[Review] Geschreven door Quint op 2010-12-06 22:27:28

Ivy the Kiwi?

Op de E3 maakten we voor het eerst kennis met Ivy the Kiwi?, het nieuwe paradepaardje van Yuji Naka. Yuji Naka mag dan één van de bedenkers zijn van het personage Sonic the Hedgehog, zijn vorige creatie, de Wii-game Let’s Tap, was innovatief, maar viel qua gameplay behoorlijk tegen. Ivy the Kiwi? is uitgebracht op zowel de Wii als de Nintendo DS, waarbij beide versies identiek zijn qua level-design. Dat is dan ook de reden dat deze review beide versies beslaat. Was het terecht om Ivy the Kiwi? dé underground-game van de E3 te noemen? Aandoenlijk stripboekverhaal Ivy the Kiwi? vertelt het verhaal van Ivy, een klein kiwi-vogeltje dat uit het nest is gevallen. Ze weet niet hoe en waar ze eruit is gevallen en ze is daarbij ook nog eens haar moeder kwijt. Doordat de schil van het ei er niet in zijn geheel is afgevallen, is Ivy niet in staat te vliegen. Ondertussen wordt ze door de andere dieren om haar heen raar aangekeken door haar vuurrode veren. Het wordt Ivy allemaal een beetje te veel en ze wil haar verloren moeder in de armen sluiten. Ze zet het op een loop en zal niet stoppen tot ze dit doel heeft bereikt. Jij zult haar als speler begeleiden in deze lange loop vol gevaar.

[url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwiwii2.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwiwii2.jpg border=0 height=378 width=540][/img][/url]

Een ontroerend verhaaltje, dat op een zeer fraaie stripboekwijze aan je wordt verteld. Zodra je als speler de hand kunt leggen op de gameplay, blijkt dat het spel op prettige wijze voortborduurt op deze zelfde stijl. Het kleurgebruik is vrij grimmig en alles is met de hand getekend. In de Wii-versie wordt een droomachtige ervaring bevordert door de randen te vervagen en het gebruik van lichtere kleuren. In de Nintendo DS-versie zijn de kleuren een stuk helderder en is de vervaging weggelaten. Persoonlijk was ik meer te spreken over de Nintendo DS-versie, omdat het gebruik van de heldere kleuren voor een prettige verduidelijking zorgt tussen de voorgrond en de achtergrond. Gezegd moet worden dat de Wii-versie mooiere achtergrondtekeningen kent met ietwat meer detail, maar erg opvallend is dit niet. Gek genoeg wint de Nintendo DS-versie het dus op grafisch gebied, maar over het algemeen gezien blijft het een prachtwerkje. Lianen tekenen Hoe help je het kiwi-vogeltje in zijn loopavontuur? Welnu, zoals gezegd is Ivy vastberaden haar moeder te vinden en zal ze niet stoppen met lopen voordat dat gebeurt. Dit tekent een groot onderdeel van de gameplay. Ivy loopt automatisch en gezien het beestje pas net is geboren, heeft het nog geen besef van gevaar. Om haar voor het grote gevaar te behoeden, is het aan jou als speler om haar level na level naar de finish te begeleiden. Je bestuurt Ivy als speler niet direct, maar doet dit door middel van het tekenen van lianen. Een liaan zet je door een beginplek aan te tikken met de stylus op het touchscreen of met de Wii Remote op de TV. Hierna trek je een lijn die verandert in een liaan, waarna je hem eventueel loslaat op het gewenste eindpunt. De liaan kent een maximale lengte voordat hij knapt en je kunt er slechts drie tegelijk tekenen. Teken je een vierde, dan verdwijnt de eerste, teken je een vijfde, dan verdwijnt de tweede etc. Ivy zal op deze lianen lopen en, indien je ze goed tekent, zo hoogtes kunnen overkomen en gevaren kunnen ontwijken. Ook kun je Ivy lanceren als een raket door een liaan naar achteren te trekken en dan los te laten. Het meest spraakmakende is echter dat je de liaan op elk gewenst moment niet los hoeft te laten om de functie ervan in werking te zetten. Dit betekent dat je Ivy op een liaan kunt laten lopen en dan met de liaan verschillende richtingen op kunt gaan. Dit zorgt ervoor dat je de gekste capriolen uit kunt halen met het kiwi-vogeltje, zoals het forceren van ware loopings. Een laatste gameplay-principe vinden we terug in een grote steen die je met Ivy door het level kunt sleuren. Met deze steen kun je bepaalde blokken en vijanden vernietigen die Ivy niet kan doorboren met haar snaveltje. Gezien de steen zwaarder is dan Ivy en daardoor sneller valt, is het een zeer interessante en leuke uitdaging om de steen samen met het vogeltje door het level te loodsen.

Bij de algemene besturing moet gezegd worden dat de stylus van de Nintendo DS door direct contact met het speelveld fijner werkt dan met de Wii Remote, al kan het voorkomen dat je door je eigen vingers een cruciaal gedeelte van het speelveld blokkeert. Op de Wii heb je dit probleem niet en werkt het in zijn geheel meer dan prima, al blijf je daar toch iets minder precisie hebben ten opzichte van de draagbare versie. Een frustratiepunt dat in beide versies voorkomt is dat wanneer je een extra liaan wil tekenen vlakbij een al getekende liaan, het spel het vaak interpreteert alsof je aan de al getekende liaan trekt. Dit heeft als gevolg dat Ivy gelanceerd wordt, terwijl je het vogeltje juist verder wilde leiden. Soms kan zo’n interpretatiefout het leven kosten van het vogeltje en daarmee jouw neergezette tijd en score. Desondanks is de besturing over het algemeen meer dan prima en doet het geen afbreuk aan de ervaring. Veren Tijdens het spelen van de levels krijg je te maken met een timer. Je hebt 300 seconden om een level uit te spelen, waardoor je geen eeuwigheid op zoek kunt gaan naar die ene laatste veer. Daarnaast geldt dat hoe sneller je het einde bereikt, hoe hoger je score. Deze highscores kunnen helaas niet geüpload worden via WiFi en daarom zul je vooral met jezelf of vrienden moeten competiteren. Over de levels zit ook een aantal veren verspreid. Het verzamelen van deze veren is niet noodzakelijk om het einde van een level te behalen, maar het is wel de enige manier om beloond te worden met een gouden medaille. Een leuk extraatje voor de echte strijders, want de veren zitten vaak op allerlei plekken. Om te weten waar deze veren zich bevinden, geldt in de Wii-versie dat ervaring leidt tot de uitkomst: keer na keer een level spelen en je kunt op een gegeven moment een toptijd neerzetten, omdat je tegen die tijd precies weet waar de veren zich bevinden in een level. In je eerste speelsessies is dit echter niet van toepassing en gezien niet iedereen een die-hard gamer is die altijd het onderste uit de kan wil halen, wil het in de Wii-versie nogal eens voorkomen dat je geen flauw idee hebt waar je ergens in een level bent. Vaak zijn er diverse wegen die naar de eindstreep leiden en dan raak je door de bomen al gauw het bos kwijt. In de Nintendo DS-versie is dit opgelost door op het bovenste scherm een kaart te tonen: dit werkt vele malen beter, maar gek genoeg is de kaart erg klein afgebeeld. Het is een aanzienlijk voordeel qua speelervaring ten opzichte van de Wii-versie, maar het had nog steeds beter gekund.

[url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids4.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids4.jpg border=0 height=384 width=256][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids1.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids1.jpg border=0 height=384 width=256][/img][/url]

Verslavend Het gekke is dat dit simpele spelletje in al zijn facetten dan ook vrij verslavend werkt. Het spel is charmerend en het gameplay-principe voelt fris en vernieuwend aan. Het heeft iets weg van Kirby: Power Paintbrush, maar doordat je de liaan kunt blijven bewegen bij het tekenen ervan, is Ivy the Kiwi? uniek in zijn soort. Toch ebt de verslaving na een tijdje weg, maar dat maakt de game des te geschikter voor meerdere, korte speelsessies. De speelduur lijkt perfect op dit principe aan te sluiten. Een vijftal levels maakt een wereld en met een totaal van tien werelden kom je hiermee op 50 levels om de verhaallijn uit te spelen. Indien dat is gelukt, zul je 50 nieuwe levels vrijspelen wat het totaal op 100 levels brengt. Deze levels zijn uitdagender doordat je een sleutel moet vinden om de deur naar de eindstreep te openen. Ieder level kent, zoals gezegd, een tijdslimiet van 300 seconden, dat je vaker niet dan wel zult opvullen. Echter, op den duur zul je een bepaald level ongetwijfeld meerdere keren moeten proberen. Hierdoor komt de verhaallijn op zo’n vier uur en wordt het met de bonuslevels zo’n uurtje of acht. Meer dan genoeg voor een puzzelgame. FAIL In Ivy the Kiwi? geldt doorgaans: hoe verder je komt, hoe lastiger het spel wordt. Wereld zeven en wereld acht kennen in de verhaallijn het moeilijkheidshoogtepunt, maar bij de 50 vrijgespeelde levels wordt het nog moeilijker. Bij het verhogen van de moeilijkheidsgraad moet je denken aan de toevoeging van vleermuizen, waterdruppels die naar beneden vallen, muizen die je omver willen lopen, blokkendozen die je weg blokkeren, meer pinnen op zeer onprettige plekken en vogels die volgens een vast ritme op en neer vliegen. Soms kun je een ster oppakken die ervoor zorgt dat Ivy eventjes onschendbaar is voor de zojuist genoemde euvels, maar deze zijn schaars. Hierdoor vergen de nieuwe uitdagingen doorgaans veel timing en geduld: één keer een ‘gevaar’ aanraken en Ivy legt het loodje. Gezien het spel geen gebruik maakt van checkpoints is het meedogenloos en zul je soms na zenuwslopend slingerwerk een scheldwoord niet kunnen onderdrukken wanneer je door een klein foutje de tekst ‘FAIL’ in beeld krijgt en weer opnieuw kunt beginnen. Voor de één een aspect om te schieten, maar voor de doorzetter niets anders dan een verslavingsfactor. Bij het Game Over gaan, gaat de teller op nul en wordt de score die je op dat moment had als algemene highscore genoteerd. Hoe feillozer je de singleplayer doorloopt, hoe meer punten je opspaart en hoe hoger je highscore. De motivatie om niet dood te gaan is hierdoor heel erg hoog. Gelukkig komt het spel je tegemoet door na het verzamelen van een aantal veren je extra levens te geven, maar geloof me: Game Over gaan wordt op den duur toch vrijwel onoverkomelijk.

[url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwiwii1.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwiwii1.jpg border=0 height=378 width=540][/img][/url]

Geluid Het geluid is meer dan prima te noemen. Het trekken van een liaan klinkt net zo opwindend als het zetten van voetstappen in de sneeuw en door het veranderen van de toonhoogte is goed te horen wanneer je liaan op het punt staat te knappen. Daarnaast slaakt Ivy aandoenlijke geluidjes uit en klinken de muziekjes lekker zomers en ongecompliceerd: precies het gevoel dat je wil hebben bij het spelen van dit soms zenuwslopende spelletje. Multiplayer Ivy the Kiwi? bevat ook een multiplayer en de verschillen tussen de Nintendo DS-versie en de Wii-versie komen bij dit onderdeel het meest duidelijk naar voren. Zo kent de Wii-versie een co-op modus waarbij vier spelers tegelijkertijd Ivy kunnen helpen. Dit zorgt voor veel hectiek, omdat iedereen het vogeltje wil helpen. Hierdoor wordt het een gekkenhuis qua getekende lianen, maar zo bereik je het einde niet. Het is daarom noodzaak om taken te verdelen zoals het neutraliseren van gevaren, het lokaliseren van veren, het tekenen van lianen, het lanceren, etc. Deze modus werkt erg aanstekelijk, maar is helaas niet in de Nintendo DS-versie te vinden. Zowel de Wii-versie als de Nintendo DS-versie kennen een competitieve multiplayer, waarbij ieder voor zich zijn of haar Ivy als eerste bij het einddoel moet zien te krijgen. Echter, ook hier is een verschil in beide versies te vinden. De Wii-versie wordt gespeeld met behulp van een splitscreen, maar zorgt er hierdoor voor dat andere spelers ook lianen kunnen tekenen in andere spelers hun speelveld. Dit is een ongekend leuk principe en zorgt ervoor dat je tijdens het spelen constant keuzes maakt: verveel je je tegenstander of houd je liever de automatisch lopende Ivy in de gaten? In de Nintendo DS-versie kun je elkaar helaas niet lastig vallen en zul je het enkel bij racen moeten houden. Een grote meevaller is dat je op de Nintendo DS ook kunt genieten van de multiplayer wanneer slechts één iemand een gamecartridge heeft.

[url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids3.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids3.jpg border=0 height=385 width=256][/img][/url] [url=http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids2.jpg target=_blanc][img]http://www.wiids.nl/files/ivythekiwids2.jpg border=0 height=384 width=256][/img][/url]

Conclusie Ivy the Kiwi? is een zeer geslaagde titel die op zowel de Nintendo DS als op de Wii perfect gebruik maakt van de unieke facetten van de betreffende apparaten. Het tekenen van de lianen werkt goed en voelt aan als een compleet nieuw gameplay-mechanisme. Het werkt niet geheel vlekkeloos, maar zorgt wel voor heel veel plezier en voldoening. De meedogenloosheid zorgt ervoor dat het spel niet alleen een verslavende factor kent, maar ook erg uitdagend is. De ietwat korte speelduur en level-opbouw maakt het speel uitstekend voor meerdere, korte speelsessies. De Wii-versie en de Nintendo DS-versie zijn qua singleplayer identiek, maar de Wii-versie kent een uitgebreidere multiplayer. Echter, de Nintendo DS-versie wint het op het gebied van de graphics en kent meer precisie doordat je het scherm direct aantikt. Mensen die games vooral alleen spelen, moeten voor de Nintendo DS-versie gaan. Mensen die veel waarde hechten aan een uitgebreide multiplayer, kan de Wii-versie worden aangeraden. Dat de game echter sowieso een aanschaf waard is, zeker voor het mooie bedrag van €30, moge duidelijk zijn.

N1 Score: 8.5

+ ["Maakt zeer goed gebruik van de Wii Remote en\/of Nintendo DS-stylus","Enorm uitdagend","Prachtige graphics","Perfect voor mensen die van meerdere, korte speelsessies houden"]

- ["De meedogenloosheid is niet voor iedereen weggelegd","Heel af en toe laat de besturing een klein steekje vallen","De Wii-versie is niet zo overzichtelijk als de Nintendo DS-versie","De multiplayer in de Nintendo DS-versie is niet zo uitgebreid als in de Wii-versie"]

Gekoppelde games

Ivy the Kiwi? (Wii)

Ivy the Kiwi? (Nintendo DS)