[Review] Geschreven door Marcel op 2011-05-08 14:01:00
North American: Hunting Extravaganza
Barack Obama maakte onlangs de speech van zijn leven. Osama Bin Laden, de terrorist die de wereld meer dan tien jaar lang in zijn greep hield, leeft niet meer. Na het spelen van de jachtgame North American: Hunting Extravaganza op de Wii kan ik me echter meer indentificeren met Obama’s voorganger, George W. Bush, die ondanks zijn jachtervaring Bin Laden keer op keer niet te pakken kreeg. George W. Bush Bij de titel North American: Hunting Extravaganza komt wellicht de gedachte van een aantal Texanen die voor de lol Mexicaanse en Aziatische immigranten te lijf gaan met jachtgeweren gelijk naar boven. Dit is echter niet het geval. In het begin van de game mag je één van de vier lelijke gezichten kiezen en zo werd er gekozen voor een mannetje met een petje. Hij kreeg de naam George W. Bush en ging op zoek naar dieren om die vervolgens zonder enige reden kapot te knallen. In het menu werden opties voorgelegd zoals een hunting season en diverse quick hunt modes. Hunting season werd geselecteerd, het country-muziekje op de achtergrond wakkerde de eerdere denkbeelden aan en met een plastic geweer in de aanslag begon de game.
Graphics en geluid De Wii staat zo nu en dan bekend om belabberde graphics. De third parties hebben het ondertussen zo bont gemaakt dat het lijkt alsof de producten van vandaag de dag elkaar proberen te overtreffen in lelijkheid. North American: Hunting Extravaganza doet bij deze een gooi naar het goud, want de eerste opdracht was door de belabberde graphics onmogelijk. Er werd gevraagd om een stinkdier naar de eeuwige jachtvelden te sturen. Toegegeven, het vinden van personen - en het is aannemelijk dat dat ook voor dieren geldt - is niet het sterkste punt van George W. Bush, maar de graphics zijn zo slecht dat je het verschil tussen een steen en het stinkdier niet kunt zien. Hetgeen ook vrij snel opvalt is het gebrek aan muziek of geluiden. Je hoort constant hetzelfde geluidseffect: “Woesh'. Het herhaalt zich tot je knettergek wordt en je het liefst je controller door de TV wil gooien.
Zwevend knalvee Een gelijkwaardige gedachte borrelt op tijdens het daadwerkelijke jagen. Je rent zo nu en dan achter een rendier of een wolf aan, maar het resultaat is verbluffend teleurstellend. Ten eerste zijn de twee camera-standpunten bijzonder vreemd. De eerste is een third-person camera die net achter het mannetje is geplaatst en met één druk op de knop schakel je over naar het gezichtsveld van de jager. De groene kale vlakten, met hier en daar wat grassprieten en het lelijkste water sinds Nolan Bushnell in 1978 moest overgeven op een Atari, liggen klaar om bespeeld te worden. Je rent, maar het voelt meer als zweven. De dieren die je achtervolgt, glijden soms over de grond of vliegen plotsklaps de lucht in. Je ziet het knalvee de meest bizarre capriolen uithalen, waardoor George W. Bush hen niet kon raken. Het schieten met een bezopen Amerikaanse jager is een hels karwei. De pointer van de Wii Remote werkt op geen enkel moment accuraat. De cursor floept als een malle heen en weer. Wanneer je recht op de kop van een eend schiet dan mis je om de één of andere wonderbaarlijke reden alsnog. Je maakt het spel mogelijk nog enigszins leuk door je eigen spelletjes te verzinnen. Door middel van je fantasie kun je bijvoorbeeld in de waas van het rennen in combinatie met de grote hoeveelheid identieke bomen het geheel gebruiken als een slalom baan. Het was zowaar leuker om met de missende animaties een boom te ontwijken dan om een beer neer te schieten. Wanneer je dan toch op een helder moment een kogel richting een dier vuurt, geeft het geen voldoening. Het beest zakt lomp in elkaar en je kunt niets doen met het kadaver. Je krijgt slechts een plakaat en een opbeurende opmerking van een stemmetje in je hoofd: “Good Job' en “Clean Shot'. Multiplayer Voor het geval het nog niet duidelijk was: North American: Hunting Extravaganza is ontzettend lelijk en speelt voor geen meter. Mocht je je vrienden of familie eens flink willen tergen, dan kent de game nog een multiplayer-mode. De spelers mogen om de beurt een geweer ter hand nemen en gezellig objecten beschieten die lijken op dieren. Je hebt tevens twaalf modes, dus mocht je vrienden hebben die zelfs na het opruimen van de glazen en het stopzetten van de muziek blijven zitten, dan is dit de ultieme oplossing voor je probleem.
Conclusie Heb je een extreem levendige fantasie, verveel je je dusdanig dat je erover nadenkt om een gebruikte WC-rol verzameling te beginnen, wil je iedereen in huis wegjagen of zit er ergens een schroefje los? Ga dan North American: Hunting Extravaganza spelen! Anders is het het geld, de tijd, moeite en het spelen niet waard.
N1 Score: 1
+ ["Een best goede frisbee."]
- ["De graphics zijn lelijk.","De gameplay is slecht en eentonig.","Het geluid bestaat grotendeels uit \u00e9\u00e9n herhalend geluidseffect."]