[Review] Geschreven door Benjamin op 2011-08-25 23:41:00

FlingSmash

FlingSmash heeft een lange weg ondergaan totdat hij eindelijk het levenslicht zag en in de winkelrekken terecht kwam. Heeft deze lange weg ook zijn vruchten afgeworpen of is de game de moeite niet waard? Nintendo kondigde FlingSmash stilletjes aan tijdens de E3 van 2009 onder de titel Spam Smasher. De game werd buiten de persconferentie om verstopt in een persbericht tussen allerlei grote Wii-titels en verdween daardoor uit de schijnwerpers. Beter gezegd: de game heeft nooit in de schijnwerpers gestaan. Tijdens diezelfde E3 was de game ook in speelbare vorm aanwezig met een simpele Wii-afstandsbediening, maar erg indrukwekkend werd het niet gevonden. Later besloot Nintendo de game zo te maken dat er een Wii MotionPlus op aangesloten kon worden, wat de besturing ten goede zou komen. Maar toen besloot Nintendo in 2010, met de definitieve naam FlingSmash, de game exclusief speelbaar te maken met de Wii MotionPlus. Dit leidde tot combineren van het spel met een Wii-afstandsbediening Plus in één retailpakket. Dit pakket ligt voor een relatief aardige adviesprijs van €59 in de winkels, maar het is de vraag of het die extra €20 waard is ten opzichte van een losse Wii-afstandsbediening Plus.

Vreemde eend FlingSmash is een heel apart spel te noemen. Nintendo zelf benoemt de game als een combinatie van het plezier van pinball met de fysieke fun van tennis. In de game wordt een met zon overgoten eiland bedreigd door een grote gemenerik die barst van de kwade bedoelingen. De prinses wordt ontvoerd en de koninklijke familie is radeloos. Als een poging van wanhoop graaft de familie een verloren schatkist op. In die schatkist zit Zip verborgen, een klein geel balletje met een rode paardenstaart bovenop zijn hoofd en een enorme grijns op zijn gezicht. Hij ziet er niet alleen driftig uit, hij is dat vooral ook. Dankzij het stuitervermogen van Zip en zijn neiging om alles kapot te meppen, hoopt de koninklijke familie de vrede weer terug te brengen op het eiland. Als speler bestuur jij Zip langs acht verschillende werelden die elk bestaan uit drie levels en een eindbaas. Deze levels spelen zich meestal horizontaal van rechts naar links af: het omgekeerde van de standaard platformer als een Super Mario Bros. De camera beweegt zich automatisch voort, waardoor je er voor moet zorgen dat je niet te ver achter blijft. Je gebruikt in de game de Wii-afstandsbediening Plus om Zip allerlei kanten op te zwiepen en zo de weg vrij te maken langs het level. Daarnaast kun je onderweg allerlei spulletjes verzamelen en lange combo’s te maken om zo je score te verhogen. Om een level tot een goed einde te brengen, zul je van de vijf verstopte medailles er ten minste drie moeten verzamelen. Deze behaal je door de eerder beschreven combo’s te maken of vijanden te vernietigen die deze medailles met zich meedragen. Als je ten minste drie van deze medailles in een level verzameld hebt, verdien je een parel die je nodig hebt om bij de eindbaas te komen.

Gedurende de levels kom je verschillende soorten blokken tegen die allemaal hun eigen kenmerken hebben, zoals een reeks combinatieblokken die je snel achter elkaar zult moeten kapot slaan. Ook kom je zo nu en dan een korte minigame tegen waar je één van de vijf medailles kunt verdienen. Deze korte minigames kennen een tijdslimiet waarin je aan een bepaalde voorwaarden moet voldoen, zoals het gericht raken van een reeks cijfers in de goede volgorde. Mocht het je lukken deze minigame te volbrengen, dan ontvang je de benodigde medaille. De levels van FlingSmash kunnen nogal chaotisch zijn en hebben een flinke vaart. Het is daardoor jammer dat deze minigames de snelheid compleet uit de levels haalt, helemaal wanneer je er net lekker in zit. Optimaal De game maakt optimaal gebruik van de nauwkeurigheid van de Wii-afstandsbediening Plus. Door deze extra nauwkeurigheid kun je preciezer mikken en richten op de stenen die je kapot wil maken, al lijkt het spel niet altijd het gezwiep goed te registreren. Onder in beeld zie je tevens een klein icoontje van de Wii-afstandsbediening Plus die real-time meebeweegt en meedraait met de stand van de controller. Je kunt daardoor ook op het scherm zien hoe je je controller vasthoudt, waardoor je je ogen niet van het scherm af hoeft te halen en niet afgeleid wordt van het spel.

Bazen, tijdsduur, multiplayer en creativiteit Aan het eind van elke wereld staat je een eindbaas te wachten. Het is bij elke eindbaas in het begin even uitzoeken hoe je hem zult moeten raken en wat zijn aanvallen precies zijn, waardoor elke eindbaas daadwerkelijk anders aan voelt en het elke keer een soort puzzeltje is. Dit maakt de eindbaas telkens weer een hoogtepunt van elke wereld, maar het is spijtig te noemen dat ze vrijwel allemaal in anderhalve minuut te verslaan zijn. Deze korte tijdsduur is tekenend voor het gehele spel: je stuitert letterlijk en figuurlijk met een sneltreinvaart door de game heen. Om een wereld helemaal uit te spelen, zul je soms niet meer dan een kwartiertje nodig hebben, wat veel te kort is. Je hebt de game daardoor in ongeveer drie uur uitgespeeld. Het enige wat je dan nog kunt doen is het behalen van een zo hoog mogelijke score of het herspelen van de levels met een vriend. Als je in een wereld alle drie de levels met een A-ranking gehaald hebt, verdien je daar een nieuwe minigame mee. Helaas zijn deze minigames niet de moeite waard, waardoor je volledig aangewezen bent op je drang naar perfectie in de normale levels om meer waarde uit het spel te halen. De reden dat het spel inhoudelijk weinig om handen heeft, heeft voor een groot gedeelte te maken met het concept van de titel. Het concept is vrij eenvoudig, maar er valt niet veel mee te doen en creativiteit in te stoppen. Wat dat betreft verdient de ontwikkelaar een complimentje, want ze hebben er qua concept alles uitgehaald wat erin zit met verschillende power-ups en thema’s in de werelden. Ze hebben geprobeerd om de variatie er nog enigszins in te houden en dat is ze tot op zekere hoogte aardig gelukt. Toch is het lastig om hier een retail-release voor te rechtvaardigen: een digitale release voor een lagere prijs was waarschijnlijk beter geweest.

Graphics en geluid Wat een aparte vermelding verdient, is dat de titel er erg vrolijk en kleurrijk uit ziet. Mooi is het niet te noemen, maar er gebeurt erg veel op het scherm met allerlei felle kleuren, waardoor de titel erg opvalt. Het geluid is middelmatig te noemen met hier en daar een opzwepend deuntje en vrolijk muziekje. Bedroevend is het niet, maar het valt ook niet op in zijn originaliteit. Conclusie FlingSmash is een aardig alternatief naast een game als Wii Play: Motion, mocht je nog een Wii-afstandsbediening Plus nodig hebben. Het concept zelf is redelijk nieuw te noemen, maar is helaas in essentie niet boeiend genoeg gebleken. Desalniettemin heeft de ontwikkelaar er alles aan gedaan om het zo aangenaam mogelijk te maken en dat is ze gedeeltelijk gelukt. Ben je nog op zoek naar een Wii-afstandsbediening Plus, maar je hebt het wel gehad met minigames als Wii Play: Motion, dan kun je gerust overwegen om FlingSmash in huis te halen. Zo niet: lekker laten liggen die game en balen dat je hem niet voor een zachter prijsje via een digitaal platform kon downloaden.

N1 Score: 6

+ ["Vermakelijke eindbazen","Bestuurt prima met Wii-afstandsbediening Plus"]

- ["Concept is t\u00e9 beperkt","Game is erg kort"]

Gekoppelde games

FlingSmash (Wii)