereld redden. Daniel Craig is sinds de film Casino Royale het nieuwe gezicht van Bond en vertolkt de rol in GoldenEye 007. In tegenstelling tot eerdere Bond-games is niet alleen zijn gelijkenis gebruikt, maar ook zijn stem. Hierdoor krijg je al snel een cinematisch gevoel dat naarmate de game vordert steeds sterker wordt. De filmische ervaring wordt vooral versterkt door de gameplay van het spel. Je hebt in GoldenEye 007 meerdere manieren om problemen op te lossen. In het begin van de game word je gevraagd om een sniper uit te schakelen. Je kunt op hem afrennen en hem doorzeven met kogels of je kunt hem uitschakelen met een gedempt schot. Daarnaast heb je de mogelijkheid om via een trap naar boven te sluipen en hem stilletjes te wurgen. Met iedere controller werken al deze acties vlekkenloos en aangezien je regelmatig meerdere vijanden tegenkomt, voer je deze acties vaak gecombineerd uit. In de volgende situatie pak je het geweer van de sniper en knal je de gealameerde bewakers één voor één overhoop in een hinderlaag of steel je een AK-47 om Rambo te immiteren. Na enkele spannende achtervolgingen en spectaculaire scenés heeft GoldenEye de speler overtuigd. Na een listige ontsnapping springt Bond in het diepe. Het intro dat qua visuele effecten niet onderdoet voor de James Bond-films begint en Nicole Scherzinger brengt met haar stem de GoldenEye soundtrack opnieuw tot leven. De missie kan nu beginnen!

More than darkness in the depths GoldenEye 007 sleurt je mee naar alle uithoeken van de wereld. Ondanks dat het script herschreven is voor de 21e eeuw, weet iedere James Bond-fan hoe het zal eindigen. De manier waarop je het einde bereikt, kent gelukkig wel de nodige verrassingen. 007 gaat op onderzoek in een nachtclub in Barcelona, probeert te voorkomen dat geheim wapentuig in de verkeerde handen valt in Dubai en ontsnapt meerdere malen ternauwernood uit benarde situaties. Men brengt alle actie spectaculair in beeld en heeft gekeken naar moderne shooters die een overweldigende indruk hebben achtergelaten. Onder het motto: beter goed gejat dan slecht verzonnen, is het zogenaamde aiming down the sights uit Call of Duty overgenomen, zodat je met uiterste precisie je doelwitten kunt uitschakelen. De inspiratie komt soms uit een onverwachte hoek, zoals de manier waarop de armen en benen van Bond vaak in beeld komen ondanks dat het een first-person shooter betreft. Het trucje waardoor je je in Mirror’s Edge een parkour-expert voelde, wordt in GoldenEye 007 voor dit doel perfect herhaald. Op de Nintendo 64 was Pierce Brosnan een houterig 3D-object dat kon bukken, schieten, lopen en draaien. In GoldenEye 007 vinden we een sportievere Daniel Craig die over muurtjes klimt, vechtsporten kent, aan vliegtuigvleugels hangt en langs helikopters sprint. Eén van de betere aspecten van GoldenEye 007 is zonder twijfel de balans tussen de pijlsnelle actie, het sluipen en het spionagewerk. Zo blijf je waarschijnlijk langer in leven als je zo nu en dan een beveiligingscamera sloopt of een automatische gun hackt met je telefoon. Daarnaast ben je nog altijd James Bond en geen doorsnee soldaat en kun je ook de omgeving benutten om je vijanden te slim af te zijn. Als er versterkingen komen, blaas je de trucks op waarmee ze gebracht worden. Bestookt door een helikopter? Geen nood, de Russen hebben altijd wel luchtafweergeschut in de buurt dat tegen hen gebruikt kan worden. Het zijn fijne gameplay elementen en ook de interactie met de vershillende vrienden en vijanden van Bond is goed uitgewerkt, maar net zoals in de film neemt men het begrip toeval soms te ruim. Immers heb ik in mijn hele leven nog nooit toevallig op een toilet een bazooka gevonden.

See him surface and never a shadow Grafisch gezien oogt de game gelikt en heeft men allerlei trucs gebruikt, zoals de combinatie van 2D- en 3D-elementen om de speler voor de gek te houden. De omgevingen zijn sfeervol vormgegeven en hebben ieder een eigen stijl. Zo waait er een ijzige wind in de Russische gebergtes en hangt er een zwoele rook in de nachtclub. De speciale effecten, zoals de flitsen van kogels en de rooksporen van raketten, zijn overtuigend in beeld gebracht. Daarnaast heeft men veel verschillende wapens ontworpen. Van iedere gun zijn bovendien meerdere types met verschillende accessories beschikbaar, zoals scopes en laserpointers. Als je in de sneeuw loopt, wordt het wapen netjes voorzien van een ijzige-look en zo zijn er meer details die in de categorie ‘puntjes op de i’ vallen, waardoor de graphics je niet uit de Bond-vibe halen. Enigszins jammer is de weinige variatie in de vijanden. Je vecht soms tegen drie soldaten met hetzelfde gezicht of dezelfde kleding en ook tussen de levels door is er weinig verschil. De graphics zijn bovendien functioneel. Zo kun je houten objecten doorzeven of complete beschuttingen omver blazen. In één level kun je zelfs met de hulp van een voertuig gebouwen laten instorten. Het meest imposant van de graphics blijven toch de animaties van Bond. De Motion-Capture techniek komt perfect tot zijn recht in de lip-sync, maar ook in de vorm van reload animaties en de silent takedowns. De perfect uitgevoerde bewegingen zijn net zoals de muziek sfeerverhogend. De muziek is dynamisch en verandert mee met het gedrag van de speler. Wanneer je op een laag tempo door een basis sluipt dan hoor je een zachte Bond-tune die de spanning verhoogt. Richt je wapen en een bass-effect wordt ingezet. Is het schot raak dan valt de muziek terug in de Bond-vibe. Mis je en merkt de vijand je op, dan klinkt er een hogere toon en wordt er een sneller nummer ingezet dat beter past bij de actie. De transities van muziekstuk naar muziekstuk zijn vloeiend en de geluidseffecten zijn hier grotendeels op aangepast. Het enige nadeel is dat sommige geluiden die niet in tandem met de muziek gebracht worden hierdoor minder goed klinken. Het contrast tussen sommige goed geproduceerde en minder goed geproduceerde effecten is groot. Desondanks blijft het een wonder dat Eurocom dit voor elkaar heeft gekregen en alle elementen van de Wii-hardware zo goed in samenhang heeft gebracht.

On the wind I feel his breath Wie na ongeveer zes tot acht uur het einde van GoldenEye 007 heeft bereikt, zit op het puntje van zijn stoel en wil meer. Nu is het de gewoonte om direct de multiplayer mode in te duiken bij een dergelijke first-person shooter, maar GoldenEye 007 heeft ook meer te bieden qua singleplayer-opties. Zo is er ten eerste de mogelijkheid om de game in een hogere moeilijksheidgraad te spelen. Je hebt de keuze uit vier moeilijkheidsgraden. De hierboven beschreven Operative-mode is de meest gangbare optie. De game biedt een goede uitdaging, maar wordt nooit echt moeilijk en dat is perfect voor de heroïsche acties van Bond. In de Agent-mode wordt de game al iets pittiger. De vijanden worden slimmer en er zijn extra secundaire opdrachten. De opdrachten zijn verschillend per level. De ene keer moet je een vluchtschema van een helikopter downloaden, de andere keer moet je gijzelaars bevrijden. Na de Agent-mode is er voor de echte 007’s onder ons ook nog de 007-mode. Je krijgt er een derde opdracht per missie bij die moeilijker te vinden is. Als je de game op één van de moeilijkheidsgraden hebt doorlopen, speel je ten slotte de 007-classic-mode vrij. In deze mode keren de health-bar en het body-armor uit het klassieke GoldenEye terug en moet je op nostalgische wijze je gezondheid op peil houden met pick-ups. Het valt niet mee om GoldenEye in alle moeilijkheidsgraden uit te spelen. Je moet bij alle moeilijkheidsgraden boven Agent eerst alle opdrachten voltooien voor je aan de volgende missie mag beginnen. Een aantal objectives is verstopt achter dichte deuren of kan pas bereikt worden als je bepaalde computers hebt gekraakt. Hierdoor zul je voor je eerste GoldenEye-sessie waarschijnlijk terugvallen op de moeilijkheidsgraad Operative. Naast de mogelijkheid om missies opnieuw te spelen in hogere moeilijkheidsgraden, is er voor de echte bikkels een klassieke Time Trial mode aanwezig. Wie bekend is met James Bond of graag first-person shooters met een verhaal speelt, zal zich kostelijk vermaken met de singleplayer van GoldenEye 007. Een stuk gevoeliger ligt de multiplayer van de game, want die waardering is voor een groot aantal gamers gebaseerd op herinneringen. De tijd dat je met je vrienden op de bank zat te gamen en je uren zoet was met een stapel mijnen en een schacht boven een toilet is lang vervlogen. Het is niet zo vreemd dat de splitscreen multiplayer dit gevoel niet terug brengt. Ten eerste zijn geen van de levels uit GoldenEye van de Nintendo 64 perfect overgenomen. Een aantal locaties keert alleen terug in naam en setting, maar niet qua lay-out. Daarnaast is er geen ondersteuning voor bots. Wel is er een groot aantal modes beschikbaar, van het arcade-achtige paintball tot het one-shot-kill Golden Gun. De splitscreen multiplayer van GoldenEye 007 is duidelijk meer gericht op het party-gehalte dan op de competitieve sfeer van de huidige first-person shooters. De game geeft je met zogenaamde modifiers de optie om meer dan 200 verschillende combinaties van splitscreen spelopties uit te proberen. Hierbij moet wel gezegd worden dat sommige combinaties spectaculairder zijn dan anderen. Immers behoren er tot de lijst van 200 stuks ook modes waarin je bijvoorbeeld maar één wapen mag gebruiken.

Golden eye I feel his weakness De online-multiplayer biedt wel een competitief element en de modes zijn daardoor een stuk serieuzer in opzet. Je speelt met huurlingen en MI6 soldaten, in plaats van met James Bond, Oddjob, Jaws en andere klassieke figuren die wel in de splitscreen mode tegenkomt. Wat hierdoor overblijft is grotendeels min of meer een kopie van de online-ervaring van Call of Duty voor in totaal acht spelers. De game kan zich met modes als Conflict en Team Conflict niet onderscheiden van andere games. Gelukkig is er een aantal spelopties aanwezig dat wat meer teamwork vereist. Zo is er een mode waarin de agenten een satteliet onschadelijk moeten maken, terwijl de huurlingen de satteliet juist willen gebruiken. Hierdoor ontstaat er een spannende strijd. In een andere mode dien je zones in te nemen en deze te bewaken. Het team met de meeste zones wint en het slim verdelen van het team is hier het devies. Nu loopt GoldenEye 007 tegen de lamp, want er is geen manier om te communiceren met je team. De frustratie is groot wanneer je je team niet kunt waarschuwen voor een hinderlaag. Je zult daardoor sneller op eigen houtje te werk gaan en zelf de XP-points verzamelen. Na iedere kill of actie krijg je punten en daarmee stijg je in level en ontgrendel je nieuwe wapens en twee modes voor gevorderde spelers. Een pluspunt is dat het opvallend druk is op de online-servers. In de potjes die ik speelde met mede-redactielid Benjamin, was er zelden een wachttijd. De game heeft soms wel last van lag en door het systeem van party-hosts wordt een potje soms vroegtijdig afgebroken als de host van het potje het spel verlaat. Het zijn kleine ergenissen, maar mede daardoor kan de multiplayer van GoldenEye 007 niet tippen aan andere moderne shooters.

Conclusie Het GoldenEye plot wordt met dit spel voor de derde keer vertolkt en het is de schrijvers gelukt om de speler van begin tot het eind te boeien. De game blinkt uit door de singleplayer, waarin de gameplay, muziek, het geluid en de graphics zijn samengesmolten tot een unieke en spannende James Bond-ervaring. De meerdere moeilijkheidsgraden, Time Trials en hoge kwaliteit zorgen ervoor dat je game nog vaak zult herspelen. Activision gebruikte echter de leus ‘GoldenEye’s back go get your friends’ om GoldenEye 007 te promoten, maar het tegendeel is waar. De multiplayer valt enigszins tegen in vergelijking met de singleplayer en is als Call of Duty-lite online niet overtuigend. De splitscreen multiplayer onderscheidt zich wat dat betreft van andere games, maar kan de gevoelens uit 1998 niet evenaren.

N1 Score: 8.8

+ ["Prachtige cinematische presentatie","Sfeervolle en dynamische muziek","Sterke Bond-vibe"]

- ["Multiplayer niet zo goed uitgewerkt als de singleplayer"]

Gekoppelde games

GoldenEye 007 (Wii)