[Review] Geschreven door Theun op 2011-03-11 02:32:00

Pokémon Black/Pokémon White

De franchise is tegenwoordig niet meer weg te denken uit onze maatschappij: Pokémon. De impact die Nintendo maakte met Pokémon Red en Pokémon Blue eind jaren ’90 met de bijbehorende animé was een ongekend succes. Overal in Nederland – en de rest van de wereld – werd je er mee geconfronteerd. Pikachu’s stonden in iedere kleurrijke etalage, kinderen gingen naar school met hun Ash Ketchum-T-shirt en Pokémon-kaarten werden zo populair dat ze verbannen moesten worden van de schoolpleinen. Pokémon in de jaren '90 In 1996 werden Pokémon Red en Pokémon Green (Blue in de Verenigde Staten en Europa) uitgebracht in Japan. De spellen sloegen onmiddellijk aan in het land van de rijzende zon en ook andere continenten werden besmet met het Pokémon-virus. Alles in de kleine spelletjes leek te kloppen. Je bewoog je figuurtje van bovenaf gezien door de wereld, welke gigantisch was voor die tijd. Onderweg ving je Pokémon en hiermee kon je vechten en ruilen tegen andere trainers. Deze Pokémon konden in de turn-based gevechten sterker worden door levels te groeien en nieuwe aanvallen te leren. Wanneer een Pokémon een bepaald level had bereikt of werd geruild, kon deze zelfs evolueren, waardoor het kleine beestje groter en krachtiger werd. Zo werd Charmander van een kleine hagedis uiteindelijk omgetoverd tot een grote draak genaamd Charizard en wist de kleine rups Caterpie zich uiteindelijk te ontpoppen tot een vlinder: Butterfree. Je kon maximaal zes Pokémon bij je dragen en de rest bewaren op de ‘PC’. Daarnaast was het je primaire doel om alle acht gymleaders te verslaan om daarna de Elite 4 weg te vagen in een Pokémon-gevecht om Pokémon Champion te worden. Als dat gelukt was, kon je ook nog eens proberen om alle Pokémon te verzamelen. Er waren er 151 in totaal en ze waren enkel te krijgen door er veel te vangen, trainen en te ruilen met andere mensen die Pokémon hadden. Bij sommige Pokémon was het zelfs noodzakelijk om te ruilen met iemand die een andere versie had, omdat een aantal Pokémon exclusief in een bepaalde versie te vangen waren.

Pokémon anno 2011 Anno 2011 zijn we inmiddels toe aan de zogeheten ‘vijfde generatie’ van Pokémon. De slogan ‘Gotta catch ‘em all!’ is inmiddels van de doosjes verdwenen, omdat het praktisch bijna onmogelijk is om ze alle 649 te vangen zonder vals te spelen. Daarnaast is de Pokémon-hype van de jaren ’90 ook alweer een tijdje weg. Toch blijven de spellen zelf nog goed verkopen. Dit omdat het concept dat in 1996 voor het eerst werd gebruikt tot aan de dag van vandaag als een huis staat. Het is eigenlijk ondenkbaar dat zoiets simpels na vijftien jaar nog steeds goed speelbaar is. Je loopt nog steeds rond door een wereld die je van bovenaf bekijkt, je vecht nog steeds turn-based met Pokémon, ze groeien nog steeds met levels, je moet nog steeds acht badges verzamelen, je moet nog steeds een bende boeven uit de weg ruimen, je moet nog steeds Pokémon Champion worden en je moet nog steeds zoveel mogelijk Pokémon proberen te vinden en te vangen. Zijn er verschillen? Jazeker, maar het basis-concept van deze game is exact hetzelfde als vijftien jaar geleden en daar kunnen we op twee manieren naar kijken. Allereerst kunnen we zeggen dat ontwikkelaar GameFreak lui is geweest in de afgelopen jaren en wel eens iets nieuws had mogen verzinnen. Aan de andere kant kunnen we zeggen dat GameFreak in 1996 zijn tijd al ver vooruit was en iets geniaals heeft bedacht. Een lastige keuze, maar laat ik eerlijk zijn: het concept is vandaag de dag nog steeds erg leuk en het blijft erg verslavend.

Pokémon Blackblue en Pokémon Whitered Echter, voor het verslavende concept hoeven we niet per se deze versie aan te schaffen. Er zijn oudere versies en remakes zoals Pokémon Heartgold en Pokémon Soulsilver die op dat gebied hetzelfde bieden. Wat maakt Pokémon Black en Pokémon White dan uniek in vergelijking met de voorgaande delen? Om te beginnen zijn er 150 nieuwe Pokémon bedacht voor deze Pokémon-generatie. De ‘oude’ Pokémon kom je pas tegen nadat je de Pokémon League voor het eerst hebt afgerond. Dit heeft Nintendo bewust gedaan om Pokémon Black en Pokémon White een nieuwe, ‘eerste ervaring’ mee te geven, zoals dat bij Pokémon Red en Pokémon Blue het geval was in de vorige eeuw. Het is geen toeval dat de Pokémon-subtitels voor het eerst sinds 1996 weer uit kleuren bestaan. Daarbij is het zo dat Gamefreak, in tegenstelling tot Pokémon Diamond en Pokémon Pearl, in Pokémon Black en Pokémon White meer is gaan letten op de uitstraling van de Pokémon. De meeste Pokémon in Pokémon Black en Pokémon White zijn gebaseerd op echt bestaande beesten en qua overeenkomsten lijken ze het meest op de eerste 150 Pokémon die in Pokémon Red en Pokémon Blue werden gebruikt. Communicatie Pokémon Black en Pokémon White draaien veel om communicatie. Al vroeg in het spel krijg je de C-Gear te zien op het onderste scherm. De C-Gear is speciaal gemaakt om andere Pokémon-spelende mensen in je omgeving te vinden. Indien iemand wordt gevonden, kun je per direct tegen deze persoon vechten en ruilen via infrarood of samen videochatten. Deze laatste optie is enkel mogelijk voor Nintendo DSi-gebruikers, omdat een camera in je Nintendo DS nodig is voor het weergeven van jezelf. Een leuke bijkomstigheid van het videochatten is dat je kunt tekenen op de gezichten van je vrienden, maar veel toegevoegde waarde kent deze functie niet. Mensen die geen Nintendo DSi (XL) hebben, missen dan ook weinig.

Het ruilen van en vechten met je Pokémon tegen andere mensen kan ook via Pokémon Centers. In tegenstelling tot voorgaande Pokémon-delen is er niet één centrale plek om de online-wereld van Pokémon te bezoeken, maar kan het in ieder Pokémon Center. Zodra je ervoor kiest tegen andere mensen te spelen, heb je de mogelijkheid om dit te doen met vrienden of met willekeurige personen op onze planeet. Wanneer je met willekeurige personen speelt, zijn je mogelijkheden beperkter dan wanneer je met vrienden speelt. Zo kun je slechts drie Pokémon kiezen voor een gevecht en kun je slechts drie Pokémon ter ruil ter beschikking stellen, in tegenstelling tot zes Pokémon wanneer je met vrienden speelt. Het online vechten tegen andere spelers gaat trager dan normaal en dat is jammer. Wat wel een leuke extra is, is dat je online kunt vechten om punten waarna er een ranglijst wordt bijgehouden. Hoe meer je wint, hoe hoger je puntenaantal. Dan is daar nog de optie Global Trade. In Global Trade heb je de mogelijkheid een Pokémon te zoeken die jij graag zou willen. Op deze manier kun je direct een Pokémon ruilen wanneer iemand jouw Pokémon zoekt of je kunt een Pokémon achterlaten en hopen dat iemand hem ruilt voor de door jou aangegeven Pokémon. Hierbij is het echter zo dat je enkel de Pokémon die je in je Pokédex hebt staan, kunt aanvragen. De opties lijken wellicht beperkt, maar ze bieden extra mogelijkheden.

Een andere vorm van communicatie die geheel nieuw is in Pokémon Black en Pokémon White is de Entralink. In het midden van Unova, de wereld waar het avontuur zich in afspeelt, is een portaal te vinden. Wanneer je linkt met een andere versie van het spel kun je via dit portaal de wereld van de andere speler betreden om zo vervolgens samen rond te lopen. Jouw hoofdpersonage zal op dit moment lichtelijk veranderen van uiterlijk, de kleuren van de spelwereld zullen er anders uit zien en er verschijnt meer mist in de omgevingen. Deze toepassingen zijn gedaan om aan te geven dat je niet in je eigen wereld loopt, maar in die van je vriend of vriendin. Wanneer je samen door de wereld vertoeft, heb je de mogelijkheid om samen kleine opdrachtjes uit te voeren zoals het vinden van voorwerpen. Daarnaast hebben spelers de mogelijkheid om gebieden te bezoeken die niet in hun eigen versie zitten. Zo is White Forest exclusief te bezoeken in Pokémon White en is Black City enkel te vinden in Pokémon Black. Deze extra's zijn een leuke toevoeging, maar de opdrachten die je kunt doen stellen niet veel voor en de verschillen in de spelwerelden zijn minimaal.

Drie tegen drie Het vechtsysteem is in Pokémon Black & White lichtelijk uitgebreid ten opzichte van voorgaande Pokémon-delen: je kunt nu ook drie tegen drie gevechten houden. Dit kan op twee manieren. De eerste manier is dat er drie Pokémon naast elkaar staan en lijnrecht tegenover de drie Pokémon van de tegenstander geplaatst zijn waarna ze om de beurt aanvallen. De Pokémon kunnen hierbij van plaats wisselen, wat nodig is om jouw meest linkse Pokémon de meest rechtse Pokémon van de tegenstander aan te laten vallen. Jouw meest rechtste Pokémon kan niet de meest linkse Pokémon aan de overzijde aanvallen terwijl de Pokémon in het midden overal bij kan. Dit positiespel geeft het vechten met meerdere Pokémon tegelijk een tactischer tintje, wat ze een stuk leuker maakt dan de twee tegen twee gevechten. De tweede manier van de drie tegen drie gevechten werkt volgens een rotatiesysteem. Iedere speler zet drie Pokémon tegelijk in, maar twee daarvan zetten een stapje terug. De Pokémon die voorop staat kan aanvallen en geraakt worden, de rest niet. Je kunt er dan voor kiezen om aan te vallen of je Pokémon ‘door te roteren’ waardoor een andere Pokémon voorop komt te staan. Het verschil met normale gevechten is hier dat je nieuwe Pokémon meteen kan aanvallen en het geen beurt kost om te wisselen. Waar de eerstgenoemde manier van de drie tegen drie gevechten leuk bedacht is en daadwerkelijk een nieuwe dimensie geeft aan de Pokémon-gevechten, daar zijn deze rotatiegevechten vrij doelloos te noemen. Nintendo had er beter aan gedaan deze rotatiegevechten met vier Pokémon te houden. Als je Pokémon dan één plaats zouden kunnen roteren, zou de Pokémon die 'achteraan' staat een extra beurt nodig hebben om in actie te kunnen komen. In dat geval was er meer tactiek bij de gevechten komen kijken. Wat een andere interessante twist zou zijn geweest, is om de drie Pokémon slechts één kant op te laten roteren, maar ook dit is helaas niet toegepast.

Inspiratieloos Pokémon Black en Pokémon White kennen zoals zojuist gezegd zowel leuke als saaie extraatjes, maar het draait om het hoofdconcept. Wat dat betreft heerst er een gevoel van teleurstelling. Begrijp me niet verkeerd, het avontuur staat in zijn algeheel als een huis, maar de wereld van Unova voelt ontzettend klein aan. Wanneer je van het ene stadje richting het andere stadje loopt, kom je in een tussengelegen gebied met trainers die je uitdagen voor gevechten. Deze structuur bestaat al sinds Pokémon Red en Pokémon Blue. Echter, deze tussengelegen gebieden zijn op een uitzondering na kleiner dan ooit tevoren. Vooral wanneer je een paar trainers overslaat, ben je er zo doorheen gewandeld. Dit wordt in ieder stadje gecompenseerd met een missie die ontstaat zodra je een stad voor de eerste keer betreedt. Vrijwel geen enkele gymleader is aanwezig in zijn of haar gym. Je zult eerst moeten vechten tegen Team Plasma, de slechteriken uit dit deel, voor de gymleaders op hun post gaan staan. Dit soort praktijken verlengt je avontuur, maar staat in schraal contrast met de te korte tussenwegen. Dorpjes zonder gym of andere invullingen ter afwisseling waren welkom geweest, maar helaas ontbreek het hieraan. Het lijkt daarom alsof ontwikkelaar GameFreak een beetje inspiratieloos is geweest bij het ontwerpen van de wereld.

Puzzels? Deze inspiratieloze sfeer hangt ook bij gyms. Wanneer je een gym betreedt, is er als vanouds een kleine puzzel op te lossen voordat je tegen de gymleader mag vechten. Deze puzzels zijn helaas ontzettend slecht bedacht. Sterker nog, het zijn geen puzzels, maar een groot grafisch ontwerpfestijn dat je de illusie geeft dat je een puzzel aan het oplossen bent, maar in werkelijkheid loop je van punt A naar punt B. Je hebt geen andere keuze en je zult tegen iedere trainer in de gym moeten vechten. Zo is er in de vierde gym een reeks kleine achtbanen waarvan je de koers kan veranderen door op een knop te drukken. Er komen gelijk een hoop puzzelmogelijkheden opborrelen, maar GameFreak heeft het zo gedaan: wanneer je in de achtbaan stapt zonder de koers te veranderen, kom je terug op hetzelfde punt. Wanneer je op de knop drukt en de koers verandert, kom je verder. Dit voorbeeld is één van de meest ingewikkelde ‘puzzels’ die het spel kent. Er is slechts een handjevol grotten in het spel dat lastigere puzzels kent met zaken als een hoop gangen en ijsbanen.

Leuk! Het avontuur is desondanks erg leuk om te doorlopen. Met 150 nieuwe Pokémon, twee rivalen, acht uitdagende gyms, de Elite Four en een groep ‘slechteriken’ die strijden voor de vrijheid van Pokémon en daarbij zelfs een legendarische Pokémon weten te vangen, is er meer dan genoeg te beleven in Pokémon Black en Pokémon White. Zelfs nadat de Pokémon League is afgelopen kun je nieuwe gebieden en nieuwe Pokémon ontdekken. Schrik dus niet wanneer je na een kleine 20 uur spelen opeens de credits voorbij ziet rollen. Het spel is niet zo uitgebreid zoals Pokémon HeartGold en Pokémon SoulSilver, maar de vernieuwingen zijn de moeite waard en stimuleren je meer Pokémon te zien, te vangen en te trainen. Graphics en geluid De graphics in Pokémon Black en Pokémon White zien er beter uit dan voorheen. Zo kent het spel meer gevoel van diepte door te spelen met de camera waarna de doorgaans platte wereld dynamischer wordt gemaakt door 3D-graphics. Dit ziet er soms vreemd uit, zoals het moment waarop je een 2D-sprite door een 3D-stad ziet rennen, maar het heeft wel iets charmants. De omgevingen zijn verder kleurrijk en veranderen mee op basis van de kalender en de klok in je Nintendo DS. In bepaalde maanden is het winter, zomer, herfst of lente in Unova en op basis van de klok en het jaargetijde wordt het op bepaalde tijden dag en nacht in de spelwereld. Net zoals in het echt is het in de ‘winter’ langer donker en in de ‘zomer’ langer dag. De Pokémon zijn in de gevechten continu in beweging, hetgeen een extra dimensie meegeeft aan de beleving. De muziek is zoals we die kennen van voorgaande delen. De deuntjes zijn ‘catchy’ en de geluiden die de Pokémon maken nog steeds blieperig, maar daardoor des te nostalgischer. Voor nieuwe spelers zullen de Pokémon-geluidjes echter vreemd en vooral verouderd in de oren klinken, waardoor een verbetering op dit vlak niet misstaan zou hebben.

Conclusie Pokémon Black en Pokémon White zijn games die waardig genoeg zijn om de naam Pokémon te dragen. Het aloude concept is anno 2011 nog steeds erg leuk om te spelen en dat samen met de nieuwigheidjes die men heeft toegevoegd, maakt het kopen van deze nieuwe generatie waard. Het is echter jammer dat het avontuur tot aan de Pokémon League minder uitgebreid is dan je zou verwachten en het spel weinig tot geen echte puzzels kent. Binnen een kleine 20 uur heb je de Pokémon League afgerond. Er is daarna en buiten het verhaal om genoeg te doen, waarmee je na het 'uitspelen' van de game nog een aantal uren extra zoet kunt zijn. Toch had het avontuur tot aan de Pokémon League langer en uitgebreider gekund. Het online spelen tegen onbekenden is vrij beperkt en niet alle toevoegingen, zoals de drie tegen drie rotatiegevechten, zijn even geweldig. Toch blijft het Pokémon en zijn de 150 nieuw verzonnen beestjes leuk om mee te spelen en leuk om te verzamelen. Pokémon Black en Pokémon White zijn ontzettend leuke en uitdagende games die veel te bieden hebben.

N1 Score: 8.5

+ ["150 nieuwe Pok\u00e9mon","3D-effecten in het ingame cameragebruik","Uitgebreide (online) multiplayer","De \"normale\" drie tegen drie gevechten","Basisconcept blijft ontzettend leuk"]

- ["De drie tegen drie rotatiegevechten","Kleine, inspiratieloze wereld","Zeer weinig puzzels","Sommige extra\"s voegen weinig toe"]

Gekoppelde games

Pokémon Black Version (Nintendo DS)

Pokémon White Version (Nintendo DS)