[Review] Geschreven door Quint op 2011-07-02 23:09:00

The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D - Quint (Vierde OOT-speelsessie)

In 1998 stond de wereld op zijn kop. The Legend of Zelda: Ocarina of Time werd gelanceerd voor de Nintendo 64 en binnen enkele weken strooiden de grootste publicaties met zinnen als ‘de beste game ooit gemaakt’ en ‘absoluut onevenaarbaar’. Nu zijn we dertien jaar verder. In die dertien jaren zijn de gamers van toen wat ouder geworden, maar zijn er ook nieuwe gamers ontstaan. De kans bestaat dat deze nieuwe gamers niets afweten van de pracht en praal die Ocarina of Time in de jaren ’90 afleverde en juist voor die mensen is het spel in vernieuwde vorm uitgebracht voor de Nintendo 3DS. Of is de game juist bedoeld als een feest van herkenning voor de oudere gamers die Hyrule Field nu in 3D willen aanschouwen? In deze review wordt het spel van beide kanten belicht: die van Quint die het spel voor de vierde keer heeft gespeeld en die van Benjamin die het spel voor de eerste keer heeft beleefd. Hebben zij evenveel van het spel genoten en beoordelen ze hem op gelijke wijze? Je leest het hieronder (Quint’s gedeelte) en op de volgende pagina (Benjamin’s gedeelte).

The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D review – Quint Het land Hyrule is in rep en roer. Een kwade koning genaamd Ganondorf is op de ultieme macht uit en jij lijkt de enige te zijn die hem kan stoppen. Jij bent Link, een jongetje dat door het Kokiri-ras opgegroeid is in een bos. Je komt er al gauw achter dat jij de voorbestemde knaap bent om de wereld van het kwaad te ontdoen en prinses Zelda helpt je daarbij. Je voegt een zwaard en een schild toe aan je uitrusting en duikt de wijde wereld in. Een wereld vol avontuur, gepuzzel en gevechten. Het is aan jou de keus hoe en in welke volgorde je het spel aanpakt, waarbij je zelfs de mogelijkheid krijgt om – wanneer je wil – zeven jaar in de tijd te reizen. Een rode draad maakt je duidelijk dat je in totaal negen kerkers aan zult doen die ieder hun eigen hoofdbaas hebben. The Legend of Zelda: Ocarina of Time is van een epische omvang en is dat vandaag de dag, gelukkig, nog steeds. NEW! Het woordje gelukkig staat hier niet voor niets. Als speler die het spel voor de vierde keer doorloopt, is het denkbaar dat het niet allemaal even spannend is als een paar jaar geleden. Toch weet The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D zelfs de meest doorgewinterde kenner te vermaken. Het zijn niet alleen de toegevoegde 3D-beelden die voor een spectaculaire presentatie zorgen. Het zijn niet alleen de touchscreen-controls die de inventarisatie simpeler maakt dan ooit door alles met een tik van de vinger te selecteren. Het zijn ook niet alleen de opgepoetste graphics die ervoor zorgen dat het spel bijzonder goed oogt op de Nintendo 3DS. Het is niet alleen de toegevoegde, perfect werkende gyroscoop-besturing die je laat rondkijken en richten door je Nintendo 3DS 'echt' rond te bewegen. Het zijn ook niet alleen de toegevoegde spiegelversie van de Master Quest en de Boss Fight Mode (een modus waarin je alle verslagen hoofdbazen nog eens achter elkaar kunt verslaan) die het spel opnieuw de moeite waard maken. Het is de combinatie van dit alles die het geheel tot een prettigere ervaring maken, maar dat vooral dankzij de solide basis van het spel die hedendaags nog steeds staat als een huis.

Epische voldoeningen The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D kan het beste worden beschreven als een episch en magisch avontuur. Je groeit met het personage en breidt je arsenaal aan wapens uit tot indrukwekkende proporties naargelang je lotgeval vordert. Een nieuw wapen wordt doorgaans gevonden in een kerker en biedt nieuwe mogelijkheden in de wereld van Hyrule. Opeens kun je dat ene pad wel bereiken en plotsklaps begrijp je hoe die ene vijand kan worden verslagen. Het is het zelf oplossen van puzzels dat zorgt voor een constante voldoening in de game en dat van een kaliber dat je vrijwel nergens anders tegenkomt. Soms betreft het echte breinbrekers, maar over het algemeen gezien is alles goed te doen. Mocht je er echt niet uitkomen, dan kun je een nieuwe hulplijn inschakelen: de Sheikah Stones. Indien je een Sheikah Stone betreedt, krijg je een filmpje te zien dat letterlijk de oplossing van de puzzel laat zien om zo progressie mogelijk te maken. Ik raad iedereen stellig af hier gebruik van te maken. De kracht van de game zit hem juist in het zelf uitzoeken van dingen zonder hulpmiddelen. Hetzelfde geldt voor de vele sidequests die het spel rijk is. Mocht je even geen zin hebben om je bezig te houden met de wereld redden, dan kun je op talrijke manieren afleiding vinden in de vorm van het helpen van andere mensen. The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D zit vol met interessante en mysterieuze personages, al dan niet binnen een bepaald ras, die zo nu en dan iets van je willen. Dit varieert van het racen tegen iemand op een paard tot aan het brengen van oogdruppeltjes binnen een bepaalde tijd. Alle sidequests zijn de moeite waard en bieden gigantisch veel replaywaarde. Daarnaast zijn de beloningen nooit mis, waardoor opnieuw een gevoel van voldoening komt opspelen.

Ook voor de zoveelste keer? Maar is dit pareltje het waard om een vierde keer te bespelen? Suis je dan niet zo overal doorheen? Jawel, maar de vraag is of dat erg is. Wanneer je het spel inderdaad voor de zoveelste keer speelt en dat op de Nintendo 3DS, heb je niet alleen de beste ervaring die beschikbaar is voor het spel, maar leer je ook de kleine dingen in de immens grote wereld waarderen. Er is altijd wel iets wat je ooit hebt overgeslagen en nu is dit het perfecte moment om dat soort dingetjes nog eens op je gemak na te gaan. Het hoofdverhaal volgen is niet meer zo spectaculair: in minder dan 20 uur heb je als kenner van de game het einde bereikt. Dan heb je echter bij lange na niet alle Gold Skulltula’s en ik durf er ook mijn hand voor in het vuur te steken dat je dan niet beschikt over alle Pieces of Heart. Om nog maar te zwijgen over de grote masker-sidequest en de tientallen andere mogelijkheden om jezelf te vermaken zoals het vissen of het vinden van alle schatkistjes in alle kerkers. Daarnaast is de kans groot dat je jezelf sommige gebieden simpelweg niet zo goed herinnert als je dacht, hetgeen je opnieuw de vertrouwde magie van het spel laat omarmen. Verder bieden subtiele veranderingen zoals het toevoegen van kleuren aan de paden in de Water Temple een positieve verrassing voor de kenner. Mocht dit allemaal niet van toepassing zijn, dan is er nog de Master Quest die een vernieuwde uitdaging voorschotelt doordat alles gespiegeld is. Echter, helaas komt deze modus pas vrij na het uitspelen van het originele avontuur. Voor ervaren spelers is dit een flinke domper, omdat je nu verplicht wordt eerst het ‘gewone’ avontuur uit te spelen terwijl je daar wellicht helemaal niet op zit te wachten. Desondanks blijft het geheel de moeite waard, zeker wanneer je de verbeterde graphics, het 3D-effect, de gyroscoop-besturing en de touchscreen-besturing in acht neemt. Klachten Toch valt er nog meer te klagen. Zo is de kaart op het touchscreen handig, maar door het gemis van je eigen positie in een kamer op deze betreffende kaart is het geheel nog steeds vrij onoverzichtelijk. Het moeten wisselen tussen de kompaskaart op het bovenste scherm en de dungeon map op het onderste scherm werkt niet optimaal. Het komt hierdoor meer dan eens voor dat je per ongeluk de kamer uitloopt door dezelfde deur als waar je in kwam. Ook het gemis van StreetPass- en SpotPass-functionaliteiten voelt aan als een gemis. Nintendo had best wat moeite mogen steken in het toevoegen van leuke extra’s die een geheel nieuwe ervaring met zich mee zouden brengen. Een nieuwe kerker of een nieuwe sidequest was ook meer dan welkom geweest, maar helaas voor de doorgewinterde Ocarina of Time-speler heeft Nintendo ervoor gekozen om het origineel uit 1998 qua inhoud hetzelfde te laten.

Conclusie - Quint Het is vrijwel onmogelijk om alle facetten van The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D te beschrijven zonder dat een stuk tekst uitloopt tot een waar boekwerk. Hopelijk voldoen dan ook de woorden ‘dit is de beste game ooit gemaakt en dat geldt zelfs in 2011 nog zo’. The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D biedt je de beste ervaring die er is voor het meest epische avontuur dat Link ooit gekend heeft. Dit in combinatie met de uit 1998 meer dan solide basis en epische omvang van het spel maakt het ook voor degenen die het spel voor de zoveelste keer doorlopen, de moeite waard. Helaas ontbreekt het aan volledig nieuwe content, maar toch lijkt het onvermijdelijk dat een ieder zich hiermee vermaakt. The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D is zonder moeite de beste game die beschikbaar is op een handheld geworden, maar het is sterk afhankelijk van je eigen gamehistorie of je jezelf veel of weinig aantrekt van deze uitspraak. De vraag is dan ook: wilst thou soar or wilst thou suck?

The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D - Benjamin (Eerste OOT-speelsessie)

The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D review – Benjamin Mijn eerste kennismaking met de The Legend Zelda-serie was met The Legend of Zelda: The Wind Waker voor de GameCube. Erg te spreken was ik niet over die titel, omdat ik er destijds weinig van begreep en er niet echt achter kwam wat ik nou precies moest doen. Ik besloot The Legend of Zelda: Twilight Princess voor de Wii destijds toch nog een kans te geven en van die game heb ik wel heel erg genoten. Met die versie had ik eindelijk ook het principe van de The Legend of Zelda-serie door. Nu, ruim vier jaar later, waag ik me aan de volgens vele beste The Legend of Zelda-game ooit, compleet in 3D en aangepast aan de kracht van de Nintendo 3DS.

Door alle berichten en lof over het origineel had ik hoge verwachtingen van deze Nintendo 3DS-versie. Ik verwachtte iets spectaculairs, iets wat ik nog nooit eerder meegemaakt had, iets wat me nog altijd bij zou blijven. Ik dook dan ook vol vertrouwen in dit avontuur en werd meteen enthousiast bij het zien van de game: The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D ziet er op de Nintendo 3DS erg mooi uit en het 3D-effect voegt een fijne extra dimensie toe. Het principe van de game kwam bij de eerste minuten al naar voren, maar echt nieuw was dit voor mij niet. Ik kende dit principe inmiddels al van The Legend of Zelda: Twilight Princess, dus wat dat betreft was er voor mij weinig nieuws onder de zon. Ben je echter volkomen nieuw met de The Legend of Zelda-serie, dan valt er aan het ontdekken van de opzet alleen al genoeg plezier te beleven. Ik vestigde mijn hoop dan ook op het verhaal en de overige avonturen. Het verhaal is zeker vermakelijk, maar erg bijzonder en vernieuwend is het niet te noemen. Persoonlijk vond ik het verhaal van The Legend of Zelda: Twilight Princess magischer en kende het meer emotie, waardoor ik meer in de game gezogen werd. Dat was voor mij in The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D in mindere mate aanwezig.

Het echte plezier haal je naar mijn mening uit de tempels waar je jezelf al puzzelend doorheen worstelt. Het itemgebruik dat daarbij te pas komt, werkt feilloos via het touchscreen met een paar simpele tikken. Op het touchscreen vind je tevens de kaart, waar je op een overzichtelijke wijze direct kunt zien waar je je bevindt en welke kamers je nog niet ontdekt hebt. Ik kan me dan ook bijna niet voorstellen hoe dat op de Nintendo 64 gewerkt zou hebben, aangezien het zoals het nu uitgevoerd is een perfecte match is. De moeilijkheidsgraad van de game ligt op een goed niveau en elke volgende tempel is weer een stapje lastiger dan die daarvoor. Mocht je er echter echt niet uitkomen, dan kun je altijd nog de hintfilmpjes raadplegen, welke je laten zien hoe je een bepaalde puzzel op moet lossen. Wel moet gezegd worden dat het ene filmpje beter is dan de andere, omdat ze soms net te veel laten zien. Hoewel Quint vindt dat het de magie van het spel wegneemt, ben ik van mening dat er - zelfs met gebruik van af en toe een filmpje op momenten dat je er niet uitkomt – nog genoeg zelf te ontdekken valt. Desalniettemin een handige optie voor de beginneling of luie spelers die liever niet lang op zoek willen gaan naar een oplossing. Waar het zeker niet aan te raden is om de hintfilmpjes te gebruiken, is bij de epische eindbaasgevechten. Het leukste van elke tempel is het ontdekken van hoe je een eindbaas op een zo efficiënt mogelijke manier kunt uitschakelen. Vaak gaat dit met het net behaalde item, maar soms zul je ook meerdere items moeten combineren. Een ander belangrijk deel van de game zijn de sidequests die erg vermakelijk zijn en plaatsen je even buiten het hoofdavontuur van de game, waardoor het als een soort ontspanning werkt. Ook leer je op deze manier het land beter kennen en voelt het als een levendige omgeving. Wat sfeer betreft zit het dan ook prima in The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D. Een kanttekening is dat je het geduld moet hebben voor de sidequests, omdat het daar echt draait om het zelf ontdekken van de omgeving. Mocht je daar geen zin of tijd voor hebben, dan is dat geen probleem omdat de game prima uit te spelen is zonder alle sidequests te halen.

Conclusie - Benjamin The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D is voor de nieuwelingen een prima The Legend of Zelda-game die in deze tijd helemaal niet verouderd of ouderwets aan voelt, ook al is de game in essentie al dertien jaar oud. Je zult het principe van de game gauw herkennen als je bijvoorbeeld The Legend of Zelda: Twilight Princess of een andere The Legend of Zelda-game gespeeld hebt, waardoor het niet zo heel verrassend en vernieuwend meer is zoals het dertien jaar geleden had kunnen zijn. Is dit echter echt je allereerste The Legend of Zelda-game ooit, dan staat je een avontuurlijke en magische ervaring te wachten die je lastig weg zult kunnen leggen. Voor de Nintendo 3DS-bezitter die op zoek is naar een echte game voor zijn nieuwe handheld, is The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D een must. Toch kan ik nu zeggen dat deze game niet de beste game is die ik ooit gespeeld heb. Voor mij mist het daardoor wat emotie, vooral wat betreft het verhaal. Conclusie - Quint (herhaling) Het is vrijwel onmogelijk om alle facetten van The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D te beschrijven zonder dat een stuk tekst uitloopt tot een waar boekwerk. Hopelijk voldoen dan ook de woorden ‘dit is de beste game ooit gemaakt en dat geldt zelfs in 2011 nog zo’. The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D biedt je de beste ervaring die er is voor het meest epische avontuur dat Link ooit gekend heeft. Dit in combinatie met de uit 1998 meer dan solide basis en epische omvang van het spel maakt het ook voor degenen die het spel voor de zoveelste keer doorlopen, de moeite waard. Helaas ontbreekt het aan volledig nieuwe content, maar toch lijkt het onvermijdelijk dat een ieder zich hiermee vermaakt. The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D is zonder moeite de beste game die beschikbaar is op een handheld geworden, maar het is sterk afhankelijk van je eigen gamehistorie of je jezelf veel of weinig aantrekt van deze uitspraak. De vraag is dan ook: wilst thou soar or wilst thou suck?

N1 Score: 9.5

+ ["Nog steeds de beste game ooit gemaakt (Quint)","Verbeterde graphics (Quint & Benjamin)","Het 3D-effect maakt het spel nog indrukwekkender (Quint & Benjamin)","De touchscreen-besturing maakt het spel handzamer dan ooit (Quint & Benjamin)","Perfect werkende gyroscoop-besturing is een leuke extra (Quint & Benjamin)"]

- ["De positie van de speler binnen een kamer mist nog steeds op de hoofdkaart (Quint & Benjamin)","Geen StreetPass- of SpotPass-ondersteuning (Quint & Benjamin)","Inhoudelijk identiek aan het origineel; geen vernieuwing (Quint)","Verhaal niet zo magisch als in andere The Legend of Zelda-games (Benjamin)"]

Gekoppelde games

The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D (Nintendo 3DS)