[Review] Geschreven door Quint op 2011-05-18 17:34:00

Steel Diver

Das Boot en U-571: twee succesvolle films op het witte doek die beide draaiden om duikboten. Kennelijk zijn mensen gecharmeerd van onderzeeërs en daarom is het niet zo gek dat Nintendo ons graag in de schoenen schuift van een duikbootkapitein. Met een lange ontwikkelgeschiedenis achter de rug, een geschiedenis die begon als tech-demo om jaren later voor beperkte tijd als DSiWare-titel door het leven te gaan, ligt daar nu Steel Diver voor de Nintendo 3DS in de winkels. Is de game het lange ontwikkelproces waard geweest of had men het idee beter kunnen laten varen? Het verhaal van Steel Diver speelt zich af in 20XX en wordt op een zeer merkwaardige manier verteld: je leest een stukje tekst in het menu van de singleplayer en daar moet je het mee doen. Het extreem korte verhaaltje meldt je dat je onderdeel bent van een geheime vloot bestaande uit de beste onderzeebootbestuurders ter wereld. Het is aan jou de taak om de oorlog die gaande is, te stoppen. Waarom er oorlog is, doet er niet toe. Het is alsof het spel je opzettelijk geen tijd geeft om na te denken en je gelijk de actie in wil gooien: er is oorlog en alles hangt van jou af! De game doet hiermee zijn best om je te hypen voor een reusachtig oceanenslachtveld...

Missions Steel Diver biedt je drie modi aan: Missions, Periscope Strike en Steel Commander. In het geval van de verhaalmodus Missions kun je kiezen uit drie boten van verschillende groottes met ieder een licht afwijkend besturingssysteem. De middenmoot-boot wordt geselecteerd, het beeld kent een fade-out en met de stylus in de hand is het wachten tot de helse openbaring van de oorlog. En dan zit je daar met je duikboot in het water. Geen gevaar te bekennen en de wateren zijn extreem rustig. Het spel meldt je dat je zo snel mogelijk van de linkerkant van de kaart naar de rechterkant van de kaart moet zien te komen en dat je daarbij een zo goed mogelijke tijd neer moet zetten. De oorlog is veranderd in een duikboten drag race met jezelf, hetgeen de nodige vraagtekens oplevert bij het doel van het spel. Hoe dan ook, het gaat om de spelbeleving, dus indien er plezier kan worden ervaren door met een duikboot tegen de klok in te racen, dan gebeurt dat. Je pruttelt met je duikboot van links naar rechts en houdt de kaart op het touchscreen daarbij goed in de gaten. Op de kaart kun je precies zien waar de rotsen zich in zee bevinden, zodat je deze kunt ontwijken. Rondom deze kaart is het besturingspaneel van een duikboot, voor zover dat mogelijk is, nagebouwd. Je bestuurt je onderzeeër met behulp van de twee aanwezige schuifjes: één horizontale en één verticale. De horizontale schuif bepaalt je snelheid en de verticale schuif bepaalt of je de duikboot laat zinken of juist naar de oppervlakte laat gaan. Het is de noodzaak om met je stylus ten alle tijden de goede snelheid en hoogtes aan te geven, want zodra je een rots raakt, gaat er een stuk van je levensbalk af. Indien je hard genoeg wordt geraakt, zal er zelfs een gat verschijnen in je paneel en begint de boel te lekken. Op dat moment moet je het gat dichten door er herhaaldelijk met de stylus op te tikken. Terwijl dat gebeurt, is je duikboot onbestuurbaar en daarmee kwetsbaarder voor vijandelijk geweld. Vijandelijke duikboten, mijnen en hittezoekende raketten zitten je onderweg ook dwars, waarbij de oplossing bijna altijd te vinden is in de vorm van de twee raketten die je kunt afvùren. Deze vuur je af door er met de stylus op te tikken. Indien afgevuurd, zul je even moeten wachten voordat je ze weer opnieuw kunt gebruiken. De richting van de raketten kun je bepalen door de duikboot een vaarhoek mee te geven. Deze hoek kun je aanpassen door het stuur op je touchscreen te draaien. Dit kan ook van pas komen wanneer je net een andere hoek moet maken om ergens op gelikte wijze langs te kunnen varen. Een laatste redmiddel tegen vijandelijk gespuis binnen je touchscreen-arsenaal, is het masker. Druk hierop en hittezoekende raketten zullen je niet langer achtervolgen. Het spelprincipe klinkt wellicht leuk en spannend, maar niets is minder waar. De gameplay verloopt ontzettend traag en het constant bijsturen van je duikboot werkt eerder vervelend dan amuserend. Het ontwijken en tijdig neerschieten van vijanden en obstakels die de weg blokkeren, kan voor het nodige plezier zorgen, maar helaas weet het spel op dit punt met name te frustreren. De levels zijn vrij lang en kennen geen checkpoints. In totaal doe je er gemiddeld vijf minuten over om van links naar rechts te komen, waarbij in vrijwel elk level vooral het laatste stukje extreem moeilijk is gemaakt. Denk hierbij aan een oneindige stroom van vallende rotsblokken, excessief veel mijnen, extra veel duikboten en hier en daar een stel hittezoekende raketten. Door dit extreme geweld is de kans groot dat je in het laatste stuk het loodje legt en dan mag je het gehele level opnieuw gaan doen. Pruttel, pruttel, pruttel…

Hier houdt de frustratie echter niet op. Wanneer je geraakt wordt, hoor je één van je zogenaamde bemanningsleden kreten uitschalken van paniek. Deze kreten worden onvoorstelbaar vaak herhaald en gaan je na twee keer al op de zenuwen werken. Daarbij kent het 3D-effect niet de gewenste gameplay-toepassing. Waar je zou denken dat het spel door de verschillende dieptelagen extra verduidelijking kan scheppen tussen de achtergrond en de voorgrond, daar gooit het kleurgebruik roet in het eten. Doordat de kleur van de achtergrond regelmatig vrijwel gelijk is aan de voorgrond, is het soms compleet onduidelijk of je nu op een stuk rots afvaart wat zich daadwerkelijk voor je bevindt of in de achtergrond ligt. Dit probleem is minder groot bij het spelen in 3D dan in 2D, maar het is nog steeds verre van optimaal. De graphics ogen daarbij in het algemeen wat kaal en hadden zeker meer oog voor detail mogen kennen. Noem het met deze minpunten een positief punt of een negatief punt, maar de Missions-mode bestaat uit slechts zeven missies waardoor je er in een uur al doorheen kunt zijn. Je kunt hierna de levels halen met de andere duikboten, je tijden verbeteren, in de trial mode racen tegen Staff Ghosts die perfecte runs afleggen en de unlockable expert-mode overmeesteren, maar de kans is klein dat je daar allemaal zin in hebt getuige de niche-gameplay die jou als speler perfect moet liggen om leuk gevonden te worden. Wat wel een algemene pluim verdient, is de opbouw en de afwisseling van en binnen de levels. Steel Diver kent vele sferen en dat onder water. Denk hierbij aan een vulkaansfeer of een junglesfeer. Daarnaast wordt het spel naar mate de levels vorderen beduidend moeilijker en wordt er zelfs een ware boss-battle tussendoor gegooid. Periscope Strike De tweede modus van Steel Diver laat je in first person knallen op andere duikboten. Dankzij de ingebouwde gyroscoop van je Nintendo 3DS moet je daadwerkelijk met je handheld ronddraaien om je omgeving te herkennen. Je bovenste scherm neemt de daadwerkelijke functie van een periscoop over, waardoor de ervaring van het besturen van een duikboot aanzienlijk wordt vergroot. Wanneer je met de Nintendo 3DS rondkijkt en een vijandelijk schip spot, kun je op het touchscreen twee raketten afvuren. Het is de bedoeling dat je bij het afvuren van de raketten rekening houdt met de richting en de snelheid van het schip waar je op schiet. Op deze manier raak je ze in de ‘loop’, waarna ze zinken. Het is de bedoeling dat je alle schepen neerschiet en daarbij een goede tijd neerzet. Dit kan in drie verschillende varianten: in rustig vaarwater, in stormwater of diep in de zee door middel van een sonarradar. In stormwater is het door de vele golven lastiger inschatten waar je moet schieten. Hierdoor zorgt deze variant voor meer uitdaging in vergelijking met het rustige vaarwater. In de variant ‘diep in de zee’ zijn sommige duikboten onzichtbaar waardoor je ze enkel kunt spotten door middel van een sonarradar. Indien je tikt op deze radar, zie je voor korte duur een paar bolletjes verschijnen, zodat je de juiste schietpositie kunt bepalen.

Ook al duurt elke variant nog geen twee minuten om te voltooien, het is wel leuk om te doen. De gyroscoop werkt perfect, maar kent zijn praktische beperkingen. Een potje spelen op de wc is er niet bij en ook openbare gelegenheden zijn niet bepaald uitnodigend. Daarbij is het belangrijk dat je zeer precies meedraait met je Nintendo 3DS, zodat het eventuele 3D-effect niet verloren gaat. Dit effect is vooral behulpzaam wanneer je in stormwater speelt: de vele golven worden weergegeven in verschillende lagen en geven zo een duidelijker gevoel van diepte aan. Daarbij is op deze wijze je afstand tot de schepen beter in te schatten. Steel Commander Steel Commander is een verbasterde vorm van zeeslag. Op vele levels, die ieder verschillen qua rastergrootte, kun je vooraf bepaalde scheepformaties neerzetten. Vervolgens ga je met je boten op pad om vijandelijke schepen te ontdekken. Indien dat is gelukt, schakelt het spel over naar de Periscope Strike-modus en moet je de aanwezige schepen zien te raken met raketten om ze te laten zinken. Wie als eerste alle boten van de tegenstander heeft laten zinken, wint. Deze modus is zowel alleen te spelen als met zijn tweeën via Download Play, waarbij de ander het spel niet hoeft te hebben. Een zeer nette en welkome extra, maar de charme van een echt potje zeeslag haalt het niet. Het is daarbij aan te raden om enkel de Download Play-optie te gebruiken, want het verlopen van beurten kan met de computer soms tergend lang duren. Het is verder jammer dat deze modus niet online te spelen is of dat er verder geen StreetPass of SpotPass-functies te bespeuren zijn. Zelfs het uploaden van spelrecords uit de andere twee modi, zodat je deze kunt vergelijken in wereldwijde ranglijsten, is niet mogelijk.

Conclusie Steel Diver is één van de grootste Nintendo-teleurstellingen van de afgelopen jaren. Het spel kent veel te weinig content om een aanschaf te rechtvaardigen en het grootste onderdeel van de game, Missions, is vooral frustrerend in plaats van amuserend. Dit komt met name door de trage gameplay, het missen van checkpoints, het ondermaatse gebruik van het 3D-effect en de herhalende audio wanneer je duikboot schade ontvangt. Periscope Strike werkt prima en is leuk, maar houd je niet langer dan tien minuten zoet. Een digitale versie van zeeslag kan het spel dan helaas niet meer redden. Steel Diver is als een gezonken schip en kun je daarom beter op de zeebodem laten liggen.

N1 Score: 5

+ ["Veel afwisseling in de levels in Missions","Een opbouwende moeilijkheidsgraad in Missions","Periscope Strike is leuk en werkt goed","Steel Commander (zeeslag) kun je met twee spelers doen met \u00e9\u00e9n cartridge"]

- ["Het spel kent in zijn geheel veel te weinig content","Missions en Steel Commander zijn qua gameplay erg traag","Geen checkpoints in Missions","Het 3D-effect is niet altijd even goed","Geen StreetPass-, SpotPass- of online-mogelijkheden"]

Gekoppelde games

Steel Diver (Nintendo 3DS)