[Review] Geschreven door Marcel op 2010-11-15 22:53:36

Sonic Colours

Na de wereld meerdere malen bijna te hebben vernietigd wil Dr. Eggman zijn leven beteren. De aardsrivaal van Sonic heeft een pretpark gebouwd in de ruimte als een vriendelijk gebaar naar de mensheid. Het verhaal van Sonic Colours is de perfecte metafoor om Sonic Team te beschrijven. Immers hebben ook zij meerdere malen Sonic naar de afgrond gebracht en is Sonic Colours het gebaar waar duizenden Sonic-fans al jaren op wachten. Het is te hopen dat Sonic Team meer te vertrouwen is dan de altijd sluwe Dr. Eggman. In tegenstelling tot de acties van Dr. Eggman zijn niet alle moderne Sonic-games slecht. Integendeel, de meeste games bevatten ontzettend coole levels met allerlei verschillende gameplay-elementen en in dat laatste schuilt het probleem. De Sonic-gameplay was in het gros van de Sonic-games versplinterd en de goede spellen werden gehinderd door slechte beslisssingen, zoals de toevoeging van vuurwapens in Shadow the Hedgehog en de relatief saaie Werehog-gameplay van Sonic Unleashed. Met Sonic Unleashed had Sega afgezien van de Werehog bijna de ultieme 3D-Sonic in handen en het is niet zo vreemd dat Sonic Unleashed de fundering vormt voor Sonic Colours. Daarnaast ging Sonic Team op zoek naar andere inspiratiebronnen en kwam onder andere terecht bij Nintendo’s veel geprezen Super Mario-serie.

The sky with stars so bright Zodra je een naam hebt ingevoerd om je scores en voortgang bij te houden, begint het eerste level. Sonic rent door het Tropical Resort en direct valt op hoe heerlijk de game speelt. Je kunt de game spelen met de Wii Remote en Nunchuk, maar ook een Classic controller of een GameCube controller gebruiken. Sonic rent met hoge snelheid door het level en je kunt hem moeiteloos door de bochten loodsen. Met zijn dubbelsprong trotseert hij platform na platform en met de homing-attack vuur je hem af richting de robots van Dr. Eggman en doelwitten in de omgeving. Al snel ren, knal en spring je door het eerste gebied van Dr. Eggman’s pretpark. Na de eerste voorzichtige stappen begin je steeds meer risico te nemen. De grind-rails in de lucht is gemakkelijk te benutten voor nog meer snelheid en vanuit welke hoek Sonic ook door trampolines afgevuurd wordt, hij komt altijd weer goed terecht en kan op bepaalde momenten zelfs hele stoere trucs uitvoeren. Het voelt haast als een Sonic-game met een automatische-piloot, maar je bent als speler toch echt zelf verantwoordelijk voor het spectaculaire schouwspel dat Sonic Colours heet en dat is gezien Sonic’s geschiedenis van glitches een behoorlijke verademing. Een perfect werkende 3D-Sonic ontvouwt zich letterlijk voor je ogen, want je krijgt de beschikking tot het kaartscherm. In eerste instantie kun je alleen het Tropical Resort bereiken, maar al snel worden er nieuwe werelden ontgrendeld. Je start de verschillende acts met één druk op de knop en speelt nieuwe werelden vrij door de beschikbare acts uit te spelen. Je voortgang wordt niet gehinderd door verzamelbare objecten of andere prullaria. Wel verschijnen de eerste tussenfilmpjes met Sonic en zijn maatje Tails in de hoofdrol en ga je haastig op zoek naar je oordoppen. De zoektocht kan gestaakt worden want Tails heeft een nieuwe stem die stukken minder irritant is dan zijn vorige stemgeluid. Sonic heeft verrassend genoeg ook een nieuwe voice-actor gekregen die de zinnen van de egel aanzienlijk beter overbrengt dan zijn voorganger. De stijl van de filmpjes en interacties doet denken aan cartoons, met flauwe grappen en soms overdreven expressies. Het is geen hoogstaand materiaal, maar ook zeker niet storend en in tegenstelling tot andere moderne Sonic-titels heeft Sonic geen honderden vrienden.

The colours feel so right Nu Sonic’s nieuwe stijl geintroduceerd is worden ook de Wisps aan je voorgesteld. De gekleurde alien-achtige wezens zijn als power-ups in ieder level verwerkt. De blauwe Wisp kan bijvoorbeeld speciale blauwe ringen veranderen in blauwe blokken. Met de oranje Wisp wordt Sonic een raket en met de gele Wisp een drilboor, waarmee hij ondergrondse gebieden kan bereiken. In totaal zijn er zeven verschillende kleuren die ieder een eigen effect hebben op de moves van Sonic. De eerste act van iedere wereld kan gezien worden als het hoofdlevel, waarin Sonic van A naar B moet rennen en onderweg verschillende platforms, vijanden en uitdagingen tegenkomt. Bovendien openen de Wisps nieuwe routes en betekend het missen van een sprong vaak niet direct het einde van Sonic’s avontuur. De levels zijn voor het eerst sinds de 16-bit klassiekers opgebouwd uit meerdere lagen. Het kan voor de minder geoefende speler soms verwarrend zijn om op het plafond te lopen en met verborgen kabelbanen een half level over te slaan, de Sonic-fans zullen er van smullen. Er is in ieder level een min of meer lineair pad aanwezig, maar wie de felbegeerde S-rank op het scorebord wil halen zal flink moeten experimenteren met Sonic’s nieuwe krachten en moves. De overige acts zijn per wereld verschillend, maar meestal korter dan de eerste act. Zo zijn er platform-uitdagingen met liften en acts waarin het einde van het level behoorlijk goed verstopt is of waarin de kracht van een Wisp centraal staat. Hierbij moet wel vermeld worden dat de ene act beter uitgewerkt is dan de andere. Een aantal levels kan het best beschreven worden als een bij elkaar geraapt zooitje. De missers doen geen afbreuk aan het geheel, maar het is jammer dat Sonic Team toch hier en daar terugvalt in de oude gewoontes, zoals het te vaak herhalen van elementen of het verkeerd plaatsen van platforms waardoor je onnodig veel levens verliest. De replay-waarde van de game is torenhoog en dat komt met name door de flitsende manier waarop de levels zijn vormgegeven en hoe de game verschillende perspectieven combineerd om de gameplay interessant te houden. De camera zwiept in ieder level moeiteloos van 2D naar 3D of zoomed uit, zodat je Sonic duidelijk door een looping ziet rennen. Je verliest Sonic nooit uit het oog en hebt bovendien de volledige controle over zijn acties. Het is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk dat Sonic-games de afgelopen tien jaar een synoniem waren voor slecht camerawerk en men in Sonic Colours werkelijk alles perfect in beeld brengt. We nemen als voorbeeld het Starlight Festival. Een level waarin je in de ruimte over een geprojecteerde regenboog door de Armada van Dr. Eggman loopt die vanuit ieder mogelijk camerastandpunt in beeld wordt gebracht. De ruimtes binnen de schepen zijn voorzien van klassieke 2D-gameplay, waarin Sonic over disco-vloeren rent en moet voorkomen dat hij wordt geplet door muren. De andere thema’s zijn minstens zo fantasierijk, met een level dat bestaat uit snoepjes, taart en koekjes en een Aziatische onderwaterwereld. De werelden bevatten daarnaast de nodige attracties, immers speelt het hele spel zich af in het pretpark van Dr. Eggman.

I’ve never felt like this De verschillende perspectieven worden niet alleen gebruikt voor de standaard gameplay, maar ook voor de boss-battles. Hierdoor zijn deze verder uitgediept dan voorheen en kent een aantal eindbazen meerdere vormen. Helaas is er in Sonic Colours weinig variatie in de eindbaasgevechten, maar dit wordt enigszins goed gemaakt met tussenbazen die soms uit het niets op je pad verschijnen. Over het algemeen zijn de gevechten wel te gemakkelijk. Iedere eindbaas heeft een zwakke plek die meestal draait om één van de Wisps. Als je de juiste Wisp tegen een eindbaas gebruikt dan is deze soms in één klap verslagen. Sonic maakt in de game vaak grapjes over zijn superioriteit in vergelijking met de robotische vijanden, maar het is jammer dat de eindbazen niet de kers op de taart zijn. De kers op de taart is in het geval van Sonic Colours de muziek. Toegegeven, vrijwel iedere Sonic-release gaat samen met een sterke soundtrack. Met Sonic Colours haalde men min of meer alle componisten van stal die ooit iets voor een Sonic gemaakt hebben en dat hoor je terug in de verschillende nummers. De rock en synth stijl van Sonic Adventure 2 is duidelijk herkenbaar, alsmede de meer sfeervolle muziek van Sonic Unleashed. Daarnaast zijn er orkestrale uitvoeringen die bepaalde momenten in de game kracht bij zetten. Wederom is er een theme-song geschreven en dit keer was het de beurt aan John Paul Mahklouf van de Amerikaanse band Cash Cash om een songtekst van Jun Senoue ten gehore te brengen. Het nummer ‘Reach for the Stars’ is meer up-beat dan we van Sonic’s rock-achtergrond gewend zijn, maar past goed bij de stijl van de game. De geluidseffecten zijn buiten Sonic’s nieuwe voice-actor weinig veranderd. De ‘klunks’ en ‘klanks’ van Dr. Eggman’s robots klinken in harmonie met het geluid van verzamelde ringen en Sonic’s kreetjes. Opmerkelijk is de manier waarop de power-ups aangekondigd worden wanneer je ze activeert. LASER!, ROCKET!, DRILL!, in het begin is het even schrikken. De power-ups zorgen soms voor aanpassingen aan de muziek. De drill gaat gepaard met een gabber-beat terwijl de laser een wat hogere toon kent. Al met al zijn de muziek en geluidseffecten bijzonder goed uitgevoerd. [aling=center] [/align] I’ll keep on running Buiten de hierboven beschreven hoofdmoot bevat Sonic Colours nog een extra game. In ieder level kun je vijf verborgen rode ringen vinden. Je kunt de ringen vergelijken met de munten uit New Super Mario Bros. Wii of de emblemen uit eerdere Sonic games. Als je genoeg munten hebt ontgrendel je de Sonic Simulator. Een Sonic-spel die je in je eentje of met twee spelers kunt spelen. Een welkome toevoeging aan een game die al voorzien is van uren Sonic-pret. Hoe meer munten je verzamelt in de hoofd-game, hoe meer features je krijgt in de Sonic Simulator. Zo kun je de mogelijkheid vrijspelen om met je Mii de levels van de Sonic Simulator te trotseren. Naast de Sonic Simulator is er een Challenge Mode waarin je een groot aantal levels achter elkaar moet doorlopen zonder al je levens te verliezen. Ten slotte kun je al je scores uploaden op een wereldwijd online Sonic Colours scorebord. Wie alle rode ringen verzamelt en in alle acts de felbegeerde S-rank haalt krijgt voor het uren ploeteren nog een extra verrassing. [aling=center] [/align] Conclusie De gameplay van Sonic Colours is snel, leuk en herkenbaar en bevat tegelijkertijd de nodige vernieuwingen in de vorm van Wisps. De kleurrijke levels schieten aan je voorbij en men biedt genoeg verschillende stijlen en paden om de game tot het einde toe interessant te houden. Daarnaast zijn er pittige platform-uitdagingen aanwezig die gelukkig aanzienlijk moeilijker zijn dan de te gemakkelijke boss-battles. Buiten alle lof valt een klein aantal levels dat aanzienlijk minder goed ontworpen is. Het meest opmerkelijke aan Sonic Colours is de technische kant, want niet alleen oogt en klinkt alles subliem, de camera brengt de actie nagenoeg perfect in beeld. Mede door de hoge replay-waarde en extra’s, zoals de Sonic Simulator en verzamelbare rode ringen staat Sonic Colours garant voor uren speelplezier. Sonic Colours is zonder twijfel de beste Sonic-game sinds jaren!

N1 Score: 9

+ ["Geweldige uitvoering van 3D-Sonic gameplay in combinatie met 2D-platforming","Dynamische looks en prachtige muziek","Wisps gaan gepaard met nieuwe gameplay-elementen","Perfect camerawerk","Sonic Simulator als leuke extra"]

- ["Sommige levels zijn minder goed uitgewerkt dan andere","Eindbazen bieden weinig uitdaging"]

Gekoppelde games

Sonic Colours (Wii)