[Review] Geschreven door Evelien op 2011-10-19 15:22:00

Solatorobo: Red the Hunter

Solatorobo: Red the Hunter is de spirituele opvolger van Tail Concerto, een PlayStation-game uit 1999 die maar weinig mensen zullen kennen, inclusief ondergetekende. Een aantal spelelementen en karakters zijn door CyberConnect2 overgeheveld naar Solatorobo. Dit heeft geresulteerd in een innemende RPG met antropomorfe karakters, luchtschepen en robots. Maar is het ook wat?

Solatorobo betekent zoiets als ‘luchtruim en robot’ en laten dit nu de twee thema’s van het spel zijn. Het verhaal speelt zich af op de zwevende eilanden van Shepherd Republic met zijn humanoïde inwoners Caninu en Felineko. Onze jonge, onbezonnen held is de premiejager Red Savarin, die enige overeenkomsten vertoont met een beroemde vos met eveneens schietgrage pootjes. Samen met zijn zusje Chocolat Gelato (ik had het zelf kunnen verzinnen) reizen zij met hun luchtschip de Asmodeus op zoek naar missies en de bijbehorende beloningen. Op een dag moeten Red en Chocolat een belangrijk document ophalen aan boord van het enorme luchtschip de Hindenburg. Deze naam belooft niet veel goeds en na het vinden van het document gaat het schip dan ook in vlammen op. Terwijl Red probeert te ontsnappen, ontmoet hij Elh, een mysterieuze Felineko. Red, Chocolat en Elh reizen vervolgens de Shepherd Republic door om het geheim van Elh’s verborgen verleden te ontdekken.

Solatodahak Het spel is ingedeeld in hoofdstukken waarbij je verschillende eilanden bezoekt om de missies in de dorpen te kunnen voltooien. Op de grond beweegt Red zich voort in zijn robot de Dahak. Deze is prima te besturen met de D-pad en voelt natuurgetrouw aan. De Dahak is met name nuttig voor het optillen en wegwerpen van objecten waarmee je je een weg baant door de verschillende levels. In sommige secties zul je het ook even zonder de Dahak moeten doen, wanneer je Red door de kleinschalige kerker-achtige levels voert. De puzzels zijn vrij standaard en bestaan uit simpele opdrachten zoals het omzetten van een schakelaar zodat er een brug verschijnt. Ondanks de simplistische aard van de levels zijn deze toch vermakelijk, mede door het vlotte tempo. Ook tijdens de real-time battles maak je gebruik van de Dahak. De battles bieden iets meer uitdaging dan de levels, maar ook deze zijn routinematig opgezet. Je gebruikt de Dahak om vijanden op te pakken en vervolgens weg te werpen. Hierbij wordt in feite enkel gebruik gemaakt van de A-knop, waarmee je een vijand vastpakt, optilt en weggooit. Het belangrijkste aspect hierbij is dan ook de timing. Wanneer je bijvoorbeeld een vijand vanuit de lucht opvangt en weggooit, creëer je een combo aanval. De met name grotere tegenstanders vragen om een specifieke aanpak terwijl je de kleinere tegenstanders zo snel mogelijk verslaat door herhaaldelijk op de A-knop te bashen. Gedurende het spel vind je P-kristallen en geld waarmee je de Dahak kunt upgraden. Hiervoor moet je openingen en onderdelen aanschaffen om deze vervolgens met elkaar te combineren. Een vrij ingewikkeld systeem voor een robot die ook zonder aanpassingen met gemak door de meeste battles heen komt. Het menu is vrij uitgebreid en kan met de X-knop worden opgeroepen. Hier kun je de Dahak aanpassen, je huidige doel bekijken en statistieken checken. Ook vind je hier alle uitleg over de besturing terug. Het luchtschip de Asmodeus heeft zijn eigen menu: hier kun je tevens je nieuwe bestemming kiezen, het spel opslaan of naar de scheepscabine gaan. In de scheepscabine vind je verzamelde memorabilia terug zoals muziek, filmpjes, foto’s en een encyclopedie.

Eiland-hoppen De missies zijn talrijk en gevarieerd, waardoor Solatorobo nooit saai wordt. Er zijn kleinere missies waarbij je extra’s kunt behalen of je karakter kunt upgraden naar de volgende Hunter Rank. Zo kom je een fotograaf tegen van wie zijn foto’s zijn gestolen. Aan jou de taak om alle stukken te verzamelen, waarna je ze in het fotoalbum op de Asmodeus kunt bekijken. En reken maar dat je in iedere wereld uitkijkt naar de potentiële dieven. Daarnaast zijn er de hoofdmissies waarmee je het verhaal voortzet. Het spel maakt het je echter nooit te moeilijk gezien de vele aanwijzingen. Het idee van eiland-hoppen en het voltooien van missies is vrij lineair, maar Solatorobo gooit er af en toe een verrassing tegenaan. Na een aantal eilanden krijg je bijvoorbeeld ineens de optie om te vliegen met je robot in de Air Robo GP en neem je deel aan een Mario Kart-achtige race in het luchtruim. Helaas is dit onderdeel lang niet zo goed uitgewerkt als Mario Kart, maar het biedt wel afwisseling naast de vele missies. In totaal zijn er zo’n 80 missies te voltooien. Daarnaast zijn er extra missies te downloaden via de Nintendo Wi-Fi connectie. Het verhaal is één van Solatorobo’s sterke kanten, hoewel het plot met een flinke korrel zout genomen kan worden. Het zijn voornamelijk de karakters die het spel maken; ze zijn jong, bijdehand, grappig en charmant. Zelfs de vijanden zijn vermakelijk. De dialogen zijn over het algemeen onderhoudend, hoewel er veel tekst is om doorheen te worstelen. Met betrekking tot het verhaal is dit niet erg, maar soms wil je gewoon beginnen aan een missie zonder weer eerst een doelloos gesprek aan te gaan. Het grote minpunt is echter de moeilijkheidsgraad. Solatorobo is geen uitdagend spel met zijn simpele puzzels en routinematig battle-systeem. Het spel is in relatief korte tijd, zo’n twaalf uur, te voltooien. Maar hierna gaat de game nog verder en is er voldoende te doen om je nog een tijdje bezig te houden.

Interactieve anime De eilanden in de Shepherd Republic zijn niet al te omvangrijk, maar wel gedetailleerd en kleurrijk. Ook hebben ze allemaal hun eigen thema met bijbehorende look en feel. De achtergrond animaties zijn weelderig en geven een optisch 3D-effect. Samen met de anime cutscenes en de kwalitatieve muziek wordt er goed gebruik gemaakt van de hardware functies van de Nintendo DS. De stylus zul je echter enkel gebruiken om het waarschuwingsscherm weg te tikken. De beperkte voice acting is prima uitgevoerd, waarbij ieder karakter zijn eigen geluidjes en standaard zinnetjes heeft. De voertaal op Shepherd Republic is Frans, maar dan wel met een Japans accent. Het draagt allemaal bij aan de bijzondere sfeer van de game. De antropomorfe dieren in het spel zijn typisch Japans welke je veelal tegenkomt in manga en anime. Het geheel speelt als een interactieve anime wat een unieke ervaring oplevert. Solatorobo laat zich dan ook moeilijk vergelijken, maar doet toch een klein beetje denken aan Skies Of Arcadia Legends. Dit is eveneens een RPG waarbij gebruik wordt gemaakt van luchtschepen in een wereld van zwevende eilanden. Skies Of Arcadia Legends is hier wel duidelijk de volwassen variant van de twee.

Conclusie Ondanks dat Solatorobo geen epische hoogtes bereikt, is het een bijzondere, op missies gebaseerde game en een traktatie voor anime liefhebbers. De lage moeilijkheidsgraad is jammer, maar geen spelbreker want er blijft genoeg over om van te genieten in deze bijzonder vormgegeven wereld met zijn charismatische karakters. Solatorobo is wellicht een ‘luchtige’ RPG, maar wel één die de moeite waard is.

N1 Score: 8

+ ["De game speelt als een anime","Voldoende afwisseling in de missies","Mooie animaties","Charismatische karakters"]

- ["Lage moeilijkheidsgraad","Relatief kort"]

Gekoppelde games

Solatorobo: Red the Hunter (Nintendo DS)