[Review] Geschreven door Benjamin op 2011-08-05 00:26:00

Wii Play: Motion

Bij de lancering van de Wii bracht Nintendo de game Wii Play op de markt. De game werd destijds gebundeld met een Wii-afstandsbediening en diende voornamelijk als voorproefje wat er mogelijk was met Nintendo’s nieuwe controller. Anno 2011 heeft Nintendo Wii Play: Motion uitgebracht, het directe vervolg op eerder omschreven game. Ook dit vervolg wordt gebundeld met een controller, al gaat het hier om de extra nauwkeurige Wii-afstandsbediening Plus. Is deze game echter nog wel de moeite waard? Verschijnt deze game niet veel te laat in de Wii’s levenscyclus? Wii Play: Motion verschilt op een aantal punten van het origineel. Het nieuwe deel is gebundeld met een rode Wii-afstandsbediening Plus, waardoor een één op één bewegingsbesturing mogelijk is en de games een stuk nauwkeuriger zijn. Een ander verschil is de hoeveelheid content. Waar Wii Play in totaal negen verschillende spelletjes kende, is dat bij Wii Play: Motion verhoogd naar twaalf. Sommige daarvan zijn licht gebaseerd op eerdere minigames uit Wii Play, maar over het algemeen zijn het allemaal nieuwe spelletjes binnen de Wii Play-serie.

Mollen meppen en paraplu-vliegen Sommige minigames hebben niet bepaald het wiel opnieuw uitgevonden. Een voorbeeld daarvan is Veggie Guardin’, wat erg lijkt op een vernieuwde versie van het bekende Whac-a-Mole. In Veggie Guardin’ bescherm je drie mandjes met fruit tegen de mollen die het fruit proberen te stelen. De mollen komen vanuit de verte naar voren toe om het fruit onder je neus vandaan te halen en het is dan aan jou om ze een flinke mep te verkopen op het moment dat ze boven de grond komen kijken. De Wii-afstandsbediening Plus wordt daarbij gebruikt om nauwkeurig de positie van je controller te bepalen zodat je gemakkelijker kunt mikken. Deze minigame maakt daarom geen gebruik van de pointer om zo de cursor te verplaatsen. De werking hiervan voelt best plezierig en het voelt lekker om in een rap tempo de mollen op hun hoofd te meppen. Je moet echter oppassen dat je niet in het wild rondmept, gezien er zo nu en dan ook Mii-personages naar boven komen kruipen waardoor je kostbare punten verliest als je ze raakt. In deze minigame draait het, net als bij bijna alle andere minigames, om het behalen van een zo hoog mogelijke score. Vooral in de multiplayer-mode met een vriend kan het behoorlijk hysterisch en spannend worden. Een andere extra mode voor deze minigame is de Recall-mode waar je de volgorde moet onthouden waarin de mollen boven de grond uit komen. Elke keer als je de volgorde goed hebt aangehouden, komt er bij de bestaande volgorde een mol bij. Het is leuk bedacht en een aardige extra, maar niet iets om vaker voor terug te keren. Een andere minigame is Wind Runner. In deze minigame heeft je Mii-personage slechts een paraplu in de hand en rolschaatsen onder zijn voeten om een parcours vol schansen, jumps en scherpe bochten af te leggen. Door de wind in je paraplu te vangen, word je met hoge snelheid over het parcours ‘geduwd’. Je houdt daarbij als speler de controller net zo vast als het Mii-personage en stuurt door deze naar links en rechts te bewegen. Springen gebeurt met een zwaai omhoog met de juiste timing. In principe werkt het allemaal prima, maar heel erg vermakelijk is het helaas niet, omdat het nogal simpel is. Ook het aantal parcours ligt met drie aan de krappe kant. Verder heb je de keuze om een race te houden tegen een vriend of vriendin en om een zo ver mogelijke sprong te maken in de Long Jump mode, maar erg veel voegt dit niet toe.

Meh Er is nog een vijftal minigames dat simpelweg niet zo vermakelijk is als dat op papier lijkt. Dit zijn Treasure Twirl, Jump Park, Cone Zone, Flutter Fly en Star Shuttle. Al deze minigames heb je na een paar keer wel gezien omdat ze simpelweg te kort en niet vermakelijk zijn. In Treasure Twirl duik je met je Mii-personage onder zee om zoveel mogelijk schatten mee te brengen door je Wii-afstandsbediening Plus om zijn eigen as te draaien en zo de luchtkabel te laten verlengen waardoor je dieper kunt duiken. In Jump Park stuiter je met je Mii-personage door de levels om zo diamantjes te verzamelen. Je Mii-personage neemt daarbij dezelfde houding aan als de stand van je controller. Cone Zone is een simpel balansspelletje waar je Mii-personage een enorme ijshoorn vasthoudt en er steeds meer enorme ijsbollen opgeschept worden. Of de Wii Motion Plus-technologie hier daadwerkelijk gebruikt wordt, is in twijfel te trekken. In Flutter Fly vlieg je met je Mii-personage aan een stel ballonnen door als een gek met een blaadje te wapperen. Hier kunnen we vrij kort over zijn: niet vermakelijk en bovendien vermoeiend. In Star Shuttle is de besturing de grote boosdoener. Hier bouw je met je Mii-personage een enorme satelliet die met zijn spaceshuttle allerlei onderdelen vast heeft die met corresponderende kleurtjes bevestigd dienen te worden aan de constructie. De besturing is behoorlijk gecompliceerd met een vreemde knoppenbesturing in combinatie met het kantelen van je controller, waardoor het vermaak ver te zoeken is. Plezierige herhaling Wii Play: Motion kent een drietal spelletjes dat lijkt op eerder verschenen minigames uit andere Wii-titels, zoals Wii Sports Resort en de originele Wii Play. Dit zijn Skip Skimmer, Trigger Twist en Pose Mii Plus. Skip Skimmer lijkt qua opzet erg veel op het frisbeeën uit Wii Sports Resort. Met een nauwkeurige, vergelijkbare zwiepbeweging gooi je een steen over een meer heen waar het de bedoeling is dat deze zo vaak mogelijk op het water stuitert. Je score is daarbij afhankelijk van je zwaaibeweging en snelheid. Dit werkt prima en maakt goed gebruik van de Wii-afstandsbediening Plus, maar erg uitdagend is het niet. Dit komt voornamelijk door het feit dat je in de solo mode nergens op hoeft te richten. Dat is in de Score Mode echter anders. Je moet daarbij nauwkeurig richten om je steen door allerlei ringen te werpen over een halfpipe. Het probleem is echter dat het richten niet helemaal lekker werkt en het flink wat oefening vereist.

Trigger Twist is een vernieuwde versie van de bekende Shooting Range uit de eerste Wii Play. Echter, Trigger Twist gebruikt een compleet andere techniek om de plaats van je cursor op het scherm te bepalen. In deze minigame moet je ufo’s, ninja’s en dinosauriërs neerschieten om de Mii-personages te redden. De game maakt echter geen gebruik van de pointer en de sensor bar: je gebruikt de stand van de Wii MotionPlus om de positie van je cursor te bepalen. In het begin voelt dit nogal raar aan, omdat je je controller wat meer moet bewegen dan je denkt. Je kunt je cursor mede daardoor wat minder nauwkeurig positioneren, maar deze vorm van besturing heeft ook een voordeel. In Trigger Twist kun je ook om je heen kijken door je controller naast het scherm te richten. Je kijkt daardoor met de Wii-afstandsbediening Plus om je heen waarbij de camera in dezelfde richting meedraait. Daardoor heb je het gevoel of je omzeilt bent met ufo’s en ninja’s en het kan daardoor nog wel eens chaotisch zijn. Het is lastig te zeggen welke manier beter is, het gebruik van de pointer tegenover het gebruik van Wii Motion Plus, omdat het beide een andere ervaring biedt. Desalniettemin werkt het in Wii Play: Motion prima en is het eens wat anders. Eén van de leukste minigames is Pose Mii Plus. Zoals de naam al doet vermoeden, is dit een vervolg op Pose Mii uit Wii Play, waarin je je Mii-personage in de juiste positie moet brengen om levels te voltooien. In Wii Play: Motion verschijnen achter elkaar verschillende houdingen, waarbij je er deze keer alleen voor hoeft te zorgen om je Mii-personge in de juiste hoek te plaatsen. Hierdoor zal het personage door het aanwezige gat kunnen zweven, indien de juiste houding automatisch wordt aangenomen. Ook hier werkt het prima in combinatie met de nauwkeurige besturing en je zult regelmatig snel moeten kantelen om de levels te voltooien. Zonder twijfel één van de vermakelijkste minigames, maar het is spijtig te noemen dat deze slechts één mode kent.

Nog twee! Twee minigames voordat ik stop... Nu er tien minigames besproken zijn, resten er nog twee: Spooky Search en Teeter Target. Spooky Search is zeer vermakelijk en laat zich het beste omschrijven als Luigi’s Mansion Lite. Je bevindt je als speler in een kamer vol met spoken en je moet met behulp van de Wii-afstandsbediening Plus deze zien te vangen. De Mii-personages in beeld geven aanwijzingen waar deze zich bevinden. Je wordt daarbij ook nog geholpen door de speaker in de controller: hoe sneller deze gaat piepen, hoe dichterbij je bij een spook bent. Je staat daardoor geregeld allerlei kanten op te richten: naast je, boven je en achter je. Helaas geldt het ook hier dat de minigame te kort is en slechts één mode kent. Teeter Target is het laatste, vermakelijke puzzelspelletje. Hier dient je controller als de horizontale balk op het scherm waarmee je een balletje moet lanceren om zo alle targets kapot te maken. Deze mode telt in totaal 60 levels die behoorlijk pittig kunnen worden en zorgen voor veel vermaak. Multiplayer, graphics en geluid Het doel van al deze minigames is het behalen van een zo hoog mogelijke score en om bij elke minigame de verschillende medailles te behalen, van brons naar platina. Zodra je deze allemaal behaald hebt, valt er verder weinig te beleven. Het enige wat dan nog te doen is, is het spelen van de minigames in de lokale multiplayer voor vier spelers, maar ook wat dat betreft ben je qua plezier beter af bij andere Wii-titels.

Grafisch gezien is de game nauwelijks vooruit gegaan ten opzichte van de eerste Wii Play en voelt daardoor soms wat gedateerd aan. Daarnaast is er op het grafische vlak kwaliteitsverschil te merken tussen de verschillende minigames: de ene minigame is grafisch beter uitgewerkt dan de andere en het is geen uitzondering als je oneffenheden en grafische slordigheidjes tegen komt. Het geluid is niets bijzonders en is wat je van deze Wii-titels gewend bent: functioneel gebliep en een passend muziekje bij elke minigames. Conclusie Wii Play: Motion is een compilatie van enigszins geslaagde en volkomen mislukte minigames. Een aantal minigames is simpelweg saai en niet interessant en een aantal minigames is vermakelijk, maar net te kort en simpel van opzet. Wii Play: Motion is enkel en alleen aan te raden voor nieuwe Wii-bezitters die op zoek zijn naar een tweede controller. Daarbij komt kijken dat Wii Play: Motion net wat te laat in de levenscylcus van de Wii is verschenen en het apparaat helaas niet van een aanzienlijk grotere levensduur kan voorzien.

N1 Score: 6.5

+ ["Sommige minigames zijn best vermakelijk","Merendeel van de minigames zijn prima te besturen","Lokale multiplayer tot vier spelers"]

- ["Veel minigames zijn de moeite niet waard","Sommige minigames zijn te kort","De game ziet er soms gedateerd uit"]

Gekoppelde games

Wii Play: Motion (Wii)