[Review] Geschreven door Tristan op 2011-04-22 16:13:00

Rango

Het dier als held is een fenomeen dat onze harten keer op keer weet te veroveren. Sinds Pixar en Dreamworks succesvol komische dieren op het witte doek wisten te toveren, is de hoos aan grappige dierenfilms niet meer te stuiten geweest. Rango is op dit moment te bewonderen in de bioscoop. De film draait om een heldhaftige kameleon met de stem van Johnny Depp. Bij de film hoort de onvermijdelijke game. Rango voor de Nintendo DS, is het wat? De Nintendo DS-versie van Rango neemt een kleine zijsprong op het verhaal in de film. Rango treedt op als sheriff van het stadje “Dust'. Aan hem de taak om de ondeugende Bad Bill te stoppen en het geheim te achterhalen van de meteorieten die opeens opduiken. Als speler kruip je in de schoenen van Rango om het gevaar voor eens en altijd te bezweren zodat de bewoners van Dust weer rustig kunnen slapen.

De woestijn redden In Rango speelt de actie zich af in vogelvlucht-perspectief. Neem The Legend of Zelda: Phantom Hourglass in gedachten en je hebt een goed beeld van hoe Rango speelt. Met als belangrijke verschil dat de knoppen gebruikt worden om Rango te besturen en het touchscreen incidenteel gebruikt wordt om je als speler te verplaatsen in een speciale kogel. De game speelt zich volledig af op het onderste scherm. Het bovenste scherm toont je statistieken of de kaart van het gebied waarin je je bevindt. Het doel is steeds om het einde van het gebied te halen, want daar wacht een kort stukje verhaal waarna een nieuw gebied zich opent waar hetzelfde liedje van voor af aan begint. Onderweg vecht je met vijanden en ga je op zoek naar verborgen schatten. De gevechten werken prima dankzij een handige target-functie waardoor Rango zich focust op één vijand wanneer je R-knop ingedrukt houdt. Je zult hierdoor zelden in het luchtledige slaan, omdat je de vijand niet goed in het vizier had. Een prima uitvoering op dit vlak van de ontwikkelaars.

Als je een Nintendo 3DS hebt, is deze game prima te spelen. Het gebruik van de Circle Pad lost een stevig probleem van deze game op. Door het vogelvlucht perspectief moet Rango ook schuin kunnen lopen. Met de D-pad is de game moeilijk speelbaar. Vaak zal Rango naar rechts of boven lopen terwijl je naar rechtsboven wilde bewegen. Door de nauwkeurigheid van de Circle Pad op de Nintendo 3DS heb je totaal geen last van dit probleem, maar dit is geen Nintendo 3DS-game. Mocht je de beschikking hebben over een Nintendo 3DS dan is het aan te raden om Rango op dat systeem te spelen, maar eigenlijk is dit een oneerlijke redding van een slecht uitgewerkt Nintendo DS-principe. Meer dan een Sheriff In de game kan Rango verschillende rollen aannemen. Al snel kom je erachter dat Rango meer is dan een Sheriff. Hij kan ook een mijnwerker, een zwaardvechter of gewoon zichzelf spelen. Iedere rol heeft unieke eigenschappen waardoor je op bepaalde plekken kunt komen of geheimen kunt ontdekken. Daarnaast heeft iedere rol een uniek wapen. De Sheriff-rol is bijvoorbeeld erg handig omdat deze als enige van afstand aan kan vallen met een geweer. Als mijnwerker kun je geheimen ontdekken door de grond open te hakken en met dynamiet in de rondte strooien. Zo heeft iedere rol zijn voor- en nadelen waardoor je regelmatig zult switchen tussen degenen die je tot je beschikking hebt. Je begint met twee rollen, maar al snel zul je alle vier de rollen tot je beschikking krijgen. Wat Rango een leuke twist geeft, is de mogelijkheid om je rollen te upgraden. Onderweg vind je badges in de kleur van de verschillende rollen. Hiermee kun je ze upgraden waardoor ze op verschillende gebieden sterker kunnen worden. Je kunt de snelheid van schatzoeken versnellen, maar ook de kracht van je pikhouweel vergroten. Aan jou de keuze. Het geeft Rango een klein strategisch aspect en een doel om geheimen te ontdekken en meer vijanden te verslaan. Door te upgraden wordt de game makkelijker, hetgeen noodzakelijk is wanneer je in de moeilijkere gebieden komt later in de game. De gebieden in Rango maken vaak gebruik van de rol die je net tot je beschikking hebt gekregen. Hierdoor voelen de levels erg voorspelbaar aan en zelden zul je lang moeten nadenken wat je moet doen om verder te komen. Bovendien is de rol van zwaardvechter zwaar onderbelicht waardoor je deze waarschijnlijk nauwelijks zult gebruiken. Hetzelfde geldt voor de veel te zwakke “jezelf' rol. Deze zul je hooguit gebruiken om snel door een gebied te rennen, een unieke eigenschap van deze rol. De incidentele puzzels waarin je met kratten moet schuiven, kunnen het niveau van de levels niet omhoog krikken.

Gitaar muziek De soundtrack van Rango zit prima in elkaar. Je zult de melodieën waarschijnlijk niet mee neuriën nadat het systeem uitgezet is, maar ze passen wel goed bij de omgeving en sfeer. De kwaliteit van de instrumenten die gebruikt worden is opvallend en een mooi eerbetoon aan de soundchip van de Nintendo DS. De geluidseffecten voldoen en zitten niet storend in de weg. Er zijn er echter dusdanig weinig dat het moeilijk is om er aanstoot aan te nemen. Bruin, geel en grijs Rango doet weinig moeite om grafisch indruk te maken. De recente introductie van de Nintendo 3DS heeft ons weliswaar verwend, maar wat Rango brengt, is ook voor de oude Nintendo DS ondermaats. Het standaard vogelvlucht aanzicht, waarin de game zich afspeelt, is aardig vorm gegeven. Zodra er close-ups van bewoners van Dust getoond worden, is het een heel ander verhaal. Alle karakters zijn een grijze mengeling van kleuren waar weinig contrast tussen te ontdekken is. Ze doen de naam van hun dorp er eer mee aan, maar als vormgeving is het spuuglelijk. De animaties van Rango zijn grappig, zoals je van een kronkelende kameleon zou verwachten. De vijanden daarentegen zijn lomp en houterig in hun bewegingen. De wereld van Rango bestaat uit zand, hout en wat stukjes metaal. Een woestijn is saai en het gebrek aan variatie, net zoals dat in de echte wereld het geval is, speelt de game parten. Het kleurenpalet bestaat uit een mix van bruin, geel en grijs. Van één van de laatste games voor de Nintendo DS hadden we meer mogen verwachten. Snel weer voorbij Veel games naar aanleiding van films zijn extreem kort. Hetzelfde geldt helaas voor Rango. Na amper vier uur ben je door de game heen. Je kunt daarna nog een uurtje besteden aan het halen van achievements en het vinden van alle geheimen voordat je echt alles uit het spel gehaald hebt. Er is geen multiplayer-modus beschikbaar, laat staan online mogelijkheden om de levensduur van deze game op te krikken. De vijf uur speelplezier die je krijgt, spelen lekker weg en zijn zeker niet vervelend. Het is echter veel te weinig content voor een game die voor de volle prijs in de schappen ligt.

Conclusie Het basis gameconcept van Rango is netjes in elkaar gezet. De game speelt lekker weg en door de mogelijkheid tot het upgraden van je rollen heb je een doel om door te spelen. Grafisch is Rango niet indrukwekkend, maar de muziek weet wel de juiste toon te raken. Jammer genoeg is de game veel te kort om een aankoop tegen de volle prijs te rechtvaardigen. Vind je dit spel ooit tegen een aantrekkelijk prijsje dan is er zeker een paar uur fijn speelplezier uit te halen.

N1 Score: 5

+ ["Gameconcept klopt in de basis","Speelt lekker weg","Target systeem werkt goed","Muziek is prima in orde","Speelt prima met de Circle Pad als je een Nintendo 3DS hebt"]

- ["Veel te kort","3D close-ups zijn lelijk","De verschillende rollen worden te weinig gebruikt","Speelt onhandig met de D-pad"]

Gekoppelde games

Rango (Nintendo DS)