[Review] Geschreven door Tristan op 2011-07-26 19:41:00
Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition
De nieuwste Transformers-film wordt door sommigen als iets “te veel van het goede' beschreven, maar kent tegelijkertijd ook vele fans vanwege de spectaculaire actie. Na de succesvolle resurrectie van de Transformers-serie op het witte doek heeft het nieuwe delen geregend. De Wii beleeft weliswaar een games-droogte; aan licentie-games ontbreekt het niet. Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition komt de bibliotheek van Wii-games vergezellen. De eerdere Transformers-games op de Wii stelden enorm teleur. Geldt dat echter ook voor dit deel? In Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition onrafel je zelf het verhaal door achttien missies te spelen. Je komt, stapje voor stapje, het boosaardige plan van slechterik Megatron te weten. Hij is van plan om de ultieme moordmachine, met de naam Shockwave, tot leven te wekken. Hoog tijd voor de Autobots om daar een stokje voor te steken. In achttien missies zul je afwisselend de rol van de “goede' Autobots en de “slechte' Decepticons aannemen. Je held van de ene missie kan de vijand van de volgende missie zijn. Een verwarrend gegeven waar je als speler even aan moet wennen.
Shooter met auto’s Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition laat zich het beste omschrijven als een shooter met auto’s. Vanuit de derde persoon stuur je een auto aan die met een druk op de knop verandert in een auto met geweren en ander wapentuig. Deze modus wordt “stealth mode' genoemd. In stealth mode ben je trager dan in normale modus, maar je krijgt er voor terug dat je kunt aanvallen, hetgeen in de normale modus niet kan. Dit zijn de enige transformaties die je tot je beschikking zult krijgen. Voor de mensen die verwacht hadden om als reusachtige robot rond te kunnen stappen (zoals het doosje doet vermoeden), vergeet het maar. Je bent en blijft een auto en dat terwijl de Xbox 360- en PS3-versie wel 'all-out' gaat met transformaties. Je bestuurt je Transformer met de Nunchuk/Afstandsbediening-combinatie. In de normale modus bestuur je je auto volledig met het pookje van de Nunchuk. Naar voren is harder rijden, naar achteren is remmen en sturen doe je met links en rechts. Een zeer simpele aansturing, maar het werkt. In stealth modus wordt het wat moeizamer. Nu kun je de auto draaien met de vierpuntdruktoets op de afstandsbediening, je standaard geweer gebruiken met de B-knop en krachtige raketten afvuren met de A-knop. Het probleem met deze besturing is dat het draaien te langzaam gebeurt. Omdat je geen mogelijkheid hebt om deze snelheid in te stellen en omdat verschillende auto’s erg lomp zijn in de besturing, kom je met regelmaat vast te zitten in een hoek. Tegen de tijd dat je je hier uit hebt kunnen werken, ben je al overhoop geschoten door de vijand. Missies Het is de zaak, zoals eerder gezegd, achttien missies te trotseren in Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition. Dat lijkt heel wat, totdat je erachter komt dat veel van de missies slechts vijf tot tien minuten duren. Een snelle rekenaar weet dan dat je binnen drie uur door het spel heen bent. En helaas is dat ook de werkelijkheid. De missies zelf bestaan uit standaard-opdrachten zoals “vernietig een bepaalde hoeveelheid vijanden', “ben op tijd bij een checkpoint' of simpelweg “blijf vijf minuten in leven'. Deze opdrachten herhalen zich in verschillende missies waardoor alles al snel saai wordt. De lompe besturing en het feit dat je slechts de mogelijkheid hebt om twee verschillende wapens te gebruiken, maken de afwisseling niet groter. Je vliegt in no-time door alle missies heen, ziet een paar filmpjes met Transformers en dan is het plotseling weer afgelopen. Vijanden uit het niets Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition maakt qua vijanden gebruik van een oud trucje: constant terugkerende vijanden. Zodra je een tegenstander hebt verslagen duikt hij na een tijdje opnieuw op. Het verslaan van een vijand geeft maar kort lucht en al snel zul je besluiten om als een gek rond te gaan rijden, je doel van de missie te halen en snel door te gaan. Er is geen enkele voldoening te behalen bij het eindeloos neerknallen van vijanden die toch weer terugkeren. Een goedkoop gameconcept om je als speler bezig te houden wat veel werd gebruikt in het oude 8-bit tijdperk. In deze tijd, waar we intelligentere spellen mogen verwachten, voelt dit frustrerend aan. Standaard auto’s, standaard omgevingen Het design van Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition is totaal inspiratieloos. De auto’s zien er simplistisch uit en het extra wapentuig in stealth modus maak dusdanig weinig indruk dat je soms twijfelt of je überhaupt wel getransformeerd bent. De omgevingen zijn leeg en dienen duidelijk alleen maar om wat obstakels op te werpen zodat het iets moeilijker is om van punt A naar B te komen en je plaatsen hebt om je achter te verschuilen bij de vuurgevechten. Sporadische eindbazen zijn nauwelijks te onderscheiden van de andere Transformers waar je tegen vecht. Met uitzondering van de helderheid had deze game, met dit basis design, op de Nintendo 64 kunnen draaien. Stoere stemmen Fans van de Transformers-serie zullen verheugd zijn om te horen dat de game echte stemmen gebruikt gedurende de missies en cut-scènes. De stoere stemmen van de verschillende Transformers vliegen je om de oren gedurende de missies. Iedere Transformer heeft zijn eigen karakter wat leidt tot veelvuldige gekibbel tussen de stoere stemmen. Een vermakelijke afleiding tijdens de saaie levels. De achtergrondmuziek is zo subtiel dat je er niets van meekrijgt: deze wordt grotendeels overstemd door het geschreeuw van de Transformers, het gepiep van de auto’s en het knallen van de geweren. Hetgeen vrij overtuigend klinkt. Multiplayer hapering Naast de missies is het mogelijk om met twee spelers co-op aan de slag te gaan. Je kunt kiezen uit negen van de ahcttien missies uit de single-player modus. Hierin voer je weer dezelfde opdrachten uit, alleen dit keer met z’n tweeën. Ondanks de kaalheid van de game heeft Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition moeite om zijn framerate vast te houden als je met zijn tweeën racet. De vele haperingen maken het spelen met twee personen geen feest, temeer omdat je dezelfde saaie opdrachten uitvoert die je als eenzame speler na vijf minuten al gezien had. Conclusie Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition is veel te kort om een volwaardig spel genoemd te mogen worden. Het onvoorstelbare is dat de drie uur speeltijd toch saai zijn doordat de missies herhalende opdrachten met weinig uitdaging kennen, de vijanden constant terugkomen en het verhaal er maar los bij hangt. De multiplayer kan geen waarde toevoegen aan dit product. Transformers: Dark of the Moon: Stealth Force Edition kan, net zoals zijn voorgangers, geen potten breken op de Wii.N1 Score: 3
+ ["Echte stemmen voor de Transformers","E\u00e9n van de weinige shooters met een auto als held"]
- ["Besturing is te lomp","Saaie en herhalende missies","Slechts drie uur speeltijd","Multiplayer hapert en stelt niets voor"]