[Review] Geschreven door Quint op 2011-02-20 20:23:00

Golden Sun: Dark Dawn

Begin 2002 was daar opeens de RPG-klassieker Golden Sun en in september 2003 zag diens opvolger Golden Sun: The Lost Age het licht. Beide games verschenen op de Game Boy Advance en waren van ongekend hoge kwaliteit. Het zojuist verschenen en derde deel, Golden Sun: Dark Dawn, doet de Nintendo DS aan. Het heeft zeven jaar geduurd voordat een nieuw deel in de Golden Sun-saga in de winkels lag en als groot Golden Sun-fan keek ik er behoorlijk lang naar uit. Is het voor nieuwkomers ook een welkome RPG,is het een titel die enkel de fans kan bekoren of valt het voor beide groepen tegen?

Slap verhaal Golden Sun: Dark Dawn begint met een slap verhaal. Je bent als zoon van de Golden Sun-protagonist Isaac samen met je vrienden Tyrell, zoon van Garet, en Karis, dochter van Ivan, wat aan het lanterfanten. Dan heeft Tyrell, het rebelse mannetje in het stel, zijn handen weten te leggen op een zogeheten ‘Soarwing’: een vliegmachine voor de mens. De Soarwing is gemaakt door Ivan, de vader van Karis, en is een zeer zeldzaam object. Dit komt vooral doordat een Roc Feather nodig is om het apparaat te maken, een veer afkomstig van een enorm grote vogel die leeft op Mountain Roc. Tyrell krijgt het voor elkaar weg te vliegen met de Soarwing zonder enige kennis van de besturing. Het gevolg is dat hij ergens neerstort en de Soarwing in de val weet kapot te maken. Hiermee worden Karis, Tyrell en jijzelf op hun allereerste avontuur ooit gezet: het verkrijgen van een Roc Feather op Mountain Roc. Je wordt door je eigen ouders, degenen die 30 jaar geleden het Golden Sun-event hebben meegemaakt uit Golden Sun: The Last Age, eventjes in de gaten gehouden om je de basisideeën bij te leren, maar al gauw sta je er alleen voor. Het avontuur van Golden Sun: Dark Dawn kan beginnen.

Psynergy Vanaf dit moment vervalt Golden Sun: Dark Dawn in de cyclus die we graag zien bij RPG-games: je loopt van dorpje naar dorpje, komt problemen tegen, lost deze op en vecht ondertussen tegen allerlei monsterlijk gespuis. Het verhaal ontpopt zich vervolgens ook gelukkigerwijs in een interessanter scenario waardoor je uiteindelijk opnieuw de wereld moet redden van zijn ondergang. Het spel komt echter behoorlijk traag op gang, zeker wanneer je bekend bent met de Golden Sun-serie. Je krijgt in dat geval ongewild een hele lange tutorial die je af zult moeten sluiten voordat je verder kunt. In deze tutorial word je onder andere wegwijs gemaakt met de Psynergy en het gebruik van de Djinns, de twee grote troeven van de Golden Sun-serie. Gezien je met personages speelt die directe afstammelingen zijn van de Warriors of Vale, beschik je allemaal over Psynergy. Deze vorm van energie laat je in de wereld allerlei zaken manipuleren. Zo kun je met het hoofdpersonage dingen opzij schuiven, kun je met Garet vuurballen afschieten en kan Karis windvlagen loslaten. Deze vormen van energie selecteer je via een zeer omslachtig menu, maar gelukkig kun je twee Psynergy-moves toekennen aan de L-knop of de R-knop. Wanneer je vervolgens de gewenste Psynergy activeert, zul je afhankelijk van je omgeving iets kunnen doen. Dit klinkt lastiger dan het is, want het is doorgaans enorm voor de hand liggend wat je moet doen. Staat een paal in de weg? Dan biedt de Move Psynergy uitkomst. Zie je een waaier? De Wind Psynergy zal vast iets activeren. Zie je een fakkel die niet langer brandt? Tyrell’s vuurbal laat hem zo weer branden. De uitwerking van de Psynergy werkt gemakkelijker dan ooit tevoren mede dankzij de handige touchscreen-besturing, al voldoet de knoppenbesturing ook prima. Naargelang je avontuur vordert, zul je meer party-leden krijgen en daarbij ook meer Psynergy-moves. De puzzels worden er echter niet lastiger op: alles blijft enorm voor de hand liggen en hierdoor wordt Golden Sun: Dark Dawn nooit uitdagend. Djinns en gevechten Hetgeen de Golden Sun-serie ook tekent, zijn de Djinns. Een Djinn is een elementair monstertje dat zich ergens in de wereld bevindt. In totaal zitten er meer dan 75 in het spel waarvan je er zo’n 50 kunt verzamelen. De Djinns zitten goed verstopt en zijn vaak lastig te verkrijgen, al had ik het idee dat ze gemakkelijker waren te vinden dan in de originele twee delen. Waar ik in de GBA-delen soms doorliep omdat ik er echt niet uit kon komen, daar kon ik nu na even logisch nadenken elke geziene Djinn bereiken.

Zodra je een Djinn aan een personage koppelt, worden diens statistieken hoger. Denk hierbij aan een hoger HP, een hogere attack waarde, een hogere defense, etc. Dit geeft je veel voordeel bij het aangaan van gevecht. Tevens geeft een Djinn je de mogelijkheid een aanval uit te voeren met het beestje. Indien je deze aanval uitvoert, zal het mogelijk worden een wezen op te roepen. Welk wezen je op kunt roepen, is afhankelijk van de hoeveelheid Djinns die op standby staan. Heb je bijvoorbeeld zes Djinns op één personage staan en heb je met alle zes Djinns de bijbehorende aanval uitgevoerd, dan kun je een wezen oproepen ten waarde van maximaal zes Djinns. De truc zit hem echter in het feit dat de bonussen die je had toen de Djinn niet op standby stond, zoals de eerdergenoemde toegenomen HP, attack en defense, niet langer gelden wanneer je met die Djinn hebt aangevallen. Het is dus wikken en wegen wat je wil: ga je voor het oproepen van een wezen dat vervolgens één destructieve aanval uitvoert of ga je liever voor de bonussen tijdens een gevecht? In dat laatste geval kun je ook nog Psynergy-aanvallen uitvoeren tijdens de gevechten of normale slagen uitvoeren met je wapen. Deze keuze klinkt lastiger dan het is, want in de werkelijkheid blijk je elk gevecht te winnen, ongeacht je keuze. Dit is niet standaard zo, maar elke normale RPG-speler zal zich fluitend door de gevechten heen werken. Wanneer je alle random encounters aangaat en zo experience points opdoet, zul je altijd sterk genoeg zijn om een bepaalde baas op een bepaald punt te kunnen verslaan. Gezegd dient te worden dat alle characters, inclusief de bazen en de monsters die je tegenkomt, ieder zeer origineel zijn en nooit saai of repetitief aanvoelen. Random encounters met monsters kunnen echter ook automatisch gewonnen worden door een paar keer op A te drukken waarna je personages allemaal een wapenslag uitvoeren die dusdanig sterk is dat je tegenstanders bezwijken. Het is zelfs zo erg dat ik in het gehele spel geen enkele keer dood ben gegaan en geen enkele keer een item heb hoeven te gebruiken. Dat lijkt me niet de bedoeling van een RPG en Golden Sun: Dark Dawn verliest op dit gebied dan ook een heleboel punten.

:) :D :( |:( De puzzels zijn niet uitdagend en de gevechten win je in principe altijd. Wat blijft er dan nog over van een RPG? Niet veel. Golden Sun: Dark Dawn valt op dit gebied dan ook tegen. Het spel is ontzettend rechtlijnig en laat je op geen enkel moment vrij. Pas na achttien (!) uur word je enigszins losgelaten, maar dan loop je het risico de logica in het spel te verpesten. Zo kreeg ik het voor elkaar ergens te komen waar ik nog helemaal niet hoorde te komen. Hierdoor snapte ik helemaal niets van de getoonde dialoog en gebeurde er iets wat ik niet kon plaatsen. Pas later kwam ik er achter dat ik eigenlijk een tussenstap had moeten uitvoeren, omdat het spel kennelijk dacht dat ik anders nooit op de plek terecht zou zijn gekomen waar ik nu was. De gedachte dat het spel je onnodig vaak wil helpen, komt vaker voor. Zo voelen dialogen vaak geforceerd aan doordat zaken onnodig worden herhaald. Ook worden er onnodige opmerkingen gemaakt door diverse personages die de niet te skippen gesprekken nog langer maken. Tussendoor moet je ook nog eens wachten op de personages die hun gevoelens uiten door middel van een emoticon. Waarom deze emoticons niet tegelijkertijd met de tekst konden verschijnen, is mij een raadsel. Je wordt hier als speler des te meer mee geconfronteerd wanneer het spel je vraagt hoe jij je op dat moment in het gesprek voelt. Je kunt dan kiezen uit vier emoticons met ongeveer de volgende expressie: :) :D :( |:(. Als je denkt dat je reactie ook maar iets uitmaakt voor het verloop van het gesprek, dan heb je het mis. Het is niets meer dan een irritante interventie die de snelheid alleen nog maar meer uit het spel haalt. Het zijn onbegrijpelijke keuzes die de doelgroep van Golden Sun: Dark Dawn pijnlijk duidelijk maakt: nieuwkomers binnen het RPG-genre. Na regen komt de Golden Sun? Golden Sun: Dark Dawn is in zo’n 25 uur uit te spelen, wat een nette tijd is voor een handheld-RPG. Na het uitspelen van de game kun je je nog wagen aan de Djinns die je gemist hebt, maar veel meer is er niet te doen. Het spel kent geen multiplayer en ook geen extra uitdagingen die eventueel via het internet binnengehaald zouden kunnen worden. Het feit dat je dan ook al gauw helemaal klaar bent met het spel, voelt niet aan als iets wat we hedendaags verwachten van een RPG.

Pracht en praal Deze negatieve toon doet geen eer aan de pracht en praal die Golden Sun: Dark Dawn in het geheel weet neer te zetten. De beelden zijn ontzettend fraai en worden op schitterende wijze op je schermpje getoverd. De cell shaded-achtige look past perfect bij de serie, al zullen sommige fans liever het kleistijltje hebben gezien. Zo nu en dan bespeur je een framedrop, maar dit komt zo weinig voor dat het niet storend zal werken. Het geluid is ook van zeer hoge kwaliteit met goede geluidseffecten en sfeerverhogende deuntjes. Waar Golden Sun: Dark Dawn flink wat punten mee scoort, zijn de gevechten. Ondanks het feit dat de gevechten turn-based zijn, worden ze dusdanig dynamisch in beeld gebracht dat ze zeer interactief aanvoelen. De animaties van de monsters die je tegenkomt en de animaties van je eigen party-leden zijn daarbij van zeer hoge kwaliteit. Ook het oproepen van een wezen, wat iedere keer wordt geïntroduceerd door een ander filmpje waarbij het wezen in kwestie de twee Nintendo DS-schermen vult, gebeurt adembenemend. De special effects zijn van het hoogste niveau dat de Nintendo DS te bieden heeft en dat verdient alle lof. Conclusie Golden Sun: Dark Dawn is een RPG met een solide basis, maar schiet op vele fronten te kort. Het spel wordt op geen enkel moment uitdagend, komt zeer traag op gang, is ontzettend rechtlijnig, kent vervelende dialogen en na maximaal 30 uur heb je alle ins en outs van de game gezien. Met de titels Golden Sun en Golden Sun: The Lost Age in het achterhoofd kom je dan ook flink bedrogen uit met dit derde deel in de serie. Het werkt allemaal prima en het wordt allemaal buitengewoon netjes gepresenteerd, maar zonder uitdaging verlies je een groot deel van je fanbase. Ben je een nieuwkomer in het RPG-genre, dan zul je ongetwijfeld genieten van Golden Sun: Dark Dawn. Doorgewinterde RPG-fans hebben echter meer aan een titel als Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies die meer waar biedt voor je geld.

N1 Score: 7

+ ["Buitengewoon mooie presentatie van het geheel","Een solide basis van RPG-gameplay","De Djinns en de Psynergy maken het spel opnieuw uniek op positieve wijze"]

- ["Veel te gemakkelijk voor de RPG-liefhebber","Ontzettend rechtlijnig","Komt traag op gang","De dialogen zijn irritant"]

Gekoppelde games

Golden Sun: Dark Dawn (Nintendo DS)