[Review] Geschreven door Quint op 2011-03-23 18:09:00

Inazuma Eleven

Het komt niet vaak voor dat een typisch Japanse game na jaren bestaansrecht alsnog hier in het Westen verschijnt. Onlangs gebeurde dat toch met de Nintendo DS-game Jam With the Band en nu is het de beurt aan Inazuma Eleven. Een Nintendo DS-game die voetballen combineert met RPG-spelelementen. Als voetballiefhebber en als RPG-liefhebber leek dit spel een perfecte uitkomst, maar was dat idee terecht? Pokémon? Bij het opstarten van Inazuma Eleven voelt de wereld en de manier van spelen gelijk aan als een Pokémon-spel. De personages, de level-indeling, het kleurgebruik en de dialogen: alles straalt Pokémon uit. Grafisch is het spel wat minder gedetailleerd dan een recente Pokémon-titel, maar dat wordt opgevangen door meer afwisselende omgevingen. Deze omgevingen worden tot stand gebracht doordat Inazuma Eleven draait om een schoolverhaal. Jij bent Mark Evans, een zeer fanatiek en getalenteerd voetballertje, en je wil graag van je schoolvoetbalteam het beste schoolvoetbalteam maken dat er is. Om dit te bereiken heb je echter meer getalenteerde voetbalvrienden nodig en dat gaat niet zonder slag of stoot. Zorg er wel voor dat je op tijd je gewenste team klaar hebt staan, want voor je het weet staat die ene belangrijke wedstrijd voor de deur.

Twee delen Het verhaal en bijbehorend doel waar Inazuma Eleven mee op sleeptouw wordt genomen is vrij zoetsappig, maar dat mag de pret niet drukken. De Japanse succesformule van Inazuma Eleven is een zeer unieke en ontwikkelaar Level 5 weet mede door het verhaal een interessante combinatie van RPG-elementen en voetballen neer te zetten. Het spel valt hierdoor in feite in twee delen op te splitsen: het ene moment loop je over de campus op zoek naar een bepaald boek om een sidequest op te lossen, het andere moment begin je een soort van mini-game wat het voetbalconcept kenmerkt. Het RPG-gedeelte waarin je over de campus loopt, is helaas nooit uitdagend en mede door het verhaal eromheen lijkt hier qua doelgroep erg op kinderen te worden gericht. Verwacht geen sterke dialogen of puzzels die enig denkwerk vereisen. Random voetbalwedstrijden De voetbalwedstrijden worden tot stand gebracht via random encounters of door een essentiële wedstrijd voor het verhaal. In beide gevallen verloopt de voetbalwedstrijd qua aanpak hetzelfde, maar het is bij lange na geen FIFA of Pro Evolution Soccer. Het speelveld wordt verticaal weergegeven en je veldspelers beweeg je door al slepende met de stylus aan te geven waar ze naar toe moeten lopen. Kom je met je aangegeven poppetje een tegenstander tegen, dan wordt het spel stilgezet en kun je kiezen voor twee acties: een ‘normale’ actie of een ‘speciale’ actie. De speciale actie verhoogt je kans van slagen, al zij het de bal afpakken of juist de bal behouden, maar snoept wel wat van je TP-balkje af. Wat je keuze ook is, een verplicht animatie-filmpje, dat zich oneindig door het gehele spel lijkt te herhalen, zal uitmaken wat het vervolg wordt van je gekozen actie. Vaak lijkt deze beslissing ontzettend willekeurig en dat wordt vooral veroorzaakt doordat je geen flauw idee hebt wat voor tegenstander je voor je hebt. Zo lijk je de ene keer als laatste man zonder pardon de bal te verliezen en de andere keer mis je keer op keer een schot op goal, terwijl je er twee minuten later opeens geen last van hebt. Tactisch? Het verloop van een wedstrijd is echter niet geheel willekeurig. Er is een aantal factoren dat bepaalt of je sterk in de wedstrijd staat of niet. Zo kun je van tevoren bepalen welke elf spelers je op wil stellen (zoals je zou bepalen welke Pokémon je in je party opneemt), waarbij elke speler zijn eigen combinatie heeft van schotkracht, snelheid, geluk, etc (net als je Pokémon). Deze eigenschappen kun je buiten de wedstrijden opkrikken door veel random encounter-wedstrijden te winnen of door ze speciale voorwerpen mee te geven (zoals bij...Pokémon). Daarnaast kent iedere voetbalspeler een bepaald element, waarbij het ene element beter werkt tegen het één dan het ander (Pokémon, anyone?). Als laatste factor heb je dan nog de hoeveelheid speciale acties die een speler tot zijn beschikking heeft en de sterkte van zo'n actie. Deze acties worden toegevoegd naar mate je speler stijgt in level (zoals dat gebeurt in een spel dat de titel Pokémon draagt).

In principe is een voetbalwedstrijd hierdoor niets anders dan een verkapte Pokémon-battle, maar dan met een minder interessante uitvoering doordat je minder overzicht hebt over het ‘gevecht’ en minder snel inzicht verkrijgt van je tegenstander. Doordat je je poppetjes overal neer kunt zetten, worden de confrontaties vrij willekeurig en is een tactiek één van de laatste dingen waar je aan denkt. Dat lijkt me echter niet de bedoeling van de makers te zijn geweest en daarom loopt er iets niet lekker in het verloop van het spel. Daarnaast is de manier van voetballen in Inazuma Eleven alles behalve de manier van voetballen die een voetballiefhebber graag ziet: je hebt zelf totaal geen invloed over je daadwerkelijke acties, het enige wat je doet is dingen aanklikken en met spelers slepen. Gotta catch ‘em all! Om de Pokémon-referentie compleet te maken, hecht Inazuma Eleven veel waarde aan de spelers die je in je team kunt opnemen. In totaal zijn er bijna 1000 verschillende spelers die je kunt bemachtigen voor je eigen team en deze zijn op verscheidene wijzen te verkrijgen. Zo kun je mensen op de campus aanspreken in de hoop dat het gesprek eindigt in een extra speler voor je team, maar je kunt ook je teammanager actief laten zoeken naar een speler die voldoet aan de door jou gestelde eigenschappen (welk level, welk element, welke positie, etc.). Anders dan dat kun je ook ruilen met vrienden of het wereldwijde web opduiken om internet-exclusive spelers binnen te halen. Een leuke extra, maar enkel voor degenen die erg diep in de titel willen duiken. Waarschijnlijk haken de meesten al af bij het omhulsel. Voice-over Inazuma Eleven kent op het gebied van de audio een goede verzorging en dat komt mede door de solide voice-over die soms op komt duiken. Helaas is het spel niet speelbaar in het Nederlands en zitten we daarom opgescheept met een zeer sterk Brits accent. Het is een accent dat je nooit hoort in games en daarom voor de meesten zeker even wennen zal zijn. Het is een typisch ‘you hate it or you love it’-kenmerk van de game en ook al liepen de rillingen over mijn lijf bij het horen van de hoge kinderstemmetjes met bekakt Engels, de kwaliteit is naar behoren.

Conclusie Inazuma Eleven lijkt op het eerste gezicht twee hele vreemde gameplay-principes te combineren en dat samen te laten smelten tot één game: een voetbalgame met RPG-elementen. Echter, wanneer je onder de motorkap kijkt, komt daar niets anders uitrollen dan een verkapte vorm van een Pokémon-game. Helaas, in dit geval, een verkapte vorm met een minder overzichtelijke structuur en een minder succesvolle uitwerking.

N1 Score: 6.5

+ ["Ontzettend veel spelers om te verzamelen","Er zitten veel tactiek-mogelijkheden in het spel","Afwisselende omgevingen"]

- ["Herhalende animatie-filmpjes","RPG-elementen zijn niet uitdagend","Voetbalwedstrijden zijn niet leuk en lijken qua uitvoering willekeurig","Verkapt Pok\u00e9mon-spel met minder goede uitwerking"]

Gekoppelde games

Inazuma Eleven (Nintendo DS)